VI SA/Wa 2466/25

Dnia 9 kwietnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka Sędziowie: Sędzia WSA Anna Fyda-Kawula (spr.) Asesor WSA Dorota Brzozowska Protokolant ref. Anna Arendt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi "T" Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w Warszawie z dnia [...] września 2022 r.; 2. umarza postępowanie administracyjne; 3. zasądza od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. na rzecz skarżącej "T" Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Warszawie kwotę 400 (czterysta) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] zaskarżoną decyzją z [...] maja 2025 r. nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 i art. 13 § 1 pkt 2 lit. a) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111) oraz art. 24 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 5 ust. 4 pkt 1 lit. c), art. 26 ust. 1-2 i 5 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 1218, dalej: ustawa SENT) po ponownym rozpatrzeniu sprawy w wyniku odwołania T. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w W. (Skarżąca) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku ze zgłoszeniem niezgodnych ze stanem faktycznym danych dotyczących numeru rejestracyjnego środka transportu w zgłoszeniu SENT[...]. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i akt sprawy wynika, że [...] października 2019 r. funkcjonariusze [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] przeprowadzili w miejscowości B. kontrolę pojazdu ciężarowego nr rej. [...] z naczepą [...], przewożącego 21.000 litrów BENZYNY PB95 (CN2710). W zgłoszeniu jako przewoźnika wskazano Skarżącą. W trakcie kontroli stwierdzono rozbieżności pomiędzy stanem rzeczywistym, a danymi zawartymi w ww. zgłoszeniu, w zakresie numeru rejestracyjnego naczepy tj. kontrolowany pojazd posiadał nr rej. [...], podczas gdy w ww. zgłoszeniu wpisano nr rej. [...]. Z przeprowadzonej kontroli sporządzono protokół nr [...] z [...] października 2019 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] decyzją z [...] marca 2021 r. nr [...] na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 2 ustawy SENT nałożył na Skarżącą karę pieniężną w wysokości 10.000 zł za zgłoszenie niezgodnych ze stanem faktycznym danych dotyczących numeru rejestracyjnego środka transportu w zgłoszeniu SENT[...]. W wyniku odwołania Skarżącej Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] decyzją z [...] lutego 2022 r. nr [...] uchylił w całości ww. decyzję Organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten Organ zobowiązując ten Organ do przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie spełnienia przesłanki interesu publicznego, warunkującej odstąpienie od wymierzenia kary na podstawie art. 24 ust. 3 ustawy SENT. Pismem z 14 czerwca 2022 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] poinformował Skarżącą o ponownym prowadzeniu postępowania oraz wezwał do złożenia dodatkowych wyjaśnień w sprawie. Skarżąca nie przedłożyła odpowiedzi na to wezwanie. W związku z powyższym Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] ww. decyzją z [...] września 2022 r. ponownie nałożył na Skarżącą karę pieniężną w wysokości 10.000 zł za zgłoszenie niezgodnych ze stanem faktycznym danych dotyczących numeru rejestracyjnego środka transportu w zgłoszeniu przewozu SENT[...]. Skarżąca pismem z 18 października 2022 r. złożyła odwołanie od powyższej decyzji. Wskazaną na wstępie zaskarżoną decyzją z [...] maja 2025 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] utrzymał w mocy decyzję Organu I instancji, uznając, że została ona wydana po zgromadzeniu niezbędnego materiału dowodowego. Zdaniem Organu odwoławczego, Skarżąca – jako profesjonalny przewoźnik – dochowując należytej staranności powinna podać w zgłoszeniu poprawny numer rejestracyjny naczepy. Organ odwoławczy podzielił też stanowisko Organu I instancji co do braku podstaw do zastosowania art. 24 ust. 3 ustawy SENT. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca zaskarżyła powyższą decyzję w całości wnosząc o stwierdzenie jej nieważności, ewentualnie uchylenie wydanych w sprawie decyzji i umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji Skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 28 ust. 1 ustawy SENT przez jego niezastosowanie w sytuacji gdy od dnia niedopełnienia przez Skarżącą obowiązku upłynęło 5 lat; 2) art. 24 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 1, 2 i 5, w zw. z art. 8 ust. 1 oraz w zw. z art. 5 ust. 4 ustawy SENT przez ich niewłaściwe zastosowanie i nałożenie na Skarżącą kary, mimo iż nie było ku temu podstaw, gdyż Skarżąca umieściła wszystkie dane wymagane przepisami prawa w zgłoszeniu SENT; 3) art. 24 ust. 3 w zw. z art. 26 ust. 3 ustawy SENT przez jego niezastosowanie, gdyż ziściły się wszystkie przesłanki do jego zastosowania, a Organ pominął podnoszone fakty i okoliczności, które potwierdzały, że zaistniała sytuacja nie miała wpływu na prawidłowość zgłoszenia, jak i nie pozwalała stwierdzić, że Skarżąca nie dopełniła obowiązków wynikających z ww. ustawy, a zachodził interes publiczny w odstąpieniu od nałożenia kary; 4) art. 187 i art. 191 Ordynacji podatkowej przez ich niewłaściwe zastosowanie, tj. brak rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie; 5) art. 120 i art. 122 Ordynacji podatkowej przez całkowity brak dążenia do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, o czym świadczy fakt, że Skarżąca po stwierdzeniu zaistniałej sytuacji niezwłocznie zaktualizowała dane; 6) art. 121 Ordynacji podatkowej przez przeprowadzenie postępowania w sposób niepogłębiający zaufania do organów Państwa; 7) art. 10 i art. 11 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236) przez dokonanie wykładni przepisów i rozstrzygnięcia wątpliwości na niekorzyść Skarżącej jako przedsiębiorcy; 8) art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej - zasady proporcjonalności - przejawiające się niewspółmiernością zastosowanych środków (kary) względem celu jaki ma osiągnąć ustawa SENT i nieuwzględnieniem innych mniej uciążliwych dla strony rozwiązań przewidzianych przez tę ustawę; 9) art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej przez wydanie decyzji naruszającej zasadę sprawiedliwości społecznej; 10) pominięcie ratio legis przepisów ustawy SENT, którym było przeciwdziałanie nadużyciom w handlu paliwem oraz likwidacja tzw. "szarej strefy. W uzasadnieniu skargi Skarżąca przedstawiła argumenty na poparcie podniesionych zarzutów. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji rozstrzygając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (...). Sąd nie może natomiast orzekać w kwestiach wykraczających poza przedmiot zaskarżenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 stycznia 2005 r., sygn. akt OSK 1595/04). Rozpoznając tę sprawę zgodnie z powołanym kryterium Sąd stwierdził, że skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie z następujących powodów. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] utrzymując w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...] września 2022 r. w przedmiocie nałożenia na Skarżącą kary pieniężnej w związku ze zgłoszeniem niezgodnych ze stanem faktycznym danych dotyczących numeru rejestracyjnego środka transportu w zgłoszeniu SENT[...] pominął okoliczność, że zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 ustawy SENT kara pieniężna (taka, jak nałożona na Skarżącą na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy - w przypadku gdy podmiot wysyłający, podmiot odbierający albo przewoźnik zgłosi dane niezgodne ze stanem faktycznym, inne niż dotyczące towaru) nie może być nałożona, jeżeli od dnia niedopełnienia obowiązku upłynęło 5 lat. Przepis ten określa maksymalny termin, do którego może być wydana decyzja nakładająca karę pieniężną za powyższy delikt. W przypadku naruszeń jednorazowych, polegających na działaniu, czas działania jest czasem naruszenia prawa (niedopełnienia obowiązku, naruszenia zakazu), od którego biegnie termin przedawnienia nałożenia administracyjnej kary pieniężnej (karalności) (tak A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2026, art. 189g). Skoro więc Skarżąca nie dopełniła obowiązku określonego w art. 5 ust. 4 pkt 1 lit. c) ustawy SENT, bowiem podała niezgodne ze stanem faktycznym dane w ww. zgłoszeniu SENT, w zakresie numeru rejestracyjnego naczepy kontrolowanego pojazdu, co stwierdzono w dniu [...] października 2019 r., to po dniu 24 października 2024 r. nie było już prawnie dopuszczalne wydanie decyzji, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy. Przyznał to również Organ (vide str. 11 odpowiedzi na skargę), niemniej - w jego ocenie - dotyczy to wyłącznie wydania decyzji w I instancji. W ocenie Sądu, rozumienie określonej w art. 28 ust. 1 ustawy SENT instytucji przedawnienia nałożenia kary winno być natomiast zbieżne z utrwalonym w orzecznictwie rozumieniem instytucji przedawnienia nakładania kar pieniężnych określonej w art. 189g § 1 k.p.a. Z uwagi na konstytutywny charakter decyzji o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej należy przyjąć, że użyty w przepisie art. 28 ust. 1 ustawy SENT zwrot "nie może być nałożona" oznacza niewydanie przed upływem terminu przedawnienia orzekania decyzji ostatecznej (por. pogląd wyrażony w wyroku WSA w Poznaniu z 8 stycznia 2026 r., sygn. akt III SA/Po 44/26). Wydanie więc przez Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w [...] w dniu [...] maja 2025 r. decyzji ostatecznej, kończącej postępowanie administracyjne w sprawie, poprzez utrzymanie w mocy decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...] września 2022 r. w przedmiocie nałożenia na Skarżącą kary pieniężnej w związku ze zgłoszeniem niezgodnych ze stanem faktycznym danych dotyczących numeru rejestracyjnego środka transportu w zgłoszeniu SENT[...], świadczy o naruszeniu przez Organ art. 28 ust. 1 ustawy SENT. Z tej przyczyny Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i art. 135 p.p.s.a., uchylił zarówno zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z [...] maja 2025 r., jak i utrzymaną nią w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w [...] z [...] września 2022 r. (pkt 1 sentencji wyroku). Jednocześnie, w ocenie Sądu, w tej sprawie zaszły przesłanki do umorzenia postępowania administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 145 § 3 p.p.s.a., w przypadku o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, sąd stwierdzając podstawę do umorzenia postępowania administracyjnego, umarza jednocześnie to postępowanie. W orzecznictwie wskazuje się, że umorzenie postępowania nie zależy od woli sądu, lecz od stwierdzenia istnienia obiektywnej przyczyny bezprzedmiotowości postępowania administracyjnego. Taką przyczyną jest niemożność wydania w tej sprawie decyzji w przedmiocie nałożenia na Skarżącą kary pieniężnej w związku ze zgłoszeniem niezgodnych ze stanem faktycznym danych dotyczących numeru rejestracyjnego środka transportu w zgłoszeniu SENT z powodu upływu pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy SENT. Sąd skorzystał więc z uprawnienia do umorzenia postępowania administracyjnego, aby zakończyć postępowanie prowadzone wobec Skarżącej (pkt 2 sentencji wyroku). O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł w pkt 3 sentencji wyroku na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] na rzecz Skarżącej kwotę 400 zł, obejmującą uiszczony wpis od skargi.