VI SA/Wa 1588/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 18 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi T. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia w 2009 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

Skarżąca T. sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia w 2009 r. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wspomniany wniosek skarżąca wskazała, że przychód netto skarżącej od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 maja 2018 r. wyniósł 4 599 588.83 zł. i był o 10 464 497,79 zł mniejszy niż za rok poprzedni. Spółka w okresie od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia 31 maja 2018 r. zanotowała stratę netto w wysokości 803 366,82 zł. Skarżąca wskazała, że ciążą zobowiązania wynikające z umowy kredytu udzielonego przez A. S.A., którego miesięczna rata do zapłacenia wynosi 150 000 zł. przy czym ostatnia rata wyniesie 5 700 000 zł, a zapadalność przypada na dzień 22 marca 2019 r. Ponadto skarżąca podniosła, że Prezes UKE wydal w dniu 5 czerwca 2018 r. decyzję, której również nadano rygor natychmiastowej wykonalności, zobowiązującą ją do zapłaty kwoty 67 286,96 zł z tytułu udziału w dopłacie za rok 2010. W konsekwencji, łączna suma zobowiązań skarżącej z tytułu udziału w Dopłacie za lata 2009 oraz 2010 wyniosła 116 016,51 zł. Zdaniem Skarżącej zapłata kwoty udziału w Dopłacie 2009 bez wątpienia spowoduje trudne do odwrócenia skutki dla jej sytuacji finansowej i majątkowej, a przedstawione przez skarżącą okoliczności w pełni uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Do wniosku skarżąca dołączyła jednostronny rachunek zysków i strat z uwzględnieniem bufora, oraz Bilans z uwzględnieniem bufora. Z powyższych dokumentów wynika m. in., że w roku 2017 zysk netto spółki wyniósł 1.628.039,27 zł natomiast do maja 2018 r. strata netto wyniosła 803.366,82 zł. Suma aktywów Spółki wynosiła na koniec 2017 r. 18.882.268,97zł, a na koniec maja 2018 r. - 17.644.060,40 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne ku temu okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W celu zajęcia merytorycznego stanowiska wobec żądania strony skarżącej koniecznym jest odwołanie się do treści cytowanego wyżej przepisu, zgodnie z którym po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zestawiając treść tego przepisu z regulacją zawartą art. 61 § 1 p.p.s.a. należy stwierdzić, że zasadą jest, iż akty lub czynności z zakresu administracji publicznej powinny być wykonywane. Wniosek o wstrzymanie ich wykonania może zostać uwzględniony jedynie wówczas, gdy zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania, przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a., stanowi zatem wyjątek od tej reguły i może nastąpić tylko wtedy, gdy ujawnione zostaną szczególne okoliczności uzasadniające skorzystanie z tej instytucji procesowej. Obowiązek ich wykazania spoczywa na wnioskodawcy. Zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją skarżącej Spółce została ustalona kwota udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia w 2009 r. w wysokości 48.729,55 zł. Jak wynika z przedstawionych przez skarżącą dokumentów, Spółka dysponuje zyskiem z lat ubiegłych w kwocie 1.619.667,27 zł, a także posiada środki pieniężne i inne aktywa pieniężne w wysokości 6.386.824,84 zł. W ocenie Sądu konieczność pokrycia przez skarżącą określonej w decyzji dopłaty, nie spowoduje po jej stronie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Kwota ustalonej dopłaty stanowi bowiem mniej niż jeden procent posiadanych przez Spółkę aktywów pieniężnych. Jednocześnie podkreślić należy, iż kwestia prawidłowości ustalenia przez organ kwoty udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia w 2009 r. będzie badana na etapie merytorycznego rozpoznania skargi. Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07 ustawodawca nie wiąże – choćby w najmniejszym stopniu – wystąpienia podstaw udzielenia ochrony tymczasowej z prawdopodobieństwem uwzględnienia skargi na decyzję. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie może badać, czy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą uzasadniającą jej uchylenie lub stwierdzenie nieważności (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2011, s. 435). Dlatego też zawarte w skardze zarzuty dotyczące zaskarżonej decyzji nie mają wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.