VI SA/Wa 272/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanowił oddalić wniosek

Pismem z 5 kwietnia 2016 r. skarżący, J. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Prawomocnym postanowieniem z 3 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie stwierdził swoja niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W treści skargi skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpatrzenia skargi przez sąd. Postanowieniem z 4 maja 2016 r. organ, działając w oparciu o art. 140 ac ust. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.; dalej prd) wstrzymał w całości z urzędu wykonanie decyzji z 8 marca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). W niniejszej sprawie strona skarżąca w skardze skierowanej do sądu administracyjnego wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 8 marca 2016 r., nakładającej karę pieniężną na podstawie art. 140aa ust. 1 prd. Stosownie do art. 140ac ust. 2 prd decyzja ostateczna podlega wykonaniu po upływie 30 dni od jej doręczenia, chyba że wstrzymano jej wykonanie. Organ kontroli, który wydał decyzję ostateczną, z urzędu wstrzymuje jej wykonanie, w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie, w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej karę pieniężną w myśl przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym następuje z urzędu, ale tylko wówczas, gdy strona zaskarżyła tę decyzję do sądu administracyjnego. Złożenie wniosku o wstrzymanie decyzji nie jest więc wymagane. Jak wynika z akt sprawy organ, działając na podstawie art. 140ac ust. 2 prd, postanowieniem z 4 maja 2016 r. (wydanym równocześnie z przesłaniem do sądu administracyjnego skargi wraz odpowiedzią na skargę oraz aktami administracyjnymi) wstrzymał z urzędu wykonanie zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu ochrona tymczasowa udzielona przez organ pozostaje w mocy do czasu wydania przez sąd orzeczenia uwzgledniającego skargę lub też uprawomocnienia się orzeczenia o oddaleniu skargi (art. 61 § 6 p.p.s.a.). Do tego czasu organ nie może egzekwować kwoty kary nałożonej decyzją (v. postanowienie NSA z 17 marca 2015 r., II GZ 81/15). W świetle powyższego rozpoznanie zawartego w treści skargi wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stało się bezprzedmiotowe. Z uwagi na okoliczność, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości umorzenia postępowania z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, dlatego też, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowił wniosek oddalić.