VI SA/Wa 2809/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2021 r. (bez numeru) w przedmiocie oddalenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Łodzi

Pismem z 28 września 2021 r. M. P. (dalej: skarżący, zobowiązany) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: Prezes NFZ, organ) z 30 sierpnia 2021 r. (bez numeru). Zaskarżonym postanowieniem Prezes NFZ, działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144, art. 123 § 1 Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.) w zw. z art. 34 § 2 pkt 1 i § 3 w zw. z art. 33 § 2 pkt 1 i 4 w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2020 r., poz. 1427 ze zm.), po rozpatrzeniu wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z 8 czerwca 2021 r. (bez numeru) o oddaleniu zarzutów zobowiązanego wniesionych w sprawie postępowań egzekucyjnych prowadzonych na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez Prezesa NFZ z 20 października 2020 r. nr [...] oraz z 19 lutego 2021 r. nr [...], utrzymał w mocy ww. postanowienie. Jak wynika z akt sprawy decyzją z 25 maja 2020 r. nr [...] oraz decyzja z 19 października 2020 r. nr [...] Dyrektor [...] OW NFZ, działając na podstawie art. 50 ust. 18 i ust. 19 oraz art. 107 ust. 5 pkt 23 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1373 ze zm.), ustalił obowiązek poniesienia przez skarżącego kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych na jego rzecz odpowiednio: w dniach 26 kwietnia 2015 r., 14 maja 2016 r. oraz 15 maja 2016 r. przez Wojewódzką Stację Ratownictwa Medycznego w [...]; w dniach 14 czerwca 2016 r. 1 lipca 2016 r. oraz 15 maja 2016 r. przez Wojewódzkie Wielospecjalistyczne Centrum Onkologii i Traumatologii im. [...] w [...]; w dniach 22 sierpnia 2016 r. i 17 listopada 2016 r. przez NZOZO [...] w [...] w łącznej wysokości 998,58 złotych; w okresie od 23 maja 2016 r. do 25 maja 2016 r. oraz kosztów recepty podlegającej refundacji wystawionej w dniu 25 maja 2016 r. przez Wojewódzkie Wielospecjalistyczne Centrum Onkologii i Traumatologii im. [...] w [...], w łącznej wysokości 3 437,47 złotych. Organ każdorazowo zobowiązał skarżącego do zapłaty ww. kosztów w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna (punkt pierwszy decyzji). W punkcie drugim decyzji wskazał, że w przypadku nieterminowego wykonania ww. obowiązku naliczone zostaną odsetki ustawowe za opóźnienie poczynając od dnia, w którym upłynął termin płatności należności. Niezapłacona kwota wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie podlegać będzie natomiast przymusowemu ściągnięciu w trybie określonym w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Na podstawie ww. decyzji wystawiono tytuły wykonawcze nr [...] z 20 października 2020 r. (dot. decyzji nr [...]) oraz nr [...] z 19 lutego 2021 r. (dot. decyzji nr [...]). Pismem z 26 kwietnia 2021 r. skarżący przedstawił zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej. Postanowieniem 8 czerwca 2021 r. (bez numeru) organ oddalił zarzuty skarżącego i wniósł o dokonanie zabezpieczenia na podstawie tytułu wykonawczego. Pismem z 22 listopada 2021 r., zgodnie ze stanowiskiem Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zajętym w kwestii właściwości wydziału orzeczniczego, przedmiotowa sprawa została przekazana do Wydziału VI WSA w Warszawie, jako oznaczona symbolem 652. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W dniu 27 listopada 2020 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (Dz. U. z 2020 r., poz. 1999). Zgodnie z treścią § 1 pkt 5 ww. rozporządzenia, rozpoznanie spraw z zakresu działania Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia dotyczących wydawania decyzji administracyjnych ustalających obowiązek poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w przypadkach określonych w art. 50 ust. 16 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1398 ze zm.; dalej "ustawa o świadczeniach"), które Narodowy Fundusz Zdrowia poniósł zgodnie z art. 50 ust. 15 tej ustawy, wysokość tych kosztów oraz termin płatności, o których mowa w art. 50 ust. 18 ustawy o świadczeniach – w których strona skarżąca będąca osobą fizyczną zamieszkuje poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje. W niniejszej sprawie przedmiotu zaskarżenia nie stanowią bezpośrednio decyzje Prezesa NFZ wydane w oparciu o art. 50 ust. 18 i 19 ustawy o świadczeniach, tym niemniej wskazane decyzje stanowiły podstawę do wydania tytułów wykonawczych, na podstawie których prowadzone jest obecnie postępowanie egzekucyjne, w ramach którego wydano zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie z 30 sierpnia 2021 r. (bez numeru). Przedmiotowa sprawa stanowi zatem sprawę z zakresu działania Prezesa NFZ dotyczącą decyzji administracyjnych ustalających obowiązek poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej udzielonych w przypadkach określonych w art. 50 ust. 16 ustawy o świadczeniach, które NFZ poniósł zgodnie z art. 50 ust. 15 tej ustawy, wysokość tych kosztów oraz termin płatności, o których mowa w art. 50 ust. 18 ustawy o świadczeniach i jako tak winna zostać przekazana wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu, na którego obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje. Jak wynika z danych wskazanych przez skarżącego w treści skargi oraz danych wynikających z akt administracyjnych sprawy, skarżący zamieszkuje w [...], województwo łódzkie. Tym samym sądem właściwym do rozpoznania skargi, w myśl cytowanych powyżej przepisów rozporządzenia jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi. Zgodnie z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej p.p.s.a.), jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdza swoją niewłaściwość zobowiązany jest przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia