VI SA/Wa 2532/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. M. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny ([...][...]) postanawia odrzucić skargę

Pismem z dnia 5 listopada 2019 r. L. M. (dalej "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2019 r., nr [...], w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny ([...]). Skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalny skargi poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi skarżący odebrał 10 stycznia 2020 (k. 11). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325), dalej "p.p.s.a.", merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest ustaleniem, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna zawierać elementy wymienione w tym przepisie, jednak przede wszystkim powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które określa art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z wymogiem art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., skarga powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis pod pismem w postępowaniu potwierdza, że pismo to pochodzi od osoby podpisującej je i sankcjonuje jej wolę dokonania czynności w postępowaniu. Jednocześnie podpis musi być własnoręczny, a nie mechanicznie odtworzony, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 tej ustawy. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że niezbędnym elementem każdej skargi jest umieszczenie pod jej treścią podpisu osoby, która takie pismo składa do sądu. Niewątpliwie niepodpisanie skargi stanowi brak formalny uniemożliwiający nadanie jej dalszego biegu. Jak wynika z akt sprawy, stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. skarżący został skutecznie wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie. W wezwaniu zakreślono skarżącemu termin do wykonania wezwania oraz zawarto prawidłowe pouczenie o skutkach jego niewykonania (k. 9-10). Skarżący otrzymał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi 10 stycznia 2020 r. (k. 11). Zatem siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upłynął bezskutecznie w dniu 17 stycznia 2020 r. (piątek). W myśl art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.