VI SA/Wa 3159/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Maciej Borychowski po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: odrzucić skargę.

Na podstawie decyzji z dnia [...] września 2022 r. nr [...]Bankowy Fundusz Gwarancyjny (dalej "BFG") wszczął przymusową restrukturyzację wobec Getin Noble Banku S.A. z siedzibą w Warszawie, umorzył instrumenty kapitałowe, zastosował instrument przymusowej restrukturyzacji w formie instytucji pomostowej oraz ustanowił administratora banku (dalej "decyzja BFG"). Pismem datowanym "Szczecin X 22 r." K. K. (dalej "Skarżąca") wniosła skargę na decyzję BFG. W przedmiotowej skardze zanegowała działania BFG, polegające na umorzeniu obligacji, co skutkowało utratą przez Skarżącą pieniędzy. Pismem z dnia [...] grudnia 2023 r., w wykonaniu zarządzenia z dnia [...] listopada 2023 r., Skarżąca została wezwana do przedłożenia dokumentu potwierdzającego datę złożenia w placówce Poczty Polskiej S.A. przesyłki zawierającej pismo datowane "Szczecin X 22 r." dotyczące decyzji Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] września 2022 r. o umorzeniu obligacji Getin Noble Bank S.A., w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem uznania, że skarga została złożona w dacie wpływu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tj. w dniu 15 listopada 2022 r. Pismem z dnia 19 grudnia 2023 r. (data wpływu do Sądu: 28 grudnia 2023 r.) Skarżąca poinformowała, że skarga została złożona w dacie wpływu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm., dalej "P.p.s.a.") przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd zobowiązany jest zbadać dopuszczalność jej wniesienia oraz jej poprawność formalną. Jednym z elementów takiej kontroli jest ustalenie, czy skarga na decyzję została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w ustawie. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W określonych przypadkach, kierując się niejednokrotnie potrzebą zapewnienia przyspieszenia weryfikacji prawidłowości decyzji przez sąd administracyjny, ustawodawca w przepisach szczególnych określa odmienny tryb i termin do wniesienia skargi. Sąd wskazuje, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie przepisów ustawy z dnia 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (Dz. U. z 2022 r. poz. 2253 ze zm., dalej "ustawa o BFG"). Stosownie do art. 11 ust. 6 tej ustawy do postępowania w sprawie skarg na decyzje BFG w zakresie nieuregulowanym w ustawie lub rozporządzeniu nr 2021/23 stosuje się odpowiednio przepisy P.p.s.a z wyłączeniem przepisów o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Z kolei art. 103 ust. 5 ustawy o BFG ustanawia szczególny – w relacji do P.p.s.a. – termin zaskarżania decyzji do sądu administracyjnego. Skargę na decyzję BFG w przedmiocie wszczęcia przymusowej restrukturyzacji można wnieść w terminie 7 dni. Siedmiodniowy termin do zaskarżenia decyzji o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji dotyczy zarówno adresata decyzji, któremu BGF doręcza decyzję, jak też innych podmiotów, które dysponują interesem prawnym. Uwzględniając specyfikę procesu przymusowej restrukturyzacji ustawodawca nie nałożył na Fundusz obowiązku opublikowania decyzji lub jej doręczenia innym podmiotom aniżeli podmiot w restrukturyzacji. Stąd też termin do złożenia skargi dla podmiotów, którym nie doręcza się decyzji, rozpoczyna swój bieg od dnia ogłoszenia na stronie internetowej Funduszu decyzji lub informacji o przyczynach i skutkach wszczęcia przymusowej restrukturyzacji. Stanowisko takie znajduje swoje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który stwierdził po pierwsze, że nie ma żadnej podstawy do twierdzenia, że ustawodawca dokonał zróżnicowania sytuacji prawnej adresata decyzji oraz innych podmiotów uprawnionych do jej zaskarżenia w zakresie warunków korzystania przez nie z prawa do sądu, dotyczących terminu do zainicjowania sądowoadministracyjnej kontroli legalności tej samej decyzji. Po drugie zaś, że termin do wniesienia skargi powinien być liczony od dnia ogłoszenia na stronie internetowej Funduszu informacji o przyczynach i skutkach wszczęcia przymusowej restrukturyzacji. Zdaniem NSA użyty w art. 109 ust. 1 pkt 1 ustawy o BFG spójnik alternatywy nierozłącznej "lub" oznacza, że ogłoszona może być tylko informacja o przyczynach i skutkach wydania decyzji, co jest wystarczające do wypełnienia zawartego w tym przepisie obowiązku ustawowego nałożonego na Fundusz (por. postanowienia NSA z dnia 8 października 2020 r., sygn. akt II GZ 290/20 oraz z dnia 27 października 2020 r., sygn. akt II GZ 321/20; dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). W niniejszej sprawie informacja o przyczynach i skutkach wszczęcia przymusowej restrukturyzacji została opublikowana w dniu 30 września 2020 r. (informacja dostępna pod adresem: https://www.bfg.pl/bfg-rozpoczal-przymusowa-restrukturyzacje-getin-noble-bank-s-a-ktorego-dzialalnosc-zostanie-przeniesiona-do-wspolnego-banku-bfg-i-systemu-ochrony-bankow-komercyjnych-utworzonego-przez-osiem-bankow/#pe-content). Informacja zawierała pouczenie o możliwości zakwestionowania przedmiotowej decyzji, a także o siedmiodniowym terminie na jej zaskarżenie do sądu (treść dostępna pod adresem: https://www.bfg.pl/wp-content/uploads/informacja-o-przyczynach-i-skutkach-1.pdf). Tym samym należy uznać, że Skarżąca została pouczona o trybie i terminie do złożenia skargi. Wykonanie obowiązku nałożonego przez art. 109 ust. 1 pkt 1 ustawy o BFG, polegającego na ogłoszeniu informacji o przyczynach i skutkach wydania decyzji, nastąpiło w dniu 30 września 2022 r. i od tej daty powinien być liczony termin 7 dni do wniesienia skargi dla podmiotu, którego interes prawny został naruszony tą decyzją, a upływał on z dniem 7 października 2022 r. Z akt sprawy wynika po pierwsze, że pismo zawierające skargę na decyzję BFG nie zawiera daty dziennej, a wyłącznie "X 22 r.", a ponadto nie sposób ustalić daty jego nadania przesyłką pocztową. Należy bowiem zauważyć, że o ile pismo zostało nadane w placówce Poczty Polskiej, tym niemniej stempel dzienny jest niewidoczny, a ponadto Skarżąca nadała pismo przesyłką nierejestrowaną (k. 3 akt sądowych). Natomiast, zgodnie z art. 83 § 3 P.p.s.a oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Odnosząc się do powyższego Sąd zauważa, że przyjęcie, iż termin do wniesienia skargi, w kontekście art. 83 § 3 P.p.s.a., został zachowany konieczne jest ustalenie daty nadania przesyłki pocztowej w placówce pocztowej operatora wyznaczonego. W tym miejscu Sąd zauważa, że zagadnienia dotyczące świadczenia usług pocztowych, w tym przyjmowania, przemieszczania i doręczania przesyłek pocztowych uregulowane są w ustawie z dnia [...] listopada 2012 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 1640). Prawo pocztowe swoim zakresem definiuje również rodzaj przesyłek. Zgodnie bowiem z art. 3 pkt 21 Prawa pocztowego, przesyłka pocztowa (w tym również przesyłka listowa, zgodnie z art. 3 pkt 20 – przypis Sądu) oznacza rzecz opatrzoną oznaczeniem adresata i adresem, przedłożoną do przyjęcia lub przyjętą przez operatora pocztowego w celu przemieszczenia i doręczenia adresatowi. Natomiast stosownie do art. 3 pkt 23 Prawa pocztowego, przesyłka rejestrowana oznacza przesyłkę pocztową przyjętą za pokwitowaniem przyjęcia i doręczaną za pokwitowaniem odbioru. W związku z powyższym, o ile pismo kierowane do sądu może być nadane przesyłką, o tyle ważny jest rodzaj przesyłki. Innymi słowy, o ile przesyłka rejestrowana daje pewność co do daty złożenia jej w placówce pocztowej operatora wyznaczonego. A dokumentem potwierdzającym zachowanie terminu będzie potwierdzenie nadania wydane przez operatora wyznaczonego oraz wydruk potwierdzenia nadania przesyłki rejestrowanej (...), które w myśl art. 17 Prawa pocztowego mają moc dokumentów urzędowych. Takiego skutku prawnego nie zapewnia natomiast przesyłka nierejestrowana (tzw. "zwykła") albowiem z definicji nie podlega ona rejestracji w systemach operatora wyznaczonego. Idąc dalej Sąd stwierdza, iż ratio legis art. 83 § 3 P.p.s.a. odnosi się właśnie do przesyłek rejestrowanych, bowiem tylko te dają możliwość ustalenia czy dana czynność procesowa została dokonana w terminie lub nie. Z taką sytuacją nie mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Mając na uwadze, że z oględzin koperty, w której została przesłana skarga nie wynikało, że pismo zostało nadane przesyłką rejestrowaną, Sąd wezwał Skarżącą do przedłożenia dokumentu potwierdzającego datę złożenia w placówce Poczty Polskiej S.A. przesyłki zawierającej pismo datowane "Szczecin X 22 r.", w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem uznania, że skarga została złożona w dacie wpływu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tj. w dniu 15 listopada 2022 r. W odpowiedzi na wezwanie Sądu Skarżąca nie przedłożyła takowego dokumentu i potwierdziła, że skarga została złożona w dacie wpływu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, tj. w dniu 15 listopada 2023 r. Tym samym, mając na względzie przyjętą wykładnię art. 103 ust. 5 ustawy o BFG oraz art. 83 § 3 P.p.s.a., złożenie skargi nastąpiło z uchybieniem terminu, który upłynął w dniu 7 października 2022 r. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 103 ust. 5 ustawy o BFG odrzucił skargę.