Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

VI SA/Wa 2231/20

VI SA/Wa 2231/20 - Wyrok WSA w Warszawie z 2025-01-08

Wynik

Oddalono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
8 stycznia 2025
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Nogal Asesor WSA Anna Fyda-Kawula Protokolant st. ref. Lili Zawadzka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia 27 lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia usługi powszechnej w 2011 roku oddala skargę

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie stanowi decyzja Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej, dalej: "Prezesa UKE", z [...] lipca 2020 r., który po rozpatrzeniu wniosku V. S.A. z siedzibą w G., dalej: "Spółka" lub "Skarżąca", z [...] lutego 2020 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej utrzymał w mocy własną decyzję z [...] stycznia 2020 r., ustalającą kwotę udziału Spółki w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia w 2011 roku: – udogodnień dla osób niepełnosprawnych, z wyłączeniem aparatów publicznych przystosowanych dla osób niepełnosprawnych, – usług telefonicznych za pomocą aparatów publicznych, wchodzących w skład usługi powszechnej świadczonej przez T. S.A. (aktualnie: O. S.A., dalej: "[...]" lub "[...]"), przyznanej decyzją Prezesa UKE z [...] września 2013 r., w wysokości 177 100,62 zł dla Skarżącej, jako przedsiębiorcy telekomunikacyjnego obowiązanego do udziału w pokryciu tej dopłaty. Podstawę prawną skarżonej decyzji stanowi art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 256, z późn. zm., dalej "kpa") oraz art. 98 ust. 3 i art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2460, z późn. zm., dalej: "Pt"). W uzasadnieniu decyzji Prezes UKE wskazał, że decyzją z [...] kwietnia 2013 r. odmówił przyznania [...] dopłaty do kosztu netto za okres od 1 stycznia 2011 r. do 8 maja 2011 r., tj. dopłaty do kosztów świadczonych przez [...] następujących usług wchodzących w skład usługi powszechnej: 1) przyłączenia pojedynczego zakończenia sieci w głównej lokalizacji abonenta z wyłączeniem sieci cyfrowej z integracją usług, 2) utrzymania łącza abonenckiego z zakończeniem sieci w gotowości do świadczenia usług telekomunikacyjnych, 3) połączeń telefonicznych krajowych, międzynarodowych, w tym do sieci ruchomych, obejmujące także zapewnienie transmisji dla faksu oraz transmisji danych, w tym połączenia do sieci Internet, 4) udzielania informacji o numerach telefonicznych oraz udostępnianie spisów abonentów, 5) świadczenia udogodnień dla osób niepełnosprawnych, 6) świadczenia usług telefonicznych za pomocą aparatów publicznych. Po rozpatrzeniu złożonych wnioskowo ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z [...] września 2013 r. Prezes UKE (dalej: "Decyzja o Dopłacie 2011") uchylił w całości ww. decyzję z [...] kwietnia 2013 r. i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy w ten sposób, że: 1. przyznał [...] Dopłatę 2011 do kosztów świadczenia: - usługi świadczenia udogodnień dla osób niepełnosprawnych, z wyłączeniem aparatów publicznych przystosowanych dla osób niepełnosprawnych; - usługi publicznych aparatów samoinkasujących, za okres od 1 stycznia 2011 r. do 8 maja 2011 r., w kwocie 14 903 271,64 zł, 2. odmówił przyznania dopłaty do świadczenia pozostałych usług wskazanych w ww. decyzji wchodzących w skład usługi powszechnej za okres od 1 stycznia 2011 r. do 8 maja 2011 r. Decyzją z [...] czerwca 2017 r. Prezes UKE: 1. ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011, przyznanej decyzją Prezesa UKE z [...] września 2013 r. 2. ustalił jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011, 3. umorzył w części postępowanie administracyjne ustalające przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011 oraz jednolity wskaźnik procentowego udziału tych przedsiębiorców w pokryciu Dopłaty 2011. Po rozpatrzeniu wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem ww. decyzji z [...] czerwca 2017 r. oraz skargi I. S.A., którą UKE na podstawie art. 54a § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm., dalej "ppsa") rozpatrzył jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, Prezes UKE decyzją z [...] lipca 2019 r. uchylił w całości decyzję z [...] czerwca 2017 r. i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy, tj.: – ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011, w tym Skarżącą, – ustalił jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011, na poziomie 0,0334475100%, – umorzył w części postępowanie administracyjne ustalające przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011 oraz jednolity wskaźnik procentowego udziału tych przedsiębiorców w pokryciu Dopłaty 2011, w części, w jakiej było ono prowadzone wobec podmiotów wskazanych w pkt III Decyzji. Na wstępie rozważań Prezes UKE stwierdził, że zgodnie z art. 98 ust. 3 Pt, Prezes UKE ustala w drodze decyzji, kwotę udziału w pokryciu dopłaty dla przedsiębiorcy telekomunikacyjnego wskazanego w decyzji, o której mowa w art. 98 ust. 2 Pt (w niniejszej sprawie w Decyzji). Zgodnie z Decyzją jednym z przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011 jest Skarżąca. Oznacza to, że Prezes UKE jest zobowiązany ustalić kwotę udziału Spółki w pokryciu Dopłaty 2011. Prezes UKE stwierdził, że zgodnie z art. 98 ust. 2 Pt wysokość udziału danego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego zobowiązanego do udziału w dopłacie ustalana jest proporcjonalnie do wysokości przychodów tego przedsiębiorcy w danym roku kalendarzowym, uzyskanych z tytułu wykonywania działalności telekomunikacyjnej. Wskazał, że z uwagi na fakt następstwa prawnego, wynikającego z przepisów art. 494, 531 oraz 553 ksh, ustanawiających zasady sukcesji, dany przedsiębiorca telekomunikacyjny jest zobowiązany do udziału w pokryciu dopłaty również za przedsiębiorcę/ów telekomunikacyjnego/ych, którzy w danym roku kalendarzowym, za który dopłata jest przyznawana, osiągnęli przychody z działalności telekomunikacyjnej przekraczające 4 min zł, a których następcą prawnym jest ten przedsiębiorca telekomunikacyjny. Zaznaczył, że powyższe zostało szczegółowo wyjaśnione i ustalone w Decyzji. Do ustalenia kwoty udziału w pokryciu Dopłaty 2011 poszczególnych zobowiązanych przedsiębiorców telekomunikacyjnych stosuje się zatem ustalone w Decyzji: 1. jednolity wskaźnik procentowego udziału wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011, 2. wysokość przychodów przedsiębiorcy telekomunikacyjnego zobowiązanego do udziału w Dopłacie 2011, uzyskanych w 2011 r. z tytułu wykonywania działalności telekomunikacyjnej przez tego przedsiębiorcę i/lub przedsiębiorców telekomunikacyjnych, którzy w 2011 r. osiągnęli przychody z działalności telekomunikacyjnej przekraczające 4 mln zł, a których następcą prawnym jest dany przedsiębiorca telekomunikacyjny. W związku z tym, kwotę udziału w pokryciu Dopłaty 2011 poszczególnych zobowiązanych przedsiębiorców telekomunikacyjnych ustala się według ponżeej przedstawionego wzoru: K = Pn X W%, gdzie: K - kwota udziału w pokryciu Dopłaty 2011 danego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego zobowiązanego do udziału w tej dopłacie, W% - jednolity wskaźnik procentowy udziału przedsiębiorców obowiązanych do udziału w Dopłacie 2011 w wysokości 0,0334475100%, Pn-suma przychodów z działalności telekomunikacyjnej za 2011 r. danego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego zobowiązanego do udziału w Dopłacie 2011 i/lub przedsiębiorców telekomunikacyjnych, którzy w 2011 r. osiągnęli przychody powyżej 4 min zł, a których dany przedsiębiorca telekomunikacyjny zobowiązany do udziału w Dopłacie 2011 jest następcą prawnym. Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności niniejszej sprawy, Prezes UKE wskazał, że Decyzją ustalono, że: 1. Skarżąca uzyskała w 2011 r. przychody z tytułu działalności telekomunikacyjnej w wysokości - 514 264 372 zł, 2. Spółka jest następcą prawnym następujących przedsiębiorców telekomunikacyjnych, którzy w 2011 r. uzyskali przychody z tytułu działalności telekomunikacyjnej przewyższające 4 mln zł: a) J. s.c. J, E. P (następnie J. sp. z o.o.) - 9 218 969 zł, b) M. sp. z o.o.- 6 004 860 zł. W związku z tym Prezes UKE stwierdził, że w stosunku do Skarżącej: – suma Pn wynosi 529 488 201 zł, – K wynosi 177 100,62 zł, gdyż: K = 529 488 201 zł x 0,0334475100% = 177 100,62 zł. Mając na uwadze powyższe, Prezes UKE stwierdził, że kwota udziału Spółki w pokryciu Dopłaty 2011, jako zobowiązanego do udziału w tej dopłacie, wynosi 177 100,62 zł. Ponadto, Prezes UKE stwierdził, że w wyniku podziału przez wydzielenie na spółkę przejmującą – E. sp. z o.o. nie przeszedł obowiązek Skarżącej udziału w pokryciu Dopłaty 2011, ponieważ w Planie podziału nie zostały przydzielone spółce przejmującej – E. Police sp. z o.o. składniki majątku Spółki Dzielonej (V. S.A.) pozostające w związku z tym obowiązkiem, czyli składniki majątku związane z prowadzeniem działalności telekomunikacyjnej. W Planie podziału, jako przypisane spółce przejmującej, zostały ujęte bowiem wyłącznie składniki majątku spółki dzielonej, które związane są z prowadzeniem: - działalności w zakresie procedury utylizacji zwracanych przez abonentów do Spółki Dzielonej urządzeń i akcesoriów abonenckich, - działalności w zakresie obsługi zobowiązań i wierzytelności związanych z dopłatą, co stanowi, zgodnie z treścią Planu podziału, jedynie działalność pomocniczą do głównej działalności telekomunikacyjnej spółki dzielonej. Z uwagi na niespełnienie ww. warunku, określonego przepisami art. 531 § 2 ksh, nie doszło do skutecznej sukcesji przedmiotowego obowiązku udziału w pokryciu Dopłaty 2011. Dlatego stroną niniejszego postępowania pozostaje V. S.A. Prezes UKE odniósł się także do pozostałych zarzutów wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazując m.in., że przypadek S. S.A. i A. sp. z o.o., wbrew temu, co twierdzi Skarżąca, potwierdza, że postępuje on zgodnie z przepisami prawa i stosuje spójną koncepcję sukcesji administracyjnoprawnej zgodną z przepisami ksh. Decyzja Prezesa UKE z [...] lipca 2020 r. stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (WSA) w Warszawie. Skarżąca zarzuciła decyzji 1. naruszenie prawa stanowiące podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji, a to przez naruszenie art. 28 kpa, co nastąpiło w wyniku wydania zaskarżonej decyzji wobec Skarżącej, a nie E. sp. z o.o. z siedzibą w P., na którą to spółkę w związku z dokonanym podziałem Skarżącej przeszedł obowiązek udziału w pokryciu Dopłaty 2011. Na okoliczność sukcesji obowiązku udziału w Dopłacie 2011 Spółka wskazywała w piśmie z 12 listopada 2019 r., dołączając do niego dokumenty wskazujące na przejście obowiązku udziału w Dopłacie 2011, a także w piśmie z 26 czerwca 2020 r. w odniesieniu do zebranego w sprawie materiału i dowodów oraz stanu sprawy. Mimo to, jakkolwiek Skarżąca nie posiada już interesu prawnego w rozstrzygnięciu sprawy w rozumieniu art. 28 kpa, w skarżonej decyzji utrzymano jej obowiązek udziału w Dopłacie 2011. Skarżona decyzja zawiera więc rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach osoby nieposiadającej interesu prawnego, a zatem została skierowana do osoby niebędącej stroną w sprawie, co stanowi przesłankę stwierdzenia nieważności decyzji określona w art. 156 § 1 pkt 4 kpa; 2. naruszenia przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności na błędne ustalenie wysokości kwoty udziału Spółki w Dopłacie 2011 i utrzymanie w mocy decyzji I Instancji - a to: a. naruszenia art. 6, art. 7, art. 16 § 1 i art. 77 § 1 kpa w zw. z art. 98 ust. 3 Pt, przejawiające się w tym, że organ bezzasadnie przyjął, że jest związany decyzją Prezesa UKE z [...] lipca 2019 r. (dalej jako: Decyzja ws. Listy) w zakresie ustalenia kwoty i rodzajów przychodów Spółki na potrzeby ustalenia wysokości udziału w Dopłacie 2011, podczas gdy: i. Prezes UKE jest związany wyłącznie tym, co zawiera rozstrzygnięcie Decyzji ws. Listy, czyli listą podmiotów zobowiązanych i wysokością wskaźnika, ii. Skarżąca ma prawo wywodzić, że na potrzeby wymiaru udziału Spółki w koszcie Dopłaty 2011 nie powinien być przypisywany cały przychód M. sp. z o.o. (dalej jako: M.) oraz J. s.c. J. i E. P. (dalej jako: J.) z działalności telekomunikacyjnej; b. naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 kpa, przejawiające się w tym, że organ nie ustalił prawidłowo przychodu Skarżącej, będącego podstawą ustalenia udziału w Dopłacie 2011, tj. nie ustalił, w jakim stopniu na przychody tego przedsiębiorcy składają się przychody ze świadczenia usług wchodzących w skład usługi powszechnej, a w tym, nie ustalił kwoty przychodów osiągniętych przez Skarżącą z tytułu świadczenia usług, które nie powinny być brane pod uwagę w niniejszym postępowaniu, a nadto, nie dokonał prawidłowego ustalenia przychodu Skarżącej, nie mając dostatecznej podstawy dla przypisania jej całego przychodu innych podmiotów – M. i J.; 3. naruszenia przepisów prawa materialnego, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, a to: a. naruszenie art. 494 § 2 ksh w zw. z art. 97 Pt i art. 98 ust. 3 Pt, przez błędne przyjęcie, że w wyniku przejęcia J. i M. Skarżąca jest ich następcą prawnym w zakresie obowiązku udziału w Dopłacie 2011 i zobowiązana jest do uiszczenia Dopłaty 2011 naliczanej także od przychodu tych podmiotów, osiągniętego w 2011 roku, które to naruszenie miało miejsce także w wyniku przyjęcia przez organ, że obowiązki związane z udziałem w Dopłacie 2011 przechodzą na następców prawnych przedsiębiorców, oraz że przechodzą one w całości, choć brak podstaw prawnych dla takiego rozstrzygnięcia; b. naruszenie art. 98 Pt, przez wydanie przez skarżonej decyzji, mimo że brak jest prawomocnej podstawy dla jej wydania, skoro: sprawa ustalenia listy podmiotów zobowiązanych do udziału w Dopłacie 2011 i ustalenia jednolitego wskaźnika tego udziału nie jest zakończona prawomocnie na skutek zaskarżenia przez szereg podmiotów (m.in. P. i V. S.A.) Decyzji ws. Listy do WSA w Warszawie, przy czym postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte na skutek tych skarg nie zostało prawomocnie zakończone – co w konsekwencji skutkuje prowadzeniem mn. postępowania wbrew określonej w art. 98 ust. 3 Pt zasadzie uprzedniego ustalenia listy podmiotów zobowiązanych do udziału w Dopłacie 2011 i ustalenia jednolitego wskaźnika tego udziału, c. naruszenie art. 97 i art. 98 Pt, przez uwzględnienie przy ustalaniu kwoty udziału w Dopłacie 2011 przychodów, jakie V., M. i J. osiągali z usług telekomunikacyjnych niewchodzących w skład usługi powszechnej. W oparciu o tak sformułowane zarzuty Skarżąca wniosła o: 1) stwierdzenie nieważności skarżonej decyzji, w przypadku uwzględnienia zarzutu wskazanego w pkt 1 zarzutów, 2) uchylenie skarżonej decyzji w przypadku uwzględnienia pozostałych z postawionych zarzutów, 3) stwierdzenie nieważności, względnie uchylenie decyzji I instancji; 4) o zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Prezes UKE wniósł o jej oddalenie. Postanowieniem z 25 lutego 2021 r. WSA w Warszawie dopuścił E. P. sp. z o. o. z siedzibą w P. do udziału w sprawie sądowej, jako uczestnika postępowania. Następnie postanowieniem z 13 lipca 2021 r. Sąd zawiesił postępowanie, uznając że jego wynik zależy od rozstrzygnięcia w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1848/19, w której wyrokiem z 19 czerwca 2020 r. Sąd oddalił skargi na decyzję Prezesa UKE z [...] lipca 2019 r., ustalającą przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w Dopłacie 2011 oraz ustalono jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w tej dopłacie. Wyrokiem z 29 października 2024 r. II GSK 1065/21 Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) oddalił skargi kasacyjne od ww. wyroku WSA w Warszawie z 19 czerwca 2020 r. Postanowieniem z 6 listopada 2024 r. Sąd podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu. Istotnym aspektem przy dokonywaniu oceny prawidłowości skarżonej decyzji Prezesa UKE jest okoliczność, że jest ona elementem jednego z etapów procedury ustalającej dopłatę do kosztów świadczenia usługi powszechnej, uregulowanej w przepisach art. 96-99 Pt. Wskazaną procedurę rozpoczyna ustalenie przez Prezesa UKE kwoty tej dopłaty, w sposób określony w art. 96 Pt. W stanie sprawy Prezes UKE, działając na podstawie przywołanego powyżej, przepisu wydał ostateczną i prawomocną decyzję z [...] września 2013 r., którą przyznał [...] Dopłatę 2011 (vide wyrok WSA w Warszawie z 22 marca 2017 r. VI SA/Wa 1571/16). Następnie, w decyzji wskaźnikowej Prezes UKE z [...] lipca 2019 r. ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011 oraz jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w tej dopłacie, w wysokości 0,0334475100%. Za jednego z tych przedsiębiorców uznano skarżącą. Przy ustalaniu listy przedsiębiorców telekomunikacyjnych zobowiązanych do pokrycia Dopłaty 2011, Prezes UKE rozważył, czy przy jej tworzeniu należy wziąć pod uwagę połączenia, przejęcia, podziały i przekształcenia spółek będących przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi, jak również ewentualne zmiany nazw tych spółek. W związku z tym, Prezes UKE przeanalizował regulujące wyżej wspomnianą materię przepisy k.s.h., a w szczególności przepis art. 494 ksh i ustalając listę przedsiębiorców telekomunikacyjnych zobowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011, brał również pod uwagę fakt: 1. połączeń, podziałów, przejęć i przekształceń na podstawie k.s.h. spółek będących przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi, 2. zmiany nazwy, która nie ma wpływu na prawa i obowiązki podmiotu. W świetle art. 98 ust. 2 Pt, ustalenie powyższego wskaźnika procentowego wymagało zaś uwzględnienia wysokości zarówno Dopłaty 2011, jak i sumy przychodów wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011. W wyliczeniu tym zatem uwzględniono także przychód skarżącej. Sądowi z urzędu znana jest przy tym istotna okoliczność, że wskazana decyzja wskaźnikowa jest nie tylko ostateczna, ale i prawomocna z uwagi na oddalenie skarg na tę decyzję przez WSA w Warszawie wyrokiem z 19 czerwca 2020 r. (VI SA/Wa 1848/19), a następnie oddalenie skarg kasacyjnych od tegoż wyroku przez NSA (wyrok z 29 października 2024 r. II GSK 760/20). Z kolei trzeci etap analizowanego działania polega na ustaleniu przez Prezesa UKE, na podstawie art. 98 ust. 3 Pt, kwot udziału w pokryciu dopłaty dla poszczególnych przedsiębiorców telekomunikacyjnych wymienionych w decyzji, która została wydana w drugim etapie – na podstawie art. 98 ust. 1 i 2 Pt (w niniejszej sprawie – wskazanej wyżej decyzji z [...] lipca 2019 r.). W ocenie Sądu, opisane wyżej trzy etapy procedury dotyczącej przyznawania dopłaty i ustalania przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu tej dopłaty są ze sobą ściśle powiązane, bowiem rozstrzygnięcie z danego etapu ma bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie w kolejnym etapie. Wskazuje na to systematyka przepisów art. 98 ust. 1-3 Pt. Zastosowanie wymogów określonych tymi przepisami wymaga zachowania spójności ustaleń i rozstrzygnięć w poszczególnych sprawach dotyczących ustalenia udziału w dopłacie, to jest decyzji o dopłacie, decyzji wskaźnikowej i decyzjach ustalających kwoty udziału w pokryciu dopłaty przez poszczególnych przedsiębiorców telekomunikacyjnych. Zaskarżona przez Skarżąca w niniejszej sprawie decyzja Prezesa została wydana natomiast przez ten organ w już ramach trzeciego etapu opisanej procedury. Sąd doszedł więc do przekonania, że Prezes UKE, nie naruszył prawa, przyjmując na potrzeby wydania decyzji w niniejszej sprawie, okoliczności ustalone uprzednio w sposób wiążący, w postępowaniu zakończonym decyzją z [...] lipca 2019 r., w tym w zakresie ustalenia przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011, ustalenia jednolitego wskaźnika procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011 na poziomie 0,0334475100%, umorzenia w części postępowania administracyjnego ustalającego przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011, a także określenia wysokości przychodu Skarżącej (wraz z podmiotami w stosunku do których była ich następcą prawnym) z tytułu działalności telekomunikacyjnej w 2011 r. Prawidłowość powyższych ustaleń nie została skutecznie zakwestionowana w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w którym kontrolowano legalność decyzji z [...] lipca 2019 r. W wydanym w tamtym postępowaniu wyroku 29 października 2024 r. NSA wskazał, że "(...) wpis do Rejestru Przedsiębiorców Telekomunikacyjnych, będąc rezultatem działania organu administracji, podlegał ocenie w procesie stosowania prawa przez organ, jako jedna z przesłanek nałożenia obowiązku ponoszenia Dopłaty 2011, która zresztą w ocenie NSA została prawidłowo zinterpretowana". Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w pełni podzielić należy bowiem pogląd wyrażany w orzecznictwie NSA (vide wyroki z: 13 marca 2019 r. II GSK 5374/16; 29 listopada 2022 r. II GSK 735/19; 29 listopada 2022 r. II GSK 942/19; 26 października 2023 r. II GSK 760/20), że prawidłowa i zgodna z przepisem art. 97 Pt, jest weryfikacja przedsiębiorców telekomunikacyjnych w rozumieniu art. 98 ust. 1 i 2 Pt na podstawie wpisu do Rejestru Przedsiębiorców Telekomunikacyjnych, stanowiąc obiektywny i niedyskryminacyjny sposób ustalenia kręgu przedsiębiorców telekomunikacyjnych – przedsiębiorcy, którzy nie zostali wpisani do tego rejestru nie spełniają kryteriów z art. 98 ust. 1 i 2 i art. 97 Pt. Ponadto, Sąd w składzie orzekającym podziela też wyrażone w powołanym wyroku z 29 października 2024 r. stanowisko NSA, w myśl którego "ustawodawca zdefiniował przedsiębiorcę telekomunikacyjnego, jako przedsiębiorcę (lub inny podmiot uprawniony do wykonywania działalności gospodarczej na podstawie odrębnych przepisów), który wykonuje działalność gospodarczą polegającą na dostarczaniu sieci telekomunikacyjnych, świadczeniu usług towarzyszących lub świadczeniu usług telekomunikacyjnych (art. 2 pkt 27 Pt). Co istotne, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2, 4, 6 Pt, Prawo telekomunikacyjne określa prawa i obowiązki wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych, a ponadto warunki podejmowania i wykonywania działalności, polegającej na dostarczaniu sieci i udogodnień towarzyszących oraz świadczeniu usług telekomunikacyjnych, w tym sieci i usług służących rozpowszechnianiu lub rozprowadzaniu programów radiofonicznych i telewizyjnych, a nadto warunki świadczenia usługi powszechnej. Zakres pojęciowy wskazanych przepisów nie pozostawia wątpliwości, że za przedsiębiorcę telekomunikacyjnego uznać można jedynie taki podmiot, który spełnia wymagania określone w ustawie Prawo telekomunikacyjne. Znajduje to potwierdzenie w przepisie art. 10 ust. 1 Pt, który przesądza o tym, że działalność telekomunikacyjna jest działalnością gospodarczą regulowaną, przy czym przepis ten znajduje się w Rozdziale 2 tej ustawy - Wykonywanie gospodarczej działalności telekomunikacyjnej, co oznacza, że także z punktu widzenia reguł systemowych uprawniony jest wyżej wywiedziony wniosek". Sąd nie uwzględnił przy tym zarzutów skargi, koncentrujących się na bezzasadnym, zdaniem Spółki, rozszerzeniu przez Prezesa UKE zakresu związania przy rozstrzyganiu kwestii wysokości kwoty udziału Spółki w pokryciu Dopłaty 2011, nie tylko listą podmiotów zobowiązanych do dopłaty wskazanych w decyzji wskaźnikowej, ale także pozostałymi jej ustaleniami. Zdaniem Sądu, nie ma bowiem podstaw, aby w postępowaniu dotyczącym ustalenia kwoty udziału w pokryciu Dopłaty 2011, już dla konkretnego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego (w tym przypadku V.), ponownie analizować zagadnienie wysokości przychodu, jaki należało przyjąć dla wyliczenia tejże kwoty. Jak już wyżej zaznaczono, przychód ten został określony w decyzji z [...] lipca 2019 r., na potrzeby ustalenia jednolitego wskaźnika procentowego udziału wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011, w tym także w stosunku do Skarżącej i to zarówno z tytułu jej działalności prowadzonej w relewantnym okresie czasu, jak i podmiotów, wobec których była następcą prawnym, czyli M. i J.. Jak trafnie wskazał przy tym WSA w Warszawie w wyroku z 23 sierpnia 2019 r. VI SA/Wa 494/16, w przypadku przyjęcia innej wysokości przychodów z działalności telekomunikacyjnej, chociażby dla jednego z przedsiębiorców, niż określona w decyzji wskaźnikowej, doszłoby do naruszenia wymogów określonych w art. 98 ust. 2 Pt, ponieważ jednolity wskaźnik procentowy udziału wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu dopłaty określony w decyzji wskaźnikowej stałby się nieprawidłowy. W konsekwencji, wbrew zrzutom skargi, Prezes UKE na etapie niniejszego postępowania związany był nie tylko samym rozstrzygnięciem decyzji z [...] lipca 2019 r., co do listy podmiotów, ale także tymi ustaleniami, które warunkują to rozstrzygnięcie, co wynika z art. 98 ust. 1-3 Pt. Do takich ustaleń należy także określenie wysokości przychodów z działalności telekomunikacyjnej osiągniętych przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych w 2011 roku. Dlatego też, zasadnie Prezes UKE uznał, że nie zaistniała potrzeba ponownego ustalenia i rozpatrzenia wysokości przychodu z działalności telekomunikacyjnej za 2011 r. w stosunku do Skarżącej, a także M. i J.. W ocenie Sądu nie doszło również do naruszenia art. 98 Pt. Odnotować bowiem należy, że z uwagi na powiązanie niniejszej sprawy ze sprawą dotyczącą kontroli legalności decyzji z [...] lipca 2019 r., postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie zostało zawieszone do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie dotyczącej wspomnianej decyzji wskaźnikowej. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji nastąpiła, w sytuacji gdy ww. decyzja była już prawomocna. Dlatego zarzut ten jest niezasadny. Za niezasadny należy uznać zatem zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 97 i 98 Pt, przez uwzględnienie przy ustalaniu kwoty udziału w Dopłacie 2011 przychodów, jakie Skarżąca, M. i J. osiągnęły z usług telekomunikacyjnych niewchodzących w skład usługi powszechnej. Przepis art. 97 Pt jednoznacznie stanowi, że udział przedsiębiorcy telekomunikacyjnego w dopłacie uzależniony jest od jego przychodów z działalności telekomunikacyjnej, bez względu na jej rodzaj. Nie ma więc znaczenia, czy są one osiągane z tytułu usług telekomunikacyjnych wchodzących czy niewchodzących w skład usługi powszechnej. Na uwzględnienie nie zasługiwał także najdalej idący zarzut skargi, zmierzający do zakwestionowania statusu Skarżącej, jako strony postępowania, w rozumieniu art. 28 kpa, dotyczącego ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia w 2011 roku, ze względu na dokonany, na podstawie art. 529 § 1 pkt 4 ksh podział Skarżącej, jako spółki dzielonej. Sąd nie podziela bowiem stanowiska Spółki, że fakt ten miałby skutkować niedopuszczalnością obciążenia jej zobowiązaniem do pokrycia przez nią w wyliczonej proporcji dopłaty dla [...] za rok 2011. Z postanowień Planu podziału wynika, że podział spółki dzielonej nastąpił w trybie wskazanym w art. 529 § 1 pkt 4 ksh, tj. przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa (ZCP) w rozumieniu art. 551 kc, obejmującej wyodrębnioną pod względem organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym, działalność w zakresie świadczenia usług pomocniczych głównej działalności telekomunikacyjnej spółki dzielonej na spółkę przejmującą. Jak wskazuje Plan podziału, w ramach ZCP świadczone są jedynie dwie usługi pomocnicze (zadania): 1. Działalność w zakresie procedury utylizacji zwracanych przez abonentów do spółki dzielonej urządzeń i akcesoriów abonenckich, jak również innych urządzeń technicznych wykorzystywanych w podstawowej działalności Spółki, które ze względów technologicznych, bądź biznesowych utraciły swoją użyteczność w prowadzonej działalności; 2. Działalność w zakresie obsługi zobowiązań i wierzytelności związanych z dopłatą do kosztów świadczenia usług wchodzących w skład usługi powszechnej świadczonej przez T.S.A. (aktualnie O.S.A.) w latach 2006-2011 zgodnie z przepisami Działu III rozdziału 2 Pt. Szczegółowy opis majątku przenoszonego na spółkę przejmującą (aktywów i pasywów, w tym zezwoleń, koncesji lub ulg przysługujących dotychczas spółce dzielonej) zawiera Załącznik V do Planu podziału. W Załączniku V do Planu podziału w części D. Lista decyzji zezwoleń, koncesji, ulg, wierzytelności, długów i innych praw i obowiązków stanowiących majątek ZCP (wydzielanych ze spółki dzielonej do spółki przejmującej) wymieniono decyzje Prezesa UKE dotyczące dopłaty do kosztów świadczenia usług wchodzących w skład usługi powszechnej świadczonej przez T.S.A. w latach 2006-2011, w związku z którymi powstają zobowiązania spółki dzielonej z tytułu dopłaty. Uwzględniono także zobowiązania spółki dzielonej z tytułu dopłaty, przy czym zostały ujęte zarówno te, które na dzień uzgodnienia Planu podziału zostały określone w drodze decyzji Prezesa UKE ustalającej kwotę udziału spółki dzielonej w pokryciu dopłaty za dany rok, jak i wszelkie przyszłe (czyli zobowiązania, które dopiero powstaną). Zgodnie z art. 531 § 2 ksh na spółkę przejmującą lub spółkę nowo zawiązaną powstałą w związku z podziałem przechodzą z dniem podziału bądź z dniem wydzielenia w szczególności zezwolenia, koncesje oraz ulgi, pozostające w związku z przydzielonymi jej w planie podziału składnikami majątku spółki dzielonej, a które zostały przyznane spółce dzielonej, chyba że ustawa lub decyzja o udzieleniu zezwolenia, koncesji lub ulgi stanowi inaczej. Art. 531 § 2 ksh, przewiduje ograniczoną sukcesję administracyjnoprawną. W piśmiennictwie (por. A. Kidyba, komentarz aktualizowany do 301-366 Kodeksu spółek handlowych, LEX/el 2021 i powołana tam literatura i orzecznictwo) wskazuje się, że co do zasady, z uwagi na szczególny charakter aktów administracyjnoprawnych polegający na tym, że najistotniejszy jest element jednostronnego (władczego) określenia praw i obowiązków przez organy władzy publicznej skierowanego do indywidualnego adresata, istnieje zakaz pełnej sukcesji administracyjnej (tak w wyroku NSA z 25 stycznia 2017 r. II GSK 1502/15). Przyjmuje się jedynie możliwość istnienia wyjątków od tego zakazu, zawsze jednak wynikających z przepisu prawa. I niewą[...]liwie przepisem regulującym wyjątek od zakazu sukcesji administracyjnoprawnej jest art. 531 § 2 ksh. Artykuł 531 § 2 k.s.h. odnosi się zatem do sfery administracyjnoprawnej, proklamując – jako zasadę – częściową sukcesję uniwersalną również w tym zakresie (zob. m.in. uchwałę SN z 8.12.2016 r., III CZP 85/16, OSNC 2017/9, poz. 97, w której podkreślono, że przewidziana w art. 531 k.s.h. – a więc następująca ex lege – sukcesja obejmuje zatem w określonym zakresie także stosunki publicznoprawne). Z istoty tej sukcesji wynika, że na spółkę uczestniczącą w podziale (przejmującą, nowo zawiązaną) albo spółkę wydzieloną przechodzą tylko te prawa i obowiązki spółki dzielonej, stanowiące część jej majątku, które zostały wyraźnie określone (opisane) w planie podziału (art. 534 § 1 pkt 7 ksh) i jednoznacznie przyporządkowane (przypisane) w tym planie konkretnej spółce uczestniczącej w podziale albo spółce wydzielonej. Niewątpliwie ani przepisy Pt, ani żadna decyzja nie stanowią o wyjątku dla obowiązku dopłatowego wynikającego z przepisów Pt, dlatego w sprawie nie znajdzie zastosowania wyłączenie administracyjnej sukcesji uniwersalnej. Podnieść przy tym należy, że art. 531 § 2 k.s.h. stanowi "w szczególności" o konkretnych decyzjach administracyjnych (zezwoleniach, koncesjach, ulgach), niemniej literalnie wprost w jego treści wynika, że stanowi on o wszelkich prawach i obowiązkach o charakterze publicznoprawnym – o ile są w związku z przydzielonymi składnikami majątku. Z powołanego przepisu art. 531 § 2 ksh jednoznacznie wynika zatem, że prawa i obowiązki publicznoprawne przechodzą na spółkę przejmującą, jeżeli pozostają w związku z przydzielonymi jej w planie podziału składnikami majątku spółki dzielonej. Dodać należy, przy tym że doktryna prawnicza podnosi o analogicznym rozwiązaniu z art. 531 § 2 ksh w stosunku do przyjętego we wcześniej omawianym w uzasadnieniu niniejszego wyroku art. 494 § 2 ksh (por. np. M. Rodzynkiewicz, "Kodeks spółek handlowych. Komentarz, wyd. VII", uwagi do art. 531 ksh, Opublikowano: WKP 2018) Zgodnie z art. 97 Pt, obowiązek udziału w pokryciu dopłaty jest związany z prowadzeniem działalności telekomunikacyjnej. W Planie podziału, jak zasadnie zauważył Prezes UKE, jako przypisane spółce przejmującej, zostały natomiast ujęte wyłącznie składniki majątku spółki dzielonej – V. S.A., które związane są z prowadzeniem: - działalności w zakresie procedury utylizacji zwracanych przez abonentów do spółki dzielonej urządzeń i akcesoriów abonenckich, - działalności w zakresie obsługi zobowiązań i wierzytelności związanych z dopłatą, co stanowi, zgodnie z treścią Planu podziału, jedynie działalność pomocniczą do głównej działalności telekomunikacyjnej spółki dzielonej. Zgodnie z zapisami Planu podziału, spółce przejmującej – E. sp. z o.o. nie zostały przydzielone składniki majątku spółki dzielonej – V. S.A. do prowadzenia działalności telekomunikacyjnej. Zatem w wyniku podziału na spółkę przejmującą – E. sp. z o.o. nie przeszły składniki majątku spółki dzielonej V. S.A. pozostające w związku z obowiązkiem spółki udziału w pokryciu dopłaty i umożliwiające realizację tych obowiązków. Tym samym, zdaniem Sądu, Prezes UKE zasadnie stwierdził, że nie można uznać, że w wyniku podziału przez wydzielenie, na podstawie art. 531 § 2 ksh, na spółkę przejmującą (E. sp. z o.o.) przeszedł obowiązek spółki dzielonej (Vectra S.A.) udziału w pokryciu dopłaty, w tym Dopłaty 2011. Zatem Obowiązek udziału w Dopłacie 2011 nadal spoczywa na V. S.A. Nie zasługują także na uwzględnienie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa. Skarżąca nie podważyła bowiem istotnych w niniejszej sprawie ustaleń faktycznych organu, opierających się w głównej mierze na ustaleniach poczynionych w decyzji wskaźnikowej, które zostały uznane za prawidłowe przez WSA w wyroku z 20 czerwca 2020 r. VI SA/Wa 1848/19 oraz przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 29 października 2024 r. II GSK 1065/21. W ocenie Sądu, organ podjął wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes strony. W sposób wyczerpujący zebrał i rozpatrzył cały materiał dowodowy oraz dokonał prawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego. Organ dokładnie wyjaśnił przepisy prawa mające zastosowanie w sprawie oraz podstawy faktyczne podjętego rozstrzygnięcia, co znalazło swój wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji spełniającym wymogi określone w art. 107 § 3 kpa. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że w wydanych w niniejszej sprawie decyzjach administracyjnych Prezes UKE prawidłowo ustalił kwotę udziału Skarżącej w pokryciu Dopłaty 2011, mnożąc wysokość osiągniętego w 2011 r. przychodu Skarżącej z tytułu działalności telekomunikacyjnej (w tym także z tytułu następstwa prawnego wobec J. i M., obejmującego przychody tych podmiotów) przez jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2011, określony w decyzji z [...] lipca 2019 r. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.

Informacje o sprawie

Data wpływu
13 października 2020
Symbol z opisem
6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne
Telekomunikacja
Skarżony organ
Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Sędziowie
Andrzej Nogal Anna Fyda-Kawula. Dorota Dziedzic-Chojnacka /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny