VI SA/Wa 2284/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Bożena Dąbkowska-Mastalerek po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z [...] lipca 2022 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej postanawia: odrzucić skargę

Pismem z 21 lipca 2022 r. skarżąca, W. K. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z 8 lipca 2022 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia obowiązku poniesienia kosztów świadczeń opieki zdrowotnej. Skarga nie została podpisana. W wykonaniu zarządzenia z 22 sierpnia 2022 r., pismem z 30 sierpnia 2022 r., doręczonym na adres skarżącej w dniu 2 września 2022r. (z.p.o. k. 14), Sąd wezwał skarżącą do podpisania skargi Na wykonanie ww. wezwania zakreślono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie podkreślić należy, że skarga składana do sądu administracyjnego jest pismem procesowym, które aby mogło zostać merytorycznie rozpoznane musi spełniać określone wymogi formalne. Jednym z nich, stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej p.p.s.a.), jest podpisanie skargi przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Nieusunięcie pomimo wezwania określonego braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 58 § 1 pkt. 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do podpisania skargi zostało prawidłowo doręczone na adres skarżącej w dniu 2 września 2022 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem w dniu 9 września 2022 r. W zakreślonym terminie skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania, nie uzupełniła wskazanego powyżej braku formalnego skargi, co skutkować musiało jej odrzuceniem. Z tych też względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 Sąd postanowił jak w sentencji.