VI SA/Wa 2694/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska (spr.) Protokolant ref. staż. Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi W. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia dokumentacji geologicznej oddala skargę

Minister Środowiska (dalej Minister, organ) decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej – k.p.a.), po rozpoznaniu odwołania W. Sp. z o.o. od decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., znak: [...] odmawiającej zatwierdzenia "Dodatku nr [...] do dokumentacji geologicznej złoża kopaliny [...] "[..]" w kat. [...] w miejscowości N., gmina N., powiat N., województwo [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Marszałka Województwa [...]. Do wydania powyższej decyzji doszło w oparciu o następujące ustalenia: Decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., Marszałek Województwa [...] (dalej Marszałek) odmówił W. Sp. z o.o., (dalej spółka, skarżąca), zatwierdzenia Dodatku nr [...] do dokumentacji geologicznej złoża kopaliny [...] "[...]" w kat. [...] w miejscowości N., gmina N., powiat N., województwo [...] (dalej również: Dodatek nr [...]). W uzasadnieniu wydanej decyzji Marszałek stwierdził, że udokumentowane przez P. okresowo czynne osuwiska na terenie udokumentowanego złoża nie mogą stanowić podstawy do wyłączenia zasobów złoża położonych w obszarze okresowo czynnego osuwiska czy też położonych w bezpośrednim otoczeniu osuwisk i tym samym nie mogą stanowić podstawy do zmiany dokumentacji geologicznej. W Dodatku nr [...] do ww. dokumentacji nie wykazano braku zasobów kopaliny lub jej niskiej jakości, nieodpowiadającej obecnym normom dla wyrobów finalnych lub nie spełniającej parametrów definiujących złoże. Pismem z dnia [...] lipca 2016 r. odwołanie od ww. decyzji złożyła skarżąca, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie następujących przepisów: - art. 6 ust. 1 pkt 19 oraz art. 93 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. - Prawo geologiczne i górnicze (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 196 ze zm. – dalej p.g.g.) poprzez niezatwierdzenie dodatku do dokumentacji geologicznej pomimo braku możliwości uzyskiwania korzyści gospodarczej z części złoża, a w konsekwencji braku możliwości zakwalifikowania jej jako złoża kopalin w rozumieniu p.g.g.; - art. 125 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2016 r. poz. 672 ze zm. – dalej p.o.ś.) poprzez nieuwzględnienie zasad racjonalnego gospodarowania złożem, - art. 107 kpa poprzez pominięcie w treści decyzji jej istotnych składników, - art. 7, 77 oraz 80 kpa poprzez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie; - art. 9 kpa poprzez brak należytego i wyczerpującego poinformowania spółki o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków spółki będących przedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego Mając powyższe na uwadze skarżąca wniosła o: - uchylenie decyzji z dnia [...] czerwca 2016 r. w całości i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez zatwierdzenie Dodatku nr [...] do dokumentacji geologicznej złoża kopalin [...] "[...]" w kat. [...] w miejscowości N., gmina N., powiat N., województwo [...] (Dodatek nr [...]) i wykreślenie złoża z bilansu zasobów złóż kopalin ewentualnie o - uchylenie decyzji z dnia [...] czerwca 2016 r. i jej przekazanie do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Po przeprowadzeniu postepowania na skutek wniesienia ww. środka odwoławczego Minister Środowiska utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wydanej decyzji Minister podniósł, że Mapa osuwisk i terenów zagrożonych ruchami masowymi dla miasta N. w skali 1:10.000 stanowiąca podstawę opracowania przedłożonego do zatwierdzenia Dodatku nr [...] do dokumentacji geologicznej złoża kopaliny [...] "[...]" w kat. [...] jako podstawowy dokument kartograficzny konieczny do prowadzenia rejestru zawierającego informacje o terenach zagrożonych ruchami masowymi ziemi oraz terenów, na których występują te ruchy przedstawia jedynie dane graficzne. Natomiast z przepisów art. 88 ust. 1 p.g.g. oraz § 4 ust. 2 pkt 4 lit. b rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 1 lipca 2015 r. w sprawie dokumentacji geologicznej złoża kopaliny, z wyłączeniem złoża węglowodorów (Dz. U. z 2015 r., poz. 987 – dalej rozporządzenie) nie wynika możliwość opracowania dokumentacji geologicznej w oparciu o dane graficzne konieczne do prowadzenia rejestrów zawierających informacje o terenach zagrożonych ruchami masowymi ziemi oraz terenów, na których występują te ruchy. Następnie organ wskazał, że w rozdziale dotyczącym wyników badań geologiczno-górniczych złoża kopaliny przedłożonego do zatwierdzenia Dodatku nr [...] do dokumentacji geologicznej złoża kopaliny [...] "[...]" w kat. [...] wskazano, iż na terenie złoża od czasu zatwierdzenia Dodatku nr [...] nie prowadzono eksploatacji, ani żadnych badań geologicznych. Z powyższego wynika, że przedłożony do zatwierdzenia ww. Dodatek nr [...] nie zawiera wyników prac geologicznych wraz z ich interpretacją, określeniem stopnia osiągnięcia zamierzonego celu wraz z uzasadnieniem wykonanych w celu udokumentowania złoża. W ww. rozdziale dotyczącym wyników badań i charakterystyki warunków geologiczno-górniczych złoża kopaliny oraz w załączniku tekstowym nr [...] zatytułowanym "Omówienia wykonanych prac geologicznych i badań specjalistycznych oraz sposobu ich realizacji" ograniczono się do przywołania faktu opracowania ww. Mapy osuwisk i terenów zagrożonych ruchami masowymi dla miasta N. w skali 1:10.000 wraz z przytoczeniem fragmentów objaśnień. Ponadto w ww. załączniku tekstowym nr [...] wskazano, że dokonano szczegółowej analizy lokalizacji poszczególnych osuwisk oraz przeniesienie jej na przekroje geologiczne. Tym samym wbrew tytułowi załącznika tekstowego nr [...] przedłożonego do zatwierdzenia Dodatku nr [...] nie zawiera on omówienia wykonanych prac geologicznych i badań specjalistycznych oraz sposobu ich realizacji. Z uwagi na fakt, że Mapa osuwisk i terenów zagrożonych ruchami masowymi dla miasta N. w skali 1:10.000 przedstawia dane graficzne konieczne do prowadzenia rejestru, o którym mowa w art. 110a ust. 1 p.o.ś., nie stanowi ona wyników prac geologicznych. Istotą sporządzenia dokumentacji geologicznej jest zgodnie z art. 88 ust. 1 p.g.g. przedstawienie w niej wyników prac geologicznych. W związku z powyższym przedłożony do zatwierdzenia Dodatek nr [...] do dokumentacji geologicznej złoża kopaliny [...] "[...]" w kat. [...] jako sprzeczny z art. 88 ust. 1 p.g.g. oraz § 4 ust. 2 pkt 4 lit. b rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 1 lipca 2015 r. w sprawie dokumentacji geologicznej złoża kopaliny, z wyłączeniem złoża węglowodorów nie odpowiada wymaganiom prawa, co skutkuje odmową jego zatwierdzenia. Minister nie podzielił zarzutu spółki, iż to, że Marszałek zwrócił uwagę na wadliwość przedłożonego przez spółkę Dodatku nr [...] dopiero w uzasadnieniu wydanej decyzji, może stanowić naruszenie art. 9 kpa. Podniósł, iż jest to przejaw realizacji wynikającego z p.g.g. obowiązku omówienia zatwierdzenia dodatku do dokumentacji geologicznej nieodpowiadającego wymaganiom prawa. Każde bowiem działanie organu wskazujące na wadliwość przedłożonego do zatwierdzenia dodatku do dokumentacji geologicznej mogłoby zostać uznane za rozstrzygnięcie w sprawie. Dodatek do dokumentacji geologicznej podlega zatwierdzeniu w całości więc jakakolwiek jego wadliwość powodująca, że nie odpowiada on wymaganiom prawa obliguje organ do wydania decyzji odmawiającej jego zatwierdzenia. W dalszej kolejności Minister podkreślił, że przedłożony do zatwierdzenia Dodatek nr [...] do dokumentacji geologicznej złoża kopaliny [...] "[...]" w kat. [...] zawiera sprzeczne, niejednoznaczne i niepoparte konkretnymi ustaleniami stwierdzenia. Wskazał, że z istoty dokumentacji geologicznej wynika, że określa ona zasoby geologiczne złoża kopaliny. Zasoby geologiczne złoża kopaliny to również zasoby których wydobywanie może przynieść korzyść gospodarczą, co jednoznacznie wynika z definicji złoża kopaliny zawartej w art. 6 ust. 1 pkt 19 p.g.g., zgodnie z którą złożem kopaliny jest naturalne nagromadzenie minerałów, skał oraz innych substancji, których wydobywanie może przynieść korzyść gospodarczą. Tym samym w ocenie organu niezrozumiałym jest odrębne wskazywanie jako celu sporządzenia Dodatku nr [...] "zasobów, których wydobywanie może przynieść korzyść gospodarczą". Dokumentację geologiczną, którą stanowi również dodatek do dokumentacji geologicznej sporządza się również właśnie w celu określenia możliwości wydobycia kopaliny ze złoża, a nie w celu wykazania, że dane złoże kopaliny nie jest złożem. Ustalenie, że nie jest możliwe wydobywanie kopaliny ze złoża powinno wynikać z dokumentacji geologicznej, a nie stanowić cel sporządzenia dokumentacji geologicznej, w tym dodatku do dokumentacji geologicznej. Ponadto wbrew twierdzeniom spółki w przedłożonym do zatwierdzenia Dodatku nr [...] do dokumentacji geologicznej złoża kopaliny [...] "[...]" w kat. [...] nie wykazano jednoznacznie, w oparciu o wyniki prac geologicznych, że wydobywanie kopaliny ze złoża, nawet w ilości określonej w dokumentacji nie może przynieść korzyści gospodarczej. Wskazano jednocześnie, że "kopalina może być wykorzystana jako surowiec do produkcji ceramiki budowlanej" oraz stwierdzono, że korzyści gospodarczej trudno się spodziewać. Z przedłożonego Dodatku nr [...] wynika, że w złożu nadal znajduje się kopalina, która może być wykorzystywana do produkcji ceramiki. Fakt, że ww. Dodatek nr [...] został sporządzony jedynie w oparciu o Mapę osuwisk i terenów zagrożonych ruchami masowymi dla miasta N. w skali 1:10.000, a nie odpowiednie prace geologiczne nie pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że wydobywanie kopaliny ze złoża nie przyniesie korzyści gospodarczej, a ilość zasobów możliwych do wydobycia została ustalona prawidłowo. Uznanie, że złoże kopaliny nie spełnia definicji złoża określonej w p.g.g. bez przeprowadzenia jakichkolwiek prac geologicznych, a jedynie w oparciu o niepoparte żadnymi ustaleniami faktycznymi twierdzenia zawarte w ww. Dodatku byłoby sprzeczne z art. 125 p.o.ś. zgodnie z którym złoża kopalin podlegają ochronie polegającej na racjonalnym gospodarowaniu ich zasobami oraz kompleksowym wykorzystaniu kopalin, w tym kopalin towarzyszących. Nawet gdyby przyjąć, że złoże jest małe, a korzyści gospodarczej trudno się spodziewać, to nie można wykluczyć racjonalnego gospodarowania jego zasobami oraz kompleksowego wykorzystania kopalin, w tym kopalin towarzyszących. Tym samym nie można uznać, że zaskarżona decyzja narusza zasadę racjonalnego gospodarowania złożem. Minister wskazał, iż Marszałek w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie zgodził się z oceną zawartą w przedłożonym do zatwierdzenia Dodatku nr [...] do dokumentacji geologicznej złoża kopaliny [...] "[...]" w kat. [...] Tym samym organ I instancji nie naruszył art. 7, 77 oraz 80 k.p.a. Ponadto podniesiony przez spółkę fakt, że "w analogicznej sytuacji dotyczącej złoża "[...]" Marszalek uznał występowanie osuwisk za przesłankę do zmniejszenia obszaru złoża oraz wykreślenia go z bilansu zasobów" nie uzasadnia wydania identycznego rozstrzygnięcia w odrębnym postępowaniu administracyjnym. Ponadto wskazać należy, że przepisy p.g.g. nie przewidują procedury wykreślenia przez marszałka województwa złoża z bilansu zasobów. Tym samym w ocenie Ministra Marszałek w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zasadnie poinformował spółkę o braku możliwości skreślenia złoża z bilansu, mając w szczególności na uwadze, iż złoże "[...]" istnieje. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła skarżąca spółka wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zrzucił: 1. Naruszenie przepisów postepowania mających istotny wpływ na treść orzeczenia: art. 7, art. 8 i art. 77 k.p.a. polegające na nie wystarczająco wnikliwym rozpatrzeniu przez organ odwoławczy materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, poprzez przyjęcie przez organ odwoławczy, że Dodatek nr [...] nie spełnia warunków dokumentacji geologicznej; 2. Naruszenie prawa materialnego polegające na niewłaściwym zastosowaniu: a. art. 93 ust. 3 i 4, art. 88 ust. 1, art. 89 p.g.g. oraz § 4 ust. 2 pkt 4 lit b rozporządzenia poprzez utrzymanie przez organ odwoławczy w mocy decyzji organu I instancji odmawiającej zatwierdzenia dokumentacji geologicznej w postaci Dodatku nr [...] z uwagi na przyjęcie przez organ, że Dodatek nr [...] nie spełnia warunków prawidłowej dokumentacji geologicznej zastrzeżonych w ww. przepisach; b. art. 125 p.o.ś. poprzez przyjęcie przez organ odwoławczy, że nie można wykluczyć racjonalnego gospodarowania złożem objętym Dodatkiem nr [...] i kompleksowego wykorzystania kopalin; 3. naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez nieuchylenie decyzji organu I instancji i nie orzeczenie co do istoty sprawy, pomimo naruszeń prawa procesowego i materialnego, o których mowa w pkt 1, 2a i 2b. W uzasadnieniu wniesionej skargi skarżąca podniosła m. in., że podstawę sporządzenia Dodatku nr [...] stanowiła Mapa osuwisk i terenów zagrożonych ruchami masowymi dla N. sporządzona na zamówienie Ministra Środowiska przez prof. A. W. Mapa ta stanowi podstawowy dokument kartograficzny konieczny do prowadzenia tzw. rejestru terenów zagrożonych ruchami masowymi ziemi oraz dokument planistyczny niezbędny do uzgadniania studium uwarunkowań przestrzennych i planów zagospodarowania przestrzennego na etapie sporządzania lub aktualizacji. Integralną częścią mapy było obszerne objaśnienie sporządzone przez autorów opracowania kartograficznego. Dokument ten zawiera kompleksowe omówienie informacji na temat osuwisk uwzględnionych na mapie, szczegółowe omówienie metodologii prac i wnioski poczynione przez autorów. Nieuprawnione są zatem twierdzenia Ministra jakoby Dodatek nr [...] został przygotowany wyłącznie na podstawie mapy bez wykorzystania pisemnych objaśnień autorów. Następnie skarżąca podkreśliła, że pod pojęciem prac geologicznych należy rozumieć nie tylko prace przygotowawcze i terenowe, ale także prace kameralne polegające na analizie literatury geologicznej, map geologicznych, dokumentacji geotechnicznych, planów budowlanych, dokumentacji środowiskowych, zdjęć lotniczych, satelitarnych, map topograficznych. Przygotowanie Dodatku nr [...] wymagało podjęcia szeregu tego typu czynności. Nie stanowiło prostej transpozycji prac podjętych w ramach przygotowania mapy osuwisk. Nie można zatem – w ocenie spółki – twierdzić, że Dodatek nr [...] nie zawiera wyników prac geologicznych w związku z czym nie może zostać uznany za spełniający warunki prawidłowej dokumentacji geologicznej. Dodatkowo w ramach opracowywania ww. Dodatku w ramach prac kameralnych dokonano ustalenia granic złoża w bezpiecznej od osuwisk odległości. Uzasadniając zarzut naruszenia przez organ art. 125 p.o.ś., skarżąca podniosła, iż racjonalne gospodarowanie złożem powinno uwzględniać także, poza najpełniejszym wydobyciem i przerobem kopalin, także uwarunkowania związane z koniecznością ochrony pozostałych elementów środowiska. W Mapie osuwisk i terenów zagrożonych ruchami masowymi – skala 1:10.000 dla miasta N. na obszarze objętym Dodatkiem nr [...] uwidoczniono dwa okresowo czynne osuwiska [...] i [...], w bezpośrednim jego sąsiedztwie [...] i [...] również okresowo czynne osuwiska po południowej stronie złoża oraz nieczynne osuwiska na wschód i północ od złoża [...], [...], [...], [...]. Jak wskazano w objaśnieniach do ww. mapy obszary osuwisk aktywnych i okresowo aktywnych powinny być z zasady wyłączone z planowanej zabudowy. Spółka nie zgodziła się zatem z poglądem organu, że zasady objęte Dodatkiem nr [...] mogą być kompleksowo i racjonalnie eksploatowane. Za racjonalne wykorzystanie i gospodarowanie złożem należy więc uznać taką eksploatację, która nie powoduje szkód w środowisku ani zagrożeń dla ludzi. W odpowiedzi na skargę Minister Środowiska wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu wydanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Przedmiotem skargi jest decyzja Ministra Środowiska utrzymująca w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2016r. odmawiającą zatwierdzenia Dodatku nr [...] do dokumentacji geologicznej złoża kopaliny [...] "[...]" w kat. [...] w miejscowości N., gmina N., powiat N., województwo [...] (dalej: Dodatek nr [...]). W decyzji tej Minister Środowiska stwierdził, że zmiana dokumentacji geologicznej następuje w formie sporządzenia dodatku, który jest również dokumentacją, a zatem powinien zawierać wszystkie elementy charakteryzujące daną dokumentację. A zatem Dodatek nr [...] do tej dokumentacji powinien przedstawiać wyniki prac geologicznych wykonanych w celu udokumentowania złoża. Tymczasem przedłożony do zatwierdzenia Dodatek nr [...] jako sprzeczny z art. 88 ust.1 p.g.g. oraz § 4 ust.2 pkt 4 lit. b) rozporządzenia nie odpowiada wymogom prawa, gdyż został oparty o dane graficzne konieczne do prowadzenia rejestrów zawierających informacje o terenach zagrożonych ruchami masowymi ziemi oraz terenów na których występują te ruchy (Mapa osuwisk i terenów zagrożonych ruchami masowymi dla Miasta N. w skali 1:10000). Nieodpowiadanie w/w Dodatku nr [...] wymogom prawa skutkuje z kolei odmową jego zatwierdzenia. Z powyższym stanowiskiem organu należy się zgodzić. Tym samym w ocenie Sądu brak jest podstaw do zakwestionowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Należy bowiem zauważyć, że zgodnie z art. 93 ust.4 p.g.g. zmiana dokumentacji geologicznej, do której zgodnie z art. 88 ust.2 pkt 1 zaliczana jest dokumentacja geologiczna złoża kopaliny, dokonuje się przez sporządzenie dodatku. Do postępowania z dodatkiem do dokumentacji geologicznej stosuje się ust. 1-3 wskazanego przepisu. Przy czym zgodnie z ust. 3 w/w artykułu, jeżeli dokumentacja geologiczna, o której mowa w art. 88 ust. 2 pkt 1-3, nie odpowiada wymaganiom prawa albo powstała w wyniku działań niezgodnych z prawem, właściwy organ administracji geologicznej odmawia jej zatwierdzenia. Tak więc organ nie dysponuje uznaniem administracyjnym przy podejmowana decyzji w sprawie zatwierdzenia dokumentacji geologicznej lub zatwierdzenia dodatku do dokumentacji geologicznej. Odmowa może bowiem nastąpić jedynie z powodów wskazanych w ust. 3 art. 93 p.g.g. Za "działanie niezgodne z prawem" należy przy tym uznać każde działanie naruszające przepisy prawa geologicznego i górniczego, jak też przepisy innych ustaw. Z kolei niezgodność dokumentacji z prawem powinna być oceniana na podstawie przepisów art. 89–91 p.g.g. określających treść danego rodzaju dokumentacji geologicznej oraz przepisów rozporządzenia w sprawie dokumentacji geologicznej złoża kopaliny lub rozporządzenia w sprawie dokumentacji hydrologicznej i dokumentacji geologiczno-inżynierskiej (podobnie H. Schwarz, Prawo geologiczne i górnicze Komentarz, tom I , Wyd. 2, Wrocław 2013). Tak więc niezgodność dokumentacji z prawem, bo to kryterium stanowiło podstawę wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia Dodatku nr [...], należy oceniać w oparciu o przepis art. 89 p.g.g. oraz przepisy rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 22 grudnia 2011r. w sprawie dokumentacji geologicznej złoża kopaliny. W rozpoznawanej sprawy istotne znaczenie ma brzmienie ust.1 i 2 art. 89 p.g.g. W ustępie 1 ustawodawca wskazał, że podstawowym celem sporządzania dokumentacji geologicznej złoża kopaliny jest określenie jego granic, zasobów geologicznych, warunków występowania oraz możliwości jego wydobycia ze złoża. Ustęp 2 zawiera wykaz podstawowych wymagań, jakie powinna określać dokumentacja złoża kopaliny (m.in. rodzaj, ilość i jakość kopaliny, kategorię rozpoznania złoża, położenie złoża). Z powyższego wynika, że dokumentacja geologiczna złożona kopaliny, w tym dodatek do dokumentacji, jak w niniejszej sprawie, powinien przedstawiać wyniki prac geologicznych wykonanych w celu udokumentowania złoża. Szczegółową treść dokumentacji geologicznej złoża kopaliny określają przepisy rozporządzenia w sprawie dokumentacji geologicznej złoża kopaliny, w którym w § 4 ust.2 pkt 4 lit. b) określono, że część tekstowa dokumentacji geologicznej złoża kopaliny zawiera załączniki obejmujące omówienie wykonanych prac geologicznych i badań specjalistycznych oraz sposobu ich realizacji. Tymczasem jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy przedłożonego do zatwierdzenia Dodatku nr [...] (załącznik tekstowy nr [...]) nie zawiera on omówienia prac geologicznych i badań specjalistycznych oraz sposobu ich realizacji, bowiem jak wskazano w w/w Dodatku nr [...] takie prace i badania nie były prowadzone, gdyż przedstawiona do zatwierdzenia dokumentacja została sporządzona wyłącznie w oparciu o Mapę osuwisk i terenów zagrożonych ruchami masowymi w skali 1:10000 dla Miasta N., która jest dokumentem kartograficznym (a zatem zawiera jedynie dane graficzne) a na terenie złoża od czasu zatwierdzenia Dodatku nr [...] nie prowadzono eksploatacji, ani żadnych badań geologicznych mających na celu bardziej szczegółowe rozpoznanie jakości kopaliny. Sąd zgadza się z organem, że ze wskazanych powyżej przepisów ustawy i rozporządzenia nie wynika możliwość opracowania dokumentacji geologicznej w oparciu o dane graficzne konieczne do prowadzenia rejestrów zawierających informacje o terenach zagrożonych ruchami masowymi ziemi oraz terenów, na których występują te ruchy. A zatem Mapa osuwisk i terenów zagrożonych ruchami masowymi dla miasta N. wykonana w skali 1:10000 przedstawiająca dane graficzne konieczne do prowadzenia rejestru, o którym w art. 110a p.o.ś. nie stanowi i nie może stanowić i być uznana za wynik prac geologicznych wraz z ich interpretacją, określeniem stopnia osiągnięcia zamierzonego celu wraz z uzasadnieniem wykonanym w celu udokumentowania złoża (art. 88 ust.1 p.g.g). Dodać w tym miejscu wypada, że stanowiska tego nie zmieniają również dołączone do skargi Objaśnienia do wyżej wskazanej Mapy, gdyż jako objaśnienia do Mapy stanowią one integralny element dokumentu kartograficznego. Nadmienić w tym miejscu również należy, że każdy dokument kartograficzny zawiera określone objaśnienia, przy czym mapa specjalistyczna za jaką niewątpliwie należy uznać Mapę osuwisk i terenów zagrożonych ruchami masowymi, zawiera stosowne objaśnienia w stopniu rozbudowanym. Słusznie zatem organ uznał, że zaistniałą przesłanka zawarte w przepisie art. 93 ust.3 p.g.g. do wydania decyzji o odmowie zatwierdzenia Dodatku nr [...], gdyż nie odpowiada on wymaganiom prawa. Za niezasadny Sąd uznał również zarzut naruszenia przez organ art. 125 p.o.ś. Przepis ten bowiem w powiązaniu z przepisem art. 126 p.o.ś stanowi, że złoża kopalin podlegają ochronie polegającej na racjonalnym gospodarowaniu ich zasobami oraz kompleksowym wykorzystaniu kopalin, w tym kopalin towarzyszących. (zasada ochrony złóż kopalin). A zatem wskazuje on że gospodarka złożami kopalin, zgodnie z zasadami ogólnymi prawa ochrony środowiska, powinna być prowadzona w sposób racjonalny i kompleksowy (Krzysztof Gruszecki: Prawo ochrony środowiska. Komentarz, Wydanie IV, komentarz do art. 125 p.o.ś). Niewątpliwie sformułowane w tym przepisie wymagania racjonalnej gospodarki złożem i kompleksowego wykorzystania kopalin nie zostały zdefiniowane zarówno w p.o.ś jak i w ustawie p.g.g., jak również w innych przepisach powszechnie obowiązującego prawa. Z tego też względu zdefiniowania powyższych wymagań należy poszukiwać w ich powszechnym rozumieniu w szczególności słów "racjonalny" i "kompleksowy". Słownik Języka Polskiego PWN wskazane powyżej słowa definiuje: - "racjonalny" – oparty na nowoczesnych, naukowych metodach, dający dobre wyniki, rozsądny, przemyślany (tom III . s. 7., wyd. 1999r., podobnie internetowy słownik na stronie – www.sjp.pwn.pl); - "kompleksowe" – obejmujące całość elementów lub zagadnień (internetowy słownik na stronie – www.sjp.pwn.pl). A zatem przy uwzględnieniu definicji wskazanych wyżej słów użytych w art. 125 p.o.ś. niewątpliwie za naruszające racjonalna gospodarkę złożem kopaliny i kompleksowe jego wykorzystanie, jak słusznie uznał organ, uznać będzie należało wydobycie ze złoża wyłącznie najlepszej kopaliny i pozostawienie jej pozostałej części. Zdaniem Sądu, zgodnie ze wskazaną w art. 125 p.o.ś. zasadą zarówno organy jak i przedsiębiorcy maja obowiązek doprowadzenia do wykorzystania (wydobycia) złoża w jak największym stopniu przy uwzględnieniu jednak, co słusznie podnosi skarżący, że za racjonalne wykorzystanie i gospodarowanie złożem należy uznać eksploatację, która nie powoduje szkód w środowisku ani zagrożeń dla ludzi. Powyższe oznacza, że niedopogodzenia z powyższym przepisem jest w niniejszej sprawie cel jaki przyświecał złożeniu przez skarżącą Dodatku nr [...], którego celem jest skreślenie złoża kopaliny [...] "[...]" z "Bilansu Zasobów Złoża w Polsce". Organy słusznie bowiem zauważyły. w oparciu o przedłożony Dodatek nr [...], że w złożu nadal znajduje się kopalina o dobrych właściwościach, która może być wykorzystywana do produkcji ceramiki (wyrobów drążonych i cienkościennych i cegły pełnej). Jest to unikatowe złoże w południowej części województwa [...] i w granicach [...]. W dodatku wskazano również, że "złoże z uwagi na zasoby i jakość kopaliny zostało uznane za kwalifikujące się do wysokiej ochrony". A zatem z przedłożonego Dodatku nr [...] nie wynika by w złożu nastąpił brak kopaliny lub jej niska jakość, nieodpowiadająca obecnym normom dla wyrobów finalnych lub niespełniającej parametrów definiujących złoże. Sąd uznał również za prawidłowe, w zakresie twierdzeń skarżącej co do nieopłacalności i niemożliwości wydobycia ze złoża kopaliny, uznanie przez organ że ustalenia w tym zakresie winny wynikać z dokumentacji geologicznej. Tymczasem w przedmiotowej sprawie Dodatek nr [...] przedłożony do zatwierdzenia, jak słusznie przyjęły organ, nie wykazuje jednoznacznie, aby wydobywanie kopaliny ze złoża, nawet w ilości określonej w dokumentacji, nie mogło przynieść korzyści gospodarczej. Dodatek nr [...], jak wskazano powyżej, został bowiem sporządzony nie o odpowiednie prace geologiczne a w oparciu o Mapę osuwisk i terenów zagrożonych ruchami masowymi miasta N., co nie pozwala na jednoznaczne stwierdzenie, że wydobywanie kopaliny ze złoża nie przyniesie korzyści gospodarczej oraz że ilość zasobów możliwych do wydobycia została ustalona prawidłowo. Rację ma zatem organ, że uznanie, iż złoże kopaliny nie spełnia definicji złoża zawartej w przepisie art. 6ust.1 pkt 19 p.g.g., bez przeprowadzenia jakichkolwiek prac geologicznych, a jedynie w oparcie się o twierdzenia zawarte w Dodatku nr [...], które nie zostały poparte żadnymi ustaleniami, byłoby sprzeczne z art. 125 p.o.ś. Nadto co również słusznie zostało podniesione w zaskarżonym akcie nawet gdyby przyjąć, że faktycznie złoże kopaliny [...] "[...]" jest małe i korzyści gospodarczej z takiego złoża trudno się spodziewać, to jednak nie można wykluczyć, że będzie możliwe racjonalne gospodarowanie zasobami tego złoża oraz kompleksowe wykorzystanie znajdującej się tam kopaliny. Tym samym, zdaniem Sądu, brak jest podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja narusza zasadę racjonalnego gospodarowania złożem. Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę, Sąd stanął na stanowisku, że organ wydając zaskarżoną decyzję, nie dopuścił się naruszeń prawa materialnego, które miałyby wpływ na wynik sprawy, ani uchybień formalnoprawnych w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jt.Dz.U. z 2016r. poz. 718 z późn. zm.), oddalił skargę w całości, jako bezzasadną .