VI SA/Wa 3207/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Szczepan Borowski po rozpoznaniu w dniu 7 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. M. na uchwałę Rady Narodowej Miasta [...] z dnia 26 maja 1988 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia dróg publicznych na terenie m. [...] i województwa stołecznego warszawskiego do kategorii dróg lokalnych miejskich oraz dróg gminnych postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu L. M. kwotę 300 (słownie: trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Rada Narodowa Miasta [...] uchwałą z dnia 26 maja 1988 r. nr [...] zaliczyła wymienione w jej załączniku drogi na terenie m. [...] i województwa [...] do kategorii dróg lokalnych miejskich oraz dróg gminnych. Zgodnie z § 2 pkt 1 uchwały Rady Miasta [...] z dnia 16 września 2004 r., nr [...] zaskarżona uchwała utraciła moc. W piśmie z dnia 27 czerwca 2024 r. L. M. wniósł skargę na uchwałę Nr [...] Rady Miasta [...] z dnia 16 września 2004 r. w sprawie zaliczenia niektórych dróg w m. [...] do kategorii dróg gminnych, oraz na poprzedzającą ją uchwałę nr [...] Rady Narodowej Miasta [...] z dnia 26 maja 1988 r. w sprawie zaliczenia dróg publicznych na terenie m.[...] i województwa [...] do kategorii dróg lokalnych miejskich oraz dróg gminnych. Zaskarżonym uchwałom zarzucono rażące naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, tj.: 1. art. 7 ust. 2 w związku z art. 1, art. 2 ust. 1 oraz art. 2a ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych poprzez błędne uznanie, że podjęcie uchwały o zaliczeniu drogi do kategorii dróg gminnych nie wymaga uprzedniego legitymowania się przez gminę prawem własności do gruntów, po których droga taka przebiega; 2. art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. Nr 133, poz. 872) poprzez błędne uznanie, iż przedmiotowy przepis reguluje kwestie dotyczące własności nieruchomości zajętych pod drogi publiczne, podczas gdy przepis ten ma jedynie charakter dostosowawczy i porządkujący na datę jego wejścia w życie; 3. art. 172 w związku z art. 336 Kodeksu cywilnego w związku z art. 7 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 1 pkt 1 oraz art. 7 ust. 2 w związku z art. 1, art. 2 ust. 1 oraz art. 2a ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych poprzez zaliczenie ul. [...] w W., Dzielnica [...], w zakresie działki nr [...] wydzielonej na odcinku ul. [...] - ul. [...] z działki ewidencyjnej [...] do kategorii początkowo dróg lokalno-miejskich, a następnie dróg gminnych, w sytuacji, gdy w/w działka od lat siedemdziesiątych XX w. była w samoistnym posiadaniu najpierw J. M., a następnie skarżącego i nie pełniła funkcji drogi. Ponadto uchwale nr [...] Rady Narodowej Miasta [...] z dnia 26 maja 1988 r. skarżący zarzucił rażące naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie art. 7 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych w brzmieniu obowiązującym na datę wydania w/w. uchwały poprzez błędne uznanie, że podjęcie uchwały o zaliczeniu drogi do kategorii lokalno-miejskich lub dróg gminnych nie wymaga uprzedniego legitymowania się przez Miasto [...] prawem własności do gruntów, po których droga taka przebiega, jak również nie wymaga władania przez Miasto [...] tym gruntem i nie wymaga wykorzystywania go na cele drogowe. Wobec powyższego skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały oraz poprzedzającej ją uchwały nr [...] Rady w części, w jakiej uchwały te zaliczają do kategorii dróg gminnych ul. [...]w W., Dzielnica [...], w zakresie działki nr [...] wydzielonej na odcinku ul. [...] - ul. [...]z działki ewidencyjnej [...], ewentualnie stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały oraz od dnia 1 stycznia 1999 r. poprzedzającej ją uchwały nr [...] w części, w jakiej uchwały te zaliczają do kategorii dróg gminnych ul. [...] w [...], Dzielnica [...], w zakresie działki nr [...] wydzielonej na odcinku ul. [...] - ul. [...] z działki ewidencyjnej [...]. Ponadto skarżący wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skarżący wniósł o dopuszczenie dowodów z wymienionych w skardze dokumentów. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał m.in., że jako samoistny posiadacz przedmiotowej nieruchomości wraz z ojcem J. M., co najmniej od 1975 r. w istocie uprawniony jest do jej zasiedzenia. Bezprawne zaliczenie spornej nieruchomości do dróg lokalno-miejskich, a następnie dróg gminnych narusza interes skarżącego bowiem uniemożliwia mu zasiedzenie przedmiotowej nieruchomości. W ocenie skarżącego mimo, że nie jest on właścicielem spornej nieruchomości, to jest jej posiadaczem samoistnym co najmniej od 1975 r. i włada nią jak właściciel. Stąd też zaskarżone postanowienia wymienionych uchwał naruszają rzeczywiście istniejący w dacie ich podejmowania interes prawny skarżącego bowiem pozbawiają go możliwości nabycia prawa własności tej nieruchomości pomimo spełnienia ustawowych przesłanek do jej zasiedzenia. W odpowiedzi na skargę Rada m.[...] wniosła o odrzucenie skargi ewentualnie oddalenie), z uwagi na niedopuszczalność zaskarżenia uchwały nr [...] Rady Narodowej Miasta [...] z dnia 26 maja 1988 r. w sprawie zaliczenia dróg publicznych na terenie m.[...] i województwa [...] do kategorii dróg lokalnych miejskich oraz dróg gminnych . Postanowieniem z dnia 4 października 2024 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2580/24) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia 16 września 2004 r., [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 3 § 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej jako p.p.s.a.) zakres sądowej kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawie skarg na akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. Warunkiem rozpoznania skargi jest ustalenie czy jest ona dopuszczalna i czy została wywiedziona przez uprawniony do tego podmiot. Sąd zwraca uwagę, że niedopuszczalna jest skarga na uchwałę Rady Narodowej Miasta [....] z dnia 26 maja 1988 r. nr [...]. Podkreślenia wymaga, że w dniu wniesienia skargi uchwała ta nie obowiązywała, gdyż utraciła ona moc na podstawie § 2 pkt 1 uchwały Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 16 września 2004 r. nr [...] w sprawie zaliczenia niektórych dróg do kategorii dróg gminnych. Brak jest podstaw do przyjęcia, że uchwała, która utraciła moc obowiązującą przed wniesieniem na nią skargi, może być kontrolowana przez sąd administracyjny, zaś sąd zachował w stosunku do takiego aktu kompetencje do stwierdzenia jego nieważności. W przypadku wniesienia skargi po utracie mocy obowiązującej przez akt, podlega ona odrzuceniu jako niedopuszczalna. Na marginesie Sąd zwraca uwagę, że aktualne również w niniejszej sprawie pozostają uwagi zawarte w postanowieniu tutejszego Sądu z dnia 4 października 2024 r. (sygn. akt VI SA/Wa 2580/24) odnośnie do braku interesu prawnego skarżącego do zaskarżenia uchwały albowiem skarżący nie wykazał tytułu prawnorzeczowego do nieruchomości objętej zaskarżoną uchwałą. Okoliczność ewentualnego samoistnego posiadania nieruchomości (która nie podlega ocenie sądu administracyjnego) objętej zaskarżoną uchwałą nie świadczy o naruszeniu interesu prawnego skarżącego, o którym stanowi art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2024 r., poz. 609). Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a, odrzucił skargę. O zwrocie wpisu od skargi w wysokości 300 zł Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Skarżący uiścił opłatę 600 zł. Kwota 300 zł została zaliczona jako wpis od skargi w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 2580/24 i została zwrócona postanowieniem z dnia 4 października 2024 r. Zgodnie bowiem z § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2021 r., poz. 535) wpis od skargi na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej wynosi 300 zł.