VI SA/Wa 3192/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. R. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu B. R. kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

B. R. (dalej: "skarżący", "strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z [...] września 2022 r. nr [...] o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji wobec [...] S.A. z siedzibą w [...] , umorzeniu instrumentów kapitałowych, zastosowaniu instrumentu przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowieniu administratora banku. Skarga została podpisana przez zawodowego pełnomocnika – radcę prawnego, a do skargi załączono kopię pełnomocnictwa udzielonego mu przez skarżącego. Zgodnie z zarządzeniem z 6 października 2023 r. (k. 17) pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez przedłożenie m. in.: pełnomocnictwa podpisanego przez stronę skarżącą, bądź jego uwierzytelnionego odpisu, do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi lub wojewódzkim sądem administracyjnym. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwanie, doręczono pełnomocnikowi w dniu 26 października 2023 r. (k. 21). W odpowiedzi na wezwanie, pełnomocnik do pisma nadanego w dniu 2 listopada 2023 r. (k. 22-23) załączył kopię pełnomocnictwa udzielonego przez stronę, opatrzoną widoczną pieczątką zawierającą informację o poświadczeniu dokumentu za zgodność z oryginałem, dacie poświadczenia i oznaczeniu jego miejsca, jednak bez podpisu poświadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634; dalej: "p.p.s.a."). Wymogi formalne skargi określa przepis art. 57 oraz 46 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, warunki te zaś określa art. 46 tej ustawy. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl bowiem art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Na mocy art. 46 § 3 p.p.s.a. brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przypadku skargi. Pozwala to na konwalidację stwierdzonego braku, przez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Skutkiem nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie takiego braku formalnego skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jest jej odrzucenie. Sąd zwraca uwagę, że przywołany wcześniej art. 37 § 1 p.p.s.a. nie zawiera szczególnych wymagań co do sposobu uwierzytelniania pełnomocnictwa lub innych dokumentów przez wymienionych w nim pełnomocników. Takie wymogi wynikają natomiast z przepisów ustaw dotyczących korporacji zawodowych zrzeszających tych pełnomocników (w tym przypadku art. 6 § 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radach prawnych, t. j. Dz. U. 2022 poz. 1166). Zgodnie z tym przepisem: "Radca prawny ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis radcy prawnego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia (...)". W niniejszej sprawie zaistniała przesłanka odrzucenia skargi. Pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi, którego nie uzupełnił prawidłowo. Co prawda do pisma z 30 października 2023 r., będącego odpowiedzią na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, załączył kopię dokumentu – pełnomocnictwa procesowego udzielonego przez stronę, jednak w ocenie Sądu jest to dokument który pozornie spełnia wymogi odpisu pełnomocnictwa procesowego. Zaznaczyć należy, że nie spełnia on łącznie wszystkich trzech warunków formalnych stawianych czynności poświadczenia odpisów dokumentów przez radcę prawnego, zgodnie z wymogami art. 6 § 3 ustawy o radcach prawnych. Z załączonego dokumentu wynika jedynie data i oznaczenie miejsca sporządzenia odpisu. Braku trzeciego elementu jakim jest podpis osoby poświadczającej. W konsekwencji brak formalny skargi nie został uzupełniony prawidłowo. Na marginesie, Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę podziela stanowisko zaprezentowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 lutego 2019 r., sygn. akt I OZ 156/19, że wynikająca z art. 34 p.p.s.a. zasada wolnego wyboru sposobu działania przed sądem administracyjnym polega na tym, że strony same decydują o tym, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym będą występowały osobiście czy przez pełnomocnika. Skoro więc strona skarżąca powierzyła prowadzenie sprawy pełnomocnikowi, w zaufaniu do jego wiedzy i kompetencji, to ten, zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., obowiązany był dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ewentualne braki w tym zakresie pełnomocnik powinien natomiast uzupełnić samodzielnie jako konsekwencje swojego działania i brak jest podstaw, aby wymagać w tym zakresie aktywności od podmiotu, w imieniu którego skargę złożono. Zgodzić należy się ze stanowiskiem, że od pełnomocnika można oczekiwać znajomości ciążących na nim obowiązków zawodowych. Istotą jego pracy jest rzetelne dbanie o interesy mocodawcy, między innymi poprzez wypełnianie w terminie wszystkich wymogów proceduralnych umożliwiających stronie pełny udział w postępowaniu. Strona ponosi zaś wszelkie skutki działań pełnomocnika, także negatywne skutki uchybień lub czynności wadliwie dokonanych (por. postanowienie NSA z dnia 22 października 2019 r., sygn. akt II OZ 932/19). Zatem nieuzupełnienie braku formalnego skargi w terminie wywołuje skutek w postaci odrzucenia skargi, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., przy czym Sąd zgodnie z treścią art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając na względzie powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, czyniąc to na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych stronie w pkt 2 sentencji, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.