VI SA/Wa 1853/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Zalewski po rozpoznaniu w dniu 15 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. Sp. z o.o. z siedzibą w O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...] postanawia: przywrócić skarżącej termin do wniesienia skargi

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (nazywany dalej: UP") decyzja z dnia [...] marca 2014 r. utrzymał w mocy decyzję UP z dnia [...] maja 2013 r. odmawiającą spółce – G. Sp. z o.o. z siedzibą O. (nazywanej dalej: "Skarżącą") udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy [...]. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 28 marca 2014 r. wraz z pouczeniem, że od decyzji służy stronie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą należy złożyć w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Pismem z dnia 5 maja 2014 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 5 maja 2014 r., listem poleconym nr R ([...]) ustanowiony w sprawie pełnomocnik Skarżącej, na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a.") złożył, za pośrednictwem UP, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] marca 2014 r., do którego dołączył skargę na ww. decyzję. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik Skarżącej podał, że decyzja UP z dnia [...] marca 2014 r. została doręczona pełnomocnikowi w dniu 28 marca 2014 r. Termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie upływał w dniu 28 kwietnia 2014 r. Wyjaśnił, że zachorował w dniu 26 kwietnia 2014 r. i nie był zdolny do wykonywania swoich obowiązków zawodowych do dnia 4 maja 2014 r. Dodał, że wykonuje zawód rzecznika patentowego w formie indywidualnej działalności gospodarczej i nie zatrudnia żadnych pracowników. W tej sytuacji z przyczyn niezawinionych i niezależnych od pełnomocnika nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia skargi. Na potwierdzenie swojej argumentacji pełnomocnik załączył do wniosku dowód w postaci zwolnienia lekarskiego wystawionego na okres od 29 kwietnia 2014 do 2 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zgodnie z art. 87 § 3 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W myśl art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym W rozpoznawanej sprawie decyzja UP z dnia [...] marca 2014 r. została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 28 marca 2014 r. Termin do wniesienia skargi upływał z dniem 28 kwietnia 2014 r. Z dołączonego do wniosku dokumentu w postaci zaświadczenia lekarskiego wynika, że pełnomocnik Skarżącej był niezdolny do pracy w okresie od 28 kwietnia 2014 r. do 2 maja 2014 r. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w dniu 5 maja 2014 r., a więc z zachowanie siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Przystępując do rozpatrzenia okoliczności podnoszonych we wniosku o przywrócenie terminu, należy podkreślić, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Brak winy oznacza sytuację, w której wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest zatem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu można zatem przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/02). W uzasadnieniu rozpatrywanego wniosku jako okoliczność wyłączającą brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, pełnomocnik wskazał chorobę w okresie od 28 kwietnia 2014 r. do 2 maja 2014 r., która wyłączyła go z życia zawodowego wykonywanego w formie indywidualnej działalności gospodarczej, bez zatrudniania pracowników. W orzecznictwie przyjmuje się, że do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu w ujęciu art. 86 § 1 p.p.s.a. zalicza się chorobę - ale nie każdą - wyłącznie taką, która miała nagły i obłożny charakter i nie pozwalała na wyręczenie się inną osobą. Sam fakt choroby, a nawet dysponowanie zwolnieniem lekarskim nie świadczy jeszcze o braku winy w uchybieniu wiążącego stronę (jej pełnomocnika) terminu (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 1999 r., sygn. akt II SA 45/99, Lex nr 46785, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 listopada 2007 r., sygn. akt II OZ 1070/07), bowiem nie wyklucza ono możliwości dokonywania czynności procesowej czy to osobiście, czy to poprzez wyręczenie się inną osobą np. pracownikiem (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2009 r. sygn. akt II GZ 182/09). Pełnomocnik Skarżącej wykonuje zawód rzecznika patentowego w formie indywidualnej działalności gospodarczej pod firmą K., nie zatrudniając żadnego pracownika. Z załączonego do wniosku zaświadczenia lekarskiego z dnia 29 kwietnia 2014 r. wynika zaś, że chory w trakcie choroby powinien leżeć. W rubryce 15 zatytułowanej "wskazanie lekarskie" wpisano 1- "chory powinien leżeć" (k. 23 akt sądowych). Mając na względzie przedstawione wyżej uwagi, za uzasadnione Sąd uznał uwzględnienie wniosku pełnomocnika Skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Przedstawione przez pełnomocnika Skarżącej okoliczności poparte załączonym do wniosku dokumentem, uprawdopodobniają, że nie miał on zarówno możliwości wyręczenia się inną osobą przy wniesieniu skargi w terminie, jak i nie był w stanie osobiście dokonać tej czynności, potwierdzając brak jego winy w uchybieniu terminu. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.