VI SA/Wa 2906/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu 18 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym skargi S. na postanowienie Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego z [...] listopada 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia odrzucić skargę

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła – złożona drogą elektroniczną – skarga Stowarzyszenia [...] (dalej: skarżący) na wskazane w sentencji postanowienie Prezesa Urzędu Transportu Kolejowego. Zarządzeniem z 29 marca 2023 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia w terminie siedmiu dni, braków formalnych skargi poprzez nadesłanie podpisanej skargi wraz z dokumentami rejestrowymi Stowarzyszenia, z których wynika sposób reprezentacji strony skarżącej. Jednocześnie poinformowano skarżącego, że przesłana do Sądu skarga składa się jedynie z pierwszej strony. Wezwanie dotyczące braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone skarżącemu drogą elektroniczną w dniu 24 maja 2023 r. (UPD k. 32). Pismem z 28 maja 2023 r. (nadesłanym elektronicznie) skarżący odpowiedział na powyższe wezwanie w treści, którego wskazał, że przesyła podpisaną skargę wraz z dokumentami rejestrowymi Stowarzyszenia, jednakże faktycznie do ww. pisma z dnia 28 maja 2023 r. skarżący załączył jedynie niepodpisane zaświadczenie z 16 listopada 2021 r., z którego wynika, że Stowarzyszenie reprezentuje S. L.. Do powyższego pisma nie została dołączona podpisana skarga – wbrew temu co wskazał skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej jako "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma procesowego jest jego podpisanie (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a). Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b). W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2021 r., I FPS 2/21 wskazano, że: "Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm.), skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym". Uchwała I FPS 2/21 na podstawie art. 269 p.p.s.a. pozostaje wiążąca dla Sądu w badanej sprawie. Zawarte rozważania ww. uchwale mają bezpośrednie zastosowanie w niniejszej sprawie. Skarżący bowiem przesłał pierwszą stronę skargi drogą elektroniczną, na wskazane w sentencji postanowienie jako załącznik do pisma ogólnego. Pismo ogólne zostało podpisane przez S. L. zweryfikowanym prawidłowo podpisem, jednak skarga stanowiąca załącznik do ww. pisma takiego podpisu nie zawierała, stąd skarżącego wezwano do uzupełnienia braku formalnego skargi, wskazując jednocześnie, na czym on polegał. Zarządzeniem z dnia 29 marca 2023 r. skarżący został wezwany również do nadesłania dokumentów rejestrowych Stowarzyszenia, odpowiadając na powyższe wezwanie pismem z dnia 28 maja 2023 r. załączył do niego niepodpisane zaświadczenie z 16 listopada 2021 r., z którego wynika, że Stowarzyszenie reprezentuje S. L.. Skarżący wezwanie otrzymał, jednakże udzielona przez niego odpowiedź z 28 maja 2023 r. była tylko twierdzeniem, że skarżący uzupełnił braki formalne skargi, czego w rzeczywistości nie wykonał. Uznać zatem należało, że skarżący nie uzupełnił skutecznie braków formalnych skargi, co stanowi przesłankę do jej odrzucenia. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd działając w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak sentencji.