VI SA/Wa 2436/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A." . Sp. j. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2018 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia zakazu reklamy apteki, nakazu zaprzestania prowadzenia tej reklamy oraz nałożenia kary pieniężnej postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Głównego Inspektora Farmaceutycznego na rzecz "A." . Sp. j. z siedzibą w K. kwotę 1077 (słownie: tysiąc siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

"A." . Sp. j. z siedzibą w K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2018 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia zakazu reklamy apteki, nakazu zaprzestania prowadzenia tej reklamy oraz nałożenia kary pieniężnej. W odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Farmaceutyczny poinformował Sąd, że stosownie do dyspozycji art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej "p.p.s.a.") - uwzględnił skargę skarżącej Spółki w całości, uznając ją za zasadną i uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz stwierdził nieważność decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] października 2018 r. nr [...]. Do przekazanych do Sądu akt, organ załączył odpis decyzji z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania, co też Główny Inspektor Farmaceutyczny w wydanej w dniu [...] grudnia 2018 r. decyzji uczynił. Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyni zasadnym uwzględnienie wniosku o zwrot skarżącej kosztów postępowania. Zgodnie z art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie na koszty te składa się uiszczony wpis od skargi w wysokości 160 zł, kwota 900 zł stanowiąca wynagrodzenie ustanowionego pełnomocnika będącego adwokatem (§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1500), oraz kwota 17 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W związku z czym, na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.