VI SA/Wa 2067/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji [...] z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowa z [...] grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu postanawia odrzucić skargę

Skarżąca – Fundacja [...] z siedzibą w K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowa z 30 grudnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Zarządzeniem z dnia 27 lutego 2023 r. wezwano Skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego Skarżącej (ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym wydruku komputerowego), z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 9 marca 2023 r., zatem termin na wykonanie wezwania upływał w dniu 16 marca 2023 r. W zakreślonym przez Sąd terminie braki formalne skargi nie zostały usunięte. Pismem nadanym w dniu 3 kwietnia 2023 r. Skarżąca złożyła wniosek o przewrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Prawomocnym postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2023 r. sygn. akt VI SA/Wa 2067/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisami ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej p.p.s.a.), merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Podnieść należy, że osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 28 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 29 p.p.s.a.). Wykazanie umocowania przez wspomniane osoby warunkuje przyjęcie, że skarga została złożona przez osobę uprawnioną do działania w imieniu strony skarżącej. Wskazanie właściwych organów mających kompetencje do działania za konkretne podmioty następuje albo w oparciu o przepisy regulujące ich strukturę organizacyjną i działalność lub poprzez zbadanie danych dotyczących zasad reprezentacji tych podmiotów ujawnionych w rejestrach. Nieprzedstawienie powyższego dokumentu należy traktować jako brak formalny skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W myśl powołanego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2009 r. sygn. akt I FSK 1453/09). W niniejszej sprawie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone Skarżącej 9 marca 2023 r. Termin na wykonanie wezwania upływał więc w dniu 16 marca 2023 r. W zakreślonym przez Sąd terminie braki formalne skargi nie zostały usunięte, a postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2023 r. Sąd odmówił Skarżącej przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.