VI SA/Wa 2522/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. P. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy p o s t a n a w i a przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 czerwca 2016 r. o sygn. akt VI SA/Wa 968/16, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę D. P. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2016 r., odmawiającą udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy, a na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu od skargi. Wyjaśniając motywy podjętego rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że D. P. (zwany dalej skarżącym) wniósł skargę na powyższą decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2016 r. Zarządzeniami z dnia 13 maja 2016 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika skarżącego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a także do uiszczenia wpisu sądowego do skargi w kwocie 1000 zł. Obydwa wezwania doręczono pełnomocnikowi w dniu 31 maja 2016 r. Pełnomocnik uzupełnił braki skargi 8 czerwca 2016 r., a zatem po terminie, który upływał dnia 7 czerwca 2016 r. Z tego powodu Sąd skargę odrzucił i orzekł o zwrocie wpisu. W zażaleniu wniesionym do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący wniósł o uchylenie postanowienia Sądu z dnia 16 czerwca 2016 r. Skarżący podniósł, że nie jest zgodne z prawdą ustalenie Sądu, iż wezwanie do uzupełnienia braków skargi pełnomocnik skarżącego otrzymał 31 maja 2016 r., bo faktycznie odebrał je w Urzędzie Pocztowym [...] w dniu 1 czerwca 2016 r., co potwierdza załączona do zażalenia, poświadczona za zgodność z oryginałem, kopia koperty ze stemplem tegoż Urzędu. Uzupełnienie obu braków skargi w dniu 8 czerwca 2016 r. zostało zatem dokonane w terminie, więc Sąd nie miał podstaw do odrzucenia skargi. Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 października 2016 r. sygn. akt II GZ 1024/16 uchylono powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w warszawie z dnia 16 czerwca 2016 r. Zdaniem NSA ocena Sądu pierwszej instancji o nieterminowym uzupełnieniu przez skarżącego braków formalnych skargi była przedwczesna, albowiem zawartej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki nr [...] dacie jej odbioru, a jest to 31 maja 2016 r., wyraźnie przeczy data stempla pocztowego – 1 czerwca 2016 r. (jest to data drugiego awizo) umieszczona na kopercie przesyłki nr [...], poświadczonej za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika skarżącego i załączonej do zażalenia. W treści zażalenia wyjaśniono nadto, że przesyłkę o powyższym numerze pełnomocnik odebrał w Urzędzie Pocztowym nr [...] właśnie w dniu 1 czerwca 2016 r. Zdaniem NSA jedna i ta sama przesyłka o wskazanym wyżej numerze nie mogła być doręczona pełnomocnikowi skarżącego 31 maja 2016 r. i równocześnie po raz drugi awizowana dzień później, a tym bardziej nie mogła zostać doręczona pełnomocnikowi w dwóch różnych datach. NSA nakazało Sądowi I instancji, aby ponownie rozpoznając sprawę zwrócił się do Poczty Polskiej S.A. o udzielenie wyjaśnień w jakiej dacie przesyłka nr [...] została doręczona pełnomocnikowi skarżącego, a następnie, dysponując wyjaśnieniami Poczty Sąd ustali w sposób jednoznaczny, czy wykonując wezwanie do uzupełnienia braków skargi w dniu 8 czerwca 2016 r. pełnomocnik skarżącego dochował terminu. Po zwrocie akt z NSA sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt VI SA/Wa 2522/16. Sąd pismem z dnia 18 stycznia 2017 r. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Pocztowego [...] o wyjaśnienie powyższych rozbieżności dotyczących daty doręczenia przesyłki listownej nr [...] i wskazanie, w jakiej dacie omawiana przysyłka została doręczona rzecznikowi patentowemu W. J., będącemu pełnomocnikiem skarżącego. W odpowiedzi na pismo Sądu, Poczta Polska S.A., Biuro Kontroli i Zarządzania Bezpieczeństwem, Dział Operacyjny w [...], pismem z dnia 17 lutego 2017 r. wyjaśniła, że w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego potwierdzono, że omawiania przesyłka, pod dokonaniu jej awizowania w dniu 24 maja 2016 r., została wydana adresatowi w placówce pocztowej w dniu 31 maja 2016 r. Jak ustalono, widniejąca na adresowej stronie opakowania przedmiotowej przesyłki adnotacja wskazująca na powtórne jej awizowanie w dniu 1 czerwca 2016 r. została umieszczona pomyłkowo. W świetle powyższego, postanowieniem Sądu z dnia 17 marca 2018 r. sygn.. akt VI SA/Wa 2522/16 ponownie odrzucono przedmiotową skargę D. P. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2016 r. ze względu na uzupełnienie braków formalnych skargi po terminie, a na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu od skargi. W dniu 18 kwietnia 2017 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych przedmiotowej skargi. We wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnianie braków formalnych skargi pełnomocnik skarżącego wskazywał, że odbierając przesyłkę pocztową w Urzędzie Pocztowym jedynym dokumentem, jakim adresat dysponuje, potwierdzającym odebranie przesyłki, jest data stempla pocztowego. Pozostałe dokumenty – podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru oraz podpis na liście odebranych przesyłek pozostają w placówce pocztowej. Odbierając kilkanaście przesyłek listowych jest naturalnym, iż wpisanie terminów wykonania postanowień i innych zarządzeń sądów opiera się na urzędowych poświadczeniach, a nie w oparciu o pamięć ludzką. Stąd, zdaniem pełnomocnika skarżącego, naturalnym jest, że obliczenie terminu do wykonania zarządzeń Sądu nastąpiło w oparciu o pieczęć urzędową. Stąd pełnomocnik skarżącego w oparciu o pieczątkę urzędową Poczty Polskiej obliczył ostateczny termin do uzupełnienia braków formalnych skargi na dzień 8 czerwca 2016 r. i zgodnie z tym terminem uiścił wpis sądowy od skargi oraz złożył dokumenty usuwające braki formalne skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). Na gruncie niniejszej sprawy, w ocenie Sądu we wniosku o przywrócenie terminu wykazany został brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego w postępowaniu sądowoadministracyjnym, a także do uiszczenia wpisu sądowego do skargi. Na kopercie przesyłki nr [...], w której przesłano do pełnomocnika skarżącego odpis zarządzenia 13 maja 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz wezwanie Sądu z dnia 19 maja 2016 do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie kopii pełnomocnictwa procesowego, umieszczono stempel pocztowy, z którego wynikało, że powtórne awizowanie przedmiotowej przesyłki nastąpiło w dniu 1 czerwca 2016 r. Z pisma Poczty Polska S.A., Biuro Kontroli i Zarządzania Bezpieczeństwem, Dział Operacyjny w [...], z dnia 17 lutego 2017 r. wynika, , że omawiania przesyłka, pod dokonaniu jej awizowania w dniu 24 maja 2016 r., została wydana adresatowi w placówce pocztowej w dniu 31 maja 2016 r., natomiast widniejąca na adresowej stronie opakowania przedmiotowej przesyłki adnotacja wskazująca na powtórne jej awizowanie w dniu 1 czerwca 2016 r. została umieszczona pomyłkowo. Należy zgodzić się ze stroną skarżącą, że w związku z tym, że zwrotne potwierdzeniu odbioru przesyłki urząd pocztowy zwraca do nadawcy przesyłki, a lista odebranych przesyłek pozostaje w placówce pocztowej, pomyłkowo umieszczona na kopercie adnotacja wskazująca na powtórne jej awizowanie w dniu 1 czerwca 2016 r., opatrzona stemplem pocztowym, mogła wprowadzić pełnomocnika skarżącego w błędne przeświadczenie, iż przedmiotowa przesyłka została odebrana przez niego w dniu 1 czerwca 2016 r. Wskazując na powyższe, zdaniem Sądu, we wniosku prawidłowo podniesiono okoliczności wskazujące na brak winy strony skarżącej w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Z powyższych względów, na mocy art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami, orzeczono jak w sentencji.