VI SA/Wa 1811/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] czerwca 2017 r., Nr [...] w przedmiocie rejestracji i ustalenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych postanawia 1. odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, 2. zwrócić skarżącemu, Z. S. kwotę 695 (sześćset dziewięćdziesiąt pięć) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 17 października 2017 r. odrzucił skargę Z. S. (dalej strona, skarżący) na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] czerwca 2017 r., Nr [...] w przedmiocie rejestracji i ustalenia opłaty za używanie niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych. Powodem odrzucenia skargi było nieuiszczenie przez skarżącego wpisu sądowego w wysokości 695 złotych. Jak ustalono, kierowana do skarżącego korespondencja zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, po dwukrotnym awizowaniu (w dniach 18 i 26 września 2017 r.), w dniu 4 października 2017 r. została zwrócona do Sądu i w trybie art. 73 p.p.s.a. uznana za doręczoną skarżącemu z dniem 2 października 2017 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi upływał w dniu 9 października 2017 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi został doręczony skarżącemu w dniu 2 listopada 2017 r. Pismem nadanym w dniu 3 listopada 2017 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jak wskazywał "we wrześniu nie przyszło żadne awizo". Wiedząc o tym, że opłata nie jest uiszczona oczekiwał na pismo z Sądu. W dniu 2 listopada 2017 r. otrzymał odpis postanowienia o odrzuceniu skargi. Do wniosku załączył potwierdzenie uiszczenia wpłaty na kwotę 695 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie wnioskodawcy. Kryterium to wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu czynności oraz zabezpieczenia swoich interesów procesowych. Obowiązek wykazania należytej staranności ciąży na podmiocie składającym wniosek. Podmiot ubiegający się o przywrócenie terminu powinien dołożyć wszelkich starań i wysiłków w celu wyjaśnienia przyczyn swojego uchybienia. Art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony oraz wskazane przez nią okoliczności mające świadczyć o braku winy w niedochowaniu terminu. Ocena ta nie może jednakże być dowolna. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o własne interesy, przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod redakcja prof. Romana Hausera i prof. Marka Wierzbowskiego. C.H. Beck 2015 str. 463 oraz przytoczone tam orzecznictwo sądów administracyjnych). W niniejszej sprawie dniem ustania przyczyny uchybienia terminu do uiszczenia wpisu od skargi był dzień 2 listopada 2017 r., w którym doręczono skarżącemu odpis postanowienia Sądu z 17 października 2017 r., z treści którego dowiedział się o przyczynie odrzucenia skargi. Składając w dniu 3 listopada 2017 r. wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi skarżący zachował wspomniany wyżej siedmiodniowy termin do jego złożenia, natomiast uiszczając wpis od skargi w prawidłowej wysokości dokonał czynności której nie dokonał w terminie. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał przesłanki braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Podnoszona przez stronę okoliczność "braku we wrześniu awiza", nie może stanowić usprawiedliwienia dla uchybienia terminu. Analiza dokonanych przez doręczyciela adnotacji w zakresie awizacji kierowanej do skarżącego przesyłki rejestrowej, zawierającej odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie budzi wątpliwości Sądu i świadczy o zachowaniu przez operatora pocztowego procedur przewidzianych w przepisach prawa. Przedmiotowa przesyłka była awizowana dwukrotnie w dniu 18 i 26 września 2017 r. Zawiadomienie o miejscu pozostawienia przesyłki umieszczono w oddawczej skrzynce w skrzynce pocztowej skarżącego. Zwrócona w dniu 4 października 2017 r. przesyłka została przez Sąd uznana za doręczoną w trybie art. 73 p.p.s.a. (tzw. fikcja doręczenia). Wskazać należy, że domniemanie doręczenia wynikające z art. 73 p.p.s.a. może być obalone. Obalenie domniemania nie neguje dokonania doręczenia, a prowadzi do uchylenia ujemnych skutków, jakie dla strony wiążą się z tym doręczeniem w zakresie biegu terminu. Oznacza to, że jeśli dokonano doręczenia zgodnie z wymogami art. 73 p.p.s.a., mimo że adresat nie został powiadomiony o adresowanym do niego piśmie, może się on uchylić od negatywnych skutków tego stanu rzeczy, jeżeli uprawdopodobni okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu, a zatem będzie dysponował np. argumentem w postaci zgłoszenia nieprawidłowo zabezpieczonej skrzynki pocztowej czy reklamacji usług pocztowych. W orzecznictwie wskazuje się, że w kontekście dowodu z dokumentu, jakim jest koperta ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, przeciwdowodu nie może stanowić samo oświadczenie strony o braku awizo. Zwykłe oświadczenie strony, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej lub zaginęło nie jest wystarczające do obalenia domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizo (por. postanowienie NSA z 24 września 2015 r., II OZ 863/15 oraz przytoczone w nim poglądy doktryny). W niniejszej sprawie, wnosząc o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący nie wskazywał okoliczności, które dawały by podstawę obalenia domniemania doręczenia wynikającego z art. 73 p.p.s.a. Samo oświadczenie skarżącego o "braku we wrześniu awiza" nie uprawdopodobnia braku winy w uchybieniu terminu do dokonania powyższej czynności procesowej. Tym samym wniosek o przywrócenie terminu nie może zostać uwzględniony. Mając na uwadze powyższe, działając na postawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie skarżącemu kwoty 695 złotych uiszczonej tytułem wpisu od skargi orzeczono w oparciu o 225 p.p.s.a.