VI SA/Wa 2595/24

Dnia 6 maja 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Aneta Lemiesz Asesor WSA Dorota Brzozowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 maja 2025 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2024 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę

Decyzją z [...] czerwca 2024 r. (sprostowaną postanowieniem z [...] czerwca 2014 r.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. (dalej SKO, organ odwoławczy) utrzymało w mocy decyzję Starosty [...] (dalej organ I instancji) z [...] maja 2024 r., którą organ ten – działając na podstawie przepisów art. 104, art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej kpa), art. 73aa ust. 1 pkt 1, art. 140mb pkt 1 (prawidłowe oznaczenie tego przepisu to art. 140mb ust. 1 - przyp. Sądu), art. 140n ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1047, ze zm; dalej prd) orzekł o nałożeniu na S. Sp. z o. o z siedzibą w W. (dalej skarżąca spółka) kary pieniężnej w wysokości 500,00 zł z tytułu niedopełnienia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu marki [...], numer rejestracyjny [...] VIN [...], w terminie 30 dni od dnia nabycia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (RP). Powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym: Dnia 31 stycznia 2024 r. skarżąca spółka, jako prowadząca działalność gospodarczą w zakresie m.in. sprzedaży hurtowej i detalicznej samochodów osobowych i furgonetek (w przedmiocie prowadzonej działalności posiada wpis kod [...] - sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych i furgonetek), nabyła ciągnik samochodowy marki [...], numer rejestracyjny [...], VIN [...], d.m.c. 18 t. (dalej określany też jako pojazd). Według organu I instancji skarżąca była zobowiązana do złożenia w nieprzekraczalnym terminie do 1 marca 2024 r. (30 dni od dnia nabycia pojazdu) wniosku o rejestrację tego pojazdu. Składając wniosek o rejestrację 8 marca 2024 r. uchybiła temu obowiązkowi. Jak wskazał organ, zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (por. Dz. U. z 2007 r. Nr 251 poz. 1885, ze zm.) kod [...] należy do działu 45 określonego w PKD jako handel hurtowy i detaliczny pojazdami samochodowymi; naprawa pojazdów samochodowych. Podklasa 45.11.Z. obejmuje: - sprzedaż hurtową i detaliczną pojazdów samochodowych, nowych i używanych: * samochodów osobowych, włączając wyspecjalizowane samochody takie jak: ambulanse i mikrobusy itp. ( - sprzedaż hurtową i detaliczną samochodów terenowych ( oraz nie obejmuje: - sprzedaży hurtowej i detalicznej części i akcesoriów do pojazdów samochodowych, sklasyfikowanej w odpowiednich podklasach grupy 45.3. W sprawie przedmiotem nabycia przez skarżącą spółkę jest natomiast ciągnik samochodowy, tj. pojazd o dopuszczalnej masie całkowitej (d.m.c.) 18 t. Zatem skarżąca była zobowiązana do złożenia wniosku o rejestrację tego pojazdu w terminie 30 dni liczonym od dnia nabycia pojazdu na terytorium RP – stosownie do przepisu art. 73aa ust. 1 pkt 1 prd. Skarżącej nie przysługuje wydłużony termin (90 dni), o którym mowa w art. 73aa ust. 3 prd, gdyż przypadku nabycia ciągnika samochodowego, aby stronę uznać za przedsiębiorcę prowadzącego na terytorium RP działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, należy przyjąć, iż w przedmiocie prowadzonej dzielności winna posiadać wpis PKD 45.19.Z. - sprzedaż hurtowa i detaliczna pozostałych pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli, ponieważ podklasa ta obejmuje: - sprzedaż hurtową i detaliczną pojazdów samochodowych, nowych i używanych: *samochodów ciężarowych, przyczep i naczep, *samochodów kempingowych, przyczep turystycznych i pozostałych pojazdów turystycznych, - sprzedaż hurtową i detaliczną samochodów terenowych (> 3,5 t), oraz nie obejmuje: - sprzedaży hurtowej i detalicznej części i akcesoriów do pojazdów samochodowych, sklasyfikowanej w odpowiednich podklasach grupy 45.3. Skoro w sprawie mamy do czynienia z nabyciem ciągnika samochodowego, tj. z pojazdem o d.m.c. 18 t, skarżąca winna dokonać jego rejestracji w terminie określonym w art. 73aa ust. 1 pkt 1 prd. Nabywając pojazd dnia 31 stycznia 2024r., była zobowiązana do złożenia wniosku o jego rejestrację w nieprzekraczalnym terminie do 1 marca 2024 r. Składając wniosek o rejestrację w dniu 8 marca 2024 r. uchybiła temu obowiązkowi, co skutkowało wydaniem decyzji nakładającej karę pieniężną zgodnie z art. 140mb ust. 1 prd. Tym samym organ nie uwzględnił argumentacji skarżącej spółki, która w toku postępowania niedopełnienie obowiązku rejestracji pojazdu w terminie 30 dni uzasadniała utrudnieniami organizacyjnymi związanymi z przebywaniem pojazdu w trasie i jego awarią. W ocenie organu utrudnienia organizacyjne, formalne, brak wiedzy, złe zrozumienie przepisów, błędne określenie przez stronę terminu na rejestrację, nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Nadto decyzja w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej wydawana na podstawie 140n ust. 1 prd ma charakter związany, natomiast art. 140n ust. 6 tej ustawy stanowi, że do kar pieniężnych, o których mowa w art. 140ma i art. 140mb, przepisów art. 189d-189f kpa nie stosuje się. SKO nie uwzględniło odwołania od ww. decyzji organu I instancji, w którym skarżąca zarzuciła temu organowi błędne uznanie, że była zobowiązana do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie 30 dni liczonym od dnia nabycia pojazdu. Skarżąca spółka jest bowiem przedsiębiorcą prowadzącym na terenie RP działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, przedmiotem działalności spółki jest m.in. sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych i furgonetek, zatem ma wydłużony termin do zarejestrowania pojazdu - 90 dni. Skarżąca powołała się w tym względzie na wpis w Krajowym Rejestrze Sądowym (KRS) nr [...]. Według tego wpisu (przyp. Sądu - por. informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców w aktach administracyjnych sprawy 1/2) przedmiot przeważającej działalności przedsiębiorcy to transport drogowy towarów, przedmiot pozostałej działalności to m.in. sprzedaż hurtowa i detaliczna samochodów osobowych i furgonetek. W ocenie organu odwoławczego natomiast analiza akt sprawy, w szczególności informacja z KRS, prowadzi do wniosku, że skarżąca spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego, taki jest przedmiot przeważającej działalności spółki. Wprawdzie - jeżeli chodzi o pozostałą działalność spółki - w KRS jest wskazana sprzedaż hurtowa i detaliczna, ale samochodów osobowych i furgonetek. Spółka w dniu 31 stycznia 2024 r. nabyła pojazd marki [...] [...], VIN [...], który nie jest pojazdem osobowym ani furgonetką. Nabycie tego pojazdu nie może być zatem zakwalifikowane jako przedmiot pozostałej działalności przedsiębiorcy. Powyższe prowadzi to konkluzji, że skarżąca spółka nie prowadzi działalności gospodarczej związanej z obrotem pojazdami, nie może zatem skorzystać z wydłużonego terminu do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu. Przepis art. 73aa ust. 3 prd tyczy się przedsiębiorców zajmujących się stricte obrotem pojazdami (kupno-sprzedaż), wykładnia literalna tego przepisu nie pozwala na zaliczenie spółki do przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami. Poszerzenie kręgu podmiotów, które wniosek o rejestrację pojazdu składają w wydłużonym terminie, byłoby "sprzeczne z przepisami i celem jaki ma realizować ten przepis". Skarżąca spółka w skardze do Sądu zarzuciła powyższej decyzji naruszenie przepisów prawa materialnego mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1) art. 73aa ust. 1 prd poprzez błędne zastosowanie i przyjęcie przez organ, że skarżąca jest zobowiązana do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie 30 dni od nabycia pojazdu na terytorium RP, podczas gdy w przedmiotowej sprawie wystąpiły uzasadnione przesłanki pozwalające na uznanie, że skarżącej jako przedsiębiorcy prowadzącemu na terytorium RP działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami powinien przysługiwać termin 90 dni na złożenie wniosku o rejestrację pojazdu; 2) art. 73aa ust. 3 prd poprzez jego niezastosowanie i nieodstąpienie przez organ od nałożenia kary pieniężnej wobec przyjęcia, że na gruncie niniejszej sprawy skarżąca zobowiązana jest do złożenie wniosku o rejestrację pojazdu w terminie 30 dni od nabycia pojazdu na terytorium RP, podczas gdy w przedmiotowej sprawie wystąpiły uzasadnione przesłanki wykazujące, że skarżącej jako przedsiębiorcy prowadzącej na terytorium RP działalności gospodarczej w zakresie obrotu pojazdami powinien przysługiwać termin 90 dni na złożenie wniosku o rejestrację pojazdu; 3) art. 73aa ust. 3 prd poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu przez organ, że przepis art. 73aa ust. 3 prd tyczył się konkretnie przedsiębiorców zajmujących się stricte obrotem pojazdów (kupno-sprzedaż), podczas gdy z treści art. 73aa ust. 3 prd nie wynika wymóg prowadzenia przez przedsiębiorcę głównie działalności głównie związanej z obrotem pojazdów. W oparciu o ww. zarzuty skarżąca spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, zasądzenie kosztów postępowania. W obszernym uzasadnieniu skargi rozwinęła argumentację na temat tych zarzutów (por. pełną treść uzasadnienia skargi w aktach administracyjnych sprawy). W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymał zajęte w sprawie stanowisko podkreślając, że skarżąca spółka "prowadzi działalność gospodarczą w zakresie transportu drogowego (...) taki jest przedmiot przeważającej działalności spółki (...) nie prowadzi działalności gospodarczej (w przeważającej działalności przedsiębiorcy) w zakresie obrotu pojazdami". Nadto nawet przy założeniu, że skarżąca prowadzi działalność w zakresie obrotu samochodami osobowymi i furgonetkami (przedmiot pozostałej działalności przedsiębiorcy - kod [...]), nabyty ww. pojazd marki [...] – ciągnik samochodowy/siodłowy nie należy do tej kategorii pojazdów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, gdyż objęte zaskarżoną decyzją rozstrzygnięcie sprawy jest zgodne z prawem. Zarzuty i argumentacja skargi nie podważają jego zasadności. Należy przy tym podkreślić, że kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej ppsa), sprawowana jest na zasadzie kryterium zgodności z prawem, a nie słuszności czy celowości działania organu. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) – c) ppsa), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 ppsa), oraz w przypadku stwierdzenia wydania decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 3 ppsa). W niniejszej sprawie – w ocenie Sądu – żadna z tak określonych przesłanek wyeliminowania zaskarżonego aktu z obrotu prawnego nie zaszła. Zgodnie z art. 73aa ust. 1 pkt 1 prd właściciel pojazdu jest obowiązany złożyć wniosek o jego rejestrację w terminie 30 dni od dnia nabycia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (RP). Stosownie jednak do treści art. 73aa ust. 3 prd, w przypadku gdy właścicielem pojazdu, o którym mowa w ust. 1, jest przedsiębiorca prowadzący na terytorium RP działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, obowiązany jest do złożenia wniosku o rejestrację takiego pojazdu w terminie 90 dni (art. 73aa ust. 3 prd). Z kolei zgodnie z art. 140mb ust. 2 prd, kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 1, nie złoży tego wniosku w terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości 500 zł. Przekroczenie tego terminu stanowi naruszenie obowiązku nabywcy pojazdu, a postępowanie w zakresie nałożenia kary pieniężnej w tym zakresie odnosi się do właściciela pojazdu, bez względu na przyczynę nie złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie. Przepisy ustawy nie zawierają bowiem żadnych co do dochowania tego terminu odstępstw, zaś decyzja wydawana na podstawie art. 140mb ust. 2 prd ma charakter związany - nie zależy od uznania organu administracji, który w sytuacji zaistnienia ustawowych przesłanek ma obowiązek wydania decyzji o treści określonej przepisami prawa. Ustalone w sprawie przez organy orzekające I i II instancji okoliczności stanu faktycznego nie budzą wątpliwości. Poza sporem pozostaje bowiem, że 31 stycznia 2024 r. skarżąca spółka, prowadząc działalność gospodarczą w zakresie m. in. sprzedaży hurtowej i detalicznej samochodów osobowych i furgonetek (przeważająca działalność przedsiębiorcy/spółki to transport drogowy towarów - por. ww. wpis w KRS w aktach administracyjnych sprawy 1/2, jak również informację z tego KRS k. 27 i nast. akt sądowych), nabyła ww. pojazd marki [...] o d.m.c. 18 t., który jest ciągnikiem samochodowym, czyli pojazdem samochodowym przeznaczonym konstrukcyjnie wyłącznie do ciągnięcia przyczepy. Nie jest więc pojazdem osobowym ani furgonetką. W tak ustalonym stanie faktycznym nabycie tego pojazdu nie mogło być zakwalifikowane jako mieszczące się w zakresie tej działalności, tj. sprzedaży hurtowej i detalicznej samochodów osobowych i furgonetek (przy czym organ I instancji dokonał zasadnej analizy przedmiotu działalności skarżącej spółki na bazie wpisu tej działalności w KRS i przepisów ww. rozporządzenia w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), w brzmieniu tych przepisów na dzień zdarzenia objętego postępowaniem i podjęcia decyzji – por. uzasadnienie decyzji I-instancyjnej w aktach administracyjnych i opis tej analizy/ustaleń wyżej w części wstępnej tego uzasadnienia - str. 1-2). Tym samym skarżąca spółka nie mogła skorzystać z wydłużonego terminu do złożenia wniosku o rejestrację ww. pojazdu, o którym to terminie mowa w cytowanym wyżej przepisie art. 73aa ust. 3 prd, skoro nabycie tego pojazdu nie dotyczyło prowadzonej działalności gospodarczej skarżącej w zakresie obrotu pojazdami, obejmującego w jej przypadku sprzedaż hurtową i detaliczną samochodów osobowych i furgonetek, tylko pojazdu spoza tego zakresu – ciągnika samochodowego, który nie jest samochodem osobowym ani furgonetką. Przepis 73aa ust. 3 prd stanowi o przedsiębiorcy prowadzącym na terytorium RP działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, który obowiązany jest – z tego powodu - do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, o którym mowa w ust. 1, w terminie 90 dni (od nabycia pojazdu). Jednakże chodzi w tym przepisie o pojazd wchodzący w zakres obrotu gospodarczego (obrotu pojazdami) prowadzonego faktycznie przez tego przedsiębiorcę, zgodnego z treścią wpisu tej działalności w KRS, a nie o pojazd spoza tego zakresu. Tu skarżąca spółka legitymuje się wpisem działalności gospodarczej w zakresie m.in. sprzedaży hurtowej i detalicznej samochodów osobowych i furgonetek, nabyła zaś (jak już wskazano) ciągnik samochodowy, czyli pojazd niezwiązany z zakresem prowadzonego przez skarżącą obrotu pojazdami (niebędący przedmiotem tego obrotu). Tym samym pojazd ten winien być zgłoszony do rejestracji w terminie 30 dni od dnia nabycia pojazdu na terytorium RP – jak stanowi przepis art. 73aa ust. 1 pkt 1 prd, a nie w wydłużonym terminie 90 dni, o którym mowa w art. 73aa ust. 3. W okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy przepis art. 73aa ust. 3 – wbrew zarzutom i argumentacji skargi – nie ma zastosowania. Dlatego rozstrzygnięcie zaskarżonej decyzji, utrzymującej w mocy ww. decyzję organu I instancji o nałożeniu na skarżącą spółkę kary pieniężnej w wysokości 500,00 zł, z tytułu niedopełnienia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację ww. pojazdu w terminie 30 dni od dnia nabycia na terytorium RP, pozostaje w zgodzie z prawem. Jedocześnie na marginesie powyższego Sąd zauważa, że z przepisu art. 73aa ust. 3 prd nie wynika, że – jak stwierdził organ odwoławczy – przepis ten tyczy się przedsiębiorców zajmujących się stricte obrotem pojazdów (kupno-sprzedaż), a jego wykładnia literalna nie pozwala na zaliczenie skarżącej spółki do przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, skoro przedmiotem przeważającej działalności spółki jest transport drogowy. Taka wykładnia przepisu - dalej idąca niż wynika to z decyzji organu I instancji - jest nieuzasadniona. Przepis art. 73aa ust. 3 prd stanowi o prowadzeniu "działalności gospodarczej w zakresie obrotu pojazdami", nie obwarowując tej przesłanki żadnymi dodatkowymi wymogami, typu że ma to być działalność jedyna po stronie przedsiębiorcy, główna czy przeważająca. Na taką interpretację nie pozwala literalna treść przepisu, ani jego wykładnia funkcjonalna. Zdaniem Sądu fakt, że przedsiębiorca (tu skarżąca spółka) prowadzi też inną szerszą działalność obok działalności gospodarczej w zakresie obrotu pojazdami, nawet gdy ta inna szersza działalność jest przeważająca, nie pozbawia go uprawnienia wynikającego z art. 73aa ust. 3, gdyż w ten sposób nie przestaje być przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie obrotu pojazdami, o jakiej mowa w tym przepisie, skoro taką działalność prowadzi – tyle że obok innej/innych działalności. W tej kwestii chodzi natomiast o to, żeby nabyty pojazd mieścił się w zakresie działalności przedsiębiorcy dotyczącej obrotu pojazdami, pozostawał w zgodzie z tą działalnością, czyli należał do rodzaju pojazdów będących przedmiotem działalności gospodarczej przedsiębiorcy w zakresie obrotu pojazdami. W tej sprawie skarżąca spółka ma w KRS wpisany przedmiot pozostałej działalności przedsiębiorcy w postaci m.in. sprzedaży hurtowej i detalicznej samochodów osobowych i furgonetek. Zatem nabycie przez skarżącą spółkę ciągnika samochodowego, który nie mieści się w zakresie tak określonej działalności (nie jest samochodem osobowym ani furgonetką) oznacza, że spółka nie może korzystać z wydłużonego terminu do złożenia wniosku o rejestrację tego pojazdu, przewidzianego w art. 73aa ust. 3 prd, gdyż nabycie to nie jest związane z zakresem obrotu pojazdami, który jest udziałem spółki i o jakim to zakresie mowa w tym przepisie. Jednak wyżej przytoczone odmienne stanowisko w poruszonej kwestii, wyrażone przez organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i powtórzone w odpowiedzi na skargę, nie ma wpływu na ocenę podjętego w sprawie rozstrzygnięcia, które co do zasady – z wyżej podanych powodów pozostaje w zgodzie z prawem. Nadto organ odwoławczy, mimo wskazania na art.73aa ust. 3 prd jako tyczący się przedsiębiorców zajmujących się – zdaniem organu - stricte obrotem pojazdami, w związku z ustaleniem prowadzenia przez spółkę przeważającej działalności w zakresie transportu drogowego, odnotował też, że wprawdzie - jeżeli chodzi o pozostałą działalność spółki - w KRS jest wskazana sprzedaż hurtowa i detaliczna, ale samochodów osobowych i furgonetek, natomiast nabyty pojazd nie jest pojazdem osobowym ani furgonetką, zatem nabycie tego pojazdu nie może być zakwalifikowane jako przedmiot pozostałej działalności przedsiębiorcy. Pozwala to uznać, że w II instancji sprawa została rozpoznana we wszystkich istotnych dla podjętego rozstrzygnięcia jej aspektach i elementach ocen. W świetle powyższego należało stwierdzić, że w sprawie - na podstawie wyczerpującego materiału dowodowego - prawidłowo oceniono okoliczności stanu faktycznego sprawy, w kontekście mających zastosowanie przepisów prawa materialnego, podejmując zasadne rozstrzygnięcie. W tym stanie rzeczy - uznając skargę za bezzasadną - Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa). Sąd rozpoznał sprawę – w związku z wnioskiem organu i strony skarżącej – na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ppsa.