VI SA/Wa 2739/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska Asesor WSA Joanna Dąbrowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 lipca 2023 r. sprawy ze skargi L. G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 31 stycznia 2023 r., nr 52/12/2023/Ub w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego uchyla zaskarżoną decyzję

Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej "Prezes NFZ") zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2023 r. nr [...], działając na podstawie art. 102 ust. 5 pkt 24, art. 109 oraz art. 102 ust. 7 w związku z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 roku o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2561 z późn. zm.) - dalej "ustawa o świadczeniach" oraz w związku z art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 z późn.zm.) – dale "kpa", po rozpatrzeniu wniosku Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] (dalej "ZUS"), stwierdził, że L. G. (dalej "Ubezpieczona" lub "Skarżąca") podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego w okresie od 28.07.2014 r. do 18.02.2022 r. z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej jako wspólnik jednoosobowej spółki [...] Sp. z o.o. (dalej "Spółka"). Zaskarżona decyzja była wynikiem następujących ustaleń faktycznych i oceny prawnej. ZUS pismem z 6 kwietnia 2022 r., uzupełnionym korespondencją z 17 maja 2022 r., wystąpił z wnioskiem o ustalenie obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego Skarżącej z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej w formie jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Pismem z 23 czerwca 2022 r. Prezes ZUS poinformował Skarżącą o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia jej obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej oraz o możliwości złożenia wyjaśnień i wglądu do zgromadzonej dokumentacji zgodnie z art. 10 oraz art. 73 § 1 kpa. W dniu 11 lipca 2022 r. oraz 10 sierpnia 2022 r. do organu wpłynęły pisma Skarżącej z wyjaśnieniami oraz dołączonym dokumentem (kopią umowy sprzedaży udziałów w Spółce). W wyniku analizy zgromadzonych dokumentów organ pismem z 31 października 2022 r. zwrócił się do ZUS o dodatkowe wyjaśnienia, który udzielił odpowiedzi pismem z 14 listopada 2022 r. Postępowanie zakończyło się wydaniem przez Prezesa NFZ wskazanej na wstępie decyzji. Jak ustalił organ z informacji zamieszczonych w Rejestrze Przedsiębiorców dla Spółki o nr [...] wynika, że Ubezpieczona figuruje jako wspólnik tej spółki posiadający od 30 lipca 2012 r. do 7 października 2014 r. 50% udziałów, co oznacza, że w powyższym okresie była wspólnikiem spółki wieloosobowej. Prezes NFZ wyjaśnił przy tym, że przepisy prawa nie nakładają obowiązku objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym wspólnika spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, która nie jest spółką jednoosobową. Natomiast od 8 października 2014 r. Skarżąca posiada 100% udziałów i brak jest informacji o zawieszeniu działalności Spółki wg stanu na dzień 26 stycznia 2023 r. Zdaniem Prezes NFZ z przekazanych przez ZUS oraz Skarżącą dokumentów, w tym poświadczonych notarialnie umów sprzedaży udziałów, wynika, że Ubezpieczenia była całościowym (posiadającym 100% udziałów) wspólnikiem Spółki w okresie od 28.07.2014 r. do 18.02.2022 r. Ponadto jak wskazał organ ZUS przekazał następujące dokumenty: kopię pisma Skarżącej z 17.02.2022 r., kopię potwierdzonego notarialnie oświadczenia z 16.02.2022 r., kopię umowy przedwstępnej sprzedaży udziałów z 30.07.2014 r., kopię umowy przewłaszczenia udziałów na zabezpieczenie z 30.07.2014 r. Prezes NFZ wskazał, że z korespondencji ZUS wynika, że Skarżąca początkowo nie zgłosiła się do obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego jako wspólnik jednoosobowej Spółki z uwagi na zawartą umowę przewłaszczenia 26 udziałów. Skarżąca stanęła bowiem na stanowisku, że nie posiada wszystkich udziałów. ZUS w korespondencji skierowanej do Skarżącej poinformował, iż zgodnie z umową sprzedaży udziałów od 28.07.2014 r. posiada 100% w Spółce i w związku z tym powinna podlegać ubezpieczeniu zdrowotnemu. W odpowiedzi Skarżąca złożyła dokumentację zgłoszeniową za okres od 28.07.2014 r. do 30.07.2014 r. tj. od dnia nabycia wszystkich udziałów w spółce do dnia poprzedzającego dzień zawarcia umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie 50% udziałów. Prezes NFZ powołując się na art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o świadczeniach oraz art. 6 ust. 1 pkt 5 i art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 423) wskazał, że Skarżąca zajęła stanowisko w sprawie tłumacząc, że posiadanie przez nią udziałów w Spółce nie wiązało się z wykonywaniem jakichkolwiek czynności na rzecz tego podmiotu związanych działalnością prowadzoną przez ten podmiot, jak również Skarżąca wskazała, że nie otrzymała nigdy jakiegokolwiek wynagrodzenia czy też wypłaty dywidendy. Oceniając powyższe wyjaśnienia organ powołał się na wyrażony w orzecznictwie pogląd, zgodnie z którym obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego wspólnika jednoosobowej spółki z o.o. powiązany jest z posiadaniem przez niego takiego statusu prawnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 lipca 2017 r. sygn. akt II GSK 3136/15). Z tego powodu uznał, że powyższe oświadczenie Skarżącej nie ma znaczenia przy ustaleniu podlegania Ubezpieczonej obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu bycia wspólnikiem jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W piśmie z 7 lipca 2022 r. Skarżąca złożyła dodatkowe wyjaśnienia wskazując, że od 30 lipca 2014 r. nie posiadała całości udziałów w Spółce, gdyż 50% udziałów przewłaszczyła umową przewłaszczenia na zabezpieczenie umowy sprzedaży w dniu 30 lipca 2014 r. na rzecz osoby trzeciej. W związku z powyższym uznała, że nie dysponowała od tego dnia całością udziałów i z tego też powodu nie składała zgłoszenia do ubezpieczenia społecznego. Odnosząc się do przedłożonej przez ZUS kopii umowy przewłaszczenia na zabezpieczenia udziałów w Spółce z 30.07.2014 r., na którą powołuje się Skarżąca, Prezes NFZ wskazał, że do przedmiotowo istotnych warunków umowy tego rodzaju należą: określenie celu przewłaszczenia oraz zastrzeżenie o zwrotnym przeniesieniu prawa własności na przewłaszczającego przez wierzyciela w przypadku spłaty zobowiązania. Intencją stron umowy o przewłaszczenie na zabezpieczenie nie jest przeniesienie własności udziału celem zaspokojenia zobowiązania z umowy. Realizacja zamierzonego przez strony celu następuje w ten sposób, że w razie niespłacenia długu wierzyciel może jako właściciel rzeczy, zaspokoić z niej swoją wierzytelność bez zachowywania niektórych procedur dyktowanych interesem dłużnika. Zatem nieodłączną cechą konstrukcji wspomnianej umowy jest zawsze jej warunkowy charakter. Zasadniczym celem umowy przewłaszczenia nie jest ostateczne przeniesienie własności na rzecz drugiego podmiotu, lecz wyłącznie zabezpieczenie roszczeń (interesów) wierzyciela do momentu spłaty zobowiązania. Prezes NFZ stwierdzi zatem, że przy rozstrzyganiu obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego Skarżącej z tytułu bycia wspólnikiem jednoosobowej spółki z o.o. nie może ona zostać uwzględniona. Ponadto w treści poświadczonej notarialnie umowy sprzedaży udziałów w Spółce z dnia 18 lutego 2022 r. Skarżąca, jako sprzedający oświadcza, że posiada 52 udziały w powyższej spółce co daje 100% kapitału zakładowego spółki. Co oznacza, że do dnia sprzedaży udziałów tj. 18.02.2022 r. była wspólnikiem jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Reasumując organ stwierdził, iż zbycie/nabycie udziałów w spółce kapitałowej nie jest zmianą umowy spółki. Tak więc zarówno nabycie i jak zbycie udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością wywołuje skutek z momentem dokonania czynności prawnej i następuje z momentem dokonania ww. czynności lub w innej dacie, określonej w umowie nabycia/zbycia. Skoro Skarżąca w dniu 28.07.2014 r. nabyła wszystkie udziały w Spółce, a w dniu 18.02.2022 r. zbyła 50% udziałów to stwierdzić należy, że w okresie od 28.07.2014 r. do 18.02.2022 r. posiadała status wspólnika Spółki i tym samym podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tego tytułu w powyższym okresie. Organ wyjaśnił również, że ZUS dopiero po decyzji wydanej przez Prezesa NFZ wymierzy Skarżącej składkę zdrowotną z powyższego tytułu z uwzględnieniem przepisów art. 82 ust. 8 i 9 ww. ustawy oraz ewentualnego przedawnienia. W konsekwencji Prezes NFZ uznał, że Skarżąca podlegała obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej w okresie wskazanym w sentencji decyzji. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Ubezpieczona. Skarżąca wyjaśniła, że z tytułu posiadania przez nią udziałów w Spółce nigdy nie otrzymała ze Spółki ani jednej złotówki z tytułu wynagrodzenia ani też z tytułu dywidendy. Spółka z powodu trudnej sytuacji finansowej w większości generowała straty. Dodatkowo nadmieniła, że nie dysponowała całością udziałów, z uwagi na umowę przewłaszczenia zawartą już na samym początku. Zaznaczyła również, że nie wykonywała żadnych czynności związanych z działalnością prowadzoną przez Spółkę, a ponadto traktowała to wyłącznie jako inwestycję, a nie jako prowadzenie działalności gospodarczej. Reasumując Skarżąca stwierdziła, że nie otrzymała żadnych korzyści finansowych, a wartość jej udziału wynosi 26 pln i wnosi o odstąpienie od decyzji. W odpowiedzi na skargę Prezes NFZ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej "p.p.s.a."). W myśl art. 145 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 kpa lub innych przepisach. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w wyżej zakreślonych granicach, Sąd uznał, że skarga zasługuje w części na uwzględnienie. Zdaniem Sądu, Prezes NFZ, wydając zaskarżoną decyzję, dopuścił się, mogącej mieć zasadniczy wpływ na ostateczny wynik sprawy - obrazy przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, polegającej na niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy. W niniejszej sprawie kwestią sporną jest ustalenie czy Skarżąca winna zostać objęta obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej, jako wspólnik jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy o świadczeniach. Zgodnie z powyższym przepisem obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi lub ubezpieczeniem społecznym rolników, które są osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność gospodarczą lub osobami z nimi współpracującymi, z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - Dz. U. z 2021 r. poz. 162 ze zm. (wcześniej: przepisów o swobodzie działalności gospodarczej) lub przepisów o ubezpieczeniach społecznych lub ubezpieczeniu społecznym rolników. W myśl art. 69 ust. 1 ustawy o świadczeniach obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego osób prowadzących działalność pozarolniczą powstaje i wygasa w terminach określonych w przepisach o ubezpieczeniu społecznym. Art. 82 ust. 1-4 ustawy o świadczeniach stanowi natomiast, że w przypadku gdy ubezpieczony uzyskuje przychody z więcej niż jednego tytułu do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 66 ust. 1, składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest z każdego z tytułów odrębnie. W przypadku gdy w ramach jednego z tytułów do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego wymienionych w art. 66 ust. 1, ubezpieczony uzyskuje więcej niż jeden przychód, składka na ubezpieczenie zdrowotne jest opłacana od każdego z uzyskanych przychodów odrębnie. Jeżeli ubezpieczony prowadzący działalność pozarolniczą uzyskuje przychody z więcej niż jednego z rodzajów działalności określonych w ust. 5, składka na ubezpieczenie zdrowotne jest opłacana odrębnie od każdego rodzaju działalności, z zastrzeżeniem ust. 4. Jak stanowi art. 82 ust. 5 omawianej ustawy rodzajem działalności jest między innymi działalność gospodarcza prowadzona w formie jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (pkt 1) oraz działalność gospodarcza prowadzona w formie spółki komandytowej (pkt 3). Z kolei na podstawie art. 5 pkt 21 ustawy o świadczeniach, użyte w tej ustawie określenie osoby prowadzącej działalność pozarolniczą, oznacza osobę, o której mowa w art. 8 ust. 6 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. W myśl art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 423) za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz wspólników spółki jawnej, komandytowej lub partnerskiej. Podkreślenia wymaga, że obowiązek ubezpieczenia społecznego osoby prowadzącej pozarolniczą działalność wynika z przepisów prawa i nie jest uzależniony od woli ubezpieczonego lub organu, nie ma przy tym żadnej zależności pomiędzy obowiązkiem ubezpieczenia społecznego i obowiązkiem podatkowym. Czas objęcia obowiązkiem ubezpieczenia społecznego tych osób, a więc także ubezpieczeniem zdrowotnym, jest tożsamy z czasem prowadzenia działalności w oparciu o przepisy o działalności gospodarczej lub inne przepisy szczególne. Co istotne, wspólnik jednoosobowej spółki z o.o. objęty jest obowiązkiem ubezpieczenia, bez względu na fakt prowadzenia działalności gospodarczej, bowiem w jego przypadku obowiązek ubezpieczenia powiązany jest jedynie z posiadaniem przez niego statusu prawnego, nie zaś z prowadzeniem działalności gospodarczej. Zatem podleganie przez wspólnika takiej spółki obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym w okresie od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności pozarolniczej do dnia zaprzestania jej wykonywania - należy odnosić do okresu posiadania statusu wspólnika w spółce prowadzącej działalność gospodarczą, niezależnie od rzeczywistego uczestnictwa w działalności takiej spółki oraz faktycznego włączania się w prowadzenie jej spraw (por. wyroki SN z dnia: 7 grudnia 2012 r., sygn. akt II UK 121/12; 3 lutego 2011 r., sygn. akt II UK 271/10, z 18 kwietnia 2013 r. II UK 227/12 i wyrok NSA z 26 lipca 2017 r., sygn. akt II GSK 3136/15). Wbrew zatem stanowisku Skarżącej okoliczności związane z faktycznym osiąganiem przez nią korzyści finansowych z tytułu posiadanych udziałów w Spółce i sytuacji finansowej Spółki, są irrelewantne w rozpoznawanej sprawie. Nie wywierają one bowiem jakiegokolwiek wpływu na sytuację prawną Skarżącej jako wspólnika jednoosobowej spółki z o.o. Natomiast odrębną kwestią jest to, czy z tego tytułu Skarżąca będzie zobowiązana opłacać składkę na ubezpieczenie zdrowotne. Ta kwestia będzie uzależniona od ustalenia, czy Skarżąca uzyskiwała przychody jako wspólnik jednoosobowej spółki. Jednak ustalenia te należą do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w odrębnej sprawie, w której Skarżąca ma możliwość stosownego działania na podstawie art. 109 ust. 2 ustawy o świadczeniach. W sprawie przed organami NFZ, dotyczącej objęcia Skarżącej obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, ustalenia te nie mają istotnego znaczenia (por. wyrok NSA z dnia 5 lipca 2011 r., sygn. akt II GSK 709/10). Jednakże w pierwszej kolejności do obowiązków organu należało prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy. W rozpatrywanej sprawie Prezes NFZ, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego ustalił, że Skarżąca od 28 lipca 2014 r. do 18 lutego 2022 r. posiadała status jedynego wspólnika ww. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z uwagi na nabycie wszystkich udziałów w tej spółce. Z kolei Skarżąca argumentowała, że od 30 lipca 2014 r. nie dysponowała całością udziałów z uwagi na zawarcie umowy przewłaszczenia udziałów na zabezpieczenie umowy sprzedaży, która została zwarta w dniu 30 lipca 2014 r. Odnosząc się do powyższej kwestii wskazania wymaga, że w zgromadzonym przez organ materiale dowodowym znajduje się umowa przedwstępnej sprzedaży udziałów z 30 lipca 2014 r. oraz umowa przewłaszczenia udziałów na zabezpieczenie również z 30 lipca 2014 r. Powyższe umowy zostały zwarte pomiędzy Skarżącą a A. B.. Prezes NFZ oceniając ww. umowę przewłaszczenia udziałów na zabezpieczenie stwierdził jedynie, że nie może ona zostać uwzględniona. Zdaniem bowiem organu do istotnych warunków umów tego rodzaju, poza określeniem celu przewłaszczenia, należy również zastrzeżenie o zwrotnym przeniesieniu prawa własności na przewłaszczającego przez wierzyciela w przypadku spłaty zobowiązania. W ocenie Sądu organ poza powołaniem się na ogólną charakterystykę umów o przewłaszczenie nie dokonał w istocie oceny ww. umowy przewłaszczenia udziałów na zabezpieczenie z 30 lipca 2014 r., a ponadto – wbrew stanowisku organu – nie zwierała ona w swojej treści zastrzeżenia, o którym mowa na stronie 5 uzasadnienia tj. zastrzeżenia o zwrotnym przeniesieniu prawa własności na przewłaszczającego przez wierzyciela w przypadku spłaty zobowiązania. Organ pominął całkowicie w swojej argumentacji okoliczność, że zgodnie z § 2 ww. umowy Skarżąca (Przewłaszczająca) zobowiązała się do przeniesienia prawa własności 26 udziałów na Zabezpieczanego (A. B.), a zgodnie z § 3 tej umowy Zabezpieczany zobowiązany jest: 1) nabyć w terminie określonym w umowie przedwstępnej 26 udziałów co stanowi 50% kapitału, 2) nie zbywać ani nie obciążać przewłaszczanych udziałów i 3) wykonywać prawo głosu przy podejmowaniu uchwał wspólników. Tym samym nie można uznać, że umowa została zwarta w celu przewłaszczenia udziałów na zabezpieczenie wierzytelności. Skarżąca nie miała do spłaty żadnego długu względem kupującego (Zabezpieczanego), po spłacie którego udziały zostałyby powrotnie przeniesione na Skarżącą. Ponadto wskazania w tym miejscu wymaga, że zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego przewłaszczenie przez wspólnika wszystkich udziałów powoduje utratę przez niego statusu wspólnika, co prowadzi do tego, że traci on wszystkie uprawnienia inkorporacyjne w udziałach, zaś nabywca udziałów uprawnienia te uzyskuje (zob. wyroki SN z 21 stycznia 2005 r. I CK 528/04 z 23 stycznia 2014 r. II CSK 264/13 oraz glosę R. Uliasza do wyroku SN z 21.01.2005 r. I CK 528/04, Lex/el. 2009). Biorąc powyższe pod uwagę w ocenie Sądu, ustalenia dokonane w zakresie wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy przez organ należało uznać za niewystarczające. Organ bowiem nie ustalił skutków zawarcia umowy przewłaszczającej połowę udziałów posiadanych przez Skarżącą na nabywcę, do czego był zobowiązany w kontekście ustalenia okresu podlegania przez nią obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Jest to w realiach tej konkretnej sprawy o tyle istotne, że argumentacja podnoszona przez Skarżącą, od początku prowadzenia tej sprawy przez organ, sprowadza się do próby zakwestionowania stanowiska organu odnośnie posiadania przez nią całości udziałów w Spółce. Zdaniem Sądu, organ naruszył zatem przepisy postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 i art. 77 § 1 i art. 80 kpa poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy m.in. poprzez nie ustalenie charakteru i skutków zawartej przez Skarżącą umowy przewłaszczenia udziałów na zabezpieczenie. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że Sąd nie może zastępować organu administracji publicznej i dokonywać samodzielnie stosownych ustaleń i ocen, gdyż zadaniem Sądu jest ocena zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś badanie we własnym zakresie i wyjaśnianie kwestii, wymagających rozważenia przez organ. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, zadaniem Prezesa NFZ będzie więc dokonanie ustaleń we wskazanym wyżej zakresie, z uwzględnieniem stanowiska Sądu wyrażonego w niniejszym wyroku, którym należy potem dać wyraz w uzasadnieniu decyzji zgodnie z art. 107 § 3 kpa. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., uchylił zaskarżoną decyzję.