VI SA/Wa 238/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 263/16 w sprawie ze skargi P. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości postanawia odmówić sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 września 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 238/16 oddalił skargę P. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dokonania rezerwacji częstotliwości. Wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyżej wymienionego wyroku pełnomocnik uczestnika postępowania T. nadał w placówce pocztowej w dniu 28 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 141 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym, a w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. W niniejszej sprawie wyrok oddalający skargę został ogłoszony na rozprawie w dniu 20 września 2016 r. Siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku rozpoczął więc bieg 21 września 2016 r. i upłynął z dniem 27 września 2016 r. Tymczasem wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został nadany w dniu 28 września 2016 r., co oznacza, że pełnomocnik T. dokonał czynności z uchybieniem ustawowego terminu, o jakim mowa w art. 141 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 141 § 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.