VI SA/Wa 2568/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek Sędzia WSA Grzegorz Nowecki (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 marca 2021 r. sprawy ze skargi M. F. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] marca 2020 r., 2. zasądza od Głównego Inspektora Farmaceutycznego na rzecz skarżącego M. F. kwotę 1 497 (tysiąc czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

| Decyzją z dnia [...] października 2020 r. nr [...], Główny Inspektor Farmaceutyczny (dalej ,,Organ II instancji", ,,GIF"), działając na | |podstawie art. 112 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 115 ust. 1 pkt 4, w zw. z art. 88, art. 103 ust. 2 pkt 1 i art. 120 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. | |92 ustawy z dnia 6 września 2001 r. - Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2020 r. poz. 944 ze zm.), dalej jako: "u.p.f.", oraz art. 138 § 1 pkt 1 | |ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.), dalej jako "k.p.a.", po | |rozpatrzeniu odwołania przedsiębiorcy – M. F., działającego pod firmą - Apteka [...], wpisanego do Centralnej Ewidencji i Informacji o | |Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej, posiadającego numer indentyfikacyjny REGON: [...] i numer NIP: [...], (dalej "skarżący" lub | |"strona") od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w [...] (dalej "organ I instancji" lub "WIF") z dnia [...] marca 2020r., znak: | |[...], w przedmiocie cofnięcia zezwolenia z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...], znak: [...], na prowadzenie apteki ogólnodostępnej położonej w L. | |przy ul. K. [...], dalej także " | |Apteka", utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. | |Ww. decyzje wydano w następujących okolicznościach sprawy. | |W dniu 19 marca 2019 r., w aptece ogólnodostępnej położonej w L. przy ul. K. [...], na podstawie upoważnienia [...] Wojewódzkiego Inspektora | |Farmaceutycznego w [...], przeprowadzona została kontrola doraźna. Kontrolowana apteka prowadzona była przez przedsiębiorcę - Apteka [...] na | |podstawie zezwolenia nr [...], znak: [...], wydanego przez WIF w [...]. | |Z przedmiotowej kontroli został sporządzony protokół, w którym stwierdzono, że apteka funkcjonowała pod nieobecność farmaceuty, o którym mowa | |w art. 88 ust. 1 u.p.f. W aptece czynności fachowe wykonywane były przez technika farmaceutycznego E. J.. | |W związku z powyższym, decyzją z dnia [...] lipca 2019 r., znak: [...], [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny stwierdził, że skarżący prowadził | |aptekę pod nieobecność farmaceuty, czym naruszył przepis art. 92 u.p.f. i nakazał przedsiębiorcy zapewnić w godzinach czynności przedmiotowej | |apteki obecność farmaceuty, o którym mowa w art. 88 ust 1 u.p.f. | |Decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności. | |W dniu 24 września 2019 r. w aptece prowadzonej przez Stronę przeprowadzona została kontrola sprawdzająca, mająca na celu weryfikację | |przestrzegania nakazu nałożonego na przedsiębiorcę w decyzji [...] WIF z dnia [...] lipca 2019 r., znak; [...]. | |W toku ww. kontroli ustalono, że apteka ogólnodostępna zlokalizowana w L. przy ul. K. [...] ponownie funkcjonuje pod nieobecność farmaceuty, o | |którym mowa w art. 88 ust. 1 u.p.f. W aptece czynności fachowe wykonywane były przez technika farmaceutycznego E. J.. | |Wobec powyższego, pismem z 14 listopada 2019 r., WIF w [...] zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie | |cofnięcia zezwolenia z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...], znak: [...], na prowadzenie apteki ogólnodostępnej położonej w L. przy ul. K. [...]. | |Postanowieniem z dnia [...] listopada 2019 r., WIF poinformował Stronę o włączeniu w poczet materiału dowodowego kopii protokołu z kontroli z | |dnia 24 września 2019 r., a także kopii decyzji z dnia [...] lipca 2019 r. | |Pismem z dnia 2 grudnia 2019 r., WIF wezwał Stronę do złożenia wyjaśnień na okoliczność niewykonania decyzji z dnia [...] lipca 2019 r. | |W piśmie z dnia 11 grudnia 2019 r. Strona wskazała m. in., że nieobecność farmaceuty w godzinach czynności apteki wynikała z potrzeby nagłego | |wyjścia mgr farm. A. P., które spowodowane było awarią w mieszkaniu, a w konsekwencji poskutkowało niezamknięciem apteki przez technika | |farmaceutycznego E. J., po wyjściu mgr farm. A. P.. | |Strona wyjaśniła, że nieobecność farmaceuty trwała około 30 minut oraz, że mgr farm. ukarana została karą porządkową. Powyższe potwierdzone | |zostało również przez mgr farm. A. P. w piśmie z 10 grudnia 2019 r. | |Pismem z 2 marca 2020 r., organ I instancji zawiadomił Stronę o zamiarze zakończenia postępowania, wyznaczając termin na zapoznanie się z | |aktami sprawy i wypowiedzenie się co do zebranych dowodów, materiałów oraz zgłoszonych żądań. Strona korzystając z przysługujących jej | |uprawień, w piśmie z dnia 10 marca 2020 r., podniosła, że w dniu kontroli, tj. 24 września 2019 r., apteka nie funkcjonowała bez farmaceuty | |oraz, że w aptece na co dzień obecny jest farmaceuta, czego dowodem jest np. kontrola z NFZ, przeprowadzona w dniu 17 lutego 2020 r, podczas | |której w aptece była obecna kierownik apteki – M. W.. Jednocześnie Strona wniosła o umorzenie postępowania w sprawie wskazując, że cofnięcie | |zezwolenia na prowadzenie apteki ograniczy dostępność leków oraz pozbawi pacjentów miejscowości L. godnej opieki zdrowotnej. | |[...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w [...] decyzją [...] marca 2020 r., znak: [...], cofnął skarżącemu, zezwolenie z dnia [...] kwietnia 2011 r.,| |nr [...], znak: [...], na prowadzenie apteki ogólnodostępnej położonej w L. przy ul. K. [...]. | |Pismem z 8 kwietnia 2020 r., Strona odwołała się od niniejszej decyzji do Głównego Inspektora Farmaceutycznego. W odwołaniu zarzuciła: | |1. naruszenie art. 103 ust. 2 pkt 1 u.p.f., poprzez błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że w zakresie sformułowanej w tym przepisie | |przesłanki "nie usunięcia w ustalonym terminie uchybień wskazanych w decyzji WIF, wydanej na podstawie ustawy", mieści się sytuacja wydania | |przez WIF decyzji, w której nie ustalono terminu usunięcia stwierdzonych uchybień, a jedynie nałożono rygor natychmiastowej wykonalności; | |2. naruszenie art. 103 ust. 2 pkt 1 u.p.f., poprzez niewłaściwe zastosowanie tego przepisu w realiach sprawy, tj. uznanie, że dopuszczalne | |było tylko zastosowanie wynikającej z niego sankcji w postaci cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki, mimo że decyzja WIF z dnia [...] lipca| |2019 r., znak: [...], nie ustalała terminu wykonania wskazanego w niej obowiązku; | |3. naruszenie art. 103 ust. 2 pkt 1 u.p.f., poprzez niewłaściwe skorzystanie z wynikającej z tego przepisu kompetencji uznaniowej i cofnięcia | |zezwolenia na prowadzenie apteki, mimo, że nie została spełniona przesłanka "nie usunięcia w ustalonym terminie uchybień wskazanych w decyzji | |WIF, wydanej na podstawie ustawy", bowiem termin taki nigdy nie został ustalony; | |4. naruszenie art. 103 ust. 2 pkt 1 u.p.f., poprzez niewłaściwe skorzystanie z wynikającej z tego przepisu kompetencji uznaniowej i wydanie | |decyzji nakładającej sankcję bez wyważenia interesu społecznego i słusznego interesu przedsiębiorcy oraz bez uwzględnienia obowiązku | |proporcjonalności, w wyniku przyjęcia, że stwierdzenie 35 minutowej nieobecności w aptece kierownika apteki bez względu na przyczyny tego | |stanu rzeczy i bez uwzględnienia wstrzymania przez aptekę na czas tej nieobecności wykonywania zadań apteki oraz dotychczasowego wieloletniego| |prawidłowego wykonywania zadań apteki, a także funkcjonowania apteki, jest wystarczającą podstawą do cofnięcia zezwolenia na jej prowadzenie; | |5. naruszenie przepisów art. 108 § 1 i 2 k.p.a. i 107 § 2 k.p.a., poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że klauzula rygoru natychmiastowej | |wykonalności jest klauzulą tożsamą z elementem decyzji jakim jest termin; | |6. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niedokonanie czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia | |stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a tym samym niezebrania w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, o czym świadczy treść protokołu| |z dnia 24 września 2019 r., z którego wynika jedynie fakt 35 minutowej nieobecności kierownika w aptece, a nie wynikają okoliczności wzięte | |następnie pod uwagę w treści zaskarżonej decyzji, a koncentrujące się na kwestiach dotyczących realizacji przez aptekę jej zadań w zakresie | |ochrony zdrowia i życia ludzkiego; | |7. naruszenie art. 107 § 3 k.p.a., poprzez nieodniesienie się do wszystkich istotnych w sprawie okoliczności faktycznych, w tym argumentacji | |zawartej w pismach przedsiębiorcy z dnia 11 grudnia 2019 r. i z dnia 10 marca 2020 r, wykazującej szczególne z punktu widzenia kompetencji | |uznaniowych organu nadzwyczajne i nagłe przyczyny krótkotrwałej nieobecności kierownika apteki, a także niewyjaśnienie braku skorzystania z | |tego rodzaju kompetencji i stwierdzenia prawidłowego funkcjonowania apteki przez inny państwowy organ kontrolujący. | |Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji przez [...] WIF, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku, o uchylenie przez Głównego | |Inspektora Farmaceutycznego decyzji WIF w [...] i umorzenie postępowania w sprawie oraz stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] lipca 2019 | |r., znak: [...]. | |Pismem z 6 sierpnia 2020 r., Główny Inspektor Farmaceutyczny poinformował Stronę o zamiarze zakończenia postępowania odwoławczego oraz | |możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w przedmiotowym postępowaniu dowodów i materiałów, zgłoszonych żądań oraz o możliwości złożenia | |nowych wniosków dowodowych w przedmiotowej sprawie. Strona nie skorzystała z przysługujących jej uprawnień. | |Organ II instancji, utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję, stwierdził, że po stronie podmiotu prowadzącego aptekę istnieje obowiązek | |zapewnienia w godzinach czynności apteki obecności farmaceuty. Warunków tych nie spełnia technik farmacji, którego czynności fachowe | |ograniczone są do tych wymienionych numerus clausus w art. 91 u.p.f. Organ rozpoznający sprawę nie ma obowiązku badania zarówno przyczyn | |nieobecności farmaceuty w miejscu pracy, jak również czasu, w którym pozostawał on poza apteką w okresie jej czynności. W ocenie organu brak | |jest podstaw do różnicowania sytuacji naruszenia art. 92 u.p.f, ze względu na czas absencji i jej przyczynę. Jak wskazują protokoły z kontroli| |przeprowadzonych w aptece, w dniu 19 marca 2019 r. oraz w dniu 24 września 2019 r. kontrolerzy dwukrotnie nie zastali w kontrolowanej aptece | |farmaceuty. Stan faktyczny rozpoznawanej sprawy jest zdaniem organu jasny, wobec czego brak było podstaw do przeprowadzenia dodatkowego | |postępowania dowodowego. | |Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając | |naruszenie: | |- art. 138 § 1 pkt 1) k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji naruszającej przepis art. 103 ust. 2 pkt 1 ustawy prawo | |farmaceutyczne oraz art. 7,77, 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie istoty sprawy i oparcie decyzji o błędnie ustalony stan faktyczny, | |- art. 97 §1 pkt 4 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy Strona skutecznie wniosła o wszczęcie postępowania w sprawie | |stwierdzenia nieważności decyzji WIF z dnia [...].07.2019 r. znak [...], która była podstawą wydania decyzji WIF z dnia [...].03.2020 r. nr [...], | |- art. 103 ust. 2 pkt 1 ustawy prawo farmaceutyczne poprzez jego błędne zastosowanie w sytuacji, gdy Skarżący usunął wszelkie naruszenia, a | |wydana decyzja WIF z dnia [...] lipca 2019 r. znak [...] zawierała wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa tj. była niewykonalna w dniu jej | |wydania i ta niewykonalność ma charakter trwały, gdyż nie oznaczono daty, do której mają być usunięte naruszania ustawy prawo farmaceutyczne. | |W uzasadnieniu Skarżący zaznaczył, że w odwołaniu złożył wniosek o stwierdzenie nieważności ww. decyzji WIF, który to wniosek do dnia | |wniesienia skargi nie został rozpatrzony. W jego ocenie, na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. organ powinien zawiesić postępowanie odwoławcze| |do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, która była jedyną przesłanką cofnięcia zezwolenia na | |prowadzenie apteki przez WIF, a następnie GIF. | |Ponadto Skarżący zarzucił, że decyzja GIF była i jest niewykonalna, gdyż nie zawiera żadnego terminu, w którym ma być wykonana. Podkreślił, że| |z dniem otrzymania decyzji z dnia [...] lipca 2019 r. natychmiast podjął działania zmierzające do zapewnienia obecności farmaceuty w godzinach | |otwarcia apteki m.in. zatrudniając dodatkowy personel, w tym farmaceutę. Jednakże organ I instancji jak i organ II instancji w ogóle nie | |przeprowadziły w tym zakresie postępowania dowodowego, chociaż miały taki obowiązek na podstawie przepisu art. 7, 77 i 80 k.p.a. | |Strona zwróciła również uwagę, że w zaskarżonej decyzji GIF zauważył, że w obecnym stanie prawnym zmianie uległy przepisy ustawy prawo | |farmaceutyczne nie tylko w odniesieniu do stanu prawnego przed ogłoszeniem stanu epidemii związanego z COVID-19, ale także niezależne do tego | |stanu. Oznacza to, że nieobecność farmaceuty w trakcie godzin otwarcia apteki musi mieć charakter na tyle trwały, że powoduje działanie apteki| |niezgodnie z ustaleniami posiadanego zezwolenia, a więc i z ustawą prawo farmaceutyczne. Tymczasem ustawodawca przewidział taką sytuację i po | |to w przepisie art. 103 ust. 2 ww. ustawy dał możliwość cofnięcia, a nie zobowiązał do cofnięcia zezwolenia przez uprawniony podmiot. Oznacza | |to, że wydając decyzję o cofnięciu zezwolenia organ winien rozpatrzyć, czy naruszenie przepisów ustawy było na tyle istotne lub miało na tyle | |trwały charakter aby powodowało zasadność cofnięcia zezwolenia. Wbrew stanowisku organu to nie "niepodzielnie stanowiska" Skarżącego powoduje | |wadliwość zaskarżonej decyzji ale jej wadliwość jest spowodowana instrumentalnym i niezgodnym z zasadami wykładni systemowej normy prawnej | |wyrażonej w przepisie art. 103 ust. 2 ustawy prawo farmaceutyczne. | |W oparciu o postawione zarzuty, Strona wniosła o uchylenie decyzji I i II instancji w całości oraz zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów | |zastępstwa procesowego według norm przepisanych. | |W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoją dotychczasową argumentację w sprawie. | |Wskazał, że zgodnie z przepisem art. 92 u.p.f., w godzinach czynności apteki powinien być w niej obecny farmaceuta, w związku z czym WIF nie | |miał zatem obowiązku wskazywać konkretnego terminu usunięcia uchybień, zwłaszcza, że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Wobec| |powyższego chybionym organ uznał podnoszone przez Stronę naruszenie art. 103 ust. 2 pkt 1 u.p.f. z uwagi na obowiązek zapewnienia stałej | |obecności w aptece farmaceuty. Organ podkreślił, że kontrole przeprowadzone w Aptece w dniu 19 marca 2019 r. oraz w dniu 24 września 2019 r. | |wykazały uchybienie art. 92 u.p.f., związane z nieobecnością w Aptece, w godzinach jej otwarcia, farmaceuty. Organ zauważył, że po wydaniu | |przez organ pierwszej instancji decyzji z [...] lipca 2019 r., Strona była zobligowana do usunięcia ww. uchybienia "z dniem otrzymania decyzji" | |i powinna niezwłocznie podjąć niezbędne działania mające na celu zadośćuczynienie ciążącemu na niej obowiązkowi. W kontekście powyżej | |opisanych nieprawidłowości, zarzut Strony nie mógł zatem odnieść zamierzonego przez nią skutku, gdyż art. 92 u.p.f., nie przewiduje wyjątków | |zwalniających podmiot prowadzący aptekę od zapewnienia w niej obsady fachowej. | |Organ wyjaśnił także, że na podmiocie prowadzącym aptekę ciążą obowiązki związane z zatrudnieniem odpowiedniej ilości personelu fachowego, a | |kierownik apteki zgodnie z art. 88 ust. 5 u.p.f. został zobligowany do właściwego zarządzania podległym zespołem. | |Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 97 §1 pkt 4 k.p.a. GIF argumentował, że w świetle przepisów k.p.a. logicznym następstwem postępowania | |administracyjnego jest zasada, że jeżeli strona korzysta z toku instancyjnego, to do jego wyczerpania nie powinny być podejmowane działania | |zmierzające do usunięcia nieprawidłowości w decyzji środkami pozainstancyjnymi, w tym w drodze stwierdzenia jej nieważności. Nierozpatrzenie | |wniesionego odwołania w trybie odwoławczym i zastąpienie go trybem nadzoru stanowiłoby rażące naruszenie przepisów o postępowaniu | |administracyjnym, a zwłaszcza art. 138 k.p.a. W tej sytuacji mając na uwadze ww. relacje zachodzące pomiędzy zwykłym, tj. instancyjnym | |postępowaniem weryfikującym decyzje administracyjne, a nadzwyczajnym sposobem ich weryfikacji w postępowaniu o stwierdzenie nieważności | |decyzji należy przyjąć, że postępowanie w trybie odwołania ma pierwszeństwo przed postępowaniem o stwierdzenie nieważności decyzji I | |instancji, tym bardziej, że organ odwoławczy rozstrzygający w trybie art. 138 k.p.a. ma szersze uprawnienia niż organ działający w trybie art.| |156 k.p.a. Może zatem, rozstrzygając ponownie przedmiotową sprawę pod względem merytorycznym, o ile zajdzie taka potrzeba - prowadzić dalsze | |postępowanie uzupełniające i skorygować ewentualne wady prawne także w sytuacji, w której nie ma podstaw do stwierdzenia nieważności | |zaskarżonej decyzji. | | | |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: | |Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 roku, poz. 2107), sądy | |administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego | |powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, | |wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym| |i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. | |Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną | |podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jednolity Dz. U z 2019| |r., poz. 2325 ze zm.; zwana dalej "p.p.s.a."). | |Rozpoznając niniejszą sprawę w ramach wskazanych powyżej kryteriów, stwierdzić należy, że zasługuje ona na uwzględnienie. | |Zdaniem Sądu, Główny Inspektor Farmaceutyczny, wydając zaskarżoną decyzję, dopuścił się, mogącej mieć zasadniczy wpływ na ostateczny wynik | |sprawy - obrazy przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7 k.p.a., art. 15, art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., a | |także art. 107 § 3 k.p.a. - polegającej na niewyjaśnieniu wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy.| |Zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] marca 2020 r., cofającą | |Skarżącemu zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej, z uwagi na brak należytego prowadzenia apteki, stosownie do treści art. 103 ust. | |2 pkt 1 u.p.f. | |W myśl tego przepisu zezwolenie może zostać cofnięte, jeżeli nie usunięto w ustalonym terminie uchybień wskazanych w decyzji wojewódzkiego | |inspektora farmaceutycznego, wydanej na podstawie ustawy prawo farmaceutyczne. Przepis ten, co należy podkreślić, podobnie jak inne regulacje | |zawarte w ust. 2 art. 103 u.p.f. ma charakter fakultatywny, w odróżnieniu od art. 103 ust. 2 u.p.f., który określa sytuacje obligatoryjnego | |cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej. | |Powyższe oznacza, że wydając decyzję o cofnięciu zezwolenia na podstawie art. 103 ust. 1 u.p.f. organ powinien rozpatrzyć wszystkie istotne | |okoliczności sprawy, aby ocenić, czy naruszenie przepisów tej ustawy było na tyle znaczące lub miało na tyle trwały charakter aby powodowało | |konieczność cofnięcia zezwolenia. | |W rozpoznawanej sprawie organ cofnął zezwolenie uznając spełnienie przesłanki z art. 103 ust. 2 pkt 1 u.p.f., na podstawie ustaleń drugiej | |kontroli przedmiotowej Apteki i protokołu z dnia 24 września 2019 r., która wykazała brak spełnienia zaleceń (usunięcia uchybień), o których | |mowa w decyzji WIF z dnia [...] lipca 1019 r. Tymczasem przed wydaniem decyzji o cofnięciu zezwolenia w Aptece została przeprowadzona trzecia | |kontrola, która miała miejsce w dniu 17 lutego 2020 r., która nie wykazała nieprawidłowości w przedmiotowym zakresie, gdyż jak wynika z | |załączonego przez Skarżącego do akt sprawy protokołu kontroli – w Aptece był obecny uprawniony farmaceuta. Organ faktu tego nie podważa, | |uznając za wiążące ustalenia z wcześniejszej kontroli, tj. z dnia 24 września 2019 r. | |Tymczasem jak wynika z dyspozycji przytoczonego wyżej przepisu art. 103 ust. 2 pkt 1 u.p.f., zezwolenie może być cofnięte jeżeli stwierdzonych| |uchybień nie usunięto, a jak wykazują wyniki kolejnej kontroli, która - co należy podkreślić - miała miejsce jeszcze przed wydaniem decyzji o | |cofnięciu zezwolenia, wspomnianych uchybień, tj. braku farmaceuty w Aptece, już nie stwierdzono. Na dzień wydania decyzji przez organ I | |instancji zarzucane Skarżącemu uchybienie zostało zatem usunięte. | |Sąd podziela ponadto stanowisko strony skarżącej, że w przypadku fakultatywnej podstawy cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki | |ogólnodostępnej organ w ramach zasady uznaniowości ma obowiązek zbadania wszystkich istotnych okoliczności sprawy dla dokonania oceny czy dane| |uchybienie miało charakter na tyle rażący, że konieczne było zastosowanie najdalej idącej sankcji w postaci cofnięcia przedmiotowego | |zezwolenia. Podkreślić należy, że Skarżący w składanych w toku sprawy wyjaśnieniach wskazywał na powody nieobecności farmaceuty w | |kontrolowanej Aptece, podkreślając krótkotrwały charakter uchybienia i brak zagrożenia dla życia lub zdrowia ludzkiego, przede wszystkim z | |uwagi na brak klientów w tym czasie i obecność na miejscu innego pracownika Apteki. | |W ocenie Sądu okoliczności te nie zostały należycie zbadane i ocenione przez organ, w kontekście zasadności cofnięcia Skarżącemu zezwolenia, | |zwłaszcza mając na uwadze fakt, że w stanie prawnym adekwatnym dla stwierdzonych okoliczności sprawy, dających podstawę do cofnięcia | |zezwolenia (tj. braku farmaceuty), zmianie ulegały przepisy u.p.f., ze względu na stan pandemii (COVID-19). | |Zdaniem Sądu nie zasługują na uznanie inne zarzuty skargi. | |W szczególności bez znaczenia dla wyniku tej sprawy pozostaje okoliczność braku formalnego rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy wniosku | |Skarżącego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji WIF z dnia [...] lipca 1019 r. Wniosek ten został bowiem sformułowany w ramach | |odwołania od decyzji organu I instancji i został rozpatrzony w postępowaniu odwoławczym, w trybie sprawowanego przez GIF ogólnego nadzoru nad | |organami inspekcji farmaceutycznej. | |Z powyższych przyczyn Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd | |rozstrzygnął na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 tej ustawy, w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z | |dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265). |