VI SA/Wa 277/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. L. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Skarżący J. L. wniósł skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. W niniejszej sprawie został wyznaczony termin rozprawy na dzień 25 sierpnia 2016 r., rozprawa ta została odroczona z uwagi na wniosek skarżącego o odroczenie terminu rozprawy, przedłożone zaświadczenie lekarza sądowego i zwolnienie lekarskie. Przed kolejnym terminem rozprawy wyznaczonym na dzień 19 października 2016 r., tzn. 13 października 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek skarżącego o odroczenie rozprawy i przyznanie pełnomocnika z urzędu. Ze względu, iż wyżej wymienione pismo nie zostało przez skarżącego podpisane a skarżący był zawiadomiony o terminie rozprawy Sąd postanowił pozostawić pismo bez skutków prawnych w dniu rozprawy. Wyrokiem z dnia 19 października 2016. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Pismem z 3 grudnia 2016 r. zatytułowanym "ponaglenie" skarżący ponownie wniósł o wyznaczenie pełnomocnika z urzędu oraz o doręczenie wyroku zapadłego na rozprawie w dniu 19 października 2016 r. (k. 125 akt). W piśmie tym skarżący stwierdził, że zapadły wyrok uważa jako merytorycznie i proceduralnie wadliwy. Postanowieniem z dnia 31 marca 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wnioskiem z 31 października 2017 r., nadanym 2 listopada 2017 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia i doręczenie wyroku z uzasadnieniem. We wniosku tym podał, że nie wiedział o wydanym w sprawie wyroku, gdyż 12 października 2016 r. wniósł o odroczenie rozprawy i przyznanie prawa pomocy, a o wydanym w sprawie wyroku dowiedział się 27 października 2017 r., kiedy otrzymał wezwanie do zapłaty z Narodowego Funduszu Zdrowia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 art. 87 p.p.s.a stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie zaś z art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W ocenie Sądu wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia został złożony po upływie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Powyższe wynika z treści pisma skarżącego z 3 grudnia 2016 r. zatytułowanego "ponaglenie" albowiem już wtedy skarżący miał wiedzę o wydanym w sprawie wyroku. Wyrok ten, jak sam podał, uznał za merytorycznie i proceduralnie wadliwy. Tym samym twierdzenia skarżącego, jakoby o zapadłym w sprawie wyroku dowiedział się dopiero po otrzymaniu z Narodowego Funduszy Zdrowia wezwania do zapłaty nie znajdują potwierdzenia w dokumentach znajdujących się w aktach niniejszej sprawy. W konsekwencji wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożony w niniejszej sprawie 2 listopada 2017 r. należy uznać za spóźniony, a taki wniosek zgodnie z art. 88 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.