VI SA/Wa 3081/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędzia WSA Dorota Pawłowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 kwietnia 2022 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] października 2021 r., znak [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia oddala skargę

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi (dalej "organ") wydał w dniu [...] października 2021 r. postanowienie, znak sprawy [...], którym stwierdził niedopuszczalność zażalenia pani M. W. (dalej: "skarżąca", strona") na postanowienie Rady Polskiego Klubu Wyścigów Konnych z dnia [...] sierpnia 2021 r. w przedmiocie odmowy sporządzenia i wydania uwierzytelnionych kopii nośników informacji. W podstawie prawnej postanowienia organ wskazał na art. 134 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, z późn. zm.), dalej "k.p.a.". Powyższe postanowienie zapadło w oparciu o następujące ustalenia: Skarżąca pismem z dnia 10 stycznia 2021 r. zwróciła się do Rady Polskiego Klubu Wyścigów Konnych (dalej "Rada PKWK") o powołanie jej w sezonie 2021 do pełnienia funkcji sędziego wyścigowego – członka komisji technicznej i komisji odwoławczej. W dniu 3 marca 2021 r. strona przesłała do organu drogą e-mailową ankietę sędziowską (k. 6-7 akt administracyjnych). Organ w dniu 19 marca 2021 r. poinformował e-mailowo kandydatów na sędziów wyścigowych na sezon 2021 o tym, że posiedzenie Rady PKWK odbędzie się zdalnie w dniu 25 marca br. na którym członkowie Rady chcą zapoznać się bliżej z ich kandydaturami na sędziów wyścigowych i zadać bezpośrednio kilka pytań przed głosowaniem wniosku o powołanie sędziów na sezon 2021. Skarżąca w dniu 22 marca 2021 r. e-mailem poinformowała Radę PKWK o złym samopoczuciu, w związku z czym nie będzie w stanie zadeklarować swojej obecności online na zdalnym posiedzeniu Rady w dniu [...] marca 2021 r. Jednocześnie zwróciła się w nim o przesłanie pytań członków Rady PKWK e-mailem, na które zobowiązała się udzielić odpowiedzi. W dniu [...] marca 2021 r. odbyło się posiedzenie Rady PKWK przeprowadzone w formie zdalnej (poprzez platformę internetową Zoom), na którym podjęto kilka uchwał. Następnie strona pismem z dnia 6 kwietnia 2021 r., przesłanym e-mailowo dzień później do Przewodniczącego Rady PKWK, zwróciła się o ponowne poddanie pod głosowanie Rady PKWK jej wniosku o powołanie jej w sezonie 2021 do pełnienia funkcji sędziego wyścigowego – członka komisji technicznej i komisji odwoławczej. Wniosek uzasadniła chorobą i złym samopoczuciem które spowodowały jej nieobecność na posiedzeniu Rady PKWK w dniu [...] marca 2021 r. na którym głosowane były wnioski o powołanie do pełnienia funkcji w sezonie wyścigowym 2021. Do wniosku załączyła kopię pisma z dnia 26 marca 2021 r. "Informacja o pobycie w izolacji" z którego wynika, że skarżąca przebywała w izolacji domowej od dnia 24 marca 2021 r. do dnia 02 kwietnia 2021 r. związaną z zagrożeniem epidemiologicznym. Organ w dniu 21 czerwca 2021 r. poinformował e-mailem stronę (k. 23 akt administracyjnych) o wyznaczonym terminie posiedzenia wyznaczonego na dzień 29 czerwca 2021 r. w sprawie rozpoznania jej wniosku. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że strona wzięła udział w tym posiedzeniu. W dniu 29 czerwca 2021 r. odbyło się VI posiedzenie Rady PKWK, na którym podjęto uchwałę w sprawie ponownego rozpoznania wniosku skarżącej o powołanie sędziego wyścigowego na sezon 2021 w związku z uzasadnionym wnioskiem strony o przeprowadzenie reasumpcji głosowania nad jej kandydaturą na sędziego wyścigowego na sezon 2021. Pismem z dnia 10 sierpnia 2021 r. strona wystąpiła do Rady PKWK z wnioskiem o sporządzenie i wydanie uwierzytelnionych kopii nośników informacji zawierających zarejestrowany przebieg posiedzeń Rady PKWK: 1) z dnia 11 maja 2020 r. - w całości w zakresie dotyczącym i związanym z pkt 6 obrad: "Głosowanie wniosku o powołanie sędziów wyścigowych na sezon 2020", 2) z dnia 25 marca 2020 r. - w całości w zakresie dotyczącym i związanym z pkt 4 obrad: "Głosowanie wniosku o powołanie sędziów wyścigowych na sezon 2021", 3) z dnia 29 czerwca 2021 r. - w całości w zakresie dotyczącym i związanym z pkt 4 obrad: "Głosowanie nad kandydaturą Pani M. W. na sędziego wyścigowego" - poprzez doręczenie ich na adres wskazany we wniosku lub doręczenie pocztą elektroniczną w postaci odtwarzalnego pliku lub transferu danych, lub umożliwienie odbioru osobistego. Strona w tym samym piśmie wniosła ewentualnie o umożliwienie odsłuchania i zapoznania się - w siedzibie organu - z przebiegiem ww. posiedzeń Rady PKWK zrejestrowanych na nośnikach informacji. W odpowiedzi na powyższy wniosek skarżącej, Przewodniczący Rady PKWK, w piśmie z dnia 18 sierpnia 2021 r. poinformował stronę, że zgodnie z art. 8 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 18 stycznia 2001 r. o wyścigach konnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1354), Rada PKWK wnioskuje o powołanie i odwołanie sędziów wyścigowych. Rada PKWK podejmuje zatem uchwałę rekomendującą kandydatury poszczególnych osób na pełnienie funkcji sędziego, natomiast nie rozstrzyga indywidualnej sprawy konkretnego adresata. Uchwała Rady PKWK w tej materii nie jest w żadnym przypadku decyzją administracyjną. Jednocześnie w piśmie tym Przewodniczący Rady PKWK wyjaśnił, że nagrania z przebiegu posiedzeń Rady PKWK są sporządzane pomocniczo, celem sporządzenia protokołu z posiedzenia oraz ewentualnego uzgodnienia niezgodności protokołu z rzeczywistym przebiegiem posiedzenia. Wskazał, że po przyjęciu przez Radę PKWK protokołu z posiedzenia jest on umieszczany na oficjalnej stronie internetowej PKWK i można się z nim zapoznać. M. W. uznała, że powyższe pismo z dnia 18 sierpnia 2021 r. jest postanowieniem Rady PKWK w przedmiocie odmowy sporządzenia i wydania uwierzytelnionych kopii nośników informacji. Strona pismem z dnia 8 września 2021 r. wniosła na nie zażalenie do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, za pośrednictwem Rady PKWK. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania poprzez nieuzasadnioną odmowę sporządzenia i wydania kopii nośników zawierających zarejestrowany przebieg wskazanych posiedzeń Rady PKWK, naruszenie zasady prawdy obiektywnej, co doprowadziło do błędnego ustalenia, że Wnioskodawczyni nie jest stroną postępowania zainicjowanego jej wnioskiem oraz brak wskazania podstawy prawnej i pouczenia odnośnie prawa do wniesienia zażalenia lub skargi do sądu administracyjnego. W zażaleniu wniosła "o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy organowi do ponownego rozpatrzenia". W dniu 13 października 2021 r. organ, po rozpoznaniu zażalenia strony z 8 września 2021 r., wydał postanowienie w którym stwierdził niedopuszczalność ww. zażalenia. W uzasadnieniu postanowienia, po przedstawieniu stanu faktycznego sprawy, organ wskazał, że w jego ocenie pismo Przewodniczego Rady PKWK z dnia 18 sierpnia 2021 r. stanowiące odpowiedź na wniosek skarżącej z dnia 10 sierpnia 2021 r. o wydanie kopii nośników informacji, nie jest postanowieniem w rozumieniu przepisów k.p.a. W dalszej części uzasadnienia postanowienia organ podał definicję legalną wskazaną w art. 5 § 2 pkt k.p.a. (organ administracji publicznej) oraz wyjaśnił czym jest postępowanie administracyjne (art. 1 pkt 1 k.p.a.). Mając na uwadze powyższe przepisy oraz biorąc pod uwagę przepisy ustawy z dnia 18 stycznia 2001 r. o wyścigach konnych, organ stwierdził, że Rada PKWK nie jest organem administracji publicznej, bowiem nie jest podmiotem powołanym do załatwiania spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej albo załatwianych milcząco. Organ wskazał, że uprawnienia Rady PKWK wynikają z art. 8 ust. 4 ustawy o wyścigach konnych. Organ powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2016 r., sygn. IV SA/Wa 417/16, w którym Sąd podzielił stanowisko organu co do charakteru prawnego uchwały Rady PKWK. Zaznaczył przy tym że w wyroku tym Sąd uznał, że uchwała Rady PKWK nie rozstrzyga indywidualnej sprawy konkretnego adresata. Podobnie jest w sprawie, której dotyczy zażalenie. Dalej w zaskarżonym postanowieniu organ wskazał, że przedmiotem uchwały Rady PKWK jest jedynie złożenie wniosku o powołanie sędziów wyścigowych na sezon 2021, zaś decyzję w tym zakresie podejmuje Prezes PKWK. Wskazał również na treść przepisu art. 134 k.p.a. (niedopuszczalność odwołania) oraz art. 144 k.p.a. Jak wskazał, przepisy te obligują organ II instancji do badania w pierwszej kolejności dopuszczalności środka zaskarżenia, która to dopuszczalność jest określana przesłankami podmiotowymi i przedmiotowymi. Zdaniem organu w analizowanej sprawie zaistniały przesłanki o charakterze przedmiotowym, które uzasadniają stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia na pismo niebędące postanowieniem w rozumieniu przepisów k.p.a. Dlatego organ postanowieniem stwierdził niedopuszczalność zażalenia skarżącej na "postanowienie Rady PKWK z dnia [...] sierpnia 2021 r." w przedmiocie odmowy sporządzenia i wydania uwierzytelnionych kopii nośników informacji". Strona na powyższe postanowienie organu z dnia [...] października 2021 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania: 1. art. 74 § 2 k.p.a. w zw. z art. 134 k.p.a. w zw. z art. 144 k p a. poprzez błędne uznanie, że skarżącej nie przysługuje zażalenie na postanowienie Rady Polskiego Klubu Wyścigów Konnych z dnia [...] sierpnia 2021 r. w przedmiocie odmowy sporządzenia i wydania skarżącej uwierzytelnionych kopii nośników informacji zawierających zarejestrowany przebieg posiedzeń Rady PKWK z dnia [...] maja 2020 r., z dnia [...] marca 2021 r. oraz z dnia [...] czerwca 2021 r., we wskazanym przez skarżącą zakresie oraz na nieuzasadnioną odmowę umożliwienia skarżącej odsłuchania i zapoznania się - w siedzibie organu - z przebiegiem ww. posiedzeń Rady PKWK zarejestrowanych na nośnikach informacji, a w konsekwencji błędne stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia skarżącej; 2. art. 74 § 2 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że odmowa sporządzenia i wydania skarżącej uwierzytelnionych kopii nośników informacji zawierających zarejestrowany przebieg posiedzeń Rady PKWK z dnia [...] maja 2020 r., z dnia [...] marca 2021 r. oraz z dnia [...] czerwca 2021 r., we wskazanym przez skarżącą zakresie oraz odmowa umożliwienia skarżącej odsłuchania i zapoznania się - w siedzibie organu - z przebiegiem ww. posiedzeń Rady PKWK zarejestrowanych na nośnikach informacji, nie powinna nastąpić w formie postanowienia, a w konsekwencji poprzez nieuzasadnioną odmowę przyznania skarżącej prawa do wniesienia zażalenia; 3. art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a., poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej, w szczególności niepodjęcie przez Organ niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, co doprowadziło do błędnego ustalenia przez Organ, że skarżącej nie przysługuje zażalenia na postanowienie Rady PKWK oraz, że skarżąca nie jest stroną postępowania zainicjowanego jej wnioskiem, mimo, że Rada PKWK uznała, że działa z wniosku skarżącej; 4. art. 15 k.p.a. w zw. z art. 74 § 2 k.p.a. poprzez naruszenie prawa skarżącej do dwuinstancyjnego postępowania. W oparciu o tak przedstawione zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je, zaskarżonego do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, postanowienia Rady Polskiego Klubu Wyścigów Konnych z dnia [...] sierpnia 2021 r., wraz z nakazaniem Radzie Polskiego Klubu Wyścigów Konnych podjęcia działania zgodnie z wnioskiem skarżącej, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je, zaskarżonego do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, postanowienia Rady Polskiego Klubu Wyścigów Konnych z dnia [...] sierpnia 2021 r. i przekazanie Radzie Polskiego Klubu Wyścigów Konnych sprawy do ponownego rozpatrzenia. Ponadto w skardze strona wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z wydruku ze strony internetowej, załączonego do skargi, celem wykazania faktu - głosowania przez Radę Polskiego Klubu Wyścigów Konnych w sprawie kandydatury skarżącej. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2022 r. poz. 329; dalej "p.p.s.a."). Wskazać należy, że zgodnie z art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a. przez organ administracji publicznej rozumie się ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i podmioty wymienione w art. 1 pkt 2 k.p.a. (w tym podmioty powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w art. 1 pkt 1 k.p.a.). Z kolei, w świetle art. 1 pkt 1 k.p.a., postępowanie administracyjne to postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych albo załatwianych milcząco. W przedmiotowej sprawie zadać trzeba sobie pytanie, czy Rada Polskiego Klubu Wyścigów Konnych jest organem administracji publicznej. Odpowiedź na to pytanie można znaleźć w przepisach ustawy z dnia 18 stycznia 2001 r. o wyścigach konnych (tj. Dz. U. z 2020 r., poz. 1354), dalej "ustawa o wyścigach konnych". Zgodnie z art. 8 ust. 4 ww. ustawy, Rada Polskiego Klubu Wyścigów Konnych: 1) opiniuje projekt regulaminu wyścigów konnych; 2) opiniuje roczne sprawozdanie z działalności PKWK; 3) wnioskuje o powołanie i odwołanie sędziów wyścigowych; 4) wnioskuje o odwołanie członka Rady PKWK, jeżeli członek ten wykonuje swój mandat w sposób utrudniający lub uniemożliwiający pracę Rady PKWK; 5) może wnioskować o odwołanie Prezesa PKWK. Wskazany powyżej zakres uprawnień Rady PKWK świadczy, że nie jest on organem administracji publicznej, bowiem uprawnienia te polegają jedynie na opiniowaniu i wnioskowaniu. Innymi słowy Rada PKWK nie jest podmiotem powołanym do załatwiania spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej albo załatwianych milcząco. Na gruncie przepisów ustawy o wyścigach konnych, decyzję może wydać Prezes Polskiego Klubu Wyścigów Konnych (art. 21e ust. 7), od której służy odwołanie do ministra właściwego do spraw rolnictwa (ust. 8). Zatem organem administracji publicznej w tym przypadku jest Prezes PKWK, a nie Rada PKWK. Zaznaczyć przy tym należy, że uchwały Rady PKWK mają jedynie walor doradczy czy konsultacyjny. Uchwała Rady PKWK wnioskująca o powołanie sędziów wyścigowych nie rozstrzyga sprawy, jej podjęcie nie zmienia uprawnień ani obowiązków sędziego wyścigowego, zaś przedmiotem uchwały pozostaje jedynie złożenie wniosku o powołanie określonej osoby (sędziego wyścigowego) na dany sezon. W przedmiotowej sprawie skarżąca pismem z dnia 10 stycznia 2021 r. skierowanym do Rady PKWK zwróciła się o zawnioskowanie o powołanie jej osoby w sezonie 2021 do pełnienia funkcji sędziego wyścigowego - członka komisji technicznej i komisji odwoławczej. W toku postępowania Rada PKWK podjęła m. in. uchwały: - z dnia 25 marca 2021 roku wnioskującą o powołanie sędziów wyścigowych na sezon 2021, zgodnie z wynikami przeprowadzonego głosowania jawnego; - z dnia 29 czerwca 2021 roku w związku z uzasadnionym wnioskiem skarżącej o przeprowadzenie reasumpcji głosowania nad jej kandydaturą na sędziego wyścigowego na sezon 2021 (...). Skarżąca pismem z dnia 10 sierpnia 2021 r. wystąpiła do Rady PKWK z wnioskiem o sporządzenie i wydanie uwierzytelnionych kopii nośników informacji zawierających zarejestrowany przebieg posiedzeń Rady PKWK: z dnia 11 maja 2020 r. - w całości w zakresie dotyczącym i związanym z pkt 6 obrad, z dnia 25 marca 2020 r. - w całości w zakresie dotyczącym i związanym z pkt 4 obrad oraz z dnia 29 czerwca 2021 r. - w całości w zakresie dotyczącym i związanym z pkt 4 obrad, poprzez doręczenie ich na adres wskazany we wniosku lub doręczenie pocztą elektroniczną w postaci odtwarzalnego pliku lub transferu danych, lub umożliwienie odbioru osobistego. Strona w tym samym piśmie wniosła ewentualnie o umożliwienie odsłuchania i zapoznania się - w siedzibie organu - z przebiegiem ww. posiedzeń Rady PKWK zrejestrowanych na nośnikach informacji. W odpowiedzi na to pismo, Przewodniczący Rady PKWK w piśmie z dnia 18 sierpnia 2021 r. poinformował stronę, że po pierwsze nie jest ona stroną postępowania zainicjowanego wnioskiem o zawnioskowanie (rekomendowanie) przez Radę PKWK do Prezesa PKWK o powołanie jej do pełnienia funkcji sędziego wyścigowego, a po drugie że nagrania przebiegu posiedzenia Rady PKWK sporządzane są pomocniczo, celem sporządzenia protokołu z posiedzenia oraz ewentualnego uzgodnienia niezgodności protokołu z rzeczywistym przebiegiem posiedzenia. Nadto w piśmie tym wskazano dokładną ścieżkę (link) pod którym znajdują się protokoły Rady (w tym z 29 czerwca, 25 marca i 11 maja 2021 r.). Skarżąca na pismo Przewodniczącego Rady PKWK z dnia 18 sierpnia 2021 r. wniosła "Zażalenie". Co istotne - wskazała w nim, że pismo to jest postanowieniem Rady PKWK. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi postanowieniem z dnia [...] października 2021 r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia skarżącej na postanowienie Rady PKWK z [...] sierpnia 2021 r. w przedmiocie odmowy sporządzenia i wydania uwierzytelnionych kopii nośników informacji. W podstawie prawnej zaskarżonego postanowienia organ wskazał art. 134 w związku z art. 144 k.p.a. Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Z kolei art. 144 k.p.a. stanowi, że w sprawach nieuregulowanych w rozdziale k.p.a. dotyczącym zażaleń, do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań. Sąd wskazuje, że przepisy art. 134 i art. 144 k.p.a. obligują organ odwoławczy do badania w pierwszej kolejności dopuszczalności środka zaskarżenia, która to dopuszczalność jest określana przesłankami podmiotowymi i przedmiotowymi. Przepisy te znajdują zastosowanie, gdy zażalenie jest niedopuszczalne z przyczyn podmiotowych, które obejmuje sytuacje wniesienia środka zaskarżenia przez jednostkę niemającą legitymacji do dokonania tej czynności lub niemającą zdolności do czynności prawnych, lub z przyczyn przedmiotowych, które obejmuje przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia aktu administracyjnego w toku instancji (zob. np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 czerwca 2020 r., sygn. akt II SA/GI 175/20). W rozpoznawanej sprawie zaistniały przesłanki o charakterze przedmiotowym, które uzasadniają stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia na pismo niebędące postanowieniem w rozumieniu przepisów k.p.a. Pismo Przewodniczącego Rady PKWK z dnia 18 sierpnia 2021 r. jest pismem informacyjnym, bowiem stanowi odpowiedź na jej wniosek z 10 sierpnia 2021 r. Pismo to nie rozstrzyga sprawy co do istoty, nadto nie spełnia wymagań formalnych stawianych postanowieniu, określonych w art. 124 k.p.a. Nie służy na nie żaden środek odwoławczy. Skarżąca uznała, że ww. pismo jest postanowieniem Rady PKWK w przedmiocie odmowy sporządzenia i wydania uwierzytelnionych kopii nośników informacji, na które wniosła zażalenie. W ocenie Sądu organ słusznie stwierdził w postanowieniu, że zażalenie strony jest niedopuszczalne. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona zarzuciła Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 74 § 2 k.p.a. w zw. z art. 134 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a., poprzez błędne uznanie, że skarżącej nie przysługuje zażalenie na postanowienie Rady PKWK z dnia [...] sierpnia 2021 r. w przedmiocie odmowy sporządzenia i wydania skarżącej uwierzytelnionych kopii nośników informacji zawierających zarejestrowany przebieg posiedzeń Rady PKWK z dnia [...] maja 2020 r., z dnia [...] marca 2021 r. oraz z dnia [...] czerwca 2021 r., we wskazanym przez skarżącą zakresie oraz na nieuzasadnioną odmowę umożliwienia skarżącej odsłuchania i zapoznania się - w siedzibie organu - z przebiegiem ww. posiedzeń Rady PKWK zarejestrowanych na nośnikach informacji, a w konsekwencji błędne stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia skarżącej. Jednocześnie skarżąca zarzuca naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 74 § 2 k.p.a., poprzez błędne przyjęcie, że odmowa sporządzenia i wydania skarżącej uwierzytelnionych kopii nośników informacji zawierających zarejestrowany przebieg posiedzeń Rady PKWK z dnia [...] maja 2020 r., z dnia [...] marca 2021 r. oraz z dnia [...] czerwca 2021 r., we wskazanym przez skarżącą zakresie oraz odmowa umożliwienia skarżącej odsłuchania i zapoznania się - w siedzibie organu - z przebiegiem ww. posiedzeń Rady PKWK zarejestrowanych na nośnikach informacji, nie powinna nastąpić w formie postanowienia, a w konsekwencji nieuzasadnioną odmowę przyznania skarżącej prawa do zażalenia. Odnosząc się do powyższych zarzutów, Sąd rozpoznając sprawę przyłącza się do słusznej argumentacji organu wskazanej w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Mając na uwadze wskazane wyżej przepisy, Sąd jeszcze raz podkreśla, że organ trafnie stwierdził, że zażalenie skarżącej na postanowienie Rady PKWK z [...] sierpnia 2021 r. jest niedopuszczalne. Sąd zwraca również uwagę na to, że Rada PKWK nie jest organem administracji publicznej. Nie jest bowiem podmiotem powołanym do załatwiania spraw indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej albo załatwianych milcząco. Uprawnienia Rady PKWK, wynikające z ustawy o wyścigach konnych, polegają jedynie na opiniowaniu i wnioskowaniu. Rada PKWK nie prowadzi postępowania administracyjnego, w wyniku którego mogłoby być wydane postanowienie, w tym postanowienie, o którym mowa w art. 74 § 2 k.p.a. Sąd nie może zgodzić ze skarżąca, że Rada PKWK jest podmiotem wchodzącym w skład struktury szeroko pojętej administracji publicznej i działa jak organ administracji publicznej. Rada PKWK ma określone ustawowo zadania i kompetencje, m.in. wnioskuje do Prezesa PKWK o powołanie sędziów wyścigowych. W ocenie skarżącej czynności podejmowane w ramach tych kompetencji mają charakter publicznoprawny, są skierowane do oznaczonego podmiotu i dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - dlatego jako czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., podlegają kontroli sądów administracyjnych. Sąd jeszcze raz wskazuje, że podejmowana przez Radę PKWK uchwała wnioskująca o powołanie sędziów wyścigowych na konkretny sezon ma charakter opiniodawczy, wewnętrzny gdyż inicjuje jedynie procedurę powołania sędziego wyścigowego. Organem administracji publicznej mającym uprawnienia do wydawania decyzji jest Prezes PKWK. Zatem dopiero to jego rozstrzygnięcie ma władczy charakter i może być źródłem praw i obowiązków dla podmiotów zewnętrznych. Odnosząc się do zarzutu w skardze o naruszenie przepisów art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a., poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej, w szczególności niepodjęcie przez organ niezbędnych kroków do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (...), to Sąd nie może się z tym zgodzić. Organ przeanalizował dokładnie całość materiałów sprawy i wydał stosowne postanowienie. Co do zarzutu naruszenia przepisów art. 15 k.p.a. w związku z art. 74 § 2 k.p.a. poprzez naruszenie prawa skarżącej do dwuinstancyjnego postępowania, to Sąd stwierdza, że mając na względzie stwierdzenie niedopuszczalności zażalenia organ, działając w ramach obowiązującego prawa, mógł jedynie potwierdzić ten fakt wydanym postanowieniem. Postanowienie stwierdzające niedopuszczalność zażalenia jest ostateczne. Reasumując, Sąd oceniając zaskarżone postanowienie nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego a także uchybień w zakresie stosowania przez organ przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, na które wskazano w skardze lub których istnienie powinien uwzględnić z urzędu. Z tych względów Sąd uznał, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa, a biorąc dodatkowo pod uwagę, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy – skargę należało oddalić. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.