VI SA/Wa 1962/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w B. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę

Pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. [...] Towarzystwo Edukacyjne [...] sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia odwołania w sprawie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu. Zarządzeniem z dnia 25 września 2019 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi i odpisu skargi oraz nadesłanie dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby podpisującej skargę, wydanego przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego, oryginału lub poświadczonego za zgodność z oryginałem przez notariusza pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", sąd administracyjny odrzuca skargę w przypadku gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została odebrana przez skarżącą w dniu 14 października 2019 r. Siedmiodniowy termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 21 października 2019 r. (poniedziałek). W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.