VI SA/Wa 2234/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.) Protokolant st. ref. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi S. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Prezydenta [...] W. z dnia [...] stycznia 2012 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego S. G. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu odwołania S.G. od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...], którą wymierzono S.G. karę pieniężną w wysokości 1620,00 zł (słownie: jeden tysiąc sześćset dwadzieścia zł) za zajęcie 1 m² powierzchni pasa drogowego - drogi gminnej ul. [...] w dniach od dnia [...] listopada 2011 r. do dnia [...] stycznia 2012 r. (81 dni) bez zezwolenia zarządcy drogi poprzez zainstalowanie zapory z profili i rur stalowych uniemożliwiającej przejazd tą ulicą - utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu wskazało, że decyzją dnia [...] stycznia 2012 r. Prezydent W. wymierzył S.G. karę pieniężną w wysokości 1620,00 zł za zajęcie pasa drogowego - drogi gminnej ul. [...] bez zezwolenia zarządcy drogi poprzez zainstalowanie zapory z profili i rur stalowych uniemożliwiającej przejazd tą ulicą od dnia [...] listopada 2011 r. do dnia [...] stycznia 2012 r. (81 dni). Powierzchnia zajmowanego pasa drogowego przez rzut poziomy zapory to: 2,8 m x 0,03 m = 0,084 m² ( 1 m²). Decyzję wydano na podstawie art. 40 ust. 12 pkt 1, ust. 13 w zw. z ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (j.t. Dz. U. z 2007r. Nr 19, poz. 115 ze zm.), § 1 i § 2 uchwały Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 27 maja 2004 r. Nr XXXI/666/2004 w sprawie wysokości opłat za zajęcie pasa drogowego dróg publicznych na obszarze m.st. Warszawy, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 148, poz. 3717 z p. zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.). Z przeprowadzonej w dniu [...] listopada 2011 r oraz w dniu [...] stycznia 2012 r. wizji w terenie i sporządzonych przez przedstawicieli Urzędu Dzielnicy W. protokołów wynika, że S.G. w okresie od dnia [...] listopada 2011 r. do dnia [...] stycznia 2012 r. samowolnie, bez wymaganego prawem zezwolenia zarządcy drogi dokonał zajęcia pasa drogowego drogi gminnej ul. [...] - dz. ew. nr [...] z obrębu [...] w W. W. poprzez zainstalowanie w nawierzchni drogi nieutwardzonej zapory z profili i rur stalowych uniemożliwiającej ruch drogowy i powodującej zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego w ulicy [...]. Ww. działka została zaliczona do dróg gminnych i stała się drogą publiczną na podstawie uchwały Nr XXXVII/846/2004 Rady m.st. Warszawy z dnia 16 września 2004r. w sprawie zaliczenia niektórych dróg w m.st. Warszawie do kategorii dróg gminnych. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wyliczenie przez organ I instancji wysokości kary jest prawidłowe. Sposób wyliczenia wynika bowiem z art. 40 ust. 4 w zw. z art. 40 ust. 12 u.d.p. Okres za który została ona wyliczona wynosi 81 dni. Załączone do akt administracyjnych protokoły oględzin pasa drogowego wraz z dokumentacją fotograficzną potwierdzają fakt zajęcia pasa drogowego przedmiotowej drogi publicznej w dniach od dnia [...] listopada 2011 r. do dnia [...] stycznia 2012 r., a więc przez okres czasu wynoszący 81 dni. Wyliczenie kary za te dni zgodne jest z wykonanymi oględzinami i pomiarami zajętej powierzchni pasa drogowego ul. [...]. Stawki wyliczenia kary określiła uchwała Nr XXXI/666/2004 Rady m.st. Warszawy z dnia 27 maja 2004 r. Zgodnie z § 1 pkt 3 i § 4 tej uchwały oraz poz. nr 13 załącznika nr 3 do uchwały, za zajęcie 1 m² pasa drogowego drogi gminnej przez rzut poziomy obiektu budowlanego wysokość stawki opłaty wynosi 2 zł/m²/dzień. Wyliczenie powierzchni rzutu poziomego zainstalowanej zapory z profili i rur stalowych (2,8 m x 0,03 m = 0,084 m² tj. - 1 m²) pomnożonej przez ilość dni (81) i 10-cio krotność stawki opłaty (2,00 zł/m²/dzień) daje kwotę określoną w decyzji organu I instancji (1620,00 zł). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2013 r. wniósł S.G. domagając się jej uchylenia. W uzasadnieniu podniósł, że to samo wykroczenie było rozpoznawane przez Sąd Rejonowy dla [...] III Wydział Karny sygn. akt [...] i Sąd Okręgowy dla [...] VI Wydział Karny Odwoławczy i sprawa została umorzona. Ponadto nie ma żadnych dowodów popełnienia przez skarżącego tego wykroczenia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - dalej Ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do regulacji art. 134 § 1 Ppsa Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sądu jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W., którą wymierzono skarżącemu karę pieniężną za zajęcie 1 m² powierzchni pasa drogowego - drogi gminnej ul. [...] w dniach od dnia [...] listopada 2011 r. do dnia [...] stycznia 2012 r. (81 dni) bez zezwolenia zarządcy drogi poprzez zainstalowanie zapory z profili i rur stalowych uniemożliwiającej przejazd tą ulicą. Podstawę materialno prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 40 ust 12 ustawy z dnia 21.03.1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity: Dz. U. 2013 poz. 260) zgodnie z którym – za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządy drogi - zarządca drogi wymierza, w drodze decyzji administracyjnej, karę pieniężną w wysokości 10- krotności opłaty ustalonej zgodnie z ust 4-6. Orzekając o wymierzeniu skarżącemu kary pieniężnej organy uznały, że zebrany w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje na skarżącego jako osobę, która postawiła samowolnie zaporę z profili i rur stalowych uniemożliwiającą przejazd ulicą [...]. Tymczasem w aktach sprawy brak jest dowodów świadczących o tym, że to właśnie skarżący postawił samowolnie zaporę. W protokołach oględzin pasa drogowego o których przeprowadzeniu skarżący nie został poinformowany, powołano się na notatkę Straży Miejskiej W. z dnia [...].05.2011r z której wynika, że sprawcą samowolnego zajęcia pasa drogowego jest skarżący. Jednak akta sprawy nie zawierają wskazanej notatki. Na rozprawie skarżący zaprzeczył, aby stawiał przedmiotową zaporę na ulicy [...]. Skarżący wyjaśnił, że wykonała to firma działająca na zlecenie okolicznych mieszkańców. Skarżący zarzucił także organowi wadliwe prowadzenie postępowania polegające na braku poinformowania o wszczęciu postępowania oraz nie zawiadomieniu o przeprowadzonych oględzinach w sprawie zajęcia pasa drogowego. Skarżący wyjaśnił, że postępowanie w sprawie zajęcia pasa drogowego prowadzone przez organ nadzoru budowlanego zostało umorzone. Podzielić należy zarzuty skarżącego dotyczące wadliwie prowadzonego postępowania bowiem w aktach sprawy brak jest zawiadomienia o wszczęciu postępowania i poinformowania o tym skarżącego, a także zawiadomienia o przeprowadzonych oględzinach, które odbyły się bez udziału skarżącego. Akta sprawy nie zawierają również notatki Straży Miejskiej W. z dnia [...].05.2011r z której wynika, że sprawcą samowolnego zajęcia pasa drogowego jest skarżący. Konsekwencją wskazanej wadliwości postępowania był brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy w rozumieniu art. 7 k.p.a. oraz wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Ponownie rozpatrując sprawę organ powinien poinformować skarżącego o przysługujących mu prawach i umożliwić udział w prowadzonych czynnościach poprzez zawiadomienie o ich przeprowadzeniu. Kluczową sprawą wymagającą wyjaśnienia jest ustalenie w sposób nie budzący wątpliwości sprawcy samowoli polegającej na postawieniu zapory na pasie drogowym, uniemożliwiającej przejazd ulicą [...]. Zgodnie z art. 7 Kpa w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. organ ma obowiązek podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. W ocenie sądu kontrolowane rozstrzygnięcie zapadło z naruszeniem wskazanych przepisów, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.