VI SA/Wa 2319/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Linkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 października 2022 r. sprawy ze skargi K., z siedzibą w N., Słowenia na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ponownego rozpoznania sprawy dotyczącej unieważnienia patentu na wynalazek postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić skarżącej – K., z siedzibą w N., Słowenia, kwotę 1000 (tysiąc) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

W rozpoznawanej sprawie – K., z siedzibą w N., Słowenia, dalej jako "skarżąca", reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 17 stycznia 2018 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (dalej jako "organ") z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...], w przedmiocie unieważnienia patentu na wynalazek. Skarga została należycie opłacona. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. VI SA/Wa 326/18. Wyrokiem z dnia 16 sierpnia 2018 r. w sprawie sygn. VI SA/Wa 326/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję, nadto zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania. Od powyższego wyroku uczestnik postępowania złożył skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5 lipca 2022 r. w sprawie sygn. II GSK 335/19 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Po zwrocie akt z NSA, sprawa została zarejestrowana pod sygn. VI SA/Wa 2319/22. Pismem z dnia 4 października 2022 r. (k. 539, 542) pełnomocnik skarżącej cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329; dalej "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona jest od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie czynność procesowa skarżącej w postaci cofnięcia skargi – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Mając na względzie powyższe ustalenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego (pkt 1 sentencji postanowienia), czyniąc to w oparciu o art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 60 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 postanowienia, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.