VI SA/Wa 321/14

Dnia 3 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. P. na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu C. P. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od wniesionej skargi

W dniu [...] października 2013 r. Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej podjęło m. in. na podstawie art. 37 K.p.a. uchwałę w sprawie umorzenia postępowania zażaleniowego na nierozpoznanie w terminie przez Okręgową Radę Adwokacką w P. wniosku C. P. o wydanie uchwały, iż prowadząc Kancelarię Adwokacką w K. pod nazwą "[...]" wykonuje zawód adwokata zgodnie z art. 4a ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U. z 2009 r. nr 146, poz. 1188 ze zm.). Skargę na uchwałę z dnia [...] października 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł C. P.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim określone, w tym zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Na niezałatwienie sprawy administracyjnej w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, stosownie do przepisów art. 37 § 1 k.p.a. Ma ono na celu zniesienie stanu bezczynności organu. Wyczerpanie opisanego trybu zażaleniowego stanowi również warunek formalny wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 2 K.p.a. powinno przyjąć formę postanowienia, na które jednak nie służy zażalenie. Jak bowiem stanowi przepis art. 141 § 1 K.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Postanowienie to ma charakter wpadkowy, nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 17 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 306/05; postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009 r.; sygn. akt II OSK 469/09, www.cbois.nsa.gov.pl). Nie jest to więc postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. W tej sytuacji przyjąć należy, że skarga na uchwałę Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia [...] października 2013 r. podjętą na podstawie art. 37 K.p.a. jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.