VI SA/Wa 1910/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Anna Fyda-Kawula po rozpoznaniu w dniu 10 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. z siedzibą w K. (Federacja Rosyjska) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odrzucić skargę

Pismem z dnia 19 maja 2025 r. O. z siedzibą w K. (Federacja Rosyjska) (dalej: "strona skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za przejazd po drodze krajowej z naruszeniem obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej. Z uwagi na braki formalne i fiskalne skargi, pismem z 8 lipca 2025 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 25 czerwca 2025 r., Sąd wezwał stronę skarżącą do nadesłania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, oryginału bądź poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentów rejestrowych spółki wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski w celu wykazania sposobu jej reprezentacji, obejmujących swym zakresem dzień wniesienia skargi, wskazanie z imienia i nazwiska osoby, która podpisała skargę oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych. Wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone 15 lipca 2025 r. na adres do doręczeń wyznaczony w Polsce (z.p.o. – k. 21). W związku z powyższym, termin do wykonania wezwania upływał 22 lipca 2025 r. Termin ten upłynął bezskutecznie, gdyż strona skarżąca nie odpowiedziała na powyższe wezwania. Do dnia 3 września 2025 r. nie uiszczono także wpisu (informacja o braku wpłaty – k. 22). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei z art. 220 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, przy czym w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Rygor wykonania tego wezwania został określony w art. 220 § 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wyżej wskazane wezwania zostały skutecznie doręczone stronie skarżącej pod adres do doręczeń wskazany w Polsce w dniu 15 lipca 2025 r. i była ona zobowiązana uzupełnić braki formalne skargi w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, a więc do 22 lipca 2025 r. Ponieważ we wskazanym terminie nie zostały uzupełnione braki formalne, tj nie nadesłano oryginału bądź poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii dokumentów rejestrowych spółki wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski w celu wykazania sposobu jej reprezentacji, obejmujących swym zakresem dzień wniesienia skargi, nie wskazano z imienia i nazwiska osoby, która podpisała skargę, a także nie uiszczono wpisu od skargi, należało uznać, że zachodzi podstawa do odrzucenia skargi Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.