VI SA/Wa 3263/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Paweł Gorajewski po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić Z. M. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpis sądowy od skargi uiszczony w wysokości 200 (dwieście) złotych.

Pismem z 22 lutego 2023 r. Pani Z. M. (dalej zwana "Skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z [...] września 2022 r. (nr [...]) o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec G. S.A. z siedzibą w W., umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku. Od skargi Skarżąca uiściła wpis sądowy w wysokości 200 zł (zob. k. 10 akt sądowych). Zarządzeniem z 25 października 2023 r. Skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi przez podanie swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Dwukrotnie bezskutecznie próbowano doręczyć Skarżącej to wezwanie (pierwsze awizo z 7 listopada 2023 r., powtórne awizo z 15 listopada 2023 r.), po czym w dniu 23 listopada 2023 r. zwrócono nieodebraną przesyłkę Sądowi. Sąd uznał tę przesyłkę za doręczoną w trybie art. 73 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej zwanej "ppsa") z dniem 21 listopada 2023 r. Termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upływał zatem 28 listopada 2023 r. Skarżąca nie uzupełniła tegoż braku formalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Jak stanowi art. 57 § 1 ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Natomiast zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ppsa pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Z przytoczonych powyżej przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika jednoznacznie, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego obwarowane jest spełnieniem szeregu wymogów formalnych, bez spełnienia których skarga nie może być merytorycznie rozpoznana. Jednym z takich wymogów jest wskazanie w skardze numeru PESEL strony, będącej osobą fizyczną. Zgodnie z art. 49 § 1 ppsa jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi rygor nieuzupełnienia w terminie braku formalnego skargi został określony w art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jak wynika z akt sprawy, Skarżąca w skardze nie podała swojego numeru PESEL, a zatem skarga zawierała brak formalny. Z uwagi na to, zarządzeniem wezwano Skarżącą do uzupełnienia tego braku formalnego w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja z wezwaniem do wskazania numeru PESEL została wysłana na adres Skarżącej, lecz listonosz nie zastał adresata w dniu 7 listopada 2023 r. Wobec tego zostało pozostawione zawiadomienie (awizo) o możliwości odbioru przesyłki w placówce pocztowej, zaś 15 listopada 2023 r. powtórnie awizowano tę przesyłkę. Mimo tego, Skarżąca nie podjęła przesyłki z placówki pocztowej i przesyłka została zwrócona do Sądu. W takiej sytuacji zastosowanie znajdował art. 73 ppsa, z którego wynika, że jeśli adresat pisma nie podejmie go z placówki pocztowej mimo dwukrotnego awizowania, to doręczenie pisma uważa się za dokonane z upływem czternastu dni od dnia pozostawienia pierwszego awizo. W konsekwencji należało przyjąć, że termin 7 dni na uzupełnienie braku formalnego przez podanie numeru PESEL rozpoczął bieg 21 listopada 2023 r. i upływał 28 listopada 2023 r. W zakreślonym terminie Skarżąca nie podała swojego numeru PESEL, a zatem nie uzupełniła braku formalnego skargi. W takiej sytuacji Sąd miał obowiązek odrzucenia skargi. Zauważyć przy tym należy, że 3 lipca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął uchwałę (sygn. akt II GPS 3/22), w której stwierdził, że "Niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.". Z art. 269 § 1 ppsa wynika ogólna moc wiążąca uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego dla wszystkich składów orzekających sądów administracyjnych. Nie znajdując podstaw do zainicjowania postępowania, które mogłoby skutecznie doprowadzić do zmiany stanowiska wyrażonego w przywołanej uchwale, Sąd w składzie orzekającym w tej sprawie przyjął, że jest związany tym stanowiskiem. Odrzucenie skargi wiązało się z kolei z obowiązkiem zwrotu Skarżącej uiszczonego przez nią wpisu od skargi. Zgodnie bowiem z art. 232 § 1 pkt 1 ppsa sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 232 § 1 pkt 1 ppsa w związku z art. 11 ust. 6 ustawy z 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2253) postanowił, jak w sentencji.