VI SA/Wa 1851/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska – Kuraszkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Aneta Lemiesz Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi R. Sp. z o.o. SKA z siedzibą w [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę

Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., [...] Urząd Patentowy RP po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2014 r. wniosku R. i S-ka [...] SA z siedzibą w [...] przeciwko U. N.V. z siedzibą w [...], Holandia o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy przestrzenny o numerze [...] na podstawie art. 169 ust. 1 pkt 1, ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r. poz. 1410), zwanej dalej p.w.p. oraz art. 100 kpc w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p.: 1) stwierdził z dniem 31 stycznia 2007 r. wygaśnięcie prawa ochronnego na znak towarowy przestrzenny o numerze [...] w zakresie towarów w klasie 3 tj. "detergenty, preparaty i substancje stosowane przy praniu, preparaty do tkanin, preparaty do wybielania, nabłyszczające, ścierne i szorujące, mydła, dezodoranty, płyny do mycia rąk" oraz towarów w klasie 5 tj. "preparaty sanitarne, preparaty do niszczenia robactwa, insektów i szkodliwych zwierząt, fungicydy, germicydy, środki bakteriobójcze, środki pasożytobójcze, algicydy, środki owadobójcze, herbicydy, dezodoranty inne niż do użytku osobistego, preparaty do odświeżania powietrza, środki odstraszające insekty", 2) w pozostałym zakresie wniosek oddalił, 3) przyznał R. i S-ka [...] SA z siedzibą z [...] od U. NV z siedzibą w [...], Holandia, kwotę w wysokości 1840 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie. Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W dniu [...] września 208 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek R. i S-ka [...] SA z siedzibą w [...] o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego udzielonego na znak towarowy przestrzenny o nr [...] na rzecz U. NV z siedzibą w R., Holandia, przeznaczonego do oznaczania towarów w klasie 3 i w klasie 5. Jako podstawę prawną swojego żądania wnioskodawca wskazał art. 169 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 p.w.p. i wyjaśnił, że uprawniony ze spornego znaku towarowego nie używał go w sposób rzeczywisty na terytorium RP w ciągu nieprzerwanego okresu pięciu lat, po wydaniu decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na sporny znak towarowy. Swój interes prawny wnioskodawca uzasadnił tym, że jest uprawnionym z prawa z rejestracji wzoru przemysłowego o numerze [...] zgłoszonego w dniu [...] kwietnia 2001 r., który przedstawia butelkę o cechach praktycznie zgodnych z cechami spornego znaku towarowego przestrzennego a poza tym jako producent opakowań wytwarza butelki, w tym przeznaczone do środków czyszczących o cechach praktycznie zgodnych z cechami spornego znaku towarowego przestrzennego a uprawniony wystosował do niego w dniu [...] sierpnia 2008 r. "ostateczne przedprocesowe wezwanie do dobrowolnego zaniechania naruszenia spornego prawa ochronnego". Wnioskodawca wskazał także, że w rzeczywistości uprawniony nie używa w obrocie przedmiotowego znaku towarowego tj. stylizowanej zielonej butelki ze stylizowaną czerwoną nakrętką, jako takiej, gdyż używa on tej butelki w różnych kolorach i opatruje ją bardzo mocnymi elementami odróżniającymi, w tym także innymi znakami towarowymi, które dominują nad wrażeniem wywieranym przez samą butelkę. W odpowiedzi na wniosek uprawniony uznał go za niezasadny i wyjaśnił, że obok spornego znaku towarowego używa także innych znaków słownych DOMESTOS [...], DOMESTOS SPRING FRESH [...] oraz słowno-graficznego znaku towarowego DOMESTOS [...]. Decyzją z dnia [...] grudnia 2010 r. Urząd Patentowy RP stwierdził wygaśnięcie prawa ochronnego na przestrzenny znak towarowy o nr [...]. Na powyższą decyzję uprawniony złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 22 czerwca 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 538/11 uchylił zaskarżoną decyzję z uwagi na uchybienie formalne tj. brak uzasadnienia, albowiem nie zostało ono podpisane w sposób wskazany w bezwzględnie obowiązującym art. 2558 ust. 2 p.w.p. Na powyższy wyrok R. i S-ka [...] SA z siedzibą w [...] wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która została oddalona wyrokiem z 12 marca 2013 r., sygn. akt II GSK 2258/11. Na rozprawie w dniu 24 stycznia 2014 r. strony podtrzymały swoje stanowisko w sprawie. Decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. Urząd Patentowy RP stwierdził wygaśnięcie z dniem 31 stycznia 2007 r. prawa ochronnego na znak towarowy w zakresie towarów w klasie 3 i w klasie 5 poza środkami dezynfekującymi. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wskazał, że instytucja wygaśnięcia prawa ochronnego została unormowana w art. 169 Prawa własności przemysłowej. Wniosek w powyższym przedmiocie może złożyć ta osoba, która ma w tym interes prawny. Urząd Patentowy RP uznał, że wnioskodawca legitymuje się interesem prawnym w złożeniu wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia spornego prawa ochronnego, gdyż ogranicza ono mu swobodę działalności gospodarczej (art. 20 i 22 Konstytucji RP). Organ po przeanalizowaniu całokształtu materiału dowodowego, zgromadzonego w sprawie uznał, że złożony wniosek zasługuje na uwzględnienie w części tj. co do wszystkich towarów z klasy 3 i z klasy 5 poza środkami dezynfekującymi i odnośnie tych towarów stwierdził wygaśnięcie prawa ochronnego z dniem 31 stycznia 2007 r. Co do środków dezynfekujących Urząd Patentowy RP wskazał, że w sprawie bezsporne było między stronami, że uprawniony wprowadzał środki te do obrotu w stylizowanej zielonej butelce z czerwoną nakrętką opatrzonej etykietą z napisem DOMESTOS, przy czym zarówno samo słowo DOMESTOS jak i etykieta z tym napisem stanowią odrębne znaki towarowe chronione na rzecz uprawnionego. W tym stanie rzeczy organ stwierdził, że jego głównym zadaniem było ustalenie czy używanie spornego znaku towarowego w połączeniu z innym znakiem uprawnionego wypełnia wymóg rzeczywistego używania spornego znaku towarowego w odniesieniu do płynów czyszcząco-dezynfekujących w rozumieniu p.w.p., jako że jedynie ta kwestia była sporna pomiędzy stronami. Urząd Patentowy RP stwierdził, że żaden przepis p.w.p. nie zabrania używania przez uprawnionego jednocześnie kilku znaków towarowych do oznaczania tego samego towaru. Co więcej art. 169 ust. 4 pkt 1 p.w.p. dopuszcza używanie znaku różniącego się od znaku, na który udzielono prawa ochronnego w elementach, które nie zmieniają jego odróżniającego charakteru. Organ powołując się na orzecznictwo wspólnotowe (wyrok Trybunału z dnia 18 kwietnia 2013 r. sygn. akt C-12/12) i orzecznictwo krajowe (wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 7 lipca 2011 r., sygn. akt I Co 305/11 oraz wyrok SN z 10 lutego 2011 r., sygn. akt IV CSK 393/10) uznał, że sporny znak towarowy był używany przez uprawnionego w obrocie gospodarczym do oznaczenia płynów czyszcząco-dezynfekujących, a więc brak jest podstaw do stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na sporny znak towarowy w zakresie tych towarów. W ocenie bowiem Urzędu Patentowego RP pomimo tego, że sporny znak towarowy był używany w obrocie gospodarczym (co jest bezsporne pomiędzy stronami niniejszego postępowania) wyłącznie wraz z innymi chronionymi na jego rzecz znakami towarowymi, w szczególności ze słowno-graficznym znakiem towarowym DOMESTOS był postrzegany przez odbiorców jako wskazanie pochodzenia takich towarów jak środki czyszcząco-dezynfekujące, co potwierdza załączone przez uprawnionego do akt sprawy badanie opinii dokonane przez P. Z tego badania wynika bowiem, że kształt zielonej butelki z czerwoną nakrętką, należącej do firmy uprawnionego, które stanowi sporny znak towarowy wśród przebadanych osób tj. mieszkańców Polski w wieku 15 lat i więcej jest rozpoznawany przez 58% wszystkich respondentów. Większa część przebadanych osób rozpoznaje zatem kształt butelki stanowiącej sporny znak towarowy jako znany im kształt butelki płynu do czyszczenia o nazwie DOMESTOS, czyli sama butelka pomimo, że jest używana wraz z etykietą z napisem DOMESTOS wskazuje na pochodzenie tych towarów od uprawnionego. Z tego względu wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia spornego prawa ochronnego w zakresie takich towarów jak "środki dezynfekujące" Urząd Patentowy RP uznał za niezasadny. Na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] lutego 2014 r. [...]. P. sp. z o.o. SKA (dalej R. i S-ka SA [...]) z siedzibą w [...] złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wskazała, że zaskarża powyższą decyzję w pkt 1 i 2 i w tej części domaga się jej uchylenia i zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania w sprawie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: a) naruszenie przepisów postępowania polegające na: I. naruszeniu art. 153 p.p.s.a. poprzez brak uwzględnienia ocen prawnych i wskazań dokonanych przez sądy administracyjne, zwłaszcza w zakresie uwzględnienia wytycznych, umożliwiających wejście do obrotu decyzji wydanej uprzednio w sprawie, II. naruszeniu art. 8 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p. poprzez prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie obywateli do organów administracji publicznej z uwagi na merytoryczną zmianę poprzednio wydanej decyzji, mimo, że wymagała ona jedynie uzupełnienia braku formalnego (podpisu pod uzasadnieniem), III. naruszeniu art. 80 k.p.a. w zw. z art. 2551 ust. 3 pkt 5) w zw. z art. 256 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej poprzez dokonanie błędnych ustaleń faktycznych i niewłaściwą ocenę dowodów polegające w szczególności na: 1) przyjęciu, że między stronami bezsporne jest, że uprawniony wprowadzał do obrotu płyny czyszczące i dezynfekujące w stylizowanej butelce z czerwoną nakrętką opatrzonej etykietą z napisem Domestos przed dniem 31 stycznia 2007 r., 2) przyjęciu, że większość odbiorców rozpoznaje kształt zielonej butelki z czerwoną nakrętką jako należącą do uprawnionego na podstawie wyłącznie badań przedstawionych przez uprawnionego, 3) przyjęciu, że używanie znaku towarowego wraz z dodatkowymi oznaczeniami słowno-graficznymi, etykietami, obrazkami i napisami, w tym z odrębnie zarejestrowanymi znakami towarowymi nie zmienia charakteru odróżniającego tego pierwszego znaku, IV. naruszeniu art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p. poprzez niewłaściwe rozpatrzenie materiału dowodowego zebranego w sprawie, polegające m.in. na błędach wyszczególnionych w pkt III wyżej, b) naruszenie przepisów prawa materialnego polegające na: I. błędnej wykładni lub niewłaściwym zastosowaniu przepisów p.w.p. w szczególności poprzez: 1) nieprawidłowe przyjęcie, że używanie znaku towarowego wraz z dodatkowymi oznaczeniami słowno-graficznymi, etykietami, obrazkami i napisami, w tym odrębnie zarejestrowanymi znakami towarowymi, nie zmienia charakteru odróżniającego tego pierwszego znaku w rozumieniu art. 169 ust. 4 pkt 1 p.w.p., 2) nieprawidłowe przyjęcie, że używanie znaku towarowego wraz z dodatkowymi oznaczeniami słowno-graficznymi, etykietami, obrazkami i napisami w tym z odrębnie zarejestrowanymi znakami towarowymi, w sytuacji, gdy uprawniony posiada inny znak towarowy, obejmujący tego rodzaju postać produktu (tj. opakowanie wraz z etykietami i innymi nazwami) nie zmienia charakteru odróżniającego tego pierwszego znaku w rozumieniu art. 169 ust. 4 pkt 1 p.w.p. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 153 p.p.s.a. strona skarżąca wskazała, że pierwsza decyzja Urzędu Patentowego RP była dla niej korzystna, albowiem organ stwierdził wygaśnięcie w całości spornego prawa ochronnego na znak towarowy. Decyzja ta została uchylona przez Sąd z powodu uchybienia formalnego tj. braku podpisu przewodniczącego składu orzekającego T. O. z powodu jej przejścia na emeryturę. Usunięcie braków formalnych powinno więc nastąpić poprzez uzupełnienie brakującego podpisu. Urząd Patentowy RP powinien był pojechać do T. O. z decyzją, względnie zaprosić ją do siebie i poprosić o podpisanie uzasadnienia znajdującego się w aktach. Niedopuszczalne było przede wszystkim wydawanie merytorycznie nowej decyzji, w sytuacji gdy poprzednia nie została uchylona z tych przyczyn. Od czasu wydania pierwszej decyzji w tej sprawie nie zmieniły się ani przepisy p.w.p. ani zmianie nie uległ stan faktyczny, a więc Urząd Patentowy RP nie miał prawa wydawać nowej decyzji. Skarżąca podkreśliła, że Urząd swoim działaniem naruszył zasadę zaufania obywateli do działalności administracji publicznej. Jeśli w danym stanie faktycznym organ mówi "A" to nie może później, w tej samej sprawie, między tymi samymi stronami przy tym samym stanie faktycznym i prawnym powiedzieć "B". Kolejne uchybienie organu, zdaniem skarżącej to nieuzasadnione przyjęcie, że "w rozpatrywanej sprawie bezsporne było (...) pomiędzy stronami, że uprawniony wprowadzał do obrotu płyny czyszczące i dezynfekujące w stylizowanej zielonej butelce z czerwoną nakrętką". Jedynie co skarżąca może potwierdzić to to, że tego typu butelki obecnie pojawiają się w obrocie, względnie, że pojawiały się one po wszczęciu postępowania w tej sprawie. Natomiast skarżąca nie ma wiedzy (i nie może ani wcześniej nie mogła uznać tego za bezsporne) na temat tego czy uprawniona w takiej postaci wprowadzała butelki do obrotu przed datą 31 stycznia 2007 r. Zdaniem skarżącej, Urząd Patentowy RP bezrefleksyjnie przyjął wyniki badań opinii publicznej P. , które reprezentowała uprawniona. Należy bowiem wskazać, że na badaniu brak jest jakiegokolwiek podpisu osoby, która go sporządziła. Nie jest wiadomo, kto prowadził badania, ile osób, jak zbierano wyniki, jak je archiwizowano, jaka była metodologia badania (jak dobierano grupę respondentów, skąd oni pochodzili, w jakich warunkach zadawano im pytania, w jakim miejscu, jak długo okazywano im zdjęcie) jak wygląda szczegółowy raport z podaniem wszystkich brakujących elementów itd. Niezależnie do powyższego badanie zostało przeprowadzone w styczniu 2009 roku, a więc dwa lata po upływie okresu, który badany jest jako relewantny dla oceny rzeczywistego używania znaku. Zdaniem skarżącej Urząd Patentowy RP niesłusznie nie zaaprobował wniosków płynących z orzeczenia SPI z dnia 23 lutego 2006 r. w sprawie T-194/03 Bainbridge oraz wyroku ETS z dnia 13 września 2007 r. w sprawie C-234/06 Ponte Finanziaria v. OHIM oraz FMG Textiles natomiast posłużył się innym orzeczeniem sądu wspólnotowego w sprawie C-12/12. Bezsporne jest, że uprawniona nie używa spornego znaku w postaci "czystej" tj. samej zielonej butelki z czerwoną nakrętką ale z naniesioną na niej etykietą, która stanowi odrębny znak towarowy. W ten sposób, zdaniem skarżącej, uprawniona zmonopolizowała kształt butelki za szkodą przede wszystkim dla innych producentów butelek i konsumentów. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Uczestnik postępowania wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej także p.p.s.a.). Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu, uzasadniającym jej uchylenie. Według oceny Sądu organ, wbrew twierdzeniom skargi nie dopuścił się obrazy art. 153, 8 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p. Należy mieć na uwadze, że decyzja Urzędu Patentowego RP z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] została uchylona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 538/11 i w ten sposób doszło do jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Nie można więc było uzupełniać brakującego podpisu pod uzasadnieniem, bo decyzja przestała istnieć. Sądy administracyjne obu instancji nie badały merytorycznej poprawności decyzji z dnia [...] grudnia 2010 r. Powodem uchylenia decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie było naruszenie przepisów postępowania tj. art. 2558 ust. 2 p.w.p., albowiem uzasadnienie decyzji nie zostało podpisane przez przewodniczącego składu orzekającego a więc nie może podlegać weryfikacji Sądu. Również Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrywał sprawę w aspekcie dotyczącym oceny prawnej braku podpisu pod uzasadnieniem decyzji. Jedyna ocena prawa wyrażona w wyrokach sądów administracyjnych jest taka, że decyzja administracyjna i jej uzasadnienie powinny być podpisane przez osoby, które je wydały. Jedynie do tych zaleceń powinien stosować się Urząd Patentowy RP rozpoznając sprawę na nowo. W żadnym wypadku nie był on związany swoją wcześniejszą, uchyloną decyzją. Sąd nie podzielił również słuszności kolejnych zarzutów skargi tj. naruszenia przy wydawaniu decyzji art. 77 § 1, 80 k.p.a. w zw. z art. 255(1) ust. 3 pkt 5 w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p. Urząd Patentowy RP rozpatrując sprawę od początku ocenił całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie i doszedł do słusznego wniosku, że istnieją przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia spornego prawa ochronnego tylko w części, albowiem bezsporne między stronami było, że uprawniony wprowadzał do obrotu płyny czyszczące i dezynfekujące w stylizowanej zielonej butelce z czerwoną nakrętką opatrzoną etykietą z napisem DOMESTOS. Wynika to z zapisu z protokołu rozprawy z dnia 24 stycznia 2014 r. Należy przy tym podkreślić, że skarżący nigdy nie występował o sprostowanie protokołu a więc na obecnym etapie nie może negować faktu złożenia takiego oświadczenia. Niezależnie od powyższego na potwierdzenie używania spornego znaku uprawniony złożył badanie ze stycznia 2009 r., z którego wynika, że 69% respondentów kojarzy znak zielonej butelki bez napisu Domestos. Wbrew twierdzeniom skarżącej takie okoliczności jak wykonanie badania w 2009 r. oraz przedstawienie opinii przez stronę uprawnioną nie podważają mocy dowodowej ww. badania. W myśl art. 75 § 1 zd. 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy a nie jest sprzeczne z prawem natomiast zgodnie z art. 169 ust. 6 p.w.p. w przypadku wszczęcia postępowania w sprawie o wygaśnięcie prawa ochronnego obowiązek wykazania używania znaku towarowego lub istnienia ważnych powodów usprawiedliwiających nieużywanie znaku spoczywa na uprawnionym z tytułu prawa ochronnego. W tym stanie rzeczy to na uprawnionym spoczywał ciężar dowodowy w zakresie wykazania używania znaku towarowego i z tego obowiązku wywiązał się poprzez złożenie badania, które zostało wykonane na jego zlecenie jako podmiotu zainteresowanego w sprawie. Należy przy tym podkreślić, że strona skarżąca nie wskazała konkretnych przyczyn z powodu których przedstawione badania należałoby uznać za niewiarygodne chociażby przez złożenie innych badań z opinii publicznej na znajomość spornego znaku towarowego. Sąd zgadza się poza tym ze stanowiskiem uczestnika postępowania, że chociaż złożone przez niego badanie pochodzi ze stycznia 2009 r. dowodzi używania znaku towarowego we wcześniejszym okresie poprzedzającym datę złożenia wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia znaku. Wysoka bowiem rozpoznawalność znaku towarowego przestrzennego w postaci zielonej butelki z czerwoną nakrętką świadczy o intensywności używania znaku na przestrzeni dłuższego okresu czasu a nie tylko przez kilka miesięcy po złożeniu wniosku. Sąd nie dopatrzył się również wykazywanych przez stronę naruszeń prawa materialnego. Trafnie Urząd Patentowy RP podkreślił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że jego głównym zadaniem było ustalenie czy używanie spornego znaku towarowego w połączeniu z innym znakiem uprawnionego (etykietą) wypełnia wymóg rzeczywistego używania spornego znaku towarowego w odniesieniu do płynów czyszcząco-dezynfekujących w rozumieniu p.w.p. W myśl art. 169 ust. 4 pkt 1 p.w.p. dopuszczalne jest używanie znaku różniącego się od znaku, na który udzielono prawa ochronnego w elementach, które nie zmieniają jego odróżniającego charakteru. W niniejszej sprawie uprawniony używał obok siebie kilku znaków towarowych (butelka + etykieta). Urząd Patentowy słusznie, zdaniem Sądu, uznał, że wymóg rzeczywistego używania znaku może zostać spełniony także w przypadku, gdy znak towarowy jest używany wyłącznie w połączeniu z innym znakiem. W tym względzie organ powołał się na wyrok Trybunału Sprawiedliwości z dnia 18 kwietnia 2013 r., wydany w sprawie C-12/12 a także na orzecznictwo krajowe tj. wyrok Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 7 lipca 2011 r. sygn. akt I Ca 305/11 oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2011 r., sygn. akt IV CSK 393/10. Wyrok Trybunału Sprawiedliwości, wydany w sprawie C-234/06 dotyczy innej sytuacji i nie może mieć zastosowania w niniejszej sprawie, albowiem Trybunał rozważał, czy używanie znaków słownych, w szczególności czy używanie znaku towarowego "The Bridge" można uznać za używanie znaku towarowego "Bridge". Chodziło więc w tej sprawie o taki stan faktyczny, w którym nowy znak słowny (The Bridge) inkorporuje wcześniejszy znak (Bridge) natomiast w niniejszej sprawie uprawniony używał kilku należących do niego znaków towarowych równolegle. W wyniku takiego używania nie doszło do powstania nowego przekształconego znaku towarowego, jak to próbuje przedstawić skarżąca w uzasadnieniu skargi. Z tych wszystkich względów skoro zarzuty skargi okazały się nieskuteczne Sąd orzekł o jej oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.