Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

VI SA/Wa 1757/26

Postanowienie WSA w Warszawie z 5 października 2026 r., VI SA/Wa 1757/26 – transport drogowy i przewozy

Wynik

Odrzucono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
5 października 2026
Prawomocne
nie

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pawłowska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego postanawia: odrzucić skargę.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Postanowieniem z 8 grudnia 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 2752/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: Skarżąca, Strona, Spółka) na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: Organ, GITD") z [...] czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Pismem z 22 grudnia 2025 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z 8 grudnia 2025 r. Postanowieniem z 17 marca 2026 r., sygn. akt II GZ 86/26 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie WSA w Warszawie z 8 grudnia 2025 r. i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691 ze zm.; dalej: k.p.a.) nie dopuszcza żadnych wyjątków i zgodnie z przyjętą w kodeksie postępowania administracyjnego zasadą oficjalności doręczeń obarcza organy administracyjne prowadzące postępowanie obowiązkiem doręczania wszystkich pism procesowych, a w tym orzeczeń (decyzji i postanowień) pełnomocnikowi ustanowionemu w sprawie. Od dnia powiadomienia Organu o ustanowieniu pełnomocnika powinien mieć on zapewniony czynny udział w postępowaniu tak samo jak Strona, a pominięcie pełnomocnika strony w czynnościach postępowania jest równoznaczne z pominięciem Strony i wywołuje te same skutki prawne. Ocena skutków pominięcia pełnomocnika w sprawie w każdym przypadku zależy natomiast od okoliczności danej sprawy, długotrwałości pominięcia i etapu postępowania, w którym doszło do takiego naruszenia. W konsekwencji, NSA stwierdził, że Organ powinien doręczyć decyzję pełnomocnikowi Skarżącej na wskazany przez niego adres, a nie zastosować fikcję doręczenia uregulowaną w art. 44 k.p.a. Jak wskazał NSA, ponownie rozpoznając sprawę, Sąd oceniając dopuszczalność skargi powinien przeanalizować, czy Strona uchybiła terminowi do jej wniesienia. Uwzględnieniu w tym zakresie powinny podlegać wszystkie okoliczności sprawy zawarte w aktach administracyjnych, jak i sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Sąd z urzędu bada spełnienie wymogów formalnych związanych z wniesieniem skargi w celu stwierdzenia jej dopuszczalności. Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że na etapie postępowania administracyjnego pełnomocnik Strony pismem z 30 kwietnia 2025 r. został wezwany przez Organ do wskazania, czy przystępuje jako pełnomocnik Spółki do toczącego się postępowania w przedmiocie cofnięcia zezwolenia. Ze znajdującej się w aktach sprawy notatki służbowej z 23 maja 2025 r. wynika, że pełnomocnik zobowiązał się do przesłania swojego oświadczenia co do wstąpienia do postępowania w dniu 26 maja 2025 r. W aktach administracyjnych sprawy przekazanych do Sądu wraz ze skargą brak jednak było dokumentu potwierdzającego wykonanie powyższego zobowiązania. Zaskarżona do tut. Sądu decyzja została doręczona stronie Skarżącej w trybie art. 44 k.p.a. Organ przyjął w związku z tym, że skutek doręczenia decyzji nastąpił 2 lipca 2025 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływać winien z dniem 1 sierpnia 2025 r.. Skarga natomiast została nadana w placówce pocztowej w dniu 7 sierpnia 2025 r. Pismem z 25 lipca 2025 r. pełnomocnik otrzymał informację od Organu, że 12 czerwca 2025 r. została wydana decyzja o cofnięciu Stronie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Pismo zostało doręczone pełnomocnikowi 31 lipca 2025 r. Natomiast pismem z 6 sierpnia 2025 r. pełnomocnik złożył wniosek o prawidłowe doręczenie decyzji. Wskazać trzeba, że pełnomocnik Spółki na etapie postępowania zażaleniowego wyjaśnił, że pismem z 26 maja 2025 r. zgłosił swój udział w postępowaniu administracyjnym jako pełnomocnik Strony i poinformował o zmianie adresu Spółki. Złożone w toku postępowania zażaleniowego pismo zostało załączone do akt sądowych. Należy podkreślić, że celem unormowania zawartego w art. 40 § 2 k.p.a. jest zwolnienie mocodawcy z obowiązku osobistego działania. Ocena skutków pominięcia pełnomocnika, w każdym przypadku zależy jednak od okoliczności konkretnej sprawy, przy jednoczesnym uwzględnieniu wpływu tego uchybienia na treść rozstrzygnięcia. Stąd każda sytuacja naruszenia przez organ obowiązków doręczenia decyzji stronie powinna być oceniana indywidualnie, ze szczególnym uwzględnieniem okoliczności sprawy oraz ewentualnych skutków procesowych dla podmiotu będącego adresatem decyzji. Jeżeli wadliwość doręczenia nie powoduje ujemnych konsekwencji dla strony, a zwłaszcza nie pozbawia jej możliwości skorzystania ze środków zaskarżenia, brak jest podstaw do eliminowania decyzji z obrotu prawnego wyłącznie z tego powodu (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 13 grudnia 2017 r., sygn. akt I GSK 2145/15; z 26 września 2018 r., sygn. akt II OSK 125/18; z 11 października 2018 r., sygn. akt II OSK 2425/16; z 26 sierpnia 2021 r., sygn. akt II OSK 18/21; z 23 czerwca 2022 r., sygn. akt II OSK 1117/21). W świetle okoliczności sprawy poświadczonych dokumentami zgromadzonymi w aktach administracyjnych przekazanych do Sądu oraz złożonymi do akt sądowych w toku postępowania zażaleniowego Sąd stwierdza, że pomimo zgłoszenia przez pełnomocnika swojego udziału w sprawie decyzja nie została doręczona temu pełnomocnikowi ale adresowana bezpośrednio do Strony i uznana za doręczoną w trybie art. 44 § 4 k.p.a. W tym stanie rzeczy w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnym jest przyjęcie, że doręczenie decyzji Stronie a nie pełnomocnikowi jest bezskuteczne (por. wyroki NSA: z 23 lutego 2022 r., sygn. akt II OSK 2883/20, z 23 czerwca 2021 r., sygn. akt II OSK 2759/18). Sąd stwierdza zatem, że decyzja z [...] czerwca 2025r. nie weszła skutecznie do obrotu prawnego z uwagi na uchybienie przez Organ przepisom postępowania administracyjnego tj. art. 40 § 2 k.p.a. i niedoręczeniu decyzji ustanowionemu pełnomocnikowi Strony. W związku z tym należy wnioskować, że nie rozpoczął biegu termin do wniesienia skargi na decyzję GITD z [...] czerwca 2025 r., a skoro tak to skarga podlega odrzuceniu jako przedwczesna (por. postanowienie NSA z 16 lipca 2026 r., sygn. akt I FSK 834/26; z 27 marca 2019r. sygn. akt I GSK 325/19; z 23 października 20204r. sygn. akt II FSK 1601/18). Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

Informacje o sprawie

Data wpływu
23 czerwca 2026
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Sędziowie
Dorota Pawłowska /przewodniczący sprawozdawca/

Powołane przepisy

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny