VI SA/Wa 229/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z [...] maja 2023 r., znak [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska notariusza postanawia odrzucić skargę

J. Z. (dalej "skarżąca"), pismem z [...] sierpnia 2024 r., wniosła skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z [...] maja 2023 r., znak [...]w przedmiocie odwołania ze stanowiska notariusza. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie stwierdzając, że zgodnie z art. 50 § 1 i art. 52 § 3 w zw. z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ppsa strona może złożyć skargę do WSA, gdy nie korzysta z prawa wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku skorzystania przez stronę z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy sąd nie może rozpoznać skargi, która dotyczy rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie J. Z. pismem z dnia [...] sierpnia 2023 r., wniosła do Ministra Sprawiedliwości wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Zatem w niniejszej sprawie skarga złożona do sądu administracyjnego winna zostać oceniona jako niedopuszczalna, co z kolei skutkuje jej odrzuceniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. przewiduje możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tym samym, z dniem doręczenia stronie decyzji zaczynają biec równolegle terminy do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz skargi do sądu administracyjnego. Ze wskazanego przepisu wynika możliwość wniesienia skargi do sądu w miejsce złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Art. 52 § 3 p.p.s.a. nie daje możliwości jednoczesnego złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz skargi do sądu administracyjnego. Uprawnienie w powyższym zakresie przysługuje stronie alternatywnie, tzn. wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wyklucza możliwość równoczesnego złożenia skargi na tę decyzję. Niedopuszczalne jest jednoczesne skorzystanie z dwóch środków zaskarżenia, celem weryfikacji zarówno przez organ, jak i sąd prawidłowości wydania tego samego aktu prawnego. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że skarżąca skorzystała zarówno z prawa do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (data nadania wniosku do organu - 16 sierpnia 2023r.), a także wniosła skargę do Sądu za pośrednictwem organu (data nadania skargi do organu –1 września 2023 r.). Sąd uznał więc, że skarżąca wniosła skargę, nie oczekując na rozstrzygnięcie drugoinstancyjne. W tym stanie faktycznym wniesiona skarga jest niedopuszczalna. Przedmiotem skargi w takiej sytuacji mogłaby być jedynie decyzja wydana w wyniku wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zauważyć należy, że kwestia dopuszczalności wniesienia skargi oraz jednoczesnego złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy była wielokrotnie przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego. W postanowieniu z 23 marca 2023 r. II GSK 27/23 NSA podkreślił, że nie zachodzi możliwość dwutorowego kontrolowania decyzji administracyjnej – zarówno na etapie administracyjnym, jak i na etapie sądowoadministracyjnym, a strona zamierzająca poddać decyzję weryfikacji co do jej zgodności z prawem, winna zdecydować się na jeden z dostępnych środków zaskarżenia. Przepisy nie dopuszczają możliwości wniesienia przez stronę zarówno wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i skargi do sądu administracyjnego. Skargę do sądu można bowiem wnieść tylko wówczas, gdy strona nie korzysta z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a nadto nie ma przy tym znaczenia, czy środek przysługujący w toku postępowania administracyjnego został złożony skutecznie, czy też nie, gdyż jedynym warunkiem ustawowym pozostaje nieskorzystanie z prawa złożenia tego wniosku. W związku z powyższym, skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.