VI SA/Wa 2575/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Fyda-Kawula po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] z siedzibą w W. (Litwa) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz strony skarżącej [...] z siedzibą w W. (Litwa) kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Pismem z dnia 24 lipca 2025 r. [...] z siedzibą w W. (Litwa) (dalej: "skarżąca", "spółka") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej z naruszeniem obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. Z uwagi na braki formalne skargi, pismem z 26 sierpnia 2025 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 14 sierpnia 2025 r., Sąd wezwał skarżącą do nadesłania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, oryginału bądź poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentów rejestrowych spółki wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski w celu wykazania sposobu jej reprezentacji, obejmujących swym zakresem dzień wniesienia skargi, potwierdzających, że Pani O. J. jest uprawniona do jednoosobowej reprezentacji skarżącej spółki. Wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone 5 września 2025 r. na adres spółki (z.p.o. – k. 22). W związku z powyższym, termin do wykonania wezwania upływał 12 września 2025 r. 29 września 2025 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo Głównego Inspektora Transportu Drogowego przekazujące według właściwości pismo spółki stanowiące odpowiedź na wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia braków formalnych skargi. Natomiast zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Nie sposób przyjąć, że uzupełnienie braku formalnego skargi za pośrednictwem organu, którego decyzja została zaskarżona, stanowiło działanie prawidłowe, skutkujące zachowaniem zakreślonego przez Sąd 7-dniowego terminu. W toku wszczętego postępowania sądowoadministracyjnego strona powinna każde pismo procesowe kierować bezpośrednio do Sądu, w tym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi. Pośredni tryb wnoszenia pism procesowych do sądu administracyjnego, a więc za pośrednictwem organu, stanowi wyjątek od zasady bezpośredniego wnoszenia pism do Sądu i dlatego też przypadki jego stosowania zostały wprost wymienione w ustawie, tj. w art. 54 § 1, art. 64c § 2, art. 87 § 3 p.p.s.a. Pismo stanowiące uzupełnienie braków formalnych skargi nie należy do tego katalogu. Moment wniesienia pisma został przez ustawodawcę utożsamiony z momentem oddania pisma w placówce pocztowej, ale aby to oddanie pisma w placówce pocztowej odniosło skutek prawnoprocesowy, niezbędne jest jego prawidłowe zaadresowanie – w przedmiotowej sprawie do właściwego Sądu. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, zgodnie z którym w sytuacji wniesienia pisma procesowego, które winno być skierowane bezpośrednio do Sądu, a złożone zostało do organu, najwcześniejszą datą, jaką można przyjąć za datę złożenia tego pisma, jest data przesłania tego pisma przez organ do Sądu (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 21 września 2023 r., I OZ 387/23). Mimo prawidłowego pouczenia skarżąca nie wykonała wezwania do uzupełnienia braku formalnego w wyznaczonym terminie. Zarządzenie o wezwaniu do nadesłania dokumentów rejestrowych spółki zostało skutecznie doręczone skarżącej 5 września 2025 r., wobec czego termin na uzupełnienie braku formalnego skargi upływał 12 września 2025 r. Z pisma przekazanego przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego wynika, że pismem datowanym na 12 września 2025 r. spółka uzupełniła rzeczony brak formalny. Jako adresata pisma wskazała tutejszy Sąd. Jednak przesyłkę nadaną 15 września 2025 r. (v. wydruk ze śledzenia przesyłek litewskiego operatora pocztowego znajdujący się w aktach sprawy) zaadresowała błędnie do Głównego Inspektora Transportu Drogowego, zamiast prawidłowo do tutejszego Sądu. Organ przekazał pismo skarżącej 25 września 2025 r. Dzień ten należy uznać za dzień wypełnienia wezwania Sądu. Błędne nadanie przesyłki skutkowało uzupełnieniem braku formalnego skargi po terminie. Mając na względzie opisane wyżej okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.