VI SA/Wa 2314/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu w dniu 2 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. L. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] czerwca 2022 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu postanawia: odrzucić skargę

Pismem z 22 lipca 2022 r., C. L. (dalej: strona, skarżący) wniósł skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] czerwca 2022 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Decyzja została odebrana przez dorosłego domownika w imieniu skarżącego w dniu 21 czerwca 2022 r., (ZPO w aktach administracyjnych). Skarżący nadał skargę w dniu 25 lipca 2022 r., (data stempla pocztowego k.3). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej w skrócie: p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl natomiast art. 54 § 1 skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. O trybie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący został prawidłowo pouczony przez organ w zaskarżonej decyzji. Organ wykonał tym samym obowiązek wynikający z art. 107 § 1 pkt 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, ze zm.) i art. 53 § 1 p.p.s.a. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z ustaleń poczynionych wyżej wynika, że skarżący nadał skargę w dniu 25 lipca 2022 r., (data stempla pocztowego k.3) tj. po upływie 30 - dniowego terminu do złożenia skargi, który rozpoczął bieg w dniu 22 czerwca 2022 r., a zakończył 22 lipca 2022 r., co oznacza, że 30-dniowy termin do złożenia skargi wynikający z brzmienia przepisu 54 § 1 p.p.s.a. nie został zachowany. W tym stanie rzeczy skarga jako spóźniona podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł, jak w sentencji.