VI SA/Wa 2862/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Sp. j. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] stycznia 2023 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia odrzucić skargę

Pismem z 16 lutego 2023 r. I. Sp. j. z siedzibą w P. (dalej: "spółka", "skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z 13 stycznia 2023 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia społecznego. Z uwagi na braki formalne skargi, zarządzeniem Przewodniczącej z 21 marca 2023 r. skarżąca została wezwana do ich uzupełnienia poprzez nadesłanie oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważniającego pełnomocnika ustanowionego w sprawie – adwokat K. W. do wniesienia skargi, bądź do zastępowania skarżącej przed sądami administracyjnymi oraz oryginału bądź poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu KRS strony skarżącej, z którego wynika sposób oraz umocowanie do działania w jej imieniu, obejmujący swym zakresem czasowym dzień wniesienia skargi. Wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącej w dniu 27 kwietnia 2023 r. (ZPO – k. 26), w związku z czym termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 4 maja 2023 r. 5 maja 2023 r. (data stempla pocztowego na kopercie), a więc po upływie terminu wskazanego w wezwaniu Sądu, zostało nadane do tutejszego sądu pismo czyniące zadość wezwaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022 r., poz. 329 z późn. zm. dalej: "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z brzmieniem art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Stosownie do art. 35 P.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Z kolei zgodnie z art. 37 § 1 zd. 1 i 2 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa, przy czym adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Powyższe stanowi wymóg formalny skargi w postępowaniu sądowym, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Wobec powyższego, stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu zgodnie z ww. art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Wyżej wskazane wezwanie sądu zostało skutecznie doręczone pod adres pełnomocnika skarżącej w dniu 27 kwietnia 2023 r. i był on zobowiązany uzupełnić braki formalne skargi w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, a więc do 4 maja 2023 r. Ponieważ we wskazanym terminie nie zostały uzupełnione braki formalne, tj. nie nadesłano pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w przedmiotowej sprawie oraz nie nadesłano odpisu KRS, należało uznać, że zachodzi podstawa do odrzucenia skargi. Obowiązek złożenia pełnomocnictwa jest powiązany z pierwszą czynnością procesową i nie można jej utożsamiać z czynnością dokonaną przed organami administracji publicznej, ponieważ są to dwa różne autonomiczne postępowania (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 czerwca 2019 r., I OSK 2203/17, CBOSA). Regulacja zawarta w art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 P.p.s.a. dotyczy postępowania sądowego i nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku dołączenia stosownego pełnomocnictwa na etapie postepowania sądowoadministracyjnego, w szczególności gdy jest to pierwsza czynność dokonywana przed sądem. Podkreślić należy także, że do korespondencji przesłanej 5 maja 2023 r. (a więc z uchybieniem 7-dniowego terminu) nie załączony został wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wobec czego, należało uznać, że skargę, jako wniesioną przez nieuprawnioną osobę, winno się odrzucić. Brak bowiem wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku stanowi podstawę do jej odrzucenia. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.