VI SA/Wa 2056/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Pawłowska Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Protokolant spec. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2022 r. sprawy ze skargi A.K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie

Skarżący A.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia skargę na decyzję tego organu z [...] maja 2022r. nr [...], który utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ z [...] września 2019r. w przedmiocie ustalenia podlegania skarżącego obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu, jako osoba wykonująca umowy o świadczenie usług, w rozumieniu art. 750 k.c. zawarte z Izba Notarialną we W. w okresach od 19 marca 2014r. do dnia 23 maja 2014r. i od 14 maja 2015r. do dnia 29 maja 2014r. W odpowiedzi na skargę, Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o jej oddalenie. Na termin rozprawy wyznaczonej 17 listopada 2022r., skarżący nie stawił się. Jednakże tego dnia, przed wywołaniem sprawy, wpłynęło pismo skarżącego z 16 listopada 2022r. cofające skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Sąd uznając, że w sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi, będąc związany tym cofnięciem, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy umorzył postępowanie przed tut. Sądem. O kosztach postępowania Sąd nie orzekał, wobec zwolnienia z mocy ustawy od uiszczenia kosztów sądowych na mocy art. 239 § 1 pkt 1e p.p.s.a.