VI SA/Wa 3282/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lipca 2023 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2023 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia wypisu z licencji wspólnotowej i zawieszenia wydawania świadectw kierowców postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz P. Sp. z o.o. z siedzibą w P. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 11 kwietnia 2023 r. wezwano [...] Sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej skarżąca), do uzupełnienia braków formalnych skargi opisanej w sentencji przez: a. wskazanie z imienia i nazwiska oraz pełnionej funkcji osoby, która podpisała skargę, b. nadesłanie oryginału lub notarialnie poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu ze swojego KRS (ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wydruku komputerowego), z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu, obejmującego swym zakresem czasowym dzień sporządzenia skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w powyższym zakresie zostało doręczone skarżącej 29 maja 2023 r. (k. 26). Termin do uzupełnienia ww. braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259), dalej p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do postanowień art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Równocześnie w myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W przypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z akt sądowych niniejszej sprawy wynika, że korespondencję zawierającą wyżej wymienione wezwanie doręczono skarżącej 29 maja 2023 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał więc 5 czerwca 2023 r. Na podstawie akt sprawy ustalono również, że skarżąca nie odpowiedziała na powyższe wezwanie – do dnia wydania tego postanowienia w systemie Elektronicznego Zarządzania Dokumentacją (EZD) nie odnotowano także wpływu korespondencji do sprawy. W realiach rozpatrywanej sprawy skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, jednak wezwanie w tym przedmiocie nie zostało wykonane. Jednocześnie Sąd podziela stanowisko NSA zaprezentowane w postanowieniu z 22 lipca 2022 r. I GZ 230/22, że nie znajduje oparcia w prawie pogląd, że sąd może samodzielnie zweryfikować prawidłowość reprezentacji, gdyż treść KRS-u jest dostępna elektronicznie. W aktualnym stanie prawnym nie ma podstaw prawnych do zwolnienia strony od obowiązku uzupełniania braków formalnych i przerzucenia ciężaru czynienia ustaleń – czy osoba dokonująca czynności posiada stosowne umocowanie – na sąd na etapie kontroli warunków formalnych skargi, bądź na sąd na etapie oceny, czy zachodzą podstawy do odrzucenia skargi wobec niewykonania zarządzenia (por. też postanowienia NSA z: 10 marca 2023 r. III OZ 98/23; 15 maja 2019 r. II OZ 422/19; 11 grudnia 2012 r. II GSK 1731/12; 12 lutego 2015 r. II GSK 69/15; 8 listopada 2016 r. II FZ 716/16). Sąd nie może zastępować stron w uzupełnianiu braków formalnych składanych pism. Rolą sądu nie jest więc wyręczanie strony w zakresie wykazywania istnienia umocowania osób uprawnionych do jej reprezentacji przed sądem (por. postanowienia NSA z: 9 maja 2018 r. II GZ 156/18; 23 października 2015 r. II OSK 2456/15). Są to czynności procesowe stron, ich pełnomocników, przedstawicieli, co wynika z treści art. 29 p.p.s.a. i zawartego w nim zwrotu "mają obowiązek wykazać" (por. postanowienie NSA z 15 czerwca 2023 r. I GZ 142/23). Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie I sentencji. Wpis sądowy zwrócono natomiast na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w punkcie II sentencji.