VI SA/Wa 2395/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wegner po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi spółki D. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Ministra Energii z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku uiszczenia opłaty zapasowej postanawia: odrzucić skargę.

Skarżąca spółka D. Sp. z o.o. z siedzibą w P., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, działając za pośrednictwem Ministra Energii (obecnie Minister Aktywów Państwowych), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję tego organu z [...] września 2019 r. w przedmiocie kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku uiszczenia opłaty zapasowej. Sąd pismem z 2 grudnia 2019 r. (k. 13 akt sądowych) wezwał pełnomocnika skarżącej spółki do uzupełnienia stwierdzonych braków skargi, poprzez złożenie: "pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi (ppkt a), dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej na dzień udzielenia pełnomocnictwa – wydanego przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego oryginału pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (ppkt b)" oraz uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 2.000 złotych w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Z zachowaniem terminu, pełnomocnik skarżącej złożył prawidłowo uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa z 15 października 2019 r. oraz informację, że skarżąca spółka sporządzi wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych. Rzeczona korespondencja została złożona w jednej kopercie do dwóch spraw: VI SA/Wa 2394/19 i VI SA/Wa 2395/19 i zawierała jedno pismo przewodnie, dwa odpisy pełnomocnictw do każdej ze spraw i jeden odpis z KRS-u skarżącej. Wobec niewskazania przez pełnomocnika, do której ze spraw należy dołączyć ww. odpis, został on dołączony do niższej sygnatury, zarejestrowanej w Sądzie jako pierwsza, tj. VI SA/Wa 2394/19. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarga winna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a.). Ustawodawca w ramach tej regulacji, ustanawia dla stron wnoszących pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym wymóg podpisania skargi przez jeden z uprawnionych podmiotów, to jest stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie do art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W przypadku złożenia do sądu administracyjnego pisma przez pełnomocnika osoby prawnej ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 § 1 p.p.s.a., ale także dokument stwierdzający umocowanie do reprezentacji strony przez osobę, która udzieliła takiego pełnomocnictwa - stosownie do art. 29 p.p.s.a. Brak któregokolwiek z rzeczonych dokumentów uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu (tak też NSA w wyroku z 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I GSK 147/08). Naruszenie powyższych obowiązków powoduje zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi, rodzaj rygoru ustawodawca określił jednoznacznie w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. - jako jej odrzucenie. W niniejszej sprawie pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia dostrzeżonych braków formalnych skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania przed sądami administracyjnymi (bądź WSA) oraz dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej na dzień jego udzielenia – pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS). W odpowiedzi - z zachowaniem terminu - pełnomocnik złożył prawidłowo uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa z 15 października 2019 r., jednakże w korespondencji z 24 grudnia 2019 r. znajdował się tylko jeden odpis z KRS-u skarżącej spółki, podczas gdy ustanowiony profesjonalny pełnomocnik winien do każdej ze spraw spółki w których ją reprezentuje, tj. VI SA/Wa 2394/19 i VI SA/Wa 2395/19 – zgodnie z wezwaniami Sądu w każdej ze spraw - złożyć stosowne odpisy z rejestru, celem wykazania swojego umocowania. Wobec niewskazania przez pełnomocnika, do której z sygnatur spraw należało dołączyć nadesłany odpis, został on dołączony do niższej sygnatury, co oznacza, że w niniejszej sprawie dostrzeżone braki w zakresie odpisu z KRS-u nie zostały uzupełnione. Z tych też względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.