VI SA/Wa 233/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. na decyzję Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie odpowiedzialności zawodowej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 21 stycznia 2021 r. W. D. (dalej: "Skarżący", "Strona"), wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa (dalej: "Organ") z [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie odpowiedzialności zawodowej. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej odrzucenie jako złożonej przez osobę nie posiadającej legitymacji procesowej zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "Ppsa") do jej złożenia, bowiem zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.; dalej: "Kpa") osoba ta nie jest stroną toczącego się postępowania administracyjnego przed Organem, ewentualnie o oddalenie skargi. Organ wskazał, że decyzją z [...] października 2020 r. nr [...] Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa umorzył postępowanie wyjaśniające w sprawie z tytułu odpowiedzialności zawodowej w budownictwie J. S. obwinionego o niedbałe pełnienie obowiązków przy wykonywaniu kontroli technicznej utrzymania budynku mieszkalnego przy al. P. w B.. Po rozpatrzeniu odwołania Skarżącego, decyzją z [...] grudnia nr [...] Organ umorzył postępowanie odwoławcze z uwagi na brak statusu strony osoby wnoszącej środek zaskarżenia. Organ powołując się na stanowisko judykatury i doktryny wywiódł, że osoba składająca wniosek, skargę lub informację powodującą wszczęcie z urzędu postępowania wyjaśniającego w sprawie odpowiedzialności zawodowej w budownictwie interesu prawnego (obowiązku prawnego) w rozstrzygnięciu o odpowiedzialności zawodowej innego podmiotu nie posiada, nie jest stroną w postępowaniu administracyjnym dotyczącym odpowiedzialności zawodowej. Stroną tego postępowania jest tylko członek izby samorządu zawodowego, którego dotyczy postępowanie wyjaśniające, ponieważ orzeczenie w przedmiocie ukarania w sprawie odpowiedzialności zawodowej wpływa wyłącznie na jego sferę prawną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi, stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Zważywszy na powyższe, wskazać należy, że jednym z warunków dopuszczalności skargi jest jej wniesienie przez uprawniony (legitymowany) podmiot. Kwestię tę reguluje art. 50 § 1 i 2 Ppsa, który stanowi, że uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a inny podmiot, jeżeli ustawy przyznają mu takie prawo. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Krajowego Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie odpowiedzialności zawodowej., zaś analiza jej treści nie budzi wątpliwości, że stanowiący przedmiot zawartego w nim rozstrzygnięcia dotyczył wyłącznie J. S.. Z akt administracyjnych wynika, że W. D. nie był stroną postępowania administracyjnego zakończonego decyzją, której dotyczy wniesiona skarga. Wydane w sprawie rozstrzygnięcie nie było mu doręczane. W żadnym wypadku nie jest on uprawniony do wywodzenia swego interesu prawnego w powyższej sprawie. W tym stanie rzeczy, skoro W. D. nie był adresatem zaskarżonej decyzji ani nie był stroną postępowania administracyjnego zakończonego tą decyzją należało uznać, że jego skarga pochodzi od podmiotu nieuprawnionego, a w rezultacie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ppsa, orzekł jak w sentencji.