VI SA/Wa 3062/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi P. z siedzibą w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia: I. odrzucić skargę; II. odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi; III. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz P. z siedzibą w T. kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

P. z siedzibą w T., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] sierpnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Do skargi załączono wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, w którym wskazano, że zaskarżona decyzja została doręczono do rąk własnych mocodawcy, tj. ww. skarżącej Spółki, z pominięciem pełnomocnika ustanowionego w postępowaniu administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329; dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W związku powyższym, przy badaniu terminowości wniesienia skargi istotnego znaczenia nabiera kwestia doręczenia zaskarżonego rozstrzygnięcia albo aktu. Od stwierdzenia, czy doszło do doręczenia zależy ocena skuteczności wniesienia skargi. Cyt. przepis początek biegu terminu, a w konsekwencji prawo do wniesienia skargi, ściśle wiąże z faktem prawidłowego doręczenia skarżonego rozstrzygnięcia. Wniesienie skargi przed doręczeniem stronie decyzji podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie rodzi skutków prawnych (por. m.in. postanowienia NSA z 4 stycznia 2013 r. I OZ 949/12; z 27 marca 2019 r. I GSK 325/19; z 23 października 2020 r. II FSK 1601/18; z 28 października 2020 r. II OSK 2477/20). Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Sąd doszedł do przekonania, że stanowisko organu o skutecznym doręczeniu zaskarżonej decyzji jest błędne. Wynika to z tego, że korespondencja obejmująca zaskarżoną decyzję została skierowana do ww. Spółki. Organ odwoławczy – na dzień wydania decyzji – posiadał jednak wiedzę, że Spółka ustanowiła pełnomocnika, którego zakres umocowania obejmował odbiór decyzji (vide pełnomocnictwo dołączone do odwołania) i to na jego adres należało doręczyć ww. decyzję, czego nie uczyniono. Z tego powodu, w ocenie Sądu, należało w pierwszej kolejności stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie została prawidłowo doręczona i tym samym nie weszła do obrotu prawnego. Czyni to ww. skargę przedwczesną, a przez to niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym postawiono w punkcie I sentencji. Konsekwencją niedoręczenia Spółce zaskarżonej decyzji jest zaś to, że wnosząc skargę nie mogła ona uchybić terminowi, ponieważ w ogólne on nie zaczął biec, co czyni z mocy ustawy niedopuszczalnym wniosek o jego przywrócenie. Pomiędzy wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej a zachowaniem terminu do jej dokonania istnieje ścisły związek. W razie stwierdzenia, że termin nie rozpoczął biegu niedopuszczalne jest orzekanie w przedmiocie wniosku o przywrócenie terminu. Powoduje to konieczność odrzucenia także ww. wniosku, o czym Sąd postanowił – na podstawie art. 88 p.p.s.a. – w punkcie II sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt III sentencji. W tym stanie rzeczy, obowiązkiem organu odwoławczego będzie dokonanie ponownego doręczenia decyzji, w sposób określony przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Dopiero skuteczne doręczenie zaskarżonej decyzji otworzy Spółce termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego na ww. rozstrzygnięcie.