VI SA/Wa 1885/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2015 r. sprawy ze skargi A. S. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia patentu 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącego A. S. kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Sygn. akt: VI SA/Wa 1885/14 Uzasadnienie Decyzja z dnia [...] kwietnia 2014 r. Urząd Patentowy oddalił wniosek A. S. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą C. w [...] (dalej: wnioskodawca, skarżący) o unieważnienie patentu nr [...] na wynalazek pt: "Zawór bezpieczeństwa" (dalej: sporny patent) udzielonego na rzecz K. D., D. K., F. K., I. K. prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą S. s.c. w [...] (dalej: uprawnieni) z pierwszeństwem od dnia [...] lutego 2003 r. Jak wynika z akt, pismem z dnia [...] listopada 2013 r. skarżący wniósł o unieważnienie spornego patentu. Swój interes prawny uzasadnił tym, że uprawnieni skierowali do dystrybutora produkowanych przez niego wyrobów pismo z dnia [...].06.2013r. zawierające żądanie wycofania z przetargu i zaprzestania wprowadzania do obrotu zaworu bezpieczeństwa [...], jako naruszającego sporny patent. Strony są konkurentami w zakresie produkcji armatury przemysłowej, w tym zaworów bezpieczeństwa. Wnioskodawca wskazał, że jego interes prawny wynika z zasad ogólnych dotyczących swobody działalności gospodarczej uregulowanych w art. 20 i art. 22 Konstytucji RP oraz art. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. Na potwierdzenie swojego interesu prawnego, wnioskodawca przedłożył następujące materiały dowodowe: - dokumentację techniczną swojego zaworu [...], - list ostrzegawczy z dnia [...] czerwca 2013r., - pismo I. z dnia [...] czerwca 2013r., Jako podstawę prawną swojego żądania wnioskodawca podał przepisy art. 24, art. 25 ust 1 oraz art. 26 ust 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej, podnosząc, że przedmiotowy wynalazek nie posiadał w dniu jego zgłoszenia do ochrony cech nowości i poziomu wynalazczego. Na dowód braku nowości spornego wynalazku, wnioskodawca przedłożył materiały dowodowe w postaci ulotki reklamowej zaworu [...] i dwóch kompletów dokumentacji techniczno-ruchowej "Zaworu bezpieczeństwa" z maja 1996r. dla zaworów [...] i [...], obejmującej: - decyzję z dnia [...].10.1996r. Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego {[...]), dotyczącą dopuszczenia do stosowania zaworów [...], ze znakiem dopuszczenia [...], - opinię atestacyjną nr [...] wydaną przez C. Sp. z o.o., z siedzibą w L. dla zaworów [...], - zaświadczenie o wykonaniu i badaniu przez producenta zaworu typu [...], ze znakiem dopuszczenia [...], o numerze fabrycznym odpowiednio [...] lub [...], - kopię tabliczki znamionowej zaworu typu [...] ze znakiem dopuszczenia [...], o numerze fabrycznym, odpowiednio [...] lub [...], - opis techniczny z kompletem rysunków technicznych zaworu [...], - świadectwo kwalifikacyjne KRS I. z siedzibą w G. nr [...] (tylko przy dokumentacji zaworu [...]). Ponadto wnioskodawca załączył odpisy pełne KRS I. z siedzibą w G. i C. Sp. z o.o., z siedzibą w L. Na dowód braku poziomu wynalazczego spornego wynalazku, wnioskodawca przedłożył następujące materiały dowodowe: - kopie stron 1,2,3, 836, 837, 838, 839 z książki "Mały poradnik mechanika", WN-T, Warszawa 1964r. - wydruk internetowy opracowania Czesława Zająca "Hydrauliczne elementy sterujące" z 2012r. Uprawnieni w odpowiedzi na wniosek z dnia [...] stycznia 2014 r. oraz na rozprawie w dniu 3 kwietnia 2014 r. podnieśli, że przeprowadzenie badań atestacyjnych i nadanie wyrobowi znaku dopuszczenia [...] nie stanowi podania do wiadomości publicznej szkodzącego nowości rozwiązania w dacie jego zgłoszenia, z uwagi na ograniczony krąg osób, które mogły zapoznać się z tym rozwiązaniem. Uprawnieni podkreślili, iż dopiero po wygraniu przetargu przez dystrybutora – B. mogli zapoznać się z ofertą tej firmy; powzięli wówczas wiadomość, że konstrukcja zaworów [...] koliduje z zakresem ich zastrzeżenia. Odnośnie zarzutu braku poziomu wynalazczego spornego wynalazku uprawnieni podnieśli, że przedmiotem spornego patentu jest konkretna konstrukcja zaworu bezpieczeństwa nie zaś przedstawiona w przedłożonych publikacjach zasada jego działania. Skarżący pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. zatytułowanym: "Odpowiedź na odpowiedź uczestnika postępowania z dnia [...] stycznia 2014 r. na wniosek o unieważnienie patentu nr [...] pod tytułem "Zawór bezpieczeństwa" podtrzymał wniosek o unieważnienie spornego patentu. Wskazał, iż jego interes prawny wywodzi się z faktu, iż na skutek pisma uprawnionych z dnia [...] czerwca 2013 r. skierowanego do dystrybutora – B. z siedzibą w G., zmuszony był wycofać się z postępowania przetargowego, którego przedmiotem była sprzedaż chronionych na jego rzecz patentem zaworów ciśnieniowych [...]. Skarżący podkreślił nadto, iż jednym z załączników do wniosku o unieważnienie jest dokumentacja techniczno–ruchowa "Zaworu Bezpieczeństwa" z maja 1996 r., stanowiąca zbiór dokumentów prawnie wymaganych w związku z wprowadzaniem do obrotu gospodarczego zaworu [...] o numerze fabrycznym [...], sprzedanego do kopalni węgla kamiennego "[...]". Załączył identyczną dokumentację kolejnego egzemplarza zaworu [...] o numerze fabrycznym [...], również sprzedanego do kopalni węgla kamiennego "[...]". Urząd Patentowy oparł rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji na następujących ustaleniach i poglądach. W ocenie organu wnioskodawca wykazał swój interes prawny w żądaniu unieważnienia spornego patentu zagwarantowane w art. 20 Konstytucji RP i potwierdzone w art. 6 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. nr 173 poz. 1807 ze zmianami) prawo do swobody prowadzenia działalności gospodarczej. Organ wskazał, iż skoro wnioskodawca zajmuje się produkcją i oferowaniem armatury przemysłowej, w tym zaworów bezpieczeństwa, a uprawnieni ze spornego patentu skierowali do niego pismo zawierające żądanie zaprzestania wprowadzania do obrotu zaworu bezpieczeństwa [...], jako naruszającego sporny patent, to sytuacja, w jakiej znalazł się wnioskodawca uzasadnia jego interes prawny we wszczęciu niniejszego postępowania. Zakres ochrony przedmiotowego patentu określono w zastrzeżeniu niezależnym nr 1, i w zastrzeżeniu zależnym 2, jak podano poniżej. 1. Zawór bezpieczeństwa posiadający korpus z przelotowym otworem odpływowym, który to korpus jest zaopatrzony w króciec przyłączeniowy do instalacji wodnej oraz umieszczony w cylindrze korpusu tłok z grzybem prowadzone tłoczyskiem zaopatrzonym w dociskową sprężynę, znamienny tym, że składa się z korpusu dolnego (1) zamkniętego od góry pokrywą (2), na której jest osadzony górny korpus (3) z umieszczoną na nim od góry podporowo- zabezpieczającą głowicą (4), a umieszczony w cylindrze (8) korpusu dolnego fl) tłok (5) jest połączony za pośrednictwem regulacyjnej śruby (6) z odciążeniowo-regulacyjnym kluczem (7) umieszczonym na zewnątrz zaworu, przy tym we wnętrzu górnego korpusu (3), na regulacyjnej śrubie (6) jest umieszczona dociskowa sprężyna (9) o sile nacisku dobieranej w zależności od stosunku średnicy dolnej powierzchni tłoka (5) zwanej powierzchnią naporu do średnicy górnej powierzchni tłoka (5) zwanej powierzchnią niwelującą siłę nacisku przy stałej wartości ciśnienia, z tym, że we wnętrzu tłoka (5) oraz w regulacyjnej śrubie (6) jest wykonany przelotowy kanał (15), którym woda z pod tłoka (5) przedostaje się do części odciążeniowej zaworu bezpieczeństwa, to jest ponad górną powierzchnię tłoka (5). 2. Zawór bezpieczeństwa według zastrz. 1, znamienny tym, że wewnątrz cylindra (8) jest osadzona tuleja (10), a pod tłokiem (5) jest umieszczony grzyb (11) mocowany wydrążoną wewnątrz śrubą (12), poprzez które to wydrążenie woda przedostaje się na górną płaszczyznę F2 tłoka (5) z tym, że śruba (12) jednym końcem wchodzi do kanału w tłoku (5), a na drugim końcu jest zaopatrzona w odciążeniową nakrętkę (13), nadto korpus dolny (1) jest zaopatrzony w dolotowy kołnierz (14) do łączenia zaworu z wodną siecią przeciwpożarową zakładu górniczego i/lub z siecią wodno-kanalizacyjną, natomiast połączeniowy króciec (16) służy do wypuszczania nadmiaru wody ponad ustaloną wartość. Zgodnie z art. 24 ustawy Prawo własności przemysłowej patenty są udzielane na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania, bez względu na dziedzinę techniki. Zgodnie z art. 25 ust. 1. wynalazek uważa się za nowy, jeśli nie jest on częścią stanu techniki, przy czym zgodnie z ust.2 tego przepisu, przez stan techniki rozumie się wszystko to, co przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu, zostało udostępnione do wiadomości powszechnej w formie pisemnego lub ustnego opisu, przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób. Przy merytorycznej ocenie nowości rozwiązania konieczne jest uwzględnienie w zasadzie całego stanu techniki. Rozwiązanie uważa się za część stanu techniki, gdy przed datą jego pierwszeństwa zostało ono udostępnione do wiadomości powszechnej w sposób ujawniający dla znawcy dostateczne dane do jego stosowania w świetle stanu techniki (lub w postaci ujawniającej zgłoszone do ochrony jako wynalazek lub wzór użytkowy). Odnosząc się do zarzutu braku nowości organ stwierdził, iż w myśl wyżej wymienionych przepisów mających zastosowanie w sprawie, dla udowodnienia braku nowości rozwiązania muszą być spełnione łącznie trzy następujące przesłanki: udostępnienie rozwiązania technicznego do wiadomości powszechnej, udostępnienie musi nastąpić w takim zakresie, aby dla znawcy danej dziedziny ujawnione zostały dostateczne dane do stosowania wynalazku i udostępnienie to musi nastąpić przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu. Po przeanalizowaniu całokształtu materiałów przedłożonych przez wnioskodawcę na okoliczność braku nowości spornego rozwiązania organ doszedł do przekonania, iż żaden z przedłożonych przez wnioskodawcę dokumentów nie dowodzi podania go do wiadomości powszechnej przed datą zgłoszenia spornego wynalazku do ochrony. Przez podanie danych informacji do wiadomości powszechnej, zgodnie z doktryną i orzecznictwem, uznaje się potencjalny dostęp do tych informacji przez nieograniczony krąg osób. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 grudnia 2011 r., sygn. akt: II GSK 1283/10, stwierdził, że "...jak podkreśla się w doktrynie i judykaturze ujawnienie wynalazku następuje wtedy, gdy z wynalazkiem mógł (choć niekoniecznie musiał) zapoznać się nieoznaczony krąg osób. Podanie wynalazku do wiadomości oznaczonego (zamkniętego) kręgu osób, zwłaszcza związanych obowiązkiem zachowania tajemnicy służbowej, nie jest uważane za udostępnienie wynalazku publiczne". W takim przypadku jak powyżej mamy do czynienia z sytuacją, w której przedsiębiorca kontroluje liczbę i charakter osób mających dostęp do określonych informacji, tj, z poufnością (E.Nowińska, Michał Du Vall, ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji Lewis Nexis, Warszawa 2010, s.170). Zdaniem organu, braku nowości spornego patentu nie dowodzą w szczególności złożone przez wnioskodawcę materiały, wchodzące w skład dwóch kompletów dokumentacji techniczno-ruchowej "Zaworu bezpieczeństwa" z maja 1996r. dla zaworów [...] i [...]. Kolegium Orzekające stwierdziło, że decyzja z dnia [...].10.1996r, Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego [...], dotycząca dopuszczenia do stosowania zaworów [...], ze znakiem dopuszczenia [...], sama w sobie nie ujawnia konstrukcji tych zaworów, ani nie dowodzi jej przekazywania wraz z zaworami klientom uprawnionego. Opinia atestacyjna nr [...] wydana przez C. sp. z o.o., z siedzibą w L. dla zaworów [...] dowodzi jedynie wykonania badań atestacyjnych przez tą instytucję, lecz sama w sobie nie ujawnia konstrukcji tych zaworów, ani nie dowodzi podania treści tych badań do wiadomości powszechnej. Zaświadczenie o wykonaniu i badaniu przez producenta zaworu typu [...] ze znakiem dopuszczenia [...], o numerze fabrycznym odpowiednio [...] lub [...] potwierdza wykonanie i badanie przez producenta dwóch zaworów typu [...] ze znakiem dopuszczenia [...], o numerach fabrycznych [...] lub [...], lecz samo w sobie nie ujawnia konstrukcji tych zaworów, ani nie dowodzi jego przekazywania wraz z zaworami klientom uprawnionego. Kopia tabliczki znamionowej zaworu typu [...], ze znakiem dopuszczenia [...], o numerze fabrycznym, odpowiednio, [...] lub [...], potwierdza posiadanie przez producenta dwóch zaworów typu [...] ze znakiem dopuszczenia [...], o numerach fabrycznych [...] lub [...], lecz samo w sobie nie ujawnia konstrukcji tych zaworów, ani nie dowodzi przekazania tych zaworów klientom uprawnionego. Opis techniczny wraz z kompletem rysunków technicznych zaworu [...], ujawnia konstrukcję tego zaworu, ale niezależnie od tego, czy ten komplet rysunków technicznych zaworu [...] przedstawia konstrukcję zaworu o konstrukcji identycznej z konstrukcją zaworu według spornego wynalazku, to brak jest dowodów publicznego ujawnienia tej dokumentacji producenta, np. na skutek przekazywania jej wraz z zaworami klientom uprawnionego. Świadectwo kwalifikacyjne KRS I. z siedzibą w G. nr [...] nie dotyczy w ogóle spornego zaworu lecz zaliczenia firmy uprawnionego do II grupy zakładów małych. Ulotka reklamowa zaworu [...] jest z kolei niedatowana, a więc nie dowodzi ujawnienia konstrukcji zaworu [...] przed datą pierwszeństwa spornego patentu. Odpisy pełne KRS i. z siedzibą w G. i C. Sp. z o.o., z siedzibą w L., nie dotyczą w ogóle żadnego zaworu, 'a tym samym nie dowodzą braku nowości spornego wynalazku. Ponadto, sama w sobie okoliczność, że C. z siedzibą w L. nie jest jednostką badawczo rozwojową ale spółką prawa handlowego nie oznacza, że wykonane przez ten podmiot badanie atestacyjne zlecone mu przez uprawnionego przed wprowadzeniem jego zaworu do obrotu zostało podane do wiadomości publicznej z ujawnieniem konstrukcji tego zaworu. Takiego dowodu w przedmiotowej sprawie wnioskodawca nie przedłożył. Niezależnie od powyższego Kolegium Orzekające stwierdziło, że przeprowadzenie badań atestacyjnych nie stanowi podania do wiadomości publicznej konstrukcji przedmiotowego zaworu, z uwagi na ograniczony krąg osób, które mogły się zapoznać z tą konstrukcją. Organ podkreślił, że wnioskodawca nie przedstawił także dowodu na sprzedaż spornych zaworów do kopalni S., lub wprowadzenia ich do obrotu w inny sposób. Zgodnie z art 26 ust 1 wskazanej powyżej ustawy wynalazek uważa się za posiadający poziom wynalazczy, jeżeli wynalazek ten nie wynika dla znawcy, w sposób oczywisty, ze stanu techniki, przy czym według ust. 2 tego przepisu, przy ocenie poziomu wynalazczego nie uwzględnia się zgłoszeń, o których mowa w art. 25 ust. 3 ustawy p.w.p. (wynalazków lub wzorów użytkowych, korzystających z wcześniejszego pierwszeństwa, nieudostępnionych do wiadomości powszechnej). Przy merytorycznej ocenie nieoczywistości rozwiązania także konieczne jest uwzględnienie w zasadzie całego stanu techniki. Rozwiązanie uważa się za oczywiste, gdy w świetle stanu techniki podanego do wiadomości powszechnej w jednym lub łącznie w kilku dokumentach wynika ono w sposób oczywisty dla znawcy posiadającego przeciętną wiedzę z danej dziedziny. W szczególności za rozwiązania oczywiste uważa się rutynowe dostosowanie znanego rozwiązania do danych warunków, proste wykorzystanie znanej zasady dla osiągnięcia oczywistego w świetle tej zasady celu, proste zastąpienie znanych środków technicznych w znanym rozwiązaniu ich ekwiwalentami lub proste skojarzenie kilku znanych rozwiązań (patrz: W. Kotarba i inni "Komentarz do prawa wynalazczego", W-wa 1994 r., str.15). Sposób uwzględnienia stanu techniki przyjęty w praktyce i orzecznictwie polskiego i innych urzędów patentowych (patrz: wstęp do rozdz. 3.1 i orzeczenie T 176/89- str. oraz orzeczenia T 745/92 i T 552/89 Komisji Odwoławczej EPO, "Orzecznictwo Komisji Odwoławczych Europejskiego Urzędu Patentowego'' (Część I -Zdolność patentowa) materiały i studia zeszyt 7, Polska Izba Rzeczników Patentowych, Warszawa 1998) polega na wybraniu jednego dokumentu najbliższego rozwiązaniu przedmiotowemu (lub kilku dokumentów, gdy przedmiotowe rozwiązanie ma charakter agregatu kilku rozwiązań cząstkowych) i rozpatrywaniu nieoczywistości przedmiotowego rozwiązania w stosunku do tego dokumentu. Dopuszcza się zastosowanie dwóch dokumentów przy ocenie nieoczywistości każdego rozwiązania cząstkowego w przypadku prostego zastąpienia znanych środków technicznych w znanym rozwiązaniu ich ekwiwalentami. Urząd Patentowy uznał w rezultacie, iż żaden z przedłożonych przez wnioskodawcę na tę okoliczność dokumentów nie świadczy o braku poziomu wynalazczego spornego wynalazku, gdyż żaden z tych dokumentów nie dowodzi podania tego lub zbliżonego do niego wynalazku do wiadomości powszechnej przed datą zgłoszenia tego wynalazku do ochrony. Jak stwierdził organ, zarówno kopie stron 1,2,3, 836, 837, 838, 839 z książki "Mały poradnik mechanika", WN-T, Warszawa 1964r., jak i wydruk internetowy opracowania Czesława Zająca "Hydrauliczne elementy sterujące" z 2012r. przedstawiają jedynie schematycznie zasady działania zaworów i innych hydraulicznych elementów sterujących, w tym znaną zasadę działania zaworu bezpieczeństwa, podczas gdy przedmiotem spornego patentu jest konkretna konstrukcja zaworu bezpieczeństwa. Tak więc, zdaniem organu, dokumenty te nie ujawniają rozwiązania konstrukcji zaworu bezpieczeństwa na tyle bliskiego konstrukcji spornego zaworu, aby przeciętny znawca tej dziedziny mógł otrzymać konstrukcję spornego. Od powyższej decyzji A. S. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą C. w G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając, co następuje. 1. Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 24, art.25 ust.l i 2 ustawy p.w.p. poprzez "błędną ocenę czy sporne rozwiązanie spełniało w dacie zgłoszenia warunki nowości i poziomu wynalazczego". W szczególności, skarżący twierdzi, że przedłożona w dwóch podobnych egzemplarzach dokumentacja techniczno- ruchowa "Zaworu bezpieczeństwa" z maja 1996 r. stanowi niezbity dowód braku nowości spornego rozwiązania. Wskazuje, że przekazanie dwóch egzemplarzy zaworów [...] i [...] wraz z dokumentacją kopalni "S." do użytkowania jest okolicznością świadczącą o podaniu spornego wynalazku do wiadomości publicznej. Odnośnie zarzutu braku poziomu wynalazczego, skarżący podnosi, że organ nie przeprowadził porównania spornego rozwiązania z przedłożoną do akt sprawy literaturą oraz dokumentacją. 2. Naruszenie przepisów postępowania: a) art. 7 k.p.a., "poprzez nie podjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu rzeczy, niedokładne wyjaśnienie okoliczności sprawy", b) art, 77 § 1 k.p.a., "poprzez brak wyczerpującego zebrania oraz rozpatrzenie całego materiału dowodowego, brak odniesienia się do wszystkich zarzutów zgłoszonych przez stronę skarżącą lub odniesienie się w sposób niepełny", c) art. 80 k.p.a., "poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowód, przyjęcie dowolnej oceny dowodów w wyniku braku rozpatrzenia całego materiału dowodowego", d) art. 103 § 3 k.p.a,, "poprzez niedostateczne i niepełne uzasadnienie decyzji oraz brak prawidłowego przytoczenia przepisów w uzasadnieniu decyzji", e) art, 8, 9 oraz 11 k.p.a., "poprzez prowadzenie postępowania i wydanie decyzji niezgodnej z zasadą pogłębiania zaufania, udzielania informacji oraz wyjaśniania zasadności przesłanek". Skarżący podniósł, że Urząd w wydanej decyzji nie odniósł się do wszystkich zarzutów wnioskodawcy, gdyż pominął wartość dowodową przedłożonej w dwóch podobnych egzemplarzach dokumentacji techniczno-ruchowej "Zaworu bezpieczeństwa" z maja 1996 r. twierdząc, że żaden z dokumentów nie ujawnia konstrukcji spornych zaworów. Zdaniem skarżącego organ niedostatecznie zbadał zakres ujawnienia informacji będących przedmiotem decyzji z dnia [...].10.1996r, Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego [...] oraz opinii atestacyjnej nr [...], a także nie dokonał analizy porównawczej zastrzeżeń spornego patentu i opisu technicznego zawartego w opinii atestacyjnej nr [...]. Skarżący dołączył do skargi kopie strony tytułowej miesięcznika "Bezpieczeństwo Pracy i Ochrona Środowiska w Górnictwie " nr. [...] i strony [...] tego miesięcznika ze wskazaniem decyzji z dnia [...].10.1996r. Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego [...] dopuszczającej do stosowania zawory bezpieczeństwa [...]. W oparciu o stawiane zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, przywołując dotychczasową argumentację. Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. zatytułowanym: "Stanowisko wobec odpowiedzi organu na skargę", skarżący podtrzymał swoje stanowisko zmierzające do unieważnienia spornego patentu. Wniósł o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z dokumentu z dnia [...] czerwca 2014 r. wystawionego przez K. SA., na okoliczność zasadności podniesionych przez niego zarzutów, mających niezbędne znaczenie do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w przedmiotowej sprawie. W treści ww. pisma podano, iż: "od 1997 roku w K. S.A. Oddział K. "K." były stosowane zawory bezpieczeństwa [...] o następujących numerach fabrycznych: - [...] - [...] - [...] - [...] - [...]. W ocenie skarżącego nie jest do zaakceptowania całkowicie bierna postawa organu w postepowaniu administracyjnym w sprawie o unieważnienie patentu. Organ w myśl art. 77 k.p.a. zobowiązany był do wyczerpującego zbadania całego materiału dowodowego w sprawie, Skarżący podniósł, iż brak dowodów wykazywany w decyzji przez Urząd Patentowy był wynikiem naruszenia przez organ przepisów proceduralnych, w zakresie postępowania dowodowego. Wskazał, iż do akt sprawy w toku postępowania do akt została złożona dokumentacja dotycząca dwóch egzemplarzy zaworów: [...] i [...]. Jeżeli w ocenie organu dokumentacja ta nie by6ła wystarczająca, organ winien był stronę zawezwać do przedłożenia wyjaśnień oraz dodatkowych dowodów na podstawie art. 7 k.p.a., a tymczasem pominął wartość dowodową złożonej przez wnioskodawcę dokumentacji dotyczącej zaworów: [...] i [...], stanowiącej zbiór pism urzędowych dowodzących fakt wprowadzenia ww. zaworów do obrotu gospodarczego. Podkreślił, iż przedstawiona dokumentacja jest dowodem przekazania zaworów o konstrukcji niweczącej cechę nowości spornego patentu klientom uprawnionego, kopalni "S.". Zdaniem skarżącego, organ pominął całkowicie okoliczności, w jakich ta dokumentacja powstała, na podstawie jakich prawnie określonych wymogów jest niezbędna przy sprzedaży towaru, jakim są zawory dla górnictwa. Na rozprawie w dniu 26 lutego 2015 r. WSA w Warszawie postanowił dopuścić dowód z załączników dołączonych do pisma skarżącego z dnia [...] lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej także p.p.s.a.). Zdaniem Sądu, Urząd Patentowy RP dopuścił się - mogącego mieć zasadniczy wpływ na wynik sprawy - naruszenia przepisów postępowania, a w szczególności art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p. – poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy, w szczególności poprzez zaniechanie podjęcia z urzędu czynności dowodowych zmierzających do wyjaśnienia podnoszonej przez skarżącego kwestii wprowadzenia do obrotu gospodarczego zaworów ciśnieniowych stanowiących rozwiązanie techniczne tożsame z chronionym według spornego patentu. Wnioskodawca wykazywał brak nowości oraz nieoczywistości rozwiązania według spornego patentu, wskazując m.in. na fakt zastosowania wynalazku zawierającego sporne rozwiązanie w kopalni "S.", co w jego ocenie świadczy o podaniu do wiadomości publicznej wynalazku, szkodzącym nowości rozwiązania w dacie jego zgłoszenia. Na dowód ww. faktu przedstawił plik dokumentów dotyczących zaworów [...] i [...], a wśród nich: - decyzję z dnia [...].10.1996r. Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego {[...]), dotyczącą dopuszczenia do stosowania zaworów [...], ze znakiem dopuszczenia [...], - opinię atestacyjną nr [...] wydaną przez C. Sp. z o.o., z siedzibą w L. dla zaworów [...], - zaświadczenie o wykonaniu i badaniu przez producenta zaworu typu [...], ze znakiem dopuszczenia [...], o numerze fabrycznym odpowiednio [...] lub [...], - kopię tabliczki znamionowej zaworu typu [...] ze znakiem dopuszczenia [...], o numerze fabrycznym, odpowiednio [...] lub [...], - opis techniczny z kompletem rysunków technicznych zaworu [...], - świadectwo kwalifikacyjne KRS I. z siedzibą w G. nr [...] (tylko przy dokumentacji zaworu [...]). Nadto podkreślenia wymaga fakt dołączenia do akt sądowych pisma K. SA z dnia [...] czerwca 2014 r., dopuszczonego jako dowód uzupełniający na podstawie art. 106 par. 3 p.p.s.a. Z treści ww. pisma wynika, iż zawory bezpieczeństwa [...] o następujących numerach fabrycznych: [...],[...],[...],[...]i[...], były stosowane od 1997 roku w K. S.A. Oddział K. "K." Powyższy dokument koreluje z twierdzeniami strony o ujawnieniu spornego zaworu poprzez jego stosowanie w Kopalni S. przed datą zgłoszenia, czyli [...] lutego 2003 r. Należy przypomnieć, iż zarzuty Urzędu sugerujące brak tożsamości zaworów: objętego spornym patentem oraz tych, których dotyczy złożona do akt administracyjnych dokumentacja techniczna, a więc też tych, o których mowa w piśmie skarżącego z dnia [...] czerwca 2014 r., winny być rozważane w kontekście wszelkich wypowiedzi i oświadczeń strony w toku postępowania administracyjnego. Należy w tym miejscu wskazać, iż uprawnieni w toku postępowania administracyjnego akcentowali brak podania wynalazku (czyli analogicznych rozwiązań zaworów do chronionego spornym patentem) do publicznej wiadomości. Sama tożsamość tych rozwiązań była natomiast faktem bezspornym, co wręcz potwierdził uprawniony stwierdzając w piśmie z dnia [...] stycznia 2013 r. ("Odpowiedź na wniosek o unieważnienie"), kwestionując w nim wyłącznie termin, a nie samą zasadę "kolizji" konstrukcji zaworów [...] z zakresem zastrzeżenia patentowego [...]. Sąd doszedł w opisanej sytuacji do przekonania, iż Urząd w wydanej decyzji nie odniósł się do wszystkich zarzutów wnioskodawcy, pomijając bezzasadnie wartość dowodową przedłożonej w dwóch podobnych egzemplarzach dokumentacji techniczno- ruchowej "Zaworu bezpieczeństwa" z maja 1996 r. W szczególności przedwczesny był wniosek, że żaden z dokumentów nie ujawnia konstrukcji spornych zaworów. W szczególności zaś organ niedostatecznie zbadał zakres ujawnienia informacji będących przedmiotem decyzji z dnia [...].10.1996r. Prezesa Wyższego Urzędu Górniczego [...] oraz opinii atestacyjnej nr [...], a także nie dokonał analizy porównawczej zastrzeżeń spornego patentu i opisu technicznego zawartego w opinii atestacyjnej nr [...]. Należy podkreślić, iż – gdyby w wynik powtórnie prowadzonego postępowania dowodowego potwierdził się fakt wprowadzania zaworów do obrotu i rzeczywistego ich używania w kopalni w relewantnym dla oceny nowości okresie - fakt ten musiałby być wzięty przez Urząd pod uwagę jako mogący mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Można zatem stwierdzić, iż Urząd Patentowy w sposób nie dość wnikliwy zbadał załączoną do akt dokumentację i odmówił zasadności twierdzeniom strony wnioskującej o unieważnienie spornego patentu - z jednej strony wskazując na brak dowodów tożsamości spornego rozwiązania objętego patentem z rozwiązaniem zastosowanym w załączonej dokumentacji, zaś z drugiej – brak dowodów na publiczne ujawnienie wskazywanego przez stronę rozwiązania. Reasumując, za nietrafne Sąd uznał rozumowanie organu, aby przedłożona do akt Dokumentacja techniczna nie stanowiła dowodu publicznego ujawnienia w sytuacji, gdy wywód strony zmierzał jednoznacznie do wykazania, iż publiczne ujawnienie miało w tym wypadku postać ujawnienia poprzez faktyczne stosowanie zaworu w Kopalni S. w okresie relewantnym dla oceny okoliczności sprawy - przed datą zgłoszenia tego wynalazku do ochrony. Jeżeli były w tym względzie jakiekolwiek wątpliwości, to pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. K. SA jednoznacznie potwierdziła stanowisko strony w ww. kwestii, stwierdzając, iż zawory [...] m.in o numerach fabrycznych [...] i [...] były w ww. Kopalni stosowane od 1997 r. Zgodnie z art 26 ust 1 ustawy Prawo własności przemysłowej, wynalazek uważa się za posiadający poziom wynalazczy, jeżeli wynalazek ten nie wynika dla znawcy, w sposób oczywisty, ze stanu techniki, przy czym według ust. 2 tego przepisu, przy ocenie poziomu wynalazczego nie uwzględnia się zgłoszeń, o których mowa w art. 25 ust. 3 ustawy p.w.p. (wynalazków lub wzorów użytkowych, korzystających z wcześniejszego pierwszeństwa, nieudostępnionych do wiadomości powszechnej). Przy merytorycznej ocenie nieoczywistości rozwiązania także konieczne jest uwzględnienie w zasadzie całego stanu techniki. Rozwiązanie uważa się za oczywiste, gdy w świetle stanu techniki podanego do wiadomości powszechnej w jednym lub łącznie w kilku dokumentach wynika ono w sposób oczywisty dla znawcy posiadającego przeciętną wiedzę z danej dziedziny. W szczególności za rozwiązania oczywiste uważa się rutynowe dostosowanie znanego rozwiązania do danych warunków, proste wykorzystanie znanej zasady dla osiągnięcia oczywistego w świetle tej zasady celu, proste zastąpienie znanych środków technicznych w znanym rozwiązaniu ich ekwiwalentami lub proste skojarzenie kilku znanych rozwiązań (patrz: W. Kotarba i inni "Komentarz do prawa wynalazczego", W-wa 1994 r., str.15). Sposób uwzględnienia stanu techniki przyjęty w praktyce i orzecznictwie polskiego i innych urzędów patentowych (patrz: wstęp do rozdz. 3.1 i orzeczenie T 176/89- str. oraz orzeczenia T 745/92 i T 552/89 Komisji Odwoławczej EPO, "Orzecznictwo Komisji Odwoławczych Europejskiego Urzędu Patentowego'' (Część I -Zdolność patentowa) materiały i studia zeszyt 7, Polska Izba Rzeczników Patentowych, Warszawa 1998) polega na wybraniu jednego dokumentu najbliższego rozwiązaniu przedmiotowemu (lub kilku dokumentów, gdy przedmiotowe rozwiązanie ma charakter agregatu kilku rozwiązań cząstkowych) i rozpatrywaniu nieoczywistości przedmiotowego rozwiązania w stosunku do tego dokumentu. Dopuszcza się zastosowanie dwóch dokumentów przy ocenie nieoczywistości każdego rozwiązania cząstkowego w przypadku prostego zastąpienia znanych środków technicznych w znanym rozwiązaniu ich ekwiwalentami. Ponownie rozpoznając sprawę na skutek niniejszego wyroku, Urząd będzie obowiązany przeprowadzić postępowanie dowodowe w celu wyjaśnienia sprawy w kontekście twierdzeń wnioskodawcy w szczególności w aspekcie braku nowości spornego patentu. Poza wnikliwym ustosunkowaniem się do dokumentów znajdujących się w aktach bądź pozyskanych od stron, organ winien rozważyć podjęcie także innych działań z urzędu w kierunku należytego rozpatrzenia sprawy, jak np. zwrócić się o udzielenie dodatkowych wyjaśnień do Kopalni S. Przy rozstrzyganiu sprawy organ winien mieć na uwadze poglądy i wywody prawne zawarte w niniejszym wyroku. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b)i c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku. Na podstawie art. 152 powołanej ustawy orzeczono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.