VI SA/Wa 2141/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek Sędziowie Asesor WSA Paweł Gorajewski Sędzia WSA Urszula Wilk (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2023 r. sprawy ze skargi K. Ł. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia znaku towarowego oddala skargę

Spółka [...] z siedzibą w [...] (dalej też: Wnoszący Sprzeciw, Uczestnik) wniosła sprzeciw wobec zgłoszenia przez K. L. (dalej też: Zgłaszający, Skarżący) znaku towarowego słowno-graficznego CC CEFIRUTTI dokonanego 7 maja 2019 r. pod numerem [...] przeznaczonego do oznaczania towarów z kl. 18: skóry zwierzęce, imitacje skóry, aktówki, dyplomatki, etui na klucze, kufry bagażowe, kosmetyczki bez wyposażenia, teczki, teczki szkolne, parasole, plecaki, pasy skórzane inne niż odzież, portfele, portfele skórzane, portmonetki, torby sportowe, torby plażowe, torby na zakupy, torby podróżne, torby myśliwskie, torebki, torebki skórzane, walizki, wizytowniki na karty wizytowe. Jako podstawę prawną sprzeciwu wskazano art. 1321 ust. 1 pkt 3 oraz art. 1321 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 roku Prawo własności przemysłowej. Uczestnik wskazał: - wcześniejszy unijny znak towarowy CERRUTI 1881 (EUTM 003504412] CERRUTI 1881 zarejestrowany z pierwszeństwem od 31.10.2003 r. dla towarów z klas: 18 i 25 (w klasie 18: skóra i imitacje skóry, torebki, torebki wieczorowe, kopertówki wieczorowe, torby sportowe, torby podróżne, teczki, kosmetyczki/organizatory, portfele kieszonkowe, etui na karty kredytowe, portmonetki, teczki szkolne, kufry’ i torby podróżne: parasole, parasolki przeciwsłoneczne i laski: bicze, uprzęże i wyroby rymarskie, etui na klucze, torby plażowe, zestawy podróżne (wyroby skórzane); - wcześniejszy unijny znak towarowy CERRUTI (EUTM 000657486) zarejestrowany z pierwszeństwem od 9.10.1997 r. dla towarów z klas: 3,18 i 25 (w klasie 18: skóra i imitacje skóry, torebki, torebki wieczorowe, kopertówki wieczorowe, torby sportowe z wyjątkiem przystosowanych do użytku z niektórymi produktami, torby podróżne, aktówki, kosmetyczki / organizatory wykonane ze skóry lub jej imitacji, portfele, etui na karty kredytowe, portmonetki, teczki szkolne, kufry i walizki: parasole, parasolki przeciwsłoneczne, laski i smycze skórzane: bicze, uprzęże i wyroby rymarskie). Zakres sprzeciwu dotyczył wszystkich towarów wymienionych w wykazie towarów znaku towarowego słowno-graficznego CC CEFIRUTTI [...]). Decyzją z 11 lutego 2022 r. Urząd Patentowy RP, na podstawie art. 15221 w związku z art. 1321 ust. 1 pkt 3 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2021 r. poz. 324 - dalej: p.w.p.) oraz art. 98 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. z 2021 poz. 1805) w związku z art. 15 223 ust. 2 ustawy p.w.p. uznał sprzeciw za zasadny i przyznał [...] od Zgłaszającego K. L. kwotę 1000 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie. K. L. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z 30 grudnia 2022 r. Urząd Patentowy RP utrzymał zaskarżoną decyzję w całości i zasądził od Zgłaszającego na rzecz Wnoszącego Sprzeciw 200 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Urząd Patentowy RP uznał wskazany w podstawie sprzeciwu art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p. za wystarczający dla celów rozstrzygnięcia. Organ stwierdził, że relewantnym kręgiem odbiorców towarów wyszczególnionych w wykazie towarów przedmiotowego zgłoszenia, będzie ogół społeczeństwa. Wskazał, że towary w postaci skóry, imitacji skóry, wyrobów z tych materiałów, toreb, portfeli, walizek są nabywane przez ogół nabywców. Wśród tych nabywców mogą znajdować się zarówno odbiorcy profesjonalni, działający w branży wyrobów i akcesoriów skórzanych, jak i odbiorcy końcowi, nabywający produkty dla zaspokojenia własnych potrzeb. Poziom uwagi relewantnego kręgu odbiorców należy uznać za przeciętny. Wskazał, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem, w sytuacji gdy relewantny krąg odbiorców utworzony jest z dwóch kategorii odbiorców, a mianowicie specjalistów oraz ogółu odbiorców, gdzie każda z grup wykazuje inny poziom uwagi, to odbiorcy o niższym stopniu uwagi muszą być przyjęci jako grupa według której dokonuje się oceny prawdopodobieństwa wprowadzenia odbiorców w błąd. Urząd Patentowy RP stwierdził, że towary do oznaczenia, których przeznaczono porównywane oznaczenia są identyczne i podobne do asiebie w wysokim stopniu, wszystkie można zaliczyć do kategorii wyrobów skórzanych czy galanterii skórzanej. Za towary identyczne uznano: skóry zwierzęce, imitacje skóry, aktówki, dyplomatki, etui na klucze, kufry bagażowe, kosmetyczki bez wyposażenia, teczki, teczki szkolne, parasole, portfele, portfele skórzane, portmonetki, torby sportowe, torby plażowe, torby podróżne, torebki, torebki skórzane, walizki, - należy stwierdzić, że są one identyczne względem następujących towarów oznaczanych znakami wcześniejszymi: skóra i imitacje skóry, torebki torby sportowe, kosmetyczki/organizatory, portfele kieszonkowe, portmonetki, teczki szkolne, kufry i torby podróżne: parasole, etui na klucze, torby plażowe, (nr 003504412) oraz : skóra i imitacje skóry, torebki, torby sportowe z wyjątkiem przystosowanych do użytku z niektórymi produktami, aktówki, kosmetyczki / organizatory wykonane ze skóry lub jej imitacji, portfele, portmonetki, teczki szkolne, kufry i walizki (nr 000657486). W przypadku następujących towarów zgłoszonego znaku: plecaki, pasy skórzane inne niż odzież, torby na zakupy, torby myśliwskie, wizytowniki na karty wizytowe, organ uznał je za podobne w wysokim stopniu do towarów sygnowanych znakami wcześniejszymi, w szczególności do takich towarów jak: torebki, torebki wieczorowe, kopertówki wieczorowe, torby sportowe, torby podróżne, teczki, kosmetyczki/organizatory, portfele kieszonkowe, etui na karty kredytowe, portmonetki, teczki szkolne, kufry i torby podróżne. Organ wywodził, że wszystkie wskazane produkty są towarami o podobnym przeznaczeniu, używane do przenoszenia, transportu przedmiotów i ich przechowywania. Z reguły produkty te wykonane są z podobnych materiałów: skóry bądź imitacji skóry. Ponadto wszelkiego rodzaju torby, walizki, portfele, portmonetki, wizytowniki nabywane są w tych samych punktach sprzedaży - w sklepach oferujących produkty tego typu, bądź można je odnaleźć w tych samych działach sklepów wielobranżowych. Urząd Patentowy stwierdził zatem, że spełniona została przesłanka art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p. dotycząca stwierdzenia identyczności lub wysokiego stopnia podobieństwa towarów do oznaczania, których służą porównywane znaki towarowe. Zaznaczył też, że podobieństwo towarów nie było kwestionowane przez Zgłaszającego. Oceniając podobieństwo oznaczeń organ wskazał, że ocenie podlega wyłącznie forma przedstawieniowa znaku zgłoszonego, nie zaś formy używanej w obrocie przez Zgłaszającego. Urząd Patentowy RP uznał, że wobec braku konkretnego znaczenia znaku CC CEFIRUTTI oraz znaków przeciwstawionych CERRUTI i CERRUTI 1881 należy uznać, iż nie ma możliwości porównania tych znaków w warstwie koncepcyjnej. Jak stwierdził bowiem Sąd UE, jeżeli żaden znak nie ma znaczenia ich porównanie znaczeniowe nie jest możliwe. Organ wywodził, że znak zgłoszony przedstawia napis CEFIRUTTI, powyżej którego znajduje się element graficzny w postaci dwóch liter "C" splecionych ze sobą. Wszystkie elementy wykonane są w kolorze czarnym. Napis CEFIRUTTI wykonany jest prostym krojem pisma, wielkimi literami. Elementem dominującym pod względem wizualnym jest w ocenie Urzędu napis CEFIRUTTI. Znajduje się on w centralnej części oznaczenia i zajmuje proporcjonalnie jego największą część. Jednocześnie zauważył jednak, że element graficzny w postaci splecionych liter C także pozostaje elementem dobrze widocznym, stąd nie można mówić o zupełnej dominacji napisu CEFIRUTTI. Przeciwstawiony znak CERRUTI 1881 przedstawia napis CERRUTI 1881 wykonany w czarnym kolorze. Napis wykonany jest prostym krojem pisma, wielkimi literami. Powyżej napisu znajduje się element graficzny przedstawiający literę C z wpisanym w jej wnętrze elementem przypominającym odwrócone do siebie litery R. Element ten także wykonany jest w kolorze czarnym, z wyjątkiem granatowej linii łączącej elementy przypominające litery R. Kolor ten jednak nie pozostaje dobrze widoczny i zanika w całościowym odbiorze. W ocenie Urzędu od strony wizualnej zarówno napis CERRUTI 1881 , jak i element graficzny usytuowany powyżej mają znaczenie równorzędne i przyczyniają się do całościowego wrażenia wizualnego wywoływanego przez znak towarowy. Porównując znak zgłoszony CC CEFIRUTTI do znaku CERRUTI 1881 organ stwierdził, że oznaczenia te wykazują podobieństwo pod względem wizualnym. Obydwa znaki wykonane są w kolorze czarnym, nieznaczny element w kolorze granatowym w znaku wcześniejszym pozostaje niemal niewidoczny. Jednocześnie zaś analizowane oznaczenia posiadają bardzo podobną kompozycję, a mianowicie nad zbliżonymi pod względem wizualnym napisami: CEFIRUTTI / CERRUTI 1881 w centralnej części tych napisów znajduje się element graficzny, który w obydwu znakach posiada przybliżony kształt, bazujący na niedokończonym okręgu / literze C. Oczywiście element graficzny nad napisem w obydwu znakach wykazuje różnice, niemniej jednak przybliżony podobny kształt, kolorystyka i umiejscowienie w kompozycji na tym samym miejscu, wprowadza wrażenie podobieństwa wizualnego oznaczeń. Ponadto podobieństwo wizualne powstaje również pomiędzy napisami CEFIRUTTI oraz CERRUTI. Napisy wykonane są bardzo podobną, prostą, czarną czcionką, wielkimi literami. Jednocześnie w napisach tych powtarzają się te same litery C E R U T I, ukształtowane w bardzo podobny sposób. W obu przypadkach w elementach graficznych oznaczeń użyta jest litera "C" oraz splecenie dwóch liter tworzące monogram. Te zbieżności decydują o tym, że znaki mogą być odbierane jako podobne pod względem wyglądu. Drobne różnice w kroju pisma, na które zwracał uwagę Zgłaszający, czy też w proporcjach elementów graficznych, mogą zostać pominięte przez potencjalnych nabywców, którzy przy wyborze produktów kierują się ogólnym wrażeniem wywoływanym przez znak, nie dokonując drobiazgowych analiz poszczególnych elementów tworzących znak. Tym samym analizowane znaki są w ocenie Urzędu podobne pod względem wizualnym w stopniu wysokim. Porównując warstwę fonetyczną analizowanych znaków organ zauważył, że znak zgłoszony składa się z ośmiu sylab: CE-CE CE-FI-RUT-TI. Jednocześnie, prawdopodobne jest, że relewantny krąg odbiorców może nie odczytać liter "CC" ze względu na to, że zapisane są w sposób ograniczający ich czytelność. Litery te przedstawione są w postaci odbiegającej od zwykłego zapisu litery C, gdyż litera ta w znaku tworzy niemal kompletny okrąg, brak jest zatem odległej przerwy między zakończeniami tej litery. Jednocześnie litery "CC" w znaku splecione są ze sobą, co dodatkowo może sprzyjać odbieraniu tego elementu znaku towarowego jako części ozdobnej, ornamentalnej, a nie przedstawiającej określone litery z alfabetu. Stąd należy przyjąć, że dla znacznej części nabywców odbiór fonetyczny analizowanego znaku będzie sprowadzał się do czterech sylab tworzących słowo CEFIRUTTI. Zgodnie z zasadami akcentowania dla języka polskiego akcent będzie przypadał na przedostatnią sylabę czyli -RUT-. Urząd nie zgodził się, że odbiorcy będą odnosić przy werbalizacji znaku do języka włoskiego. W zwykłych warunkach obrotu odbiorcy nie dokonują analizy lingwistycznej znaków towarowych, naturalnym jest odczytywanie go wg reguł ojczystego języka. Organ wskazał, że przeciwstawione oznaczenie CERRUTI 1881 (EUTM 003504412) zbudowany jest ze słowa złożonego z trzech sylab o wymowie zbliżonej do CER-RU-TI oraz z liczebnika o brzmieniu TY-SIĄC O-SIEM-SET O-SIEM-DZIE-SIĄT JE-DEN. Zestawiając brzmienie tego znaku z brzmieniem znaku zgłoszonego. Analizowane słowa mają bardzo podobną pierwszą sylabę CE- /CER-, bardzo podobną sylabę na którą przypada akcent -RUT-/-RU-, oraz taką samą ostatnią sylabę -TI. Całościowy odbiór brzmienia porównywanych słów jest zatem bardzo podobny, gdyż mają one takie same początki oraz takie same części końcowe. Wtrącenie w znaku zgłoszonym, w jego części środkowej sylaby -FI- nie zmienia w sposób znaczący odbioru fonetycznego tych słów, przy jednoczesnym współistnieniu takich samych początków i zakończeń słów. W ocenie organu także podwojenie różnych liter (w znaku zgłoszonym litery T zaś w znaku wcześniejszym litery R) nie zmienia znacząco wymowy tych oznaczeń. Występowanie w znaku wcześniejszym CERRUTI 1881 liczebnika 1881 stanowi różnicę porównywanych oznaczeń, nie eliminuje jednak w ocenie organu podobieństwa wynikającego z brzmienia słów CERRUTI i CEFIRUTTI. Liczebnik ten znajduje się na końcu znaku wcześniejszego, stąd uwaga odbiorców w większym stopniu będzie skupiona na elemencie początkowym CERRUTI, wykazującym podobieństwo do znaku zgłoszonego. Element graficzny znajdujący się w znaku wcześniejszym z dużym prawdopodobieństwem nie będzie werbalizowany. Już w samym zgłoszeniu przeciwstawionego znaku towarowego unijnego CERRUTI 1881 nie określono, by element ten reprezentował określony element słowny. Wprawdzie Zgłaszający wskazał, że element ten przedstawia literę C oraz wpisane w nią odwrócone do siebie "tyłem" litery R, jednak w ocenie Urzędu zastosowany zapis jest nieoczywisty, nie dający podstaw do jednoznacznego odczytu, stąd zachodzi duże prawdopodobieństwo, że odbiorcy nie będą wymawiać tego elementu, lecz odbierać go jako element ozdobny, ornamentalny. W ocenie organu, przeprowadzone porównanie znaków wskazuje zatem na podobieństwo w warstwie fonetycznej i wizualnej oraz neutralność w warstwie znaczeniowej. Ogólne wrażenie jakie wywołują analizowane oznaczenia jest bardzo podobne. Elementem najbardziej odróżniającym w analizowanych znakach jest słowo CERRUTI - w znaku wcześniejszym oraz wyraz CEFIRUTTI w znaku zgłoszonym. Elementy te są do siebie bardzo podobne pod względem fonetycznym, przede wszystkim za sprawą takich samych początków i zakończeń tych słów. Dodana cząstka FI w środku wyrazu CEFIRUTTI nie zmienia w sposób znaczący brzmienia tych słów i nie ma również decydującego wpływu na odbiór graficzny oznaczeń. Jednocześnie analizowane znaki wywołują podobne wrażenie wizualne. Bazują bowiem na napisach wykonanych w podobnym stylu - przy użyciu prostego kroju pisma w kolorze czarnym. Jednocześnie zaś znak zgłoszony CC CEFIRUTTI wykazuje podobieństwo kompozycyjne do znaku wcześniejszego CERRUTI 1881, gdyż napisy i elementy graficzne oznaczeń zostały umiejscowione w podobny sposób, zachowując podobne proporcje oraz podobne ukształtowanie elementów graficznych. Całościowe wrażenie wywołane przez porównanie znaków przesądza o wysokim stopniu podobieństwa. Tym samym, Urząd Patentowy RP przyjął, że przesłanka, określona w art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p., dotycząca podobieństwa znaków towarowych została spełniona. Oceniając przeciwstawione oznaczenie EUTM 000657486, organ wskazał, że składa się ono z napisu CERRUTI wykonanego prostym krojem pisma w kolorze czarnym, wielkimi literami. Jako że znak ten składa się wyłącznie z jednego elementu, nie można mówić o ewentualnym elemencie dominującym, gdyż oznaczenie to jest jednorodne. Zdaniem organu, porównując znak zgłoszony CC CEFIRUTTI do znaku CERRUTI także należy stwierdzić, że oznaczenia te wykazują podobieństwo wizualne. Elementem dominującym znaku zgłoszonego jest napis CEFIRUTTI, który to element wygląda podobnie do napisu CERRUTI, stanowiącego znak przeciwstawiony. Obydwa napisy zostały wykonane prostym krojem pisma w kolorze czarnym, wielkimi literami. Jednocześnie słowa te powtarzają takie same litery CERUTI. Wprawdzie zastosowany krój pisma nie jest identyczny, w szczególności za sprawą pogrubienia liter w napisie CERRUTI, niemniej jednak nie można od odbiorców oczekiwać szczegółowej analizy kroju pisma porównywanych znaków. Przy dokonywaniu wyboru towaru będą się oni bowiem kierować ogólnym wrażeniem, jakie wywołuje na nich dany znak, bez prowadzenia szczegółowej analizy poszczególnych elementów tworzących dane oznaczenie. Podobieństwo napisów decyduje o podobieństwie wizualnym porównywanych znaków. Znak zgłoszony posiada wprawdzie dodatkowo element graficzny w postaci splecionych liter C, jednak element ten, pomimo że dobrze widoczny nie dominuje nad napisem CEFIRUTTI, stąd nie niweluje podobieństwa wynikającego z podobieństwa samych napisów. Tym samym podobieństwo wizualne oznaczeń organ ocenił jako średnie. Porównując znaki w warstwie fonetycznej Urząd Patentowy RP uznał, że znak przeciwstawiony CERRUTI (EUTM 000657486) zbudowany jest z trzech sylab o brzmieniu zbliżonym do: CER- RU-TI, przy czym akcent będzie przypadał na przedostatnią sylabę -RU-. W ocenie organu, porównanie brzmienia wyszczególnionych powyżej dwóch znaków towarowych prowadzi do wniosku, że są one podobne pod względem fonetycznym w średnim stopniu. Analizowane oznaczenia mają bardzo podobną pierwszą sylabę CE-/CER-, bardzo podobną sylabę na którą przypada akcent -RUT-/-RU-, oraz taką samą ostatnią sylabę -TI. Całościowy odbiór brzmienia porównywanych słów jest zatem bardzo podobny, gdyż mają one takie same początki oraz takie same części końcowe. Wtrącenie w znaku zgłoszonym, w jego części środkowej sylaby -FI- nie zmienia w sposób znaczący odbioru fonetycznego tych słów, przy jednoczesnym współistnieniu takich samych początków i zakończeń słów. W ocenie organu także podwojenie różnych liter (w znaku zgłoszonym litery T zaś w znaku wcześniejszym litery R) nie zmienia znacząco wymowy tych oznaczeń. Organ przypomniał, że analiza brzmienia poszczególnych sylab tworzących porównywane słowa nie jest równoznaczna ze sposobem wymowy tych wyrazów podczas dokonywania zakupów. Zdaniem Urzędu relewantny krąg odbiorców wymawiając wyrazy tworzące porównywane oznaczenia nie będzie w sposób wyrazisty wymawiać cząstek "tt" czy "rr", lecz wymowa ta w sposób naturalny będzie raczej płynna, bez wyraźnego sylabizowania. Tym samym różnice w brzmieniu tych słów wymawianych w sposób naturalny będą mniej słyszalne. W oceni organu, przeprowadzone porównanie znaków wskazuje zatem na podobieństwo w warstwie fonetycznej i wizualnej oraz neutralność w warstwie znaczeniowej. Ogólne wrażenie jakie wywołują analizowane oznaczenia jest bardzo podobne. Elementem najbardziej odróżniającym w analizowanych znakach jest słowo CERRUTI - w znaku wcześniejszych oraz wyraz CEFIRUTTI w znaku zgłoszonym. Elementy te są do siebie bardzo podobne pod względem brzmienia, przede wszystkim za sprawą takich samych początków i zakończeń tych słów. Dodana cząstka FI w środku wyrazu CEFIRUTTI nie zmienia w sposób znaczący brzmienia tych słów i nie ma również decydującego wpływu na odbiór graficzny oznaczeń. Jednocześnie analizowane znaki wywołują podobne wrażenie wizualne. Organ stwierdził podobieństwo w wysokim stopniu pomiędzy porównywanymi oznaczeniami Tym samym Urząd Patentowy RP przyjął, że przesłanka, określona w art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p., dotycząca podobieństwa znaków towarowych została spełniona. Powołując się na poglądy doktryny organ wskazał, że badając podobieństwo oznaczeń, należy uwzględnić ogólne wrażenie, jakie porównywane oznaczenia wywierają na odbiorcy, dla którego tak naprawdę decydujące znaczenie mają zbieżne elementy porównywanych oznaczeń. Należy bowiem pamiętać, że odbiorca kieruje się przy wyborze towaru, a także i usługi jedynie pewnymi przewodnimi elementami oznaczeń, z pominięciem drobnych rozbieżności. Kupujący na ogół, nie ma możliwości porównania obydwu znaków w tym samym czasie, zachowuje w pamięci jedynie ogólny zarys oznaczenia, którego poszukuje. Organ podniósł, że w sprawie mamy do czynienia z podobnymi oznaczeniami, przeznaczonymi do oznaczania identycznych i podobnych towarów. Mając na uwadze powyższe stwierdził, że porównywane oznaczenia postrzegane jako całość wykazują tak wiele cech wspólnych na tle płaszczyzn - fonetycznej i wizualnej, że istniejące różnice pomiędzy nimi są niewystarczające dla odróżnienia ich w zwykłych warunkach obrotu. Urząd uznał, że porównywane znaki oceniane jako całość są w takim stopniu podobne, że istnieje niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, co do pochodzenia wskazanego zakresu towarów. Potencjalny odbiorca może na podstawie bardzo podobnego elementu CEFIRUTTI / CERRUTI skojarzyć ze sobą porównywane oznaczenia, błędnie sądząc, iż towary nimi oznaczane pochodzą od tego samego przedsiębiorcy. Jednocześnie podobieństwo oznaczeń podniesione jest poprzez ich zobrazowanie graficzne, bazujące na bardzo podobnych rozwiązaniach (prosty czarny napis i element o zbliżonym kształcie nad napisem). Ryzyko to wzmaga fakt, że towary jakie oznaczane są porównywanymi znakami towarowymi są w przeważającej mierze identyczne, a częściowo podobne w wysokim stopniu. Dostępne są zatem w punktach sprzedaży tego samego typu: w sklepach z galanterią skórzaną, z torbami, portfelami, bądź w tych samych działach sklepów wielobranżowych. Fakt ten dodatkowo wzmaga ryzyko pomyłek wśród odbiorców. Ryzyko wprowadzenia odbiorcy w błąd co do źródła z jakiego pochodzą towary, organ ocenił jako wysokie. Wywodził, że w przypadku ogółu odbiorców o przeciętnym stopniu uwagi, ryzyko błędu nie może być wyeliminowane w przypadku oznaczeń o tak wysokim stopniu podobieństwa i przeznaczonych do oznaczania towarów identycznych lub wysoce podobnych. Mając powyższe na uwadze, oraz fakt, że oceny podobieństwa znaków towarowych dokonuje się z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy, w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego, jak również, że do stwierdzenia podobieństwa znaków towarowych nie jest konieczne rzeczywiste pomylenie znaków, lecz wystarczy tylko, że istnieje taka możliwość, organ stwierdził, że równoległe istnienie na rynku porównywanych znaków towarowych mogłoby budzić niepotrzebne wątpliwości wśród potencjalnych odbiorców, oraz skutkować konfliktem interesu obydwu firm. W świetle dokonanej analizy podobieństwa przeciwstawionych znaków towarowych oraz usług nimi sygnowanych, nie sposób przyjąć, że przy wyborze identycznych bądź podobnych usług i ocenie przeciwstawionych znaków towarowych poziom tej uwagi jest wystarczający, aby wykluczyć ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Wobec powyższego Urząd Patentowy RP stwierdził, że są spełnione kumulatywnie wszystkie przesłanki, wynikające z art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p. wskazanego jako podstawa prawna sprzeciwu. W odpowiedzi na zarzut Zgłaszającego wskazujący, że mamy do czynienia z innymi kręgami odbiorców z uwagi na zróżnicowanie cen towarów sygnowanych znakiem zgłoszonym i oznaczeniami przeciwstawionymi Urząd wskazał, że stosując metodę abstrakcyjną, oceny ryzyka wprowadzenia w błąd należy pomijać zewnętrzne okoliczności sprzedażowe, obejmujące elementy takie jak różnice w cenach stosowanych przez strony sporu mające na celu wyeliminowanie niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd. Odnosząc się do argumentów Zgłaszającego, który wskazywał na swoje prawo ochronne do znaku CC CEFIRUTTI ([...]) oraz na współistnienie tego znaku i znaków wnoszącego sprzeciw, organ wyjaśnił, że dokonuje oceny niebezpieczeństwa wprowadzenia w błąd na potrzeby stosowania przeszkody względnej (art. 13 21 ust. 1 pkt 3 p.w.p.) w sposób abstrakcyjny - musi brać pod uwagę wszelkie okoliczności, w których zgłoszony znak mógłby być używany w razie jego rejestracji. Zatem współistnienie, na które powołuje się Zgłaszający nie eliminuje ryzyka wprowadzenia w błąd w przedmiotowej sprawie. Skargę na tę decyzję wniósł K. L. zaskarżając ja w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenia art. 1321 ust. 1 pkt 3 p.w.p. poprzez uznanie za zasadny sprzeciwu na zgłoszony znak towarowy CC CEFIRUTTI. Skarżący wnosiło o przyznanie mu kosztów od Urzędu Patentowego RP. W uzasadnieniu skargi wskazał, że nie zgłasza, żadnych zastrzeżeń odnośnie do kwalifikacji towarów, dla których oznaczania przeznaczony został Znak CEFIRUTTI, jako podobnych lub identycznych w stosunku do tych, które znajdują się w wykazie towarów Znaków CERRUTI. Kwestionował natomiast podobieństwo przeciwstawionych oznaczeń w warstwie wizualnej i fonetycznej, podkreślał różnice elementów graficznych znaków, odmienną ilość liter, różne umiejscowienie liter powtarzających się, determinujący wpływ początku oznaczeń. Wskazywał, że w warstwie fonetycznej duże znaczenie będzie miała sekwencja cyfr umieszczona w jednym z przeciwstawionych znaków. Skarżący wywodził, że organ niepoprawnie stwierdził, że odbiorcami towarów oznaczanych spornymi znakami są w obu przypadkach te same podmioty. Podnosił, że towary oferowane przez Zgłaszającego są powszechnie dostępne w polskich sklepach z galanterią skórzaną, jak i na portalach sprzedażowych typu Allegro. Zatem właściwa grupa odbiorców, do której kierowane są towary Zgłaszającego, to polscy klienci. Z kolei Wnoszący Sprzeciw, poprzez unijną rejestrację znaku, swoją grupę właściwych odbiorców dorozumianie określił jako podmioty działające na terenie Unii Europejskiej. Co ważne, Wnoszący Sprzeciw nie wykazał, aby relewantny krąg odbiorców obejmował w szczególności polskich klientów. Skarżący podnosił też, że kryterium determinującym określenie właściwej grupy odbiorców jest cena oferowanych towarów. Towary Zgłaszającego są oferowane w cenie, której wysokość jest znacznie niższa niż cena towarów oferowanych przez Wnoszącego Sprzeciw. Ponadto, zdaniem Skarżącego, Urząd Patentowy RP całkowicie zbagatelizował fakt posiadania przez Zgłaszającego w swoim portfolio niemal identycznych znaków towarowych, co znaczenie będące przedmiotem sporu, które zgodnie współistnieją na rynku ze znakami Wnoszącego Sprzeciw. Skarżący wywodził, że Wnoszącemu Sprzeciw upłynął już termin do złożenia wniosku o unieważnienie znaków Zgłaszającego zatem z oczywiście nieuczciwych pobudek podjął się próby uniemożliwienia Zgłaszającemu rejestracji kolejnego oznaczenia, które jest niemal identyczne co pozostałe znaki towarowe będące w portfolio Wnioskodawcy. Skarżący wskazywał, że wobec braku podobieństwa oznaczeń nie istnieje też ryzyko wprowadzenia w błąd właściwego kręgu odbiorców. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 2492) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz 259; dalej: p.p.s.a.). Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (1a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (1b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (1c), a także wówczas, gdy stwierdza nieważność decyzji (postanowienia) z przyczyn określanych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach bądź z tych przyczyn stwierdza wydanie decyzji (postanowienia) z naruszeniem prawa. Podkreślenia wymaga również, iż stosownie do powołanych wyżej przepisów Sąd nie bada zaskarżonej decyzji pod względem jej celowości czy słuszności. Rozpoznając skargę wg powyższych kryteriów Sąd uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób uzasadniający uwzględnienie skargi. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w tej sprawie była decyzja Urzędu Patentowego RP utrzymująca w mocy decyzję uznającą za zasadny sprzeciw Uczestnika wobec zgłoszenia przez Skarżącego znaku towarowego słowno-graficznego CC CEFIRUTTI pod numerem [...]. Zgodnie z art. 15217 ust. 1 i ust. 3 p.w.p. w terminie 3 miesięcy od daty ogłoszenia o zgłoszeniu znaku towarowego uprawniony do wcześniejszego znaku towarowego może wnieść sprzeciw wobec zgłoszenia znaku towarowego z przyczyn, o których mowa m.in. w art. 132¹ ust. 1-3 p.w.p., przy czym w sprzeciwie musi być wskazana w szczególności podstawa faktyczna i prawna wraz z uzasadnieniem i zakres sprzeciwu. Stronami postępowania w sprawie sprzeciwu są zgłaszający i wnoszący sprzeciw (art. 15218 ust. 1 p.w.p.), a Urząd Patentowy rozpatruje sprzeciw w jego granicach i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnoszącego sprzeciw (art. 15220 p.w.p.). Z kolei z art. 15221 p.w.p. wynika, że po rozpatrzeniu sprzeciwu, Urząd Patentowy wydaje decyzję o oddaleniu sprzeciwu lub uznaniu go za zasadny w całości lub części. W tej sprawie sprzeciw Uczestnika został złożony w ustawowym terminie i zawierał elementy niezbędne do jego rozpatrzenia, w tym wskazanie zakresu sprzeciwu i podstawy prawnej. Zakres sprzeciwu dotyczył wszystkich towarów wymienionych w wykazie zgłoszonego oznaczenia. Zgłaszający wniósł o oddalenie sprzeciwu. Zakres ustaleń faktycznych determinowała zatem podstawa prawna wskazana w sprzeciwie Uczestnika, to jest art. 132¹ ust. 1 pkt 3 w związku z art. 132¹ ust. 3 p.w.p. Pierwszy z tych przepisów stanowi, że po rozpatrzeniu sprzeciwu, o którym mowa w art. 152 6a ust. 1 lub art. 152 17 ust. 1, uznanego za zasadny nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym. Natomiast z art. 132¹ ust. 3 p.w.p. wynika, że przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio, w przypadku, gdy wcześniejszy znak towarowy został zgłoszony lub zarejestrowany w trybie określonym w art. 4, czyli na podstawie umowy międzynarodowej lub prawa unijnego. Zdaniem Sądu, Urząd Patentowy RP prawidłowo przyjął, że art. 132¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p. ma zastosowanie w danym stanie faktycznym wówczas, gdy kumulatywnie spełnione zostaną trzy następujące przesłanki: po pierwsze podobieństwa lub identyczności towarów lub usług do oznaczania których przeznaczone są porównywane znaki towarowe, po drugie – podobieństwa lub identyczności oznaczeń, oraz po trzecie – istnienia ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia oznaczanych towarów lub usług. Prawidłowo zatem organ rozpoczął badanie od porównania towarów do oznaczenia, których zostały przeznaczone przeciwstawione znaki towarowe. Urząd Patentowy RP uznał, że towary w klasie 18 do oznaczenia, których przeznaczono porównywane oznaczenia są identyczne lub podobne do siebie w wysokim stopniu, ocena ta znajduje swoje uzasadnienie w przedstawionych przez organ kryteriach oceny, które Sąd podziela, została należycie uzasadniona, nie wykracza poza ramy oceny swobodnej i nie jest elementem spornym. Zdaniem Sądu, organ prawidłowo również ustalił, że relewantnym kręgiem odbiorców towarów do oznaczania, których zostały przeznaczane przeciwstawione znaki będzie ogół społeczeństwa. Towary te generalnie określić można jako wyroby skórzane lub z imitacji skóry, różnego rodzaju wyroby galanteryjne, których nabywcami mogą być zarówno odbiorcy profesjonalni, jak i zwykli odbiorcy nabywający produkty dla zaspokojenia własnych potrzeb. Zatem, poziom uwagi relewantnego kręgu odbiorców prawidłowo określony został jako przeciętny, adekwatny dla zwykłych odbiorców. Ustalenie podobieństwa towarów pozwoliło organowi przejść do badania podobieństwa przeciwstawionych oznaczeń. Zgodnie z ustaloną praktyką oraz orzecznictwem ocena porównawcza znaków powinna być dokonana na różnych płaszczyznach postrzegania - wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej - mając na uwadze to, że decydujące znaczenie dla oceny podobieństwa przeciwstawionych znaków ma kryterium ogólnego wrażenia, jakie znaki te wywierają na przeciętnym odbiorcy. Klienci z reguły postrzegają i zachowują w pamięci jedynie ogólny zarys poszukiwanego oznaczenia, kierując się przy wyborze głównie jego dominującymi elementami. Oznaczenia powinny być zatem oceniane jako całość. Postępowanie organu mające na celu zbadanie kolizyjnych znaków towarowych powinno być przeprowadzone w oparciu o te przesłanki. Standardy takiego postępowania zostały zdefiniowane w orzecznictwie krajowym i wspólnotowym. W wielu orzeczeniach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej (EUIPO) wyrażał pogląd, że w postępowaniu zgłoszeniowym należy zbadać całościowo przeciwstawione oznaczenia tzn. przeprowadzić syntetyczną ocenę ogólnego wrażenia jakie wywołują porównywane znaki towarowe na potencjalnym odbiorcy towarów opatrzonych tymi znakami. Należy więc brać pod uwagę wszystkie elementy składające się na te oznaczenia (por. wyrok ETS C- 120/04 ws. Medion, wyrok ETS C-251/95 ws. Sabel BV v Puma AG). Chodzi tutaj o podobieństwo w sensie wizualnym, fonetycznym i koncepcyjnym z uwzględnieniem elementów odróżniających i dominujących (por. decyzja OHIM z dnia 31 października 2008 r. Nr B 1 1 160 912 ws. Royal). Stwierdzenie podobieństwa znaków, niezależnie od tego na jakiej płaszczyźnie podobieństwa wystąpi, przy niewątpliwym podobieństwie towarów, oznacza ryzyko konfuzji i niedopuszczalność udzielenia prawa ochronnego na znak później zgłoszony. Ponadto, w orzecznictwie unijnym podkreśla się, że całościowa ocena podobieństwa znaków, dokonywana na płaszczyźnie wizualnej, fonetycznej oraz konceptualnej, winna uwzględniać ogół czynników istotnych w danej sprawie, w tym w szczególności stopień uwagi przeciętnego konsumenta, który winien być postrzegany jako osoba należycie poinformowana, uważna i rozsądna. Całościowa ocena podobieństwa pomiędzy znakami towarowymi winna uwzględniać istnienie podobnych i dystynktywnych elementów spornych oznaczeń oraz to, w jakim stopniu elementy te przykuwają uwagę przeciętnego odbiorcy (por. wyrok Trybunału Sprawiedliwości z 22 czerwca 1999 r. w sprawie Lloyd Schufabrik Meyer & Co. GmbH i Klijsen Handel BV, sygn. C-342/97, § 25-27). Z orzecznictwa tego wynika również, że co do zasady przy dokonywaniu oceny dominującego charakteru jednego lub kilku składników złożonego znaku towarowego należy w szczególności wziąć pod uwagę istotne cechy każdego ze składników tego znaku w porównaniu z istotnymi cechami innych składników. Ponadto pomocniczo można również uwzględnić wzajemną pozycję różnych elementów składowych znaku w całościowym układzie znaku złożonego (por. wyrok Sądu Pierwszej Instancji z 22 marca 2007 r. w sprawie Saint-Gobain Pam SA przeciwko OHIM, sygn. akt T-364/05, § 97 i cytowane tam orzecznictwo). Zaznaczyć przy tym należy, że dokonywanie analizy podobieństwa znaków towarowych przeznaczonych dla towarów identycznych lub bardzo podobnych powinno przebiegać przy użyciu ostrzejszych kryteriów oceny, tj. pozwalających wykryć bardziej subtelne przejawy podobieństwa. Wymaga tego bowiem stosunkowo wysokie ryzyko wprowadzenia odbiorcy w błąd, prowadzące do przyjęcia, że towary pochodzą od tego samego producenta (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 października 2014 r. sygn. II GSK 1317/13; to i kolejne powoływane orzeczenia dostępne na stronie internetowej w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaskarżona decyzja zawiera analizę podobieństwa przeciwstawionych znaków zarówno pod kątem ich elementów wspólnych jak i odmiennych, analiza ta w ocenie Sądu uwzględnia wszystkie przedstawione wyżej kryteria i nie wykracza poza ramy swobodnej oceny dowodów. Sąd podzielił ocenę organu, iż przeciwstawione znaki oceniane jako całość są w takim stopniu podobne (na płaszczyźnie wizualnej i fonetycznej, jak i w ujęciu całościowym), że istnieje niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów nimi oznaczonych. W szczególności Sąd podziela ocenę, że dominującymi i najbardziej odróżniającymi elementami przeciwstawionych oznaczeń jest słowo CEFIRUTTI w znaku zgłoszonym i CERRUTI w znakach przeciwstawionych. Co się tyczy płaszczyzny wizualnej, to trafne jest stanowisko Urzędu Patentowego RP, że sporny znak towarowy słowno-graficzny, jak i słowno-graficzny znak przeciwstawiony CERRUTI 1881 wykazują wysokie podobieństwo pod względem wizualnym. Obydwa znaki wykonane są w kolorze czarnym, nieznaczny element w kolorze granatowym w znaku wcześniejszym pozostaje niemal niewidoczny. Jednocześnie zaś analizowane oznaczenia posiadają bardzo podobną kompozycję, a mianowicie nad zbliżonymi pod względem wizualnym napisami: CEFIRUTTI / CERRUTI 1881 w centralnej części tych napisów znajduje się element graficzny, który w obydwu znakach posiada przybliżony kształt, bazujący na literze C. Organ trafnie, w ocenie Sądu dostrzegł różnice w elementach graficznych porównywanych oznaczeń, słusznie jednak stwierdził, że przybliżony podobny kształt, kolorystyka i umiejscowienie w kompozycji na tym samym miejscu, wprowadza wrażenie podobieństwa wizualnego oznaczeń. Sąd podziela również ocenę Urzędu Patentowego RP, co do podobieństwa wizualnego również pomiędzy napisami CEFIRUTTI oraz CERRUTI. Organ trafnie zauważył, że napisy wykonane są bardzo podobną, prostą, czarną czcionką, wielkimi literami. Jednocześnie w napisach tych powtarzają się te same litery C E R U T I, ukształtowane w bardzo podobny sposób. W obu przypadkach w elementach graficznych oznaczeń użyta jest litera "C" oraz splecenie dwóch liter tworzące monogram. Zdaniem Sądu, dokonana przez organ ocena nie wykracza poza ramy oceny swobodnej, zaś argumenty Skarżącego mają charakter polemiczny. Organ słusznie zauważył, że eksponowane przez Skarżącego różnice, mogą zostać pominięte przez potencjalnych nabywców, którzy przy wyborze produktów kierują się ogólnym wrażeniem wywoływanym przez znak, nie dokonując drobiazgowych analiz poszczególnych elementów tworzących dany znak. Zdaniem Sądu, prawidłowe jest także stanowisko Urzędu Patentowego, że nie ma możliwości porównania znaku Skarżącego i znaków Uczestnika postępowania na płaszczyźnie znaczeniowej, skoro elementy słowne zawarte w znakach przeciwstawionych nie mają konkretnego znaczenia, pozostają zatem w tej warstwie neutralne wobec siebie. Sąd podziela również ocenę Urzędu Patentowego, że warstwa fonetyczna porównywanych oznaczeń jest również bardzo podobna, w odniesieniu do obu przeciwstawionych znaków. Wtrącenie w znaku zgłoszonym, w jego części środkowej sylaby -FI- nie zmienia w sposób znaczący odbioru fonetycznego tych słów, przy jednoczesnym współistnieniu takich samych początków i zakończeń słów. Wbrew polemicznym wywodom Skarżącego, stanowisko organu wskazujące, że także podwojenie różnych liter (w znaku zgłoszonym litery T zaś w znakach wcześniejszych litery R) nie zmienia znacząco wymowy tych oznaczeń, jest również trafne. Sąd zgadza się również z oceną, że dostrzeżona przez organ różnica dotycząca występowania w jednym z przeciwstawionych znaków ciągu cyfr 1881 nie eliminuje podobieństwa wynikającego z brzmienia słów CERRUTI i CEFIRUTTI. Organ słusznie zauważył, że liczebnik ten znajduje się na końcu znaku wcześniejszego, stąd uwaga odbiorców w większym stopniu będzie skupiona na elemencie początkowym CERRUTI. Różnica ta nie występuje w przypadku drugiego z przeciwstawionych oznaczeń. Sąd podziela też ocenę, że element graficzny występujący w znaku spornym i jednym ze znaków przeciwstawionych będzie pomijany w warstwie fonetycznej. Sąd zgadza się również z organem, że kompozycja spornego oznaczenia jest podobna w warstwie wizualnej do znaku wcześniejszego CERRUTI 1881. Oba znaki bazują na napisach wykonanych w podobnym stylu napisy i elementy graficzne oznaczeń zostały umiejscowione w podobny sposób, zachowując podobne proporcje oraz podobne ukształtowanie elementów graficznych. Oznaczenie sporne słusznie uznane zostało za podobne wizualnie także do drugiego z przeciwstawionych znaków - CERRUTI. Element dominujący spornego oznaczenia – CEFIRUTTI został wykonany podobnym prostym krojem pisma w kolorze czarnym, wielkimi literami, a drobne różnice nie będą dostrzegane przez odbiorców. Sąd podziela ocenę, że w tym przypadku element graficzny występujący w spornym oznaczeniu nie niweluje podobieństwa wynikającego z podobieństwa użytych w znakach napisów. Znaki te słusznie również uznane zostały za podobne także w warstwie fonetycznej. Różnice w brzmieniu tych słów wymawianych w sposób naturalny będą mało słyszalne. W konsekwencji trafne jest stanowisko, że całościowe wrażenie wywołane przez porównywane oznaczenia przesądza o wysokim stopniu podobieństwa, bowiem występujące w znakach różnice są niewystarczające dla odróżnienia ich w zwykłych warunkach obrotu. Mając na uwadze powyższą oceną, Sąd uznał, że skoro Urząd Patentowy RP prawidłowo stwierdził, że zgłoszony znak towarowy Skarżącego jest podobny do wcześniejszych znaków towarowych Uczestnika i jest przeznaczony do oznaczania identycznych lub bardzo podobnych towarów w klasie 18, to istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia oznaczanych tymi znakami towarów, które są kierowane do tych samych odbiorców. W ocenie Sądu zarzuty skarżącego dotyczące nieprawidłowego ustalenia relewantnego kręgu odbiorców nie są zasadne. Sąd podziela wyrażane w orzecznictwie stanowisko, że zróżnicowanie cen towarów sygnowanych znakiem zgłoszonym i oznaczeniami przeciwstawionymi nie może mieć wpływu na ustalenie właściwego kręgu odbiorców i ocenę ryzyka wprowadzenia w błąd. Ceny towarów do oznaczania, których przeznaczone zostały przeciwstawione znaki są bowiem okolicznością zewnętrzną i zmienną. Organ prawidłowo wskazał więc, że relewantnym kręgiem odbiorców towarów wyszczególnionych w wykazie towarów przedmiotowego zgłoszenia, będzie ogół społeczeństwa. Towary w postaci skóry, imitacji skóry, wyrobów z tych materiałów, są nabywane przez ogół nabywców, w tym nabywców profesjonalnych, jak i odbiorców końcowych. Model przeciętnego nabywcy przyjęty przez organ odpowiada wypracowanemu w doktrynie i orzecznictwie modelowi konsumenta właściwie poinformowanego, dostatecznie spostrzegawczego, uważnego i rozsądnego, zorientowanego na rynku danych towarów.` Należy zatem zaakceptować dokonaną przez organ, z punktu widzenia takiego odbiorcy ocenę ryzyka konfuzji obejmującej ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego z wcześniejszymi znakami Uczestnika i przyjęcia, że są to towary oferowane przez ten sam podmiot, bądź podmioty ze sobą powiązane. Ze wskazanych powodów nie mógł zostać uwzględniony zarzut błędnego zastosowania art. 132¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p. Urząd Patentowy prawidłowo bowiem uznał w całości za zasadny sprzeciw Uczestnika, skoro znak towarowy zgłoszony przez Skarżącego jest podobny do wcześniejszych znaków towarowych Uczestnika postępowania zarejestrowanych dla identycznych lub bardzo podobnych towarów z klasy 18 oraz istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców tych towarów w błąd obejmujące ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego z wcześniejszymi znakami Uczestnika. Na ocenę tę nie mógł też mieć wpływu podnoszony w skardze argument dotyczący praw Skarżącego do innego znaku towarowego, który w jego ocenie jest bardzo zbliżony do zgłoszonego oznaczenia. Nie budzi żadnych wątpliwości, że przedmiotem badania organu był wniesiony w ustawowym terminie sprzeciw wobec zgłoszenia znaku towarowego słowno-graficznego CC CEFIRUTTI dokonanego 7 maja 2019 r. pod numerem [...]. Wskazywany przez Skarżącego art. 165 ust. 1 p.w.p. nie znajdują zastosowania do postępowania w sprawie sprzeciwu, lecz do postępowania spornego. Fakt, że w ocenie Skarżącego, pięcioletni termin dla wniesienia wniosku o unieważnienie innego należącego do Skarżącego znaku upłynął, nie mógł stanowić o niedopuszczalności wniesienia rozpatrywanego w niniejszej sprawie sprzeciwu. Biorąc wszystkie powyższe względy pod uwagę, Sąd stanął na stanowisku, że organ wydając zaskarżoną decyzję nie dopuścił się naruszeń prawa materialnego, które miałyby wpływ na wynik sprawy, ani uchybień formalnoprawnych w stopniu, w jakim mogłoby to mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Z zaskarżonej decyzji wynika, że Urząd Patentowy RP odniósł się do argumentów stron istotnych z punktu widzenia przedmiotu sprawy i rozpatrzył sprzeciw w jego granicach, to jest w zakresie wskazanej w nim podstawy (art. 132¹ ust. 1 pkt 3 p.w.p.) oraz wykazu towarów, wobec których tenże sprzeciw wniesiono. Zarzuty Skarżącego sprowadzają się do polemiki ze stanowiskiem organu, jednak ocena okoliczności istotnych w sprawie niezgodnie ze stanowiskiem strony nie świadczy o naruszeniu zasady uwzględniania z urzędu interesu społecznego i słusznego interesu obywateli ani o braku zebrania i rozpatrzenia całego istotnego w sprawie materiału dowodowego, jak też o naruszeniu innych przepisów procesowych. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.