VI SA/Wa 3165/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi D. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie oddalenia sprzeciwu w sprawie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi do Sądu

W dniu 26 września 2014 r. skarżący D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej skargę na decyzje tego organu nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie oddalenia sprzeciwu w sprawie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy. Skarżący reprezentowany jest przez profesjonalnego pełnomocnika rzecznika patentowego. Z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, iż stronie skarżącej doręczono ją w dniu 16 czerwca 2014 r. W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) – cytowana dalej jako "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W związku z powyższym termin na wniesienie skargi przez stronę skarżącą upłynął 17 lipca 2014 r. Skarżący nadał niniejszą skargę do sądu administracyjnego w urzędzie pocztowym w dniu 20 sierpnia 2014 r., to jest po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Wraz ze skargą skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi do sądu. Wniosek ten pełnomocnik skarżącego uzasadniał tym, że w dniach 10 – 24 czerwca 2014 r. w siedzibie kancelarii przeprowadzano kontrolę skarbową oraz przebywał od dnia 10 lipca do 13 sierpnia 2014 r. na zwolnieniu lekarskim. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, alternatywnie po uwzględnieniu wniosku o przywróceniu terminu do wniesienia skargi, o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 tego artykułu stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). W sprawach, w których stronę reprezentuje profesjonalny pełnomocnik, a taka sytuacja jest w sprawie niniejszej, kryterium braku winy w uchybieniu terminowi należy oceniać z uwzględnieniem miernika staranności wymaganego przy dokonywaniu czynności procesowych przez tego pełnomocnika, bez względu na to, czy przy dokonywaniu danej czynności pełnomocnik posłużył się osobami trzecimi, które walorów profesjonalności nie mają. Zdaniem Sądu, wykazane przez stronę skarżącą okoliczności nie wykluczały możliwości zachowania terminu do złożenia skargi do Sądu. W niniejszej sprawie należy wskazać, iż profesjonalny pełnomocnik reprezentujący skarżącego wskazał na dwie okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu do złożenia skargi, a mianowicie prowadzona w dniach 10 – 24 czerwca 2014 r. kontrola skarbowa w siedzibie kancelarii oraz przebywanie w od dnia 10 lipca 2014 r. do dnia 13 sierpnia 2014 r. na zwolnieniu lekarskim. W ocenie Sądu, przywołane przez pełnomocnika skarżącego okoliczności nie uzasadniają przyjęcia tezy o braku winy w uchybieniu terminu. Zaznaczyć trzeba, że za działania i zaniechania pełnomocnika w zakresie powierzonych mu czynności procesowych odpowiedzialność ponosi strona. Na profesjonalnym pełnomocniku ciąży obowiązek takiego zorganizowania prowadzonej działalności zawodowej, aby jego nieobecność, nawet spowodowana zdarzeniami losowymi, w tym również chorobą, nie tamowała terminowego wykonywania czynności związanych z tokiem prowadzonego z jego udziałem postępowania. Pełnomocnik powinien wykonywać swe obowiązki z uwzględnieniem należytej staranności. Długotrwała choroba nie wyklucza bowiem możliwości ustanowienia w sprawie substytuta, jak również nawet zawiadomienia o tym strony. Nie była to również okoliczność nie do przezwyciężenia, bowiem porozumienie co do przebiegu współpracy na poszczególnych etapach sprawy nie wymagało ani od skarżącego, ani od pełnomocnika nadzwyczajnego wysiłku, wystarczające było bowiem aby pełnomocnik poinformował skarżącego o stanie swojego zdrowia, lub też o prowadzonej kontroli skarbowej. (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 listopada 2012 r., sygn. akt. II FZ 884/12, LEX nr 1240513). W przedmiotowej sprawie strona skarżąca w ocenie Sądu nie wykazała braku winy w uchybieniu terminu, a zatem termin do dokonania czynności nie mógł zostać przywrócony. Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji