VI SA/Wa 3055/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. D. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2013 roku nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej p o s t a n a w i a: zwolnić skarżącego J. D. od kosztów sądowych.

J. D. (dalej też jako skarżący) wniósł w niniejszej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z przedłożonych na wezwanie referendarza sądowego dokumentów wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i synem. Skarżący uzyskuje dochód z dwóch źródeł. Po pierwsze jest to wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w wysokości 1 486 złotych netto, a po drugie wynagrodzenie z działalności wykonywanej osobiście, które w listopadzie i grudniu 2013 roku wynosiło 1 700 złotych a w styczniu 2014 roku 510 złotych. Żona skarżącego nie uzyskuje żadnych dochodów, przy czym ustalono w stosunku do niej znaczny stopień niepełnosprawności. Jest ona też uznana za osobę całkowicie niezdolną do pracy. Syn skarżącego także nie uzyskuje żadnych dochodów, co w stosunku do roku 2012 potwierdza zaświadczenie z właściwego urzędu skarbowego. Skarżący spłaca kredyt w kwocie 126 złotych miesięcznie i podkreśla ponadto koszty związane z rehabilitacją i leczeniem żony. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, iż łączne dochody uzyskiwane przez skarżącego oscylują od około 2 000 złotych do kwoty 3 200 złotych. Z kwoty tej członkowie rodziny skarżącego muszą pokryć zarówno opłaty związane z utrzymaniem mieszkania, koszt wyżywienia, ubrań, czy też leczenia i rehabilitacji żony skarżącego (w związku z jej stanem zdrowia wynikającym z orzeczenia o ustaleniu stopnia niepełnosprawności). Tym samym stwierdzić należy, iż z uwagi na skalę dochodów uzyskiwanych w rodzinie wnioskodawcy, w szczególności w kontekście wydatków generowanych w związku ze stanem zdrowia żony skarżącego, poniesienie przez skarżącego pełnych kosztów postępowania skutkowałoby uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla niego i członków jego rodziny. W związku z powyższym, uznając za zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.