VI SA/Wa 2746/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. J. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 1157/14 oddalającym skargę R. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia oraz nakazu zwrotu licencji i wypisów na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 1157/14.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 lutego 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 1157/14 oddalił skargę R. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 24 stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia oraz nakazu zwrotu licencji i wypisów na wykonywanie krajowego transportu drogowego osób. Następnie skarżący pismem z 25 listopada 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ww. wyrokiem. Skarga ta został odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 marca 2016 r. (sygn. akt VI SA/Wa 3069/15), który stwierdził, że skarga o wznowienie postępowania sądowego nie spełniała wymagań wskazanych w art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."). Kolejnym pismem z 13 kwietnia 2016 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem z 11 lutego 2015 r. Skarga ta został odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 września 2016 r. (sygn. akt VI SA/Wa 1446/16), który stwierdził, że skarga o wznowienie postępowania sądowego została złożona po terminie. Skarżący pismem z 19 lutego 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem z 11 lutego 2015 r. Skarga ta został odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 lipca 2020 r. (sygn. akt VI SA/Wa 465/20), który stwierdził, że skarga o wznowienie postępowania sądowego nie spełniała wymagań wskazanych w art. 273 § 2 p.p.s.a. Kolejnym pismem z 9 listopada 2021 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem z 11 lutego 2015 r. Jako podstawę prawną skargi wskazał art. 271 pkt 2 p.p.s.a. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że o wyroku wydanym w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1157/14 dowiedział się z bliżej niesprecyzowanego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, a upływ 3 miesięcy o którym mówi art. 277 p.p.s.a. upływa 11 listopada 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że instytucja wznowienia postępowania unormowana przepisami art. 270 – 285 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odnosi się wyłącznie do spraw zakończonych prawomocnym orzeczeniem. W art. 271 – 274 p.p.s.a. ustawodawca określił katalog przypadków, w których można żądać wznowienia postępowania sądowego. Są to podstawy wznowienia, które muszą być wskazane w skardze o wznowienie postępowania (art. 279 p.p.s.a.). W ocenie sądu przedmiotowa skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu, gdyż skarżący nie zachował terminu do jej złożenia. Skargę o wznowienie postępowania składa się w terminie trzymiesięcznym. Liczy się go od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą wznowienia jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277 p.p.s.a.). Skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.). W myśl art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku niespełnienia tych wymogów skarga podlega odrzuceniu. Uprawdopodobniając zachowanie terminu do wniesienia skargi skarżący wskazał, że termin ten winien być liczony do dnia 11 listopada 2021 r., to jest do momentu dowiedzenia się przez skarżącego o wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 lutego 2015 r. Jednak w ocenie sądu stanowisko to jest błędne, bowiem skarżący o treści wyroku z 11 lutego 2015 r. dowiedział się najpóźniej 25 listopada 2015 r., co bezspornie wynika z treści skargi o wznowienie postępowania tj. pisma skarżącego z 25 listopada 2015 r., którym zainicjował pierwszą skargę o wznowienie postępowania sądowego. Skarga ta został odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 marca 2016 r. (sygn. akt VI SA/Wa 3069/15). Data 25 listopada 2015 r. wynika również wprost z kolejnej skargi o wznowienie postępowania sądowego – pismo z 13 kwietnia 2016 r., którą skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem z 11 lutego 2015 r. Skarga ta został odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 września 2016 r.(sygn. akt VI SA/Wa 1446/16), który stwierdził, że skarga o wznowienie postępowania sądowego została złożona po terminie. Zważywszy na powyższe trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a. nie został zachowany. Początkowy bieg terminu należy liczyć od dnia 25 listopada 2015 r., bowiem datę tę przywoływał skarżący w dwóch różnych skargach o wznowienie postepowania sądowego w tej sprawie, a upłynął w dniu 25 lutego 2016 r. Zatem wniesienie skargi o wznowienie postępowania po upływie tego terminu jest niedopuszczalne i powoduje odrzucenie skargi (zob: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 22 września 2011r., sygn. akt II GSK 1814/11; z 5 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2141/10). W efekcie, skargę o wznowienie należało odrzucić jako wniesioną po upływie terminu, na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 277 p.p.s.a.