VI SA/Wa 2811/25

Dnia 25 listopada 2025 r.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Marek Maliński po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie utraty dobrej reputacji postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić skarżącemu J. K. kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Pismem z dnia 29 lipca 2025 r. Skarżący – J. K. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 26 czerwca 2025 r. nr [...]w przedmiocie utraty dobrej reputacji. W piśmie z dnia 30 września 2025 r. Skarżący zawarł oświadczenie, iż cofa skargę na ww. decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl przepisów art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a.") Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie natomiast z przepisem art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa strony skarżącej - z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi - nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Mając na względzie powyższe ustalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł (pkt 1 sentencji postanowienia) o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego czyniąc to w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 60 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 sentencji postanowienia, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.