VI SA/Wa 2901/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 listopada 2018 r., VI SA/Wa 1300/18 wydanego w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania tymczasowego wpisu na listę członków Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego

Pismem z 22 listopada 2021 r. M. P. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z 29 listopada 2018 r., VI SA/Wa 1300/18 oddalającym skargę M. P. na decyzję Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z 15 listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania tymczasowego wpisu na listę członków Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. Jako podstawę wznowienia skarżący wskazał art. 271 pkt 2 oraz art. 273 § 1 i 2 p.p.s.a. Podkreślał, że w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1300/18 Sąd nie doręczył mu wyroku oraz zawiadomienia o terminie rozprawy wraz z pouczeniem o przysługujących stronie prawach i ciążących na niej obowiązkach, pozbawiając go możliwości działania, co jest równoznaczne z zaistnieniem przesłanki nieważności. Zaznaczał, że ustalenia w zakresie doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem Sąd oparł na "eMonitoringu śledzenia przesyłek", który zważywszy na orzecznictwo sądów administracyjnych, ma wyłącznie charakter poglądowy i nie może zastępować pocztowego dowodu doręczenia. Skarżący podnosił, że w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1300/18 – jeszcze przed wydaniem wyroku – dysponował dowodami, które niewątpliwie miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, a których strona nie mogła przedstawić na rozprawie oraz, że istniało prawdopodobieństwo podrobienia dokumentów, na których Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie. W treści skargi wskazał, że o możliwości wznowienia postępowania, z uwagi na wystąpienie nowych dowodów, dowiedział się w dniu 24 sierpnia 2021 r. z uzyskanej w systemie e-prawnik.pl porady prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 329; dalej p.p.s.a.) w przypadkach przewidzianych w dziale VII powołanej ustawy, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, który może być zastosowany wyłącznie z powodów ściśle określonych w powołanej ustawie. Po wniesieniu skargi o wznowienie postępowania Sąd dokonuje jej kontroli z punktu widzenia zachowania warunków formalnych określonych w art. 279 p.p.s.a. Stosownie do powołanego przepisu skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać między innymi podstawę wznowienia i jej uzasadnienie oraz okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi. Na podstawie art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Stosownie do treści art. 280 § 1 p.p.s.a., sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie postępowania odrzuca, a w przypadku ich spełnienia – wyznaczy rozprawę. W niniejszej sprawie jako podstawę prawną wznowienia skarżący wskazuje art. 271 pkt 2 oraz 273 § 1 i 2 p.p.s.a. W myśl art. 271 pkt 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia postepowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możliwości działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności. Stosownie zaś do treści art. 273 § 1 i 2 można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1. Orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2. Orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Należy podkreślić, że w przypadku zaistnienia kilku podstaw wznowienia postępowania, termin o którym mowa w art. 277 p.p.s.a. biegnie odrębnie dla każdej z nich (por. postanowienie NSA z 12 grudnia 2008 r., sygn. akt I OSK 1432/08 – dostępne w CBOSA). Dokonując kontroli przedmiotowej skargi z punktu widzenia zachowania warunków formalnych określonych treścią art. 279 p.p.s.a. Sąd wskazuje, że przeprowadzona analiza akt sprawy VI SA/Wa 1300/18 potwierdziła, że wyrokiem z 29 listopada 2018 r. WSA w Warszawie oddalił skargę M. P. na decyzję Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z 15 listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania tymczasowego wpisu na listę członków Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa. Wyrok jest prawomocny od dnia 22 stycznia 2019 r. (v. postanowienie WSA w Warszawie z 7 lutego 2019 r., VI SA/Wa 1300/18). Przedmiotowa skarga o wznowienie dotyczy zatem postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Wnioskiem z 12 czerwca 2019 r. skarżący zwrócił się do Sądu o udostępnienie całości akt sprawy w systemie PASSA. Wniosek strony został załatwiony pozytywnie a zatem można przyjąć, że od dnia 13 czerwca 2019 r. (data zarządzenia Sądu k. 90) strona miała możliwość zapoznania się z rozstrzygnięciem kończącym postępowanie w sprawie VI SA/Wa 1300/18 i poznać motywy tego rozstrzygnięcia za pośrednictwem portalu PASSA. Niewątpliwie zapoznanie z treścią rozstrzygnięcia nastąpiło w dniu 20 stycznia 2020 r. kiedy to ustanowiony przez skarżącego pełnomocnik (adw. K. M.), w siedzibie Sądu, zapoznała się z aktami sprawy (v. k. 95 oraz notatka przytwierdzona do obwoluty akt). Przyjąć zatem należy, że w przypadku wskazanej przez skarżącego podstawy prawnej, jaką jest art. 271 § 2 p.p.s.a, termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania bieg najpóźniej od dnia 20 stycznia 2020 r. i upływał w dniu 20 kwietnia 2020 r. a zatem wniesiona w dniu 22 listopada 2021 r. skarga o wznowienie postępowania sądowego w sprawie VI SA/Wa 1300/18 na podstawie art. 271 § 2 p.p.s.a., jako spóźniona podlega odrzuceniu. Przechodząc z kolei, do wskazanej przez skarżącego, podstawy prawnej wznowienia, jaką jest art. 273 § 1 i 2 p.p.s.a. Sąd podkreśla, że w treści skargi skarżący jednoznacznie oświadczył, że dowody istotne z punktu widzenia rozstrzygnięcia, znajdowały się w dyspozycji strony już przed wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku z 29 listopada 2018 r., VI SA/Wa 1300/18. Z treści art. 273 § 1 pkt 2 p.p.s.a wynika natomiast, że termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania opartej na wykryciu nowych okoliczności faktycznych i środków dowodowych biegnie od dnia, w którym strona w sposób wiarygodny dowiedziała się o ich istnieniu i mogła ocenić ich prawdopodobny wpływ na wynik prawomocnie osądzonej sprawy (por. postanowienie NSA z 8 lutego 2017 r., II OZ 89/17 i przywołane w nim orzecznictwo SN – dostępne w CBOSA). Świadomość strony o istnieniu podstaw wznowienia i data, kiedy strona dowiedziała się o nich, decyduje o dniu rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi. W okolicznościach niniejszej sprawy początek biegu terminu zgodnie z oświadczeniem strony zawartym w treści skargi o wznowienie nastąpił niewątpliwie jeszcze przed wydaniem wyroku z dnia 29 listopada 2018 r., VI SA/Wa 1300/18. W takim przypadku, zdaniem Sądu, wiedza o dowodach nie miała żadnego przełożenia na możliwość stwierdzenia, czy dowody te uzasadniają podstawę wznowienia postępowania, którą jest wykrycie nowych okoliczności lub środków dowodowych. Obiektywnie rzecz biorąc niemożliwe stało się wniesienie skargi o wznowienie oparte na takiej podstawie wznowienia (por. NSA w postanowieniu z 21 grudnia 2021 r., II OSK 934/20 – CBOSA). Sąd zaznacza, że dysponując oświadczeniem strony zawartym w treści skargi, dotyczących okresu, w jaki strona pozyskała informację o nowych dowodach tj. "przed zakończeniem sprawy" Sąd odstąpił od wzywania skarżącego do wskazania konkretnej daty powzięcia wiedzy o ich istnieniu. Przyjmując powyższe, Sąd uznał, że występując o wznowienie postępowania sądowego i wskazując jako podstawę wznowienia art. 273 § 2 p.p.s.a. skarżący nie zachował trzymiesięcznego terminu wynikającego z treści art. 277 p.p.s.a., co również i w tym przypadku skutkować musiało odrzuceniem skargi. Odnosząc się do zawartego w uzasadnieniu skargi o wznowienie oświadczenia strony, z którego wynika, że o możliwości wniesienia skargi o wznowienie, z uwagi na istnienie nowych dowodów, dowiedział się w dniu 24 sierpnia 2021 r. za pośrednictwem portalu e-prawnik.pl Sąd zaznacza, że okoliczność ta pozostaje bez wpływu na treść rozstrzygnięcia. Z treści cytowanego powyżej art. 277 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że bieg terminu do wniesienia skargi liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia a zatem dzień, w którym skarżący uzyskał "poradę prawną" o możliwości wniesienia skargi o wznowienie postępowania nie ma znaczenia dla zachowania terminu określonego jego treścią. Sąd podkreśla, że wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie podrobienia lub przerobienia dokumentu, na którym zostało oparte orzeczenie można żądać jedynie wówczas, gdy zostało to ustalone prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowania nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (art. 274 p.p.s.a.). Nie stanowi więc podstawy wznowieniowej, o której mowa w art. 273 § 1 p.p.s.a. subiektywne przekonanie strony o podrobieniu czy przerobieniu dokumentu. Wprawdzie w aktach sprawy VI SA/Wa 1300/18 znajduje się skierowana do tutejszego Sądu, Prokuratury Krajowej i organu informacja o podejrzeniu podrobienia dokumentów oraz usunięciu ich z akt sprawy (v. k. 124) tym niemniej strona nie wskazuje, aby wszczęto postępowanie w tym przedmiocie, które zakończyłoby się wyrokiem skazującym. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 277 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak sentencji postanowienia.