VI SA/Wa 2345/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędziowie Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 listopada 2021 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2021 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od organu Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej C. Sp. z o.o. z siedzibą w L. 597 (pięćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: Urząd, UP) postanowieniem z [...]czerwca 2021 r., znak: [...], na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256, dalej: k.p.a.) w związku z art. 244 ust 11 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 324, dalej: p.w.p.) w sprawie wniosku [...] Sp. z o.o z siedzibą w L. (dalej: spółka, skarżąca) o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji z Urzędu z [...] czerwca 2016 r. stwierdzającej wygaśnięcie z dniem 6 sierpnia 2015 r. patentu nr [...] (dalej: Patent) z powodu nieuiszczenia w przewidzianym terminie opłaty za 14 rok ochrony, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Powyższe postanowienie wydano w oparciu o następujące ustalenia: Dnia 5 sierpnia 2016 r. (powinno być -5 sierpnia 2015 r.) na konto Urzędu wpłynęła opłata w wysokości 950 zł za 14 rok ochrony Patentu. Nie została wniesiona przez uprawniony, ujawniony w rejestrze, podmiot czyli [...]z siedzibą w L. (dalej: uczestnik), a przez spółkę, która nie poinformowała UP o tym, że w dacie uiszczenia wymaganej należności była podmiotem uprawnionym do wnoszenia ww. opłat. Pismem z 25 maja 2016 r. UP wezwał zarówno uczestnika, nadal widniejącego w rejestrach jako uprawniony, jak i spółkę do nadesłania, w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia ww. pisma, dokumentów uzasadniających uiszczenie opłaty przez wpłacającego lub oświadczenia uczestnika, że wyraża zgodę na wniesienie opłaty przez spółkę. Po podwójnym awizowaniu z powodu niepodjęcia w wyznaczonym przez pocztę terminie korespondencji, pismo zaadresowane zarówno do spółki, jak i uczestnika zostało 6 lipca 2016 r. zwrócone na adres Urzędu. Decyzją z [...] września 2016 r. (w rozstrzygnięciu błędnie podano jako datę [...] czerwca 2016 r.) Urząd, na podstawie art. 90 ust. 1 pkt. 3, ust. 2 i 4 w związku z art. 224 ust. 4 p.w.p., stwierdził wygaśnięcie Patentu z dniem 6 sierpnia 2015 r. Powodem było nieuiszczenie przez widniejącego w rejestrach uprawnionego (uczestnika) w przewidzianym terminie opłaty za 14 rok ochrony Patentu. Przesyłka z ww. decyzją została zwrócona na adres UP dnia 25 października 2016 r. z powodu niepodjęcia jej w wyznaczonym terminie, pomimo awizowania. W dniu 15 marca 2018 r. wpłynął do Urzędu wniosek spółki o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] czerwca 2016 r. (znowu powinno być z [...] września 2016 r.). W uzasadnieniu spółka podniosła, że w chwili nadania ww. decyzji, będąc uprawnioną do Patentu, w rejestrach Urzędu miała zmieniony adres korespondencyjny na ul. [...],. Ponadto zaznaczyła, że w chwili wnoszenia wymaganej opłaty, zawarta została umowa, na mocy której spółka stała się nowouprawnionym do Patentu (Urząd zauważył, że obie istotne informacje nie zostały mu przekazane przed dokonaniem wpłaty za 14 rok ochrony Patentu). Spółka, działająca poprzez pełnomocnika, podniosła, że z treścią decyzji z [...] września 2016 r. zapoznała się dopiero 16 lutego 2018 r. i od tej daty powinien płynąć dla niej termin na wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od kwestionowanej decyzji. Dlatego wraz z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie został złożony wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Urząd podał, że podstawą wydania przez organ odwoławczy postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania jest art. 134 k.p.a. Postanowienie to jest ostateczne. Na mocy art. 244 ust. 11 p.w.p. przepis art. 134 k.p.a. ma odpowiednie zastosowanie do wniesionego przez stronę wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji UP. Po rozpatrzeniu ww. wniosku spółki oraz materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy, Urząd uznał, że wniosek ten został złożony z naruszeniem terminu, tj. po upływie dwóch miesięcy od dnia doręczenia decyzji z [...] września 2016r., zakreślonego przez art. 244 ust. 4 p.w.p. Omawiana decyzja została nadana listem poleconym za pośrednictwem Poczty Polskiej na adres wskazany przez zgłaszającego (tutaj: uczestnika), tj. ul. [...] w L. Dnia 27 października 2016 r. (data wpływu do UP) przesyłka została zwrócona do Urzędu - na kopercie widnieją adnotacje pracownika urzędu pocztowego o pierwszym awizowaniu przesyłki 19 września 2016 r., a następnie powtórnym awizowaniu 27 września 2016 r. Następnie, ze względu na niepodjęcie awizowanej przesyłki w terminie, dokonano 4 października 2016 r. jej zwrotu na adres Urzędu. Urząd odwołał się do treści art. 44 k.p.a., określającego zasady tzw. doręczenia zastępczego. Następuje ono w przypadku niedoręczenia pisma do rąk własnych lub do rąk dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcy domu, jak to określa art. 42 i art. 43 k.p.a. Analizując zapisy doręczyciela na zwróconej przesyłce, Urząd uznał, że decyzja z [...] września 2016 r. została skutecznie doręczona stronie 4 października 2016 r. Zatem termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy upłynął [...] grudnia 2016 r. W ocenie UP podane przez spółkę przyczyny złożenia wniosku po terminie nie usprawiedliwiają powstałego uchybienia. Organ odwołał się do treści art. 41 § 1 k.p.a., zobowiązującego stronę oraz jej pełnomocnika do zawiadamiania organu o każdej zmianie swego adresu. Wskutek zaniedbania tego obowiązku, doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny. W niniejszej sprawie spółka zaniedbała tego obowiązku, informując Urząd o zmianie adresu dopiero po upływie ponad dwóch lat od dnia zmiany adresu prowadzonej działalności gospodarczej, tj. dnia 15 marca 2018 r. Zatem doręczenie dokonane pod uprzednio wskazany adres ma skutek prawny. Według UP nie bez znaczenia pozostawał też fakt wysłania przez Urząd pisma z 25 maja 2016 r., w którym organ informował spółkę oraz uczestnika, widniejącego w rejestrach, o konieczności odnotowania w stosownych rejestrach ewentualnej zmiany uprawnionego bądź oświadczenia, które dawałoby prawo wnioskodawcy do wniesienia opłaty w imieniu dotychczasowo uprawnionego do Patentu. Również z tym pismem korespondencja została zwrócona do Urzędu, pomimo awizowania wysyłki przez Pocztę Polską. Pismo to, też zostało nadane do spółki pod adres, jaki podano w przelewie opłaty za 14 rok ochrony Patentu czyli: ul [...]. W związku z powyższym Urząd stanął na stanowisku, że dochował pełnych procedur w celu skontaktowania się ze stronami oraz wyjaśnienia zaistniałej sytuacji. Urząd też zauważył, że spółka nie skorzystała z możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na podstawie art 58 § 1 i 2 oraz art. 59 k.p.a. W chwili, gdy ustaliła, że Patent wygasł, powinna bezzwłocznie złożyć wniosek wykazujący zaistniałą sytuację. Skoro jednak tego nie uczyniła, Urząd uznał decyzję z .[...] września 2016 r. za doręczoną, a termin na wniesienie do niej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy za uchybiony. Biorąc pod uwagę powyższe, wobec złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy po upływie ustawowego terminu, Urząd, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od jego decyzji z [...]grudnia 2018 r. (chodziło tutaj o decyzję z [...] września 2016 r.), o którym mowa w art 134 k.p.a., mającym odpowiednie zastosowanie w niniejszej sprawie. Spółka, nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżyła je w całości. Zarzuciła postanowieniu: 1) naruszenie art. 138 k.p.a. poprzez wydanie orzeczenia nieprzewidzianego w art. 138 k.p.a., zawierającym katalog zamknięty decyzji, które może wydać organ odwoławczy w wyniku rozpatrzenia środka odwoławczego, 2) niezastosowanie się do treści art. 124 k.p.a. dotyczącego struktury, kształtu i treści postanowienia, obowiązek stosowania którego w postępowaniu niespornym wynika z art. 244 ust. 11 p.w.p. (ale także z normy prawnej o charakterze ogólnym, którą stanowi art 252 p.w.p.), który to przepis wskazuje, jakie elementy zawierać powinno orzeczenie organu. Tymczasem z naruszeniem zasad wynikających z art. 107 k.p.a. sformułowana została esencja decyzji, którą jest jej rozstrzygnięcie, a w tym art. 107 § 1 pkt. 8 k.p.a., gdyż zaskarżone postanowienie nie zostało podpisane, 3) naruszenie art. 7a § 1 k.p.a. w wyniku dokonania wykładni art. 90 ust. 1 pkt 3 p.w.p. zakładającej, że opłata za kolejny okres ochrony wynalazku i ważności patentu udzielonego przez UP może być wniesiona wyłącznie przez uprawnionego, podczas gdy art. 7a § 1 k.p.a. nakazuje, by jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ.", 4) oczekiwanie lojalności uprawnionego-skarżącego wobec organu przewidzianej w art. 41 § 1 k.p.a., której nie towarzyszą symetryczne obowiązki tego organu. Z uwagi na naruszenie prawa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy - skarżąca na zasadzie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) p.p.s.a. oraz art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) p.p.s.a. - wnosiła o: uchylenie przez Sąd zaskarżonego postanowienia, względnie o zobowiązanie organu do uwzględnienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy na zasadzie art. 145a p.p.s.a., a także o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów niniejszego postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Urząd Patentowy w odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko i wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga spółki jest uzasadniona, to nie na podstawie zarzutów w niej sformułowanych. W niniejszej sprawie o skuteczności skargi zadecydował obowiązek nałożony na Sąd przez art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia było postanowienie Urzędu stwierdzające uchybienie przez spółkę terminu w złożeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji UP z [...] września 2016 r. stwierdzającej wygaśnięcie z dniem 6 sierpnia 2015 r. Patentu z powodu nieuiszczenia opłaty za 14 rok ochrony. Postanowienie wydano na podstawie art. 134 k.p.a. w zw. z art. 244 ust. 11 p.w.p. Odnosząc się do najdalej idącego zarzutu (zarzut 2 w petitum skargi) - braku podpisu na zaskarżonym postanowieniu, choć skarżąca nie wskazała, jakie skutki miałby ten brak powodować, nie można go podzielić. W aktach przekazanych Sądowi znajduje się zaskarżone postanowienie opatrzone podpisem i pieczątką eksperta czyli osoby uprawnionej do orzekania w imieniu UP na mocy art. 264 p.w.p. Na podstawie art. 244 ust. 1 p.w.p. od decyzji Urzędu Patentowego stronie służy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w rozumieniu k.p.a. Do postępowania o ponowne rozpatrzenie sprawy stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 12-14, przepisy k.p.a., dotyczące rozpatrywania odwołania od decyzji, w myśl art. 244 ust. 11 p.w.p. W k.p.a. kwestie odwołań uregulowane ąa przede wszystkim w Rozdziale 10 Dziełu II (art. 127-140 k.p.a.). W odniesieniu do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez UP, należy zauważyć, że przepisy p.w.p. wprowadzają odmienne uregulowania względem tych z k.p.a. dotyczących odwołań. Na mocy art. 244 ust. 12 p.w.p. bowiem wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wymaga uzasadnienia, podczas gdy według art. 128 k.p.a. zasadą jest, że odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia; wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji. Ponadto z mocy art. 244 ust. 4 p.w.p. termin do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją wynosi 2 miesiące, a zakończonej postanowieniem - 1 miesiąc od dnia doręczenia stronie decyzji lub postanowienia, podczas gdy na podstawie art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Należy podkreślić, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy musi być wniesiony w terminie określonym w art. 244 ust. 4 p.w.p. Terminy wnoszenia odwołania/wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy są terminami ustawowymi, a więc nie mogą być przedłużane ani skracane przez organ administracji publicznej, terminami procesowymi obliczanymi według właściwych przepisów oraz terminami zawitymi, których upływ organ odwoławczy uwzględnia z urzędu (tak: A. Wróbel w: M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postepowania administracyjnego, LEX/el.2021, komentarz do art. 134 k.p.a.). Uchybienie terminowi jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminowi przewidzianego w art. 134 k.p.a. Dlatego stwierdzenie uchybienia terminowi wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego. Organ odwoławczy stwierdziwszy, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 k.p.a. (A. Wróbel, tamże). W kontekście tego niezasadny okazał się zarzut 3) petitum skargi, gdyż spółka oczekiwała przesądzenia osób uprawnionych do wnoszenia opłat za kolejny okres ochrony patentu, która to okoliczność ma wpływ na prawidłowość decyzji z [...] września 2016 r. (kwestionowanej przez spółkę w kontrolowanym postepowaniu odwoławczym). Także niezasadny okazał się zarzut 2 petitum skargi, na podstawie którego skarżąca także oczekiwała merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji, a które UP nie mógł przeprowadzić, jeżeli uznał, że wniosek został złożony z uchybieniem terminu.. Wobec powyższego, w przypadku uchybienia terminowi do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy czy złożenia odwołania, organ ma obowiązek orzec na podstawie art. 134 k.p.a., a nie art. 138 k.p.a., jak niezasadnie oczekiwała spółka (pkt 1 petitum skargi). Ten ostatni przepis dotyczy rodzajów rozstrzygnięć w decyzjach odwoławczych, kiedy organ odwoławczy merytorycznie rozstrzyga odwołanie. Odnosząc powyższe do ustaleń organu, jego zdaniem wystąpiły okoliczności wypełniające hipotezę art. 134 k.p.a. i dlatego nie przystąpił do rozpatrzenia wniosku spółki o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ przyjął, że ww. decyzja z [..] września 2016 r. (choć też wspominał o decyzji z [...] czerwca 2016 r., jak i decyzji z [...] grudnia 2018 r., mimo że w aktach decyzji z takich dat nie ma) została skutecznie doręczona stronie 4 października 2016 r. w trybie art. 44 k.p.a. Po raz pierwszy przesyłka była bowiem awizowana 19 września 2016 r., a po raz drugi – 27 września 2016 r., po czym 4 października 2016 r. dokonano jej zwrotu na adres UP, uznając, że z tym dniem została skutecznie doręczona stronie. W niniejszej sprawie, miały, na mocy art. 252 p.w.p. (W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed Urzędem stosuje się, z zastrzeżeniem art. 253, odpowiednio przepisy k.p.a.), zastosowanie art. 45 (a nie art. 42 i art. 43 k.p.a., bo odnoszą się do doręczeń pism osobom fizycznym) i art. 44 k.p.a. Wspomniany art. 45 k.p.a. mówi, że jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism, przy czym art. 44 stosuje się odpowiednio. Natomiast art. 44 w § 1 w pkt 1 stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 (tutaj art. 45) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2 tego art.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3 art. 44). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4 art. 44). Należy jednak zauważyć, że omawiana decyzja z [...] września 2016 r. miała być doręczona wyłącznie uczestnikowi. Ponadto na podstawie art. 44 § 4 k.p.a. doręczenie należałoby uznać za skuteczne z upływem 3 października 2016 r. Oceniając jednak przesyłkę z ww. decyzją, skierowaną do uczestnika, nie można podzielić poglądu Urzędu, że zostały spełnione wszystkie przesłanki wymagane przez art. 44 k.p.a., niezbędne do uznania doręczenia za skuteczne. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki nie wypełniono bowiem pkt 4, w którym podawane są przyczyny zwrotu przesyłki. Uznanie przesyłki za doręczoną w trybie art. 44 k.p.a. jest uwarunkowane łącznym spełnieniem przesłanek określonych w tym przepisie. Po pierwsze, niemożnością doręczenia pisma adresatowi pod prawidłowo oznaczonym adresem jego siedziby. Po drugie, pozostawieniem przesyłki dla adresata w oddawczym urzędzie pocztowym i dwukrotnym umieszczeniem zawiadomienia o dacie i miejscu pozostawienia przesyłki w skrzynce na korespondencję lub w innych miejscach wskazanych w art. 44 § 2 k.p.a. Po trzecie, upływem czternastodniowego terminu przechowywania pisma w placówce pocztowej oraz udokumentowaniem powyższego w materiale dowodowym sprawy, zwłaszcza zaś w tzw. zwrotnym potwierdzeniu odbioru dołączonego do doręczanej przesyłki (por. wyrok NSA z 1 września 2021 r., sygn. akt II OSK 176/21, opubl. Lex nr 3241295). W tej sytuacji ani wobec uczestnika, z powodu nieskutecznego doręczenia, bo dokonanego z naruszeniem art. 44 k.p.a., ani wobec skarżącej, bo Urząd nie doręczył jej tej decyzji, albowiem nie wiedział wówczas jeszcze o zmianie uprawnionego do Patentu, decyzja z [...] września 2016 r. nie weszła do obrotu. W tej sytuacji, skoro spółce nie była wspomniana decyzja w 2016 r. doręczana, należałoby ustalić, czy takowe doręczenie w ogóle nastąpiło, a jeżeli tak, to kiedy. Od ustalenia daty ewentualnego doręczenia ww. decyzji spółce zależało, czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został złożony w ustawowym terminie, czy też z jego przekroczeniem, jak wywodził Urząd. Do Urzędu w dniu 5 grudnia 2016 r. wpłynął wniosek spółki o zmianę w rejestrze uprawnionego do Patentu poprzez wykreślenie uczestnika i wpisanie skarżącej. Jako podstawę zmiany wskazano i dołączono pisemną Umowę przeniesienia praw do Patentu zawartą 1 lipca 2015 r. między uczestnikiem (zbywcą) i spółką (nabywcą). Postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie ww. wniosku o dokonanie zmiany uprawnionego do Patentu Urząd wydał dopiero 12 lutego 2018 r. czyli po ponad dwóch latach od wpływu wniosku. W aktach brak jest dowodu, kiedy pełnomocnikowi spółki – rzecznikowi patentowemu A. K. zostało doręczone postanowienie z [...] lutego 2018 r. Natomiast w aktach jest adnotacja, że 16 lutego 2018 r. pełnomocnik spółki uzyskała wgląd do akt i została jej wydana kopia z części akt sprawy. Nie ma wcześniejszych adnotacji, aby pełnomocnik spółki miała wgląd do niniejszych akt. W aktach jest też wniosek pełnomocnika spółki z 30 sierpnia 2017 r. dotyczący rozliczenia opłaty za 16 rok ochrony Patentu, co wskazywałoby, że spółka ani jej pełnomocnik nie wiedzieli o decyzji z [...] września 2016 r. Urząd odpowiedział pismem z 27 grudnia 2017 r. na ten wniosek, przy czym pismo skierował do uczestnika; miało też być doręczone rzecz. pat. A. K., ale w aktach brak jest dowodu, że zostało doręczone pełnomocnikowi spółki. W tej sytuacji trudno ustalić, czy i kiedy to pismo zostało doręczone pełnomocnikowi spółki. Pełnomocnik spółki dołączyła kopię tego pisma do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, ale nie wiadomo, w jakich okolicznościach je uzyskała, czy zostało doręczone oddzielnie, czy też otrzymała je jako element kopii części akt w dniu 16 lutego 2018 r. Z pisma z 27 grudnia 2017 r. nie wynika, aby został doręczony pełnomocnikowi spółki odpis decyzji z [...] września 2016 r. Należy podnieść, że w myśl art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Dlatego, bez względu na okoliczności, nie można przyjąć, aby z chwilą otrzymania przez pełnomocnik spółki pisma z 27 grudnia 2017 r. zaczął biec dla skarżącej termin do zaskarżenia decyzji z[...] września 2016 r. Mając na uwadze przedstawione powyżej okoliczności, wynikające ze znajdujących się w aktach dokumentów, wynikałoby, że pełnomocnik skarżącej zapoznała się z treścią omawianej decyzji najwcześniej 16 lutego 2018 r., jak podnosiła we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Brak jest bowiem też jakiejkolwiek adnotacji, aby wraz z postanowieniem z [...] lutego 2018 r. UP przesłał pełnomocnikowi skarżącej odpis decyzji z [...] września 2016 r. Przy tym dołączone do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wydruki z bazy UP wskazywałyby, że jeszcze we wrześniu 2017 r. organ nie informował o wydaniu decyzji z [...] września 2016 r. o wygaśnięciu Patentu. Wobec powyższego, skoro wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] września 2016 r. wpłynął do Urzędu 15 marca 2018 r., to należałoby przyjąć, że został złożony przez spółkę w terminie zakreślonym przez art. 244 ust. 4 p.w.p. Co do naruszenia art. 41 § 1 k.p.a. (w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swojego adresu), należy zauważyć ścisły związek tego przepisu z art. 9 k.p.a. (Organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek.). Organ miał więc obowiązek pouczenia strony o obowiązku przewidzianym przez art. 41 § 1 k.p.a. w związku z art. 252 p.w.p. Należy zauważyć, że z akt sprawy wynika, że Urząd o tymże obowiązku zawiadamiał dopiero w piśmie z 25 maja 2016 r., uznanym za doręczone względem uczestnika na podstawie art. 44 k.p.a., a spółce doręczonym "zwykłą" priorytetową przesyłką (czyli nie doręczonym, bo nie obowiązywał tryb z art. 44 k.p.a.). Skoro uczestnik nie był pouczony o obowiązku z art. 41 k.p.a., to nie mógł ponosić negatywnych konsekwencji zaniechania tego obowiązku. Z kolei decyzja z [...] września 2016 r., w której zawarto także pouczenie o treści art. 41 § 1 k.p.a., weszła do obrotu najwcześniej 16 lutego 2018 r. Przy tym, jak już omówiono, kwestie zmiany adresu przez strony nie miały wpływu na wynik sprawy. Dlatego zarzut pkt 4 petitum skargi także nie był zasadny. Przy okazji należy zauważyć także swoistą niefrasobliwość skarżącej, skoro 1 lipca 2015 r. stała się uprawnionym do Patentu, wniosła 5 sierpnia 2015 r. opłatę za 14 rok ochrony wynalazku, podobnie i w kolejnych latach, a dopiero 5 grudnia 2016 r. wystąpiła do UP z wnioskiem o wpisanie jej jako uprawnionego w rejestrze. Jak już podkreślono, nie było podstaw do merytorycznej oceny decyzji z [...] września 2016 r., albowiem niniejsza sprawa dotyczy kwestii, czy spółka uchybiła terminowi do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy czyli kwestii wstępnej poprzedzającej fazę rozpatrywania odwołania/wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z powyższych względów należało uznać, że UP naruszył art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. i zaskarżone postanowienie uchylić. Organ badając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] września 2016 r., czy został złożony w terminie uwzględni ocenę ustaleń stanu faktycznego przeprowadzoną przez Sąd. O kosztach postępowania Sąd orzekł na mocy art. 200, art. 205 § 2 p.p.s.a.