VI SA/Wa 2558/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "(...)"Sp. j. z siedzibą w "(...)" na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "(...)" października 2019 r., nr "(...)" w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w zakresie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia postanawia: odrzucić skargę

"(...)"sp. j. z siedzibą w "(...)" (dalej "skarżąca"), reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego, pismem z 13 listopada 2019 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z "(...)" października 2019 r. nr "(...)", w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w zakresie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia. Do skargi dołączono jedynie jeden jej odpis. W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z 13 grudnia 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałami kopii: a) pełnomocnictwa upoważniającego go do wniesienia skargi, bądź do zastępowania skarżącej przed sądami administracyjnymi; b) pełnego odpisu z KRS strony skarżącej (ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wydruku komputerowego), z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu, obejmującego swym zakresem czasowym dzień udzielenia ww. pełnomocnictwa. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 grudnia 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 12). Zakreślony 7-dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 30 grudnia 2019 r. Do dnia wydania niniejszego orzeczenia braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, dalej "p.p.s.a."). Wymogi formalne skargi określa przepis art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 ab initio p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, warunki te zaś określa art. 46 tej ustawy. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl bowiem art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Na mocy art. 46 § 3 p.p.s.a. brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przepadku skargi. Pozwala to na konwalidację stwierdzonego braku, przez zostawanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a. stanowi podstawę odrzucenia skargi. Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania skarżącej, a zatem czy wnosząca ją osoba posiada legitymację procesową do skutecznego jej wniesienia. W przypadku osób prawnych dodatkowo zachodzi konieczność wykazania, że osoba podpisująca skargę, czy tak jak w niniejszej sprawie udzielająca pełnomocnictwa do występowania w imieniu spółki, sama jest umocowana do występowania w jej imieniu. Zgodnie bowiem z art. 28 § 1 p.p.s.a osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez swoje organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu, przy czym stosownie do zapisów art. 29 p.p.s.a przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Zaznaczyć tu należy, że zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym [...] (vide: art. 48 § 3 p.p.s.a.). Zatem aby występujący w niniejszej sprawie pełnomocnik mógł skutecznie wnieść skargę musi on okazać nie tylko dokument pełnomocnictwa, ale także wykazać, za pomocą dokumentu, że osoba udzielająca mu umocowania, sama uprawniona jest do występowania w imieniu spółki. Skarżącą w niniejszej sprawie jest "(...)" działająca w formie spółki jawnej. Sposób reprezentacji spółki jawnej podlega zgłoszeniu do KRS (art. 251 w zw. z art. 26 § 1 pkt 4 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 505). W związku z tym, że do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo oraz odpis z KRS skarżącej, z którego wynikałby sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie ww. dokumentów. Jak wynika z akt sprawy, skarżąca została skutecznie wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, z pouczeniem o konsekwencjach procesowych w przypadku braku wykonania tych obowiązków. Wezwanie w tym przedmiocie zostało przesłane na adres pełnomocnika wskazany w skardze. Do dnia dzisiejszego braki te nie zostały uzupełnione. Mając powyższe na uwadze, wobec nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. zobligowany był do odrzucenia skargi. Dlatego też orzeczono jak w sentencji postanowienia.