VI SA/Wa 2616/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] kwietnia 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia terminu załatwienia sprawy dotyczącej rejestracji pojazdu postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej – S. sp. z o.o. z siedzibą w [...] – kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego.

S. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca", "spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] kwietnia 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wyznaczenia terminu załatwienia sprawy dotyczącej rejestracji pojazdu. Postanowienie organu z [...] kwietnia 2024 r. wydane zostało w związku ze złożonym przez skarżącą ponagleniem na bezczynność Prezydenta W. w sprawie rejestracji pojazdu wniesionym na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: "k.p.a."). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 2 pkt 2-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Mając na uwadze przedmiot niniejszego postępowania, tj. postanowienie organu wyższego stopnia, którym odmówiono skarżącej wyznaczenia terminu rozpoznania sprawy, wskazać należy, że zostało ono wydane w trybie art. 37 k.p.a. Zgodnie z art. 37 § 1, § 4 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Organ prowadzący postępowanie jest obowiązany przekazać ponaglenie organowi wyższego stopnia bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie siedmiu dni od dnia jego otrzymania. Stosownie do art. 37 § 6 pkt 2a k.p.a. Organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, w którym m.in. zobowiązuje organ rozpatrujący sprawę do załatwienia sprawy, wyznaczając termin do jej załatwienia, jeżeli postępowanie jest niezakończone. W ocenie Sądu, postanowienie o odmowie wyznaczenia terminu załatwienia sprawy wydane w związku ze złożonym przez skarżącą ponagleniem wniesionym na podstawie art. 37 k.p.a. nie mieści się w kategorii postanowień, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2-3 k.p.a. Zaskarżone postanowienie nie kończy bowiem postępowania, nie rozstrzyga sprawy co do istoty, ani też nie jest postanowieniem, na które służy zażalenie (na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. – art. 141 § 1 k.p.a.). Postanowienie o odmowie wyznaczenia terminu załatwienia sprawy zaliczane jest do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczących poszczególnych kwestii wynikających w jego toku. W świetle powyższych rozważań stwierdzić należy, że przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna, bowiem dotyczy aktu niepodlegającego kognicji sądów administracyjnych, tj. postanowienia wydanego w trybie art. 37 k.p.a., które ma charakter wpadkowy, incydentalny (por. postanowienie z 27 kwietnia 2012 r. sygn. akt I OSK 872/12). O ostatecznym charakterze tego rozstrzygnięcia strona została prawidłowo pouczona przez organ. Nadto odnosząc się do pełnomocnictwa szczególnego udzielonego P. O., które zostało złożone 16 września 2025 r. (k. 26 akt sądowych) i do wyjaśnień skarżącej złożonych w piśmie z 15 października 2025 r. (nadesłanych w odpowiedzi na wezwanie do wykazania, że P. O., któremu udzielono pełnomocnictwa, należy do katalogu osób wymienionych w art. 35 § 2 p.p.s.a.), w których skarżąca wskazała, że P. O. "należy do katalogu osób wymienionych w art. 35 § 1 p.p.s.a. – jest synem prezesa zarządu), należy wskazać, że zgodnie z art. 35 § 2 p.p.s.a. pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Wobec tego uznać należy, iż nie wykazano, że P. O. należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 § 2 p.p.s.a, zatem nie może być pełnomocnikiem skarżącej spółki. Wobec czego Sąd dokonuje doręczenia na adres skarżącej spółki. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.